Chapter 16
Chapter 16
HINDI BUMIBITIW SI LEO sa malalambot at mapupulang mga labi ni Cynthia habang papasok sila sa pinto ng condo. Their lips stayed pressed together, hungry for each other, not parting even for a second. Their eyes were open, locked on one another, just like their lips.
Nariyan pa yung matalisod siya, madapa ang dalaga, mauntog sila't makabangga ng mga gamit. Hanggang sa marating nga nila ang kama.
Kapwa sila hinihingal ng dalaga nang magkalas ang mga labi nila. Hindi nila alintana na basa sila ng ulan. Halos mapatid ang kanyang hininga. habang hinuhuburan niya ito.
"I've missed you so damn much, baby. Please don't leave me again."
"Ikaw nagpalayas sa akin," sagot naman ni Cynthia habang tinutulungan siyang maghubad.
Napalabi siya."Sorry, I will not do it again."
Cynthia took off his top, too. Then he kissed his stomach from his chest down. He groaned. Di na siya nakatiis. He laid her down and lifted removed bra. His tongue drove on her skin, then tasted each of her gorgeous breasts.
Bumiling-biling ang ulo ng dalawa habang kagat-kagat ang mga labi. He continued to worship her nakedness. Ang katawan nito na pinangulilaan niya.
"I'm sorry for being such a jerk. Please give me another chance, and I promise that I won't waste it. I will give you the world, I will give you anything you want."
Napaliyad ang dalaga. "Punyeta naman, oh... wala akong naiintindihan sa mga sinasabi mo, ah..."
Bumaba naman siya pagkahubad ng pantalon nito. He spread her legs, tasted her delicate skin between. "What are you doing to me, Cynthia? Your soul, your body, everything about you is so damn beautiful... And just looking at you gives me butterflies and having you near me makes my chest ache in the best way. You've got this hold on me... and honestly, I don't ever want to be free from it."
Umangat si Cynthia at hinila siya nito pahiga sa kama. Umibabaw ito sa kanya.
"Butterfly lang naintindihan ko..." nagsimula ang mga labi nito sa kanyang pusod pababa. Her tongue reached her his shaft, teasing and tormenting it.
Napakapit siya sa headboard ng kama. Halos tumirik ang kanyang mga mata sa sarap.
"Iyong binago mo ang takbo ng buhay ko... oh, hell hmm..."
"See? Eh, di nakapag-Tagalog ka..."
He grinned. Silly girl. Para syang masisiraan ng bait. Malapit na nyang marating ang hangganan sa ginagawa nitong si CT. Ngunit bago pa man, iniangat niya ito at muling inihiga sa kama.
"Do you think this is already love?"
Hindi nakasagot si Cynthia. She just stared at him while biting her fingernails. Her cheeks turning red, and he felt his own face flushing too. They both looked away at the same time.
Tapos sabay silang napatingin sa isa't isa. "Siguro hindi..." magkapanabay nilang sambit.
Sabay silang napaupo mula sa pagkakahiga. "Siguro nga hindi ito love... wala lang ito..." Cynthia whispered, almost to herself.
He raised an eyebrow. "I think this really isn't... right?" he said absentmindedly.
She nodded.
So sinang-ayunan naman siya nito? Iba kasi ang ine-expect nyang sagot nito. Akala niya parehas sila ng nararamdaman.
"Well, parang wala nga lang sa'kin nung nawala ka, eh..." Fuck! Ano ba itong nasabi niya? Natapakan na naman kasi ang ego niya.
Nagbago tuloy ang magandang mukha ng dalaga. "Talaga?" Kunot ang noo nito. "Ako rin, e. Ni hindi nga ako umiyak noong pinaalis mo ko rito." May pagmamayabang sa tinig nito.
Tila may sumuntok sa dibdib niya. "Really? Lalo kayang umaliwalas ang condong ito nung nawala ka."
"Ah, ganoon?!" Tumayo ito na kumot lang ang itinabing sa katawan.
Lumabas ito ng kwarto at pumunta sa sala. Sinundan naman niya ito. Binuksan nito ang ilaw. Tumambad sa kanila ang nagkalat na mga basyo ng alak. Mga balat ng pinagkainan at nagkalat na pulutan.
Pinamewangan siya ni Cynthia. "Naging maaliwalas pala, ah?"
He swallowed. Hindi niya hahayaang matapakan ang pride niya. "Of course I celebrated!" palusot niya.
Umismid ang dalaga. "Kung sa bagay. Same, ako rin e. Nag-enjoy ako sa bago kong tirahan."
"Ah, ganon?!" nagmartsa siya patungo sa couch. Padabog nyang iniangat ang mga basa nitong bagahe. "Nag-enjoy pala, ha... eh bakit kasama mo itong mga gamit mo ron sa kalsada?"
Umikot ang mga mata nito na di malaman kung saan titingin.
Katahimikan. Sabay silang napabuntong-hininga.
"Happy birthday..." ito na ang unang nagsalita.
Sumungaw ang matamis nyang ngiti. "Thanks."
Ngumiti na rin ito.
Iyong ngiti niya, nauwi sa nahihiyang ngiti. "How did you convince them?"
"Ha? Sino?" pagmamaang-maangan nito. She even pouted. Ugh, how he missed that cuteness!
"My family..."
Marahan niya itong nilapitan. Hindi ito makatingin sa kanya.
"Thank you, Cynthia. Thank you for the wonderful gift."
"Sa pagpapauwi ko sa pamilya mo?"
"No." Itinaas niya ang mukha nito upang magpantay ang kanilang mga mata. "For coming back to me."
Nanubig ang magaganda nitong mga mata. "B-birthday ko rin ba, Leo?"
Nagtaka naman siya. "Huh?"
"Kasi, bumalik ka rin sa buhay ko."
"Oh, my CT!" Nayakap niya ito nang mahigpit. And that night, they spent every moment reconnecting, showing each other just how much they had missed one another...
***
BLAG!!!
Tunog 'yon ng pagbalentong ni Cynthia mula sa sofa.
"Ouch..." Nahimas niya pa ang kanyang balakang. Natanaw niya si Leo sa sofa na mahimbing pa rin ang tulog. Ni hindi nito alintana na nahulog na pala siya. Dito na kasi sila kagabi inabutan, kaya dito na rin sila natulog. Magkapatong sila magdamag dahil hindi sapat kay Leo ang yakap lang.
Tumayo siya upang pagmasdan ang binata. Nakahubad pa ito. Ang ganda ng makinis na kutis nito, na tinatamaan ng sikat ng araw na nagmumula sa sliding windong dito sa sala ng condo. Ang gandang lalaki, ang haba ng mga biyas, titigan mo lang ay di mo na kakailanganin ng kape sa umaga. Napangisi siya. Miss na miss niya ang pogi na ito. Akala niya talaga ay di na sila ulit magkikita.
Nag-squat pa siya sa harapan nito para lalo itong pagmasdan. Mahimbing ang tulog nito pero may maliit na ngiti sa mapupulang mga labi. Marahang tinusok niya ng hintuturo ang makinis nitong pisngi. Mukhang talagang nag-enjoy ito sa ginawa nila magdamag. Umalulong pa nga ito. Malamang din na pagod na pagod ito. Ayaw magpatalo, e. Talagang gusto ay ito ang mag-uuwi ng MVP.
Kinumutan niya ito bago siya nagtungo sa shower. Pagkatapos nyang maligo, isinalang na niya sa automatic washing machine ang mga damit nilang nabasa ng ulan. Nagligpit-ligpit na rin siya.
Kahit saan siya lumakad, naroon nagkalat ang mga bote ng alak. Masangsang din ang amoy ng paligid, amoy suka. Ilang araw kayang hindi nalinisan itong condo? Aakalaing manginginom ang nakatira dito kung pakasusuriin at hindi isang CEO ng malaking kompanya.
Speaking of CEO! Napatili siya sa isip. Naalala niya kung paano siya luhuran nito. Akalain mo iyon? Siya na ulila, lamang kalye, at palaging pinalalalayas, ay luluhuran ng CEO ng isang malaking kompanya? Napapadyak pa siya sa kilig. Talaga bang niluhuran siya ni Leo?! Di pa rin siya maka-get over!
At akalain mong CEO pala ang gago. Bonus na nga lang iyon, e. Kasi kahit noong di niya pa iyon alam ay aminado na siyang mahal niya ito. Willing na nga siyang magdildil ng asin basta ito ang kasama niya, e.
Anyway-highway, nagsimula na nga syang maglinis. Tumagal din ng tatlong oras bago siya nakatapos. Itong hot nyang boyfie, tulog pa rin. And since wala na syang pambiling pagkain, tyinaga niya yung mga stocks na canned goods sa cabinet. This time, siya naman ang magluluto. Papakitaan niya ito ng tamang putahe. Iyong lutong-bahay!
Maya-maya nga'y nagising na si Leo, naamoy yata nito yung mga hinanda nyang pagkain.
"Goodmorning, pogi. Kain na..."
Luminga ito sa paligid pagkatayo. Di pa agad nagsalawal, kaya ayun, nakatayo rin iyong ano. Napaiwas naman siya ng tingin, kahit pa nagsawa siyang lapirutin iyong kagabi. Wala lang, umaga kasi ngayon at maliwanag, kaya shytype siya.
Pagkatapos nitong magtingin-tingin ay ngumiti ito sa sarili. Parang nananaginip na humakbang papunta sa kanya. "Akala ko panaginip lang ang lahat..." sabay upo nito sa harapan ng mesa.
"Ang ano?"
Ngumiti ito sa kanya. "Na nandito ka na ulit sa piling ko at makakasama na ulit kita."
Napapadyak siya. "Pucha naman, Leo... ang aga-aga eh, pinapakilig mo ko."
Napahalakhak ang binata. Sabay baling nito sa inihanda nyang pagkain. "Ano yan?"
"Ah, yan ba. Kalderetang sardinas at tortang canned tuna." taas noo pa siya.
Nangunot lang ang noo nito. "Ano 'yon?"
"Nakalimutan kong milyonaryo ka nga pala. Hindi ka siguro kumakain nito ano?"
"Naku, CT, sana ginising mo ako. Sana ako na lang ang nagluto."
Napanguso siya. Kung makapagboluntaryo ito sa pagluluto, aakalaing may alam talaga. "Wala kasing ibang stocks na pagkain dito sa cupboard mo kundi yang huling grinocery ko." Ako kasi iyong inutusan niyang mag-grocery noong okay pa kami. Binigyan niya ako ng sampung libo. Bili raw ako ng kaunting stocks. Ayaw ko namang gastusin nang todo kaya puro sardinas ang aking binili.
Napailing na lang ito. "Di bale next time. Ako na ang magluluto. Gusto ko kasi masarap palagi ang ulam natin."
Masarap na luto? E noong huling luto nito'y muntik na siyang tumira sa banyo dahil sa LBM. Ngali-ngali nyang batukan ito ngunit nagtimpi siya. Sinandukan na niya ito ng kanin at hinainan ng ulam.
Sumandok naman ito at sumubo. "Kapag may time ako, tuturuan kita magluto para alam mo –" Bigla itong natahimik.
Nagtaka siya.
Lumunok muna ito bago sumandok ulit at sumubo. "Para alam mo ang tamang –" pagkatapos nun ay hindi na ito nakapagsalita. Sunud-sunod na ang subo nito. Nasamid pa nga ito at agad nyang inabutan ng tubig.
"Okay ka lang ba? Dahan-dahan kasi..."
Kaso mukhang di na niya ito makausap. Walang patid ang pagnguya nito at paglunok. Animo'y nakikipag-agawan at mauubusan.
Napahalukipkip siya habang tatawa-tawa. "Masarap ba?"
Dun lang ito napahinto. Napaisip nang bahagya. "Sakto lang..." sabay subo ulit ng sunud-sunod.
Natatawa na lang siya.
PAPASOK NA si Leo sa opisina nang ma-trap sila ni Cynthia sa traffic. Since he was the CEO of the company, he found a way to get Cynthia back to work. She initially didn't want to, saying it was unfair. She wanted to just apply again, so he let her go through the application process—but he didn't mention that he had expedited her recruitment.
Papasok na sila ngayon, nang madali naman sila ng traffic. Kalahating oras na yatang hindi umuusad ang kotse niya. He still had a meeting with the board. He just slumped back in the driver's seat. Malamang ay aabutin sila ng siyam-siyam dahil too late na mag-iba ng daan.
Habang si Cynthia naman ay katabi niya sa passenger seat at tila pilit na lang na nililibang nito ang sarili. "Tinted itong sasakyan mo, 'di ba?" maya-maya ay tanong nito.
"Yup. Why?" Napapitlag na lang siya nang maramdamang may humawak sa harapan niya. "What the hell are you doing, CT?"
Ngumti ito sa kanya habang tinatanggal ang buckle ng kanyang sinturon. "Hindi ka ba nabo-boring? Maglibang muna tayo."
He instantly grew hard.
"Hindi pa tapos ang parusa ko sa'yo baka nakakalimutan mo." Pagkatapos ay yumuko na ito.
"Amen!" napaliyad na lang siya at napapikit sa sarap.
JAMILLEFUMAH
@JFstories
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz