chapter 25
Iyong nangyari sa office ni Franz ay hindi na nasundan pa na lubos kong ikinadismaya.
Hindi ko na rin ulit nasilip ang kanyang malaki at maugat na pagmamay-ari kaya di ko tuloy masabi kung lumiit na ba ito ngayon o mas lalong lumaki.
Bakit parang na-miss ko bigla?
Ipinilig ko ang ulo upang iwaglit sa isipan ang kalokohang iyon! Nami-miss ko dahil wala pa pero kung nariyan na ay pangunahan naman ako ng kaba. Pati ako ay naguguluhan sa sarili ko!
Ano ba talaga, laban o bawi?
Hanggang ngayon ay bigla-bigla na lang akong ginagambala ng tanawing iyon. Walang pinipiling oras at para tuloy akong tinutuksong sumukin kung magkakasya ba talaga o kailangan ng malakasang pag-adjust para sumagad.
Ang problema ay iyong amo nito dahil kuntodo pagtitimpi pa rin ito! Balak yatang maging santo, ayaw magpatukso!
"Can we talk?"
Natigil ang lahat ng mga iniisip ko nang may magsalita. Kasalukuyan akong papasakay sa kotse ko pero napahinto ako dahil sa taong biglang sumulpot sa'king likuran.
Tulad nang nauna kong hula base sa boses ng nagsalita ay si Ma'am Sabrina nga ang nalingunan ko.
Seryoso siyang nakatingin sa'kin habang hinihintay ang sagot ko. Wala pang gaanong tao sa parking area.
Naunang pinauwi ang section namin dahil may emergency meeting ang mga teacher ng buong grade 8.
Granted na ang resignation ni Franz at pina-finalize na lang upang official na in-announce sa buong school.
Hindi na rin ito pumapasok sa paaralan dahil nagsimula na itong magtrabaho sa kompanya ng pamilya nito.
Hindi man kami araw-araw nagkikita sa school ay gabi-gabi naman itong bisita sa bahay namin.
Ang nakakainis lang ay minsanan ko lang itong masolo dahil nakaantabay ang asungot kong mga kapatid o di kaya ay mga pinsan kong halos gabi-gabi na ring dumadayo sa bahay namin.
Halatang sinasabotahe ang bebe time namin ni Franz. Wala pang malinaw na public statement tungkol sa unang nadeklarang engagement nila ni Ma'am Sabrina kaya hindi pa maisapubliko ang tunay na estado ng relasyon namin.
At ngayon ay biglang lilitaw sa harapan ko si Ma'am Sabrina at gusto akong kausapin. Kailangan ko na bang mabahala?
"Tungkol po saan, Ma'am?" pormal kong tugon matapis ang ilang sandali.
Pasimple kong sinilip ang suot na relos dahil may usapan kami ni Franz mamaya pero mukhang maaantala ako nang konti dahil kakausapin pa ako ng ex nito.
"Franz told me about you," mahinahon wika ni Ma'am Sabrina.
Kumunot ang noo ko habang pinagmasdang mabuti ang maamo niyang mukha. Bakit parang apektado pa rin siya? 'Di ba ilang taon na silang hiwalay?
"High school ako no'ng una kaming magkakilala ni Franz," pagpapatuloy niya.
Naikuyom ko ang kamao dahil sa narinig pero pinili kong 'di magkomento at pakinggan lang ang susunod niyang sasabihin.
"Bago kami grumadwet ay sinagot ko na siya at naging kami hanggang makapagtapos kami ng kolehiyo. We both love teaching. Ang dami naming pagkapareho at noon pa man ay sigurado na kami ang para sa isa't isa at—"
"Ano po ba talaga ang gusto ni'yong sabihin?" sansala ko sa pagkukwento niya.
Medyo nakakairita kasing makinig sa kwento niya lalo na at iyong lalaking kasama niya roon ay siya ring lalaking kasama ko ngayon at gusto kong makasama hanggang sa future.
Kung ito lang din ang gusto niyang pag-usapan namin ay hindi ako interesado. Past is past ika nga!
"Mahal ko pa rin si Franz," diretsahan niyang sagot. "Bata ka pa, isa kang Ramirez. Marami ka pang makikitang ibang lalaking mas higit pa kay Franz kaya ipaubaya mo na siya sa'kin."
Umakyat yata lahat ng dugo ko papunta sa'king ulo at doon kumulo dahil sa masidhing galit na bigla kong naramdaman habang nakikinig sa kanya.
Halos bumaon ang mga kuko ko sa'king palad dahil sa higpit nang pagkakakuyom ng kamao ko.
"Paano ba iyan? Mahal ko rin siya," malamig kong sagot sa kabila nang panginginig ng kalamnan ko sa sobrang galit.
Gaga rin ang babaeng ito! Mahal niya pero pumatol siya sa kapatid nito? Nasaan ba ang utak ng babaeng ito? Nakakabobo talaga ang pag-ibig pero sana naman ay ginamitan niya ng delikadesa kung di kaya ng imbalido niyang utak!
"Bata ka pa, Julie Faye. Balang araw ay ma-realize mo na infatuation lang itong nararamdaman mo para kay Franz."
Habang pinakikinggan siya ay nakaramdam ako ng awa kay Felix. Minalas ang isang iyon at iniyak-iyakan pa ang babaeng ito. Ano bang meron kay Ma'am Sabrina at nahihibang sa kanya ang magkapatid na del Rio?
"Wala po iyon sa edad, Ma'am," may kariinan kong sagot. "Kayo nga po eh, nasa tamang edad na pero ngayon ni'yo lang napagtantong mahal ni'yo talaga si Franz matapos ni'yong patulan ang kapatid niya."
Bumadha ang gulat sa maganda niyang mukha dahil sa huli kong sinabi. Halatang hindi niya napaghandaanang alam ko ang lihim niya.
"Huwag ni'yo po akong turuan kung ano ang dapat kung gawin dahil hanggang sa apat na sulok lang ng silid-aralan ang pagiging guro mo sa'kin," pahinamad kong sabi. "Sa totoong buhay ay mas natototo tayo mula sa mga mali nating desisyon. Kung mayroon man ditong may mas dapat matutunan ay ikaw po iyon dahil it's very wrong na pumatol sa kapatid ng lalaking mahal mo," mahaba kong dagdag.
Iba rin itong si Ma'am Sabrina magmahal, pati kadugo ay pinatikim niya kung gaano siya kasarap... magmahal.
"Huwag mo ako gawan ng kwento para lang tuluyang lumayo sa'kin si Franz," pilit na nagmamatigas niyang sagot.
Pasimple kong tinapunan ng tingin ang nanginginig niyang mga kamay na nakakapit sa strap ng suot niyang shoulder bag bago makahulugang sinalubong ang kanyang mga mata.
Takot... pangamba... desperasyon, iyon ang nababanaag ko sa mga iyon.
Kahit gaano pa siya katapang ngayon na pinabulaanan ang mga isinawalat ko ay pareho naming alam na sa loob niya ay nayayanig na siya.
"Baka inisip mong sinisiraan kita kay Franz ay nagkakamali ka," paglilinaw ko sa kanya. "Nakuha ko siya fair and square. Balak ko nga sanang agawin pero di na pala kailangan dahil wala namang kayo at libre pala siya."
"Wala kami dahil desisyon ko iyon,"puno ng kombeksyon niyang wika.
Kung di ko lang alam ang totoo ay mapapaniwala niya ako dahil siguradong-sigurado talaga ang tono niya.
"Okay," kibit-balikat kong tugon. " Desisyon mo rin namang pumatol kay Felix," nang-iinsulto kong sabi dugtong.
Tumiim ang anyo niya at nakita ko ang pagtagisan ng kanyang mga ngipin dahil sa pinipigilang galit.
Ngayon ko lang nakita ang side na ito ng isang Sabrina Lopez na tinaguriangk mabait at ginagalang na guro. Marunong din pala siyang magalit at maging desperada para sa bagay na minsan niya nang sinayang.
"Masyado ka pang bata upang maintindihan ang mga bagay-bagay," mahinahon niyang saad.
Bilib din ako sa kanya dahil nakaya niyang umakto nang gano'n sa kabila ng tensiyon sa pagitan namin.
"Hindi na po ako bata, Ma'am," naaaliw kong kontra sa sinabi niya. "Kung mahal po ninyo si Franz ay dapat sa kanya ni'yo po sinabi at hindi sa'kin dahil desisyon niya pa rin naman kung babalik siya sa'yo o mananatili siya sa tabi ko," matapang kong pagtatapos.
Sa totoo lang ay may takot akong naramdaman sa isiping pipiliin ni Franz na bumalik kay Ma'am Sabrina.
First love never dies, sabi nila kaya nakakatakot na totoo nga ang kasabihang iyon.
Kung gano'n nga ang mangyayari ay ipapatumba ko ulit kung sinuman ang nagpauso niyon!
"Babalik siya sa'kin," sigurado niyang pahayag. "Ayoko lang na masaktan ka pagdating ng araw na iyon kaya kita kinausap ngayon. Habang maaga pa ay lumayo ka na sa kanya dahil babalik sa'kin si Franz."
Ang sarap talaga niyang sungalngalin! Sa pagkakataong ito ay hindi na guro ang tingin ko sa kanya kundi ay babaeng kaagaw ko sa lalaking hinahangad kong makasama habambuhay.
"Babalik siya sa'yo? Eh, ni hindi mo nga siya buong kinaya," malisyosa kong tugon. "Nakapag-practice ka na ba kay Felix kaya ngayon ay sigurado ka na babalik sa'yo si Franz? Siguro nga ay masarap talaga ang daks."
Tumalim ang tingin niya sa'kin at napahakbang siya palapit habang nagdidilim ang buong mukha niya sa galit.
Sa halip na matakot dahil halatang gusto niya akong saktan ay itinaas ko ang noo at hinintay ang paglapit niya.
Huwag niya sanang makalimutan na isa akong Ramirez at bata pa lang ay tinuturuan na kami ng self defense para saga pagkakataong pagtangkaan kami nang masama.
Napahinto siya nang ilang hakbang mula sa'kin nang parang may naalala saglit.
Tinaasan ko siya ng kilay at nanghahamong tiningnan.
"Para sa edad mo ngayon ay masyadong bastos ang mga lumalabas sa'yong bibig," mariin niyang wika.
"Bastos nga pero totoo naman," umiikot ang mga mata kong sagot.
"Julie Faye," marahas niyang sambit sa pangalan ko. "Binabalaan na kita... babalik sa'kin si Franz. Labas na ako kung masaktan ka balang araw."
Matapos ang huli niyang pahayag ay taas-noo siyang naglakad palayo sa kinatatayuan ko.
Hindi man halata sa mukha ko pero may takot akong naramdaman sa'king kaloob-looban.
Kakaiba ang hatid sa'kin ng determinasyon at kombeksiyon sa boses ni Ma'am Sabrina na para bang may mabigat siyang pinanghahawakan.
Praning na kung praning pero kinakain ako ng mga insekuridad ko ngayon matapos makaharsp ang babaeng unang kinabaliwan ni Franz.
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz