Chapter 14
"Sky, he is your, Dad," saad ko kay Sky.
Nakatitig lang ang anak ko kay Tristan. Ang kambal naman mabilis nakuha ni Tristan ang kanilang loob.
Humarap naman si Sky sa akin. Ngumiti lang ako sa kan'ya. "Sige na."
Lumapit naman ito kay Tristan at yumakap.
"I missed you, baby," mahinang saad ni Tristan kay Sky.
Tumalikod naman ako at ginayak ang mga gamit ng mga bata. Napag-desisyunan ko na hindi na sasama. Bigla kasi tinawagan si Wolf ng kan'yang Hepe, kaya hindi siya makasama sa isla.
Nanigas naman ang aking katawan nasa likuran ko na si Tristan. Tumatama ang kan'yang mainit na hininga sa aking batok.
"Sumama ka na, hahanapin ka ng mga bata," aniya na naramdaman ko na nakadikit na ang kan'yang katawan sa akin.
"Malapit ang loob sa'yo ng kambal at si Sky naman, okay na rin sa kan'ya," saad ko habang ipinagpatuloy ang pag-iimpake.
"Kath?" mahinang tawag niya. Naramdaman ko ang kaniyang mga kamay sa aking baywang.
Inis na humarap ako sa kan'ya. Bigla lang niya akong hinalikan ng mariin sa labi. Itutulak ko sana siya ngunit hinawakan niya ang dalawang kamay ko at hiniga sa kama.
"Hmmm..!"
Hindi ko rin maigalaw ang aking dalawang paa dahil nakaipit ito sa kan'yang mga hita.
"Tris-!"
Hindi niya akong hinayaan na magsalita.
"Akin ka lang! Understood?!" aniya na gigil na kinagat ang leeg.
Gigil na hinila ko ang aking dalawang kamay at pinagsasampal ito. "How dare you! Gago!"
Nakataas lang ang kilay niya sa akin. Sumubsob ito sa aking leeg at sinipsip ito. Pilit akong kumawala pero lalo lang niya ako kinulong sa ilalim.
"Tristan!"
Hindi niya ako pinapansin, sa halip itinaas niya ang aking damit at sumubsob sa aking dibdib. Hinila niya pababa ang aking bra.
"Tristan! No!"
Itinaas niya ang dalawang kamay ko at mahigpit itong hinawakan.
"Hmmm."
Kinagat ko ang aking ibabang labi upang pigilan ang pag-ungol. Gigil na gigil ang bawat hagod ng dila no Tristan sa tuktok ng aking dibdib. Naramdaman ko na rin ang kirot nang kan'ya itong kagatin.
"P-Please," saad ko na nanghihina.
"Please what?" namumungay ang kaniyang mga mata na nakatitig sa akin.
"L-Let me go."
"Really? Iyon ba talaga?" naglalaro ang ngiti sa kan'yang mga labi.
"Mommy?"
Agad ko tinulak si Tristan ng malaks. Inayos ko ang aking bra at sinuot aking damit. Dali-daling binuksan ko ang pinto. Si Sky, hawak-hawak niya kabilaan ang kambal.
"Nag-aayos si Mommy ng mga dadalhin niyo," saad ko sa tatlong bata.
Lumapit naman si Tristan at binuhat si Heath. "Ready na ba kayo? Sasama si Mommy sa atin."
Nakakunot naman ang noo ko nakatingin kay Tristan. "H-Hindi ako puwede sumama," diin na saad ko sa kan'ya.
"Kung ayaw mo sumama, it's your choice," aniya na nakangisi.
"Ibalik mo ang mga bata-,"
"Okay," aniya at hinila ang mga bata palabas.
Napabuga naman ako ng hangin. Kinuha ko na ang bag ng tatlong bata at dinala na ito sa labas.
Diniretso ko na sa kotse ang bag ng mga bata.
"Bye. See on next three days," saad ko sa kanila at hinalikan ang mga ito sa noo. Humarap naman ako kay Tristan.
"Ingatan mo ang mga bata. Mag-ingat ka sa pagmamaneho," saad ko at umiwas ng tingin. Ngumiti naman ako sa mga anak ko.
"Alis na kami," aniya sa akin ni Tristan.
Tumango lang ako rito. Nakasunod naman ang mga mata ko habang palayo ang sasakyan.
Pumasok na ako sa loob na hindi mapakali. Ngayon lang napalayo ang mga bata sa akin. Pakiramdam ko ang tagal ng tatlong araw. Tinatamad akong kumain at kumilos. Maghapon akong nakatunganga sa aking silid. Kahit papaano tumawag si Wolf ng konting minuto at bumalik naman agad ito sa kan'yang trabaho.
Bago ako natulog sa gabi, tinawagan ko muna si Tristan at kinausap ang mga bata. Natutuwa naman ako nasa maayos ang mga anak ko.
Lumipas ang isang araw hindi ko makontak si Tristan. Panay naman ang send ko ng message.
"Ziena?" sumadya ako kay Ziena sa kan'yang opisina.
"Hey, Kath."
"Ziena, help me. Hindi ko kasi matawagan si Tristan."
"Ohh? Baka wala lang signal. Or, baka trip lang niya na putulin ang koneksyon mo sa mga bata," aniya ni Attorney sa akin.
"W-What? Ilalayo niya ang mga anak ko?!" natatarantang tanong ko kay Ziena.
"Baka. Bakit hindi ka sumunod? Kung iniisip mo ang tungkol sa inyo ni Geller. Well, be professional, Kath. Kung hindi mo talaga mahal, eh di ibig sabihin, wala kang pakialam sa kan'ya."
"A-Ano ang gagawin ko?"
"Sundan mo. Ikaw, kung gusto mo lang ha," aniya na bumalik ang mga mata sa tambak na mga papel sa kan'yang mga lamesa.
"H-Hindi ko alam kung saan ang kaniyang isla," mahinang saad ko naman.
"Don't worry, ako mismo ang maghahatid sa'yo doon, " aniya ni Attorney Ziena na malapad ang mga ngiti. "Easy money."
Nagtataka naman ako nakatingin kay Attorney. Easy money? Minsan hindi maintindihan ang magandang abogada na ito.
Umuwi muna ako sa bahay at kumuha ng konting baon na damit. Sinundo na rin ako ni Ziena at dumiretso na kami sa airport. Namangha naman ako na sumakay kami sa chopper at mismong si Ziena ang piloto.
Mahigit kuwarenta minutos ang tinagal namin sa himpapawid bago kami nakarating sa isang napakagandang isla.
"Bye, Kath. May susundo diyan sa'yo maya maya."
"W-What? Ziena, akala ko ba.-"
"Ang asawa mo ang susundo sa'yo, so enjoy," nakangising saad niya.
Nakatingin naman ako sa Chopper na umangat na ito pataas. Pasalpak naman akong umupo sa buhangin.
"So, glad you already here."
Galit ko naman tiningnan si Tristan. "Nasaan ang mga anak ko?!"
"Nag-eenjoy naman sila. At lalo na nandito ka."
Kinuha niya ang bag ko at tinulungan akong makatayo.
"Let's go. Siguradong matutuwa ang mga bata," aniya na hinawakan ang aking kamay. Agad ko naman ito hinila at naunang lumakad. Pinapakiramdaman ko si Tristan sa aking likuran.
"Mommy!"
Agad ko naman sinalubong si Sky at niyakap ito ng mahigpit.
"How are you, here?"
Ngumiti lang si Sky sa akin. Natatawa naman ako kay Heath. Hirap na hirap itong maglakad.
"Hi, baby," agad ko itong binuhat at pinugpog ng halik.
"Tulog si Hunter. Napagod kanina sa paglalaro," aniya sa akin ni Tristan.
Napanganga naman ako sa ganda at laki ng kan'yang bahay.
"Hatid ko lang ang bag mo sa ating silid," aniya na nakangiti ito.
"Atin? Sa silid ng mga bata ako matutulog," diin na saad ko rito.
"Yeah, kasama natin sila," saad niya at tumalikod na ito.
Walang katulong si Tristan, nagpresinta na ito ang magluluto.
"May gusto ka bang ulamin?" tanong niya sa akin.
"Okay lang kahit ano."
"Kahit ako?" aniya na kinagat pa ang ibabang labi.
"Nasa harap ka ng mga bata, puwede ba?!" inis na saad ko rito.
Humalakhak lang ito at pumunta sa kusina. Habang nagluluto si Tristan, sinamahan ko naman ang mga bata sa silid na nanunuod ng cartoons. Nagising na rin si Hunter. Tuwang-tuwa ito nang nakita niya ako
Maya maya lang pumasok si Tristan at niyaya na kaming kumain. Siya rin ang nag-asikaso sa mga bata. Pagkatapos namin kumain, ako na nagpunas sa tatlo at agad naman ito nakatulog. Hindi ko alam kung saan si Tristan. Kanina may sumundo rito.
Gumayak na rin ako para maligo. Napangiti naman nakatingin sa tatlo na naghihilik pa matulog. Hinubad ko na ang lahat ng saplot ko at tinapat ang aking hubad na katawan sa rumaragasang tubig.
Hindi ko alam kung ano na naman ang plano ni Tristan. Nakakapagod na rin para umalis at magtago. Para ano pa? Kung ang mga anak ko lang ang gusto niya makasama, hindi ko iyon ipagdadamot sa kan'ya. Balang araw maintindihan din kami ng mga anak namin na hindi ko sila mabibigyan ng buo at masayang pamilya.
Napahilamos naman ako sa aking mukha. Pinikit ko muna ang aking mga mata habang sinasabon ang buong katawan ko. Napapitlag naman ako na may yumakap sa likuran ko. Napamulat naman ako at humarap rito.
"I really missed you," aniya ni Tristan.
Wala rin itong saplot. Kinuha niya ang sabon sa aking kamay at siya na ang nagsabon sa aking katawan.
"I'm so sorry. Alam kong sinaktan kita ng ilang beses. At alam kong hanggang ngayon hindi mo pa rin ako pinapatawad," mahinang saad niya habang hinahagod ng kan'yang palad ang malambot kong katawan.
Bumaba ang kan'yang ulo at sinakop ang aking labi. Pinapakiramdaman ko ang bawat haplos ni Tristan.
Idinikit niya lalo ang katawan ko sa kan'ya. Itinaas niya ang isang hita ko at nilagay ito sa kan'yang baywang.
"Kath?" paos na boses na saad niya.
Hinawakan ko ang kan'yang mukha at tinitigan ito ng diretso sa kan'yang mga mata. "Ganoon lang ba kadali sa'yo? Lahat na ginawa mo sa akin? Lahat-..ahhh!" napatigil ako nang naramdaman ko ang kan'yang sandata na nakapasok na ito sa aking pagkababae.
"I knew. Babawi ako. Give me another chance, Kath..ahhh.. g-gusto ko kayo makasama."
Patuloy itong umuulos habang nagtitigan kami. Napakapit naman sa kan'yang braso nang bumuwelo. Mabilis ang paglabas-masok ng kan'yang sandata.
"Ugh..baby..?"
"I'm sorry. Hindi na kita tatanggapin sa buhay ko. Malaya mo makasama at makikita ang mga bata araw-araw," saad ko naman sa kanya.
Napatigil ito at hinugot ang kan'yang sandata. "W-What?"
"Yes. Tapos na tayo. Simula noong ipinagpalit mo kami at sinaktan mo ako, tinanggal na kita sa buhay ko."
"N-No! Kath, please. Alam kong nalilito ka at naguguluhan pa sa ngayon!"
Bumaba ang tingin ko at nakatingin sa kan'yang sandata na tayong-tayo pa ito.
"Hindi na kita mahal. M-May mahal na akong iba," mahinang saad ko at hinila ang tuwalya pero agad naman hinawakan ni Tristan ang aking dalawang kamay.
"Sa palagay mo, papayag ako? Try me. Oras na malaman ko si Wolf may kinalaman rito, papatayin ko siya!"
Napalunok naman ako. Nagbabaga ang kan'yang mga mata na nakatitig sa akin.
"Sa ayaw at gusto mo, dito na kayo titira. Naintindihan mo?!"
Napaatras naman ako. Mangiyak-ngiyak akong nakatingin kay Tristan. Natatakot ako. Hinawakan niya ng mahigpit ang aking braso at hinila palapit sa kan'ya.
"Akin ka lang Kath. Pag-aari na kita. Oras na malaman ko may kinalaman ang mga kaibigan ko sa pagtago sa'yo noon, malilintikan lahat sila sa akin," diin na saad niya habang hinahaplos ang aking mukha.
"T-Tristan. Huwag mo silang idamay!"
Nakangisi lang ito. Bumaba ang kan'yang labi sa aking leeg at dinilaan ito. "Then, stay." bulong niya at mariin akong hinalikan.
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz