CHAPTER 02
"We don't meet people by accident, they are meant to cross our path for a reason."
Crisanto prepared a meal for Janette, and fortunately, there was some food in the refrigerator at his place. This allowed him to cook for her, as he initially thought she might have something important to say, but it turned out she was just hungry. So, he made her some fried eggs and gave her bread as well. He doesn't usually cook here since he typically does that at his own home.
"Thank you ha, nabusog talaga ako." Sabi ko sa kanya pagkatapos kong makakain, itlog lang naman 'yong niluto niya saka pinaresan ko ng tinapay pero nabusog pa din ako. Ito lang din kasi ang mero'n sa ref niya kaya hindi na ako nag-inarte pa. Saka ako pa ba ang mag-iinarte ngayon? E ako na nga ang tinulungan niya.
"Walang kuwarto dito, pero do'n ka na lang sa sofa humiga." Ani Crisanto na tinuro pa ang sofa na nandito sa pahingahan niya. Mero'n naman siyang maliit na kuwarto dito pero may mga gamit kasi doon at ayaw niya ng maglinis pa do'n. He's also tired, galing lang siya kanina sa bayan para maglagay ng pera sa bangko tapos ginabi na nga siya dahil malakas talaga kanina ang ulan at hangin doon.
Tumango-tango ako, feeling ko din kasi ay basta madikit ang likod ko sa malambot na kutson ay talagang makakatulog ako. "Salamat." Naka-ilang pasasalamat na ako sa kanya kanina, kasi kahit mukha siyang masungit at arogante ay tinulungan niya pa din ako. Siya 'yong tipo ng tao na parang ang lalim niya, 'yong bang parang pa-secret ang pagkatao niya. Hindi ko tuloy alam kung nagtatrabaho ba siya dito sa pinuntahan namin o ano. Pero feeling ko trabahante siya dito kasi ang laki ng katawan niya tapos ang ma-muscle pa. Para bang batak siya sa trabaho gano'n. Pero teka nag-EEnglish nga din pala siya so baka naman taga dito talaga siya.
"Makes yourself comfortable, sa upuan na lang ako matutulog." Ani Crisanto na iniwan na ang babae sa kusina. Dito na lang din siya magpapalipas ng gabi dahil tinatamad na din siyang umuwi sa bahay niya. At paano din siya kasi uuwi kung may iba ngang tao dito. Hindi naman niya ito puwede paalisin basta dahil malakas pa din ang ulan hanggang ngayon sa labas. At hindi naman na mapapaandar nito ang sasakyan hangga't hindi naaayos ng mekaniko.
Tumayo na ako at saka iniligpit ang pinagkainan ko. May maliit namang lababo dito sa tinatawag niyang pahingahan kaya huhugasan ko na lang din ito. Siyempre hindi naman ako bisita dito kaya kailangan kong ligpitin ang pinagkainan ko. Saka hindi ko alam kung bakit pero kahit kakakilala ko pa lang sa kanya ay hindi naman ako kinakabahan. Hindi ko naman kasi iniisip na may gagawin siya sa akin na hindi maganda dahil kung mero'n man ay hindi na niya sana ako tinulungan pa at ginawan niya na ako ng masama kanina pa.
Crisanto was occupied with his cellphone, and it was almost midnight—he often stayed up at this time nearly every day. He browsed a bit on his private social media account. The storm was truly severe, not just heavy rain and bad weather. It seemed that the entire Zambales would be significantly affected by the conditions. Some areas in Zambales were expected to experience rising water levels, especially those in low-lying regions. Fortunately, they were able to harvest the grapes from his winery earlier, as they would have gone to waste otherwise.
Pagkatapos kong ligpitin ang pinag-kainan ko ay nag-quick shower muna ako. Oo, talagang nilubos-lubos ko na din kasi ayoko naman magkasakit. Pagkatapos kong makaligo ay tiningnan ko na 'yong pina-charge kong phone at kahit hindi pa full charge ay kinuha ko na din 'yon saka ako nagpunta sa sofa na sinasabi kanina no'ng lalaki. Hindi ko naman kasi alam ang pangalan niya kasi hindi pa naman niya sinasabi 'yon kaya hindi ko alam kung ano ba ang itatawag ko sa kanya. Umabot lang hanggang pagitan ng hita ko 'yong t-shirt na pinahiram niya, at buti na lang din hindi basa 'yong panty ko kaya nasuot ko pa din siya. Tapos isinampay ko na lang sa may lababo sa cr 'yong damit ko na basa, bukas kapag okay na 'yong panahon ay may damit naman ako sa sasakyan na puwede kong pamalit.
Crisanto simply looked at the woman; this was the first time he had ever helped someone. He took her in because he had no other option. She appeared hopeless earlier, and he understood that due to the bad weather, no one else would venture outside like he did. So, even though he didn't really want to, he decided to help her.
Kinontak naman ni Janette ang kanyang ina na pupuntahan niya nga sana sa San Marcelino, hindi na niya sinabi na nasiraan siya ng sasakyan at may tumulong sa kanya. Sigurado kasing mag-aalala lang ito sa kanya ng todo kung sakali. At 'yon ang ayaw niya siyempreng mangyari. Basta sinabi niya dito na pupunta siya dito kapag maganda na ang panahon.
As Crisanto mentioned earlier, he simply sat down in a chair, and he was sure he would fall asleep there. Since his wife passed away, he hasn't been able to sleep well at all. It seems unlikely that he will ever experience deep sleep again. Every time he closes his eyes, he constantly remembers his wife, even though it's been five years since her death. If it were up to him, he would see no purpose in living; his reasons for living disappeared five years ago when his wife died. However, he has no choice but to carry on, as he is the only one who can manage their winery.
Nakatulog naman na si Janette sa sofa na hinigaan niya, pero ng bandang alas dos na ng madaling araw ay napansin at narinig ni Crisanto na umuungol ito. Kaya naman nilapitan niya ito para sana gisingin dahil mukhang nananaginip ito ng masama. Pero ng hawakan niya ito sa noo ay napagtanto niyang mainit ito at inaapoy ng lagnat. At mukhang wala siyang choice kung hindi iuwi ito sa bahay niya na nasa bandang dulo nitong winery niya.
This will be the last update here on wattpad. This is pay to read on Patreon and vip group. Dm me on my fb page how to join!
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz