chapter 24
Ilang sandali muna bago ako tuluyang nakabawi mula sa masarap na sensayong umalipin sa buo kong katawan.
Isa lang ang malinaw sa'kin, naranasan kong labasan dahil lang sa boses ni Franz.
Sadyang marupok nga akong tunay at boses pa lang ay agad akong bumigay, literally!
Nang nahamig ko ang sarili ay tsaka ko lang muling nabigyang pansin ang kahandaang lalong nag-umigting sa pagkakadaiti sa'kin.
Minsan talaga ay nalilito na ako kung sino ang nang-aakit at sino ang inaakit sa aming dalawa ni Franz.
Huling alam ko ay ako iyong nang-aakit pero sa bandang huli ay ako pa iyong unang naaakit. Kung di karupukan ang tawag dito ay nasisiguro kong kapokpokan na ito.
"You're still hard," paanas kong wika.
Obvious na obvious pero sinabi ko pa, minsan ay nakakatanga rin ang ganito kasarap na experience.
Di ko maalis-alis ang tingin sa gwapo niyang mukha na parang unti-unting hinihigop ang natitira kong katinuan.
Kung makatitig kasi itong si Franz ay parang gusto akong gawan ng masarap. Nasarapan na nga 'di ba? Balak niya pa yata akong lumpuhin sa sarap!
Bet na bet ko pero siya itong matindi ang pagpipigil, eh wala namang award sa ganyang ugali pero pinaninindigan niya talaga!
Maliban sa kumg anu-anong napapansin ko sa mukha ni Franz, I can also see too much love and adoration in his eyes. Nilulunod ako ng mga damdaming iyon kaya wala na akong makapang kahit konting pagdududa na isang masarap na panaginip lang ang lahat.
Mahal ako ni Franz.
"Mukhang di ako aabot sa college graduation mo," parang sumusuko niyang bulong bago ako ginawaran ng masuyong halik sa pagitan ng mga kilay ko. "Mauna ka na sa classroom, magpapahupa lang muna ako."
Magdiwang na sana ako sa nauna niyang sinabi pero naudlot dahil sa pahabol.
Maingat niya akong ibinaba hanggang sa nakatayo na ako sa kanyang harapan. Siya na rin ang nag-ayos ng palda kong nalihis.
Di pa gaanong nanumbalik ang lakas ng mga binti ko kaya napahawak sa mga braso niya ang dalawa kong kamay bilang pangsuporta.
Malakas akong napasinghap habang nanlaki ang mga matang napatitig sa bagay na maugat at tigas na tigas na nakatutok sa'kin nang aksidenting bumaba ang tingin.
Nakabukas pa rin ang zipper ng suot niyang pantalon at mula roon ay nakalabas ang bagay na ilang beses ko mang nadama pero ngayon ko lang nabistahang maigi.
"A-ang laki," napalunok kong anas.
Mula sa pagkakahawak sa balikat niya ay naitakip ko ang mga kamay sa sariling bibig habang nakipag-eye contact doon sa naghuhumigting na bagay na wala mang mata pero tutok na tutok sa'kin at parang handa na akong tuklawin anytime.
Biglang kumislot ang nasa pagitan ng sarili kong mga hita na para bang unang beses na nakita iyong nakatakdang yumanig sa kanya.
Pati yata kaluluwa ko ay yayanigin ng alaga ni Franz dahil di pala biro iyong nabanggit niya sa'kin tungkol sa size nito.
Ginalingan ko masyado ang mararahas kong hakbang kaya iyong trophy ko ay singtaba ng palapulsuhan ko at iyong haba ay tiyak aabot sa'king atay.
"Bakit parang sindak na sindak ka?" naaaliw na tanong ni Franz na pumukaw sa pagkatulala ko.
Mabilis kong naipilig ang ulo at pilit na binabawi ang tingin sa nagyayabang niyang kahandaan.
Napahumindig akong nag-angat ng tingin habang naglalaro sa isip ko ang maugat na katawan ng bagay na iyon at pinkish nitong ulo.
Agad sumalubong sa'kin ang nanghahamon niyang mga mata na kakitaan ng pagkaaliw. Siguro'y masyadong halata ang nararamdaman kong gulat kaya ganito siya makatingin sa'kin.
"Bakit ang laki?" bigla kong bulalas. "Ibig kong sabihin ay... mukhang tama nga ang desisyon mong maghintay after college graduation ko," mabilis kong dugtong na sinundan ko ng tawa.
Kahit sa sariling tainga ay kabado ang tawang iyon kaya bahagya akong napangiwi. Ang lakas ng loob kong akit-akitin si Franz pero dahil sa nasilip ko ngayon ay di ko maiwasang makaramdam ng pagdadalawang-isip.
Sobrang laki talaga at di ko masasabi kong kakayanin ko ba!
Abort mission bago pa tayo ma-fist blood nang walang kalaban-laban dahil sa ating kakiringkingan!
"Too bad, because I already change my mind," may kislap ng kapilyohan sa mga mata niyang sabi. "Mamanhikan na kami sa inyo pagka-approve ng resignation ko."
Tanging singhap lang ang naging tugon ko sa kanya. Ang lakas ng kabog ng puso ko at sa kabila ng mga pagdadalawang isip ko kani-kanina lang ay biglang may naganap na pagdiriwang sa bawat himaymay ng traydor kong katawan.
This is it! Tagumpay ang naisip kong drastic measure upang mabago ang desisyon ni Franz pero mukhang mapaaga rin ang pagkawarak ko.
Muli ay napadako ang tingin ko roon sa bagay na matagal kong kinasasabikan pero di ko rin maiwasang katakutan nang konti.
Tigas na tigas pa rin ito at lalo yatang lumalaki. Gusto ko tuloy mapaantada dahil iisipin ko pa lang na iyon ang papasok sa'kin ay pakiramdam ko mahahati na ako sa dalawa pero kakatwang lalo yatang namasa ang panty ko.
Hindi naman ako naihi sa takot... sadyang matindi lang ang epekto ng nakikita ko sa nakatagong bahaging iyon ng katawan ko.
"Take off your undies, Julie."
Napaigtad ako dahil sa narinig kong utos ni Franz. Nang mag-angat ako ng tingin ay seryoso ang namumungay niyang mga matang nakatingin sa'kin.
Nang di ako iumilos upang gawin ang iniutos niya ay naramdaman kong umakyat ang isa niyang kamay sa mga hita.
Nagtatayuan ang mga balahibo sa bawat nararaanan ng palad niya at parang sinisilaban sa init.
Nang marating ng kamay niya ang string ng suot kong underwear ay umalingawngaw sa loob ng silid ang pagkapigtas nito.
Parang papel na pinunit ni Franz ang suot kong underwear habang di bumibitaw sa pagkakatitig sa'kin.
Para akong nahipotismong di magawang magbawi ng tingin sa kanya. Parang namamalik-mata akong napakurap-kurap nang makita kong itinaas niya sa kanyang ilong ang underwear kong hawak-hawak na niya.
Nahigit ko ang paghinga kasabay ng isang ungol nang amuyin niya ito sabay pikit ng kanyang mga mata na para bang ito ang pinakapaborito niyang amoy.
"Fucking mine," may kariinan nitang usal bago iminulat ang mga matang mapupungay na tumitig sa'kin
Napasunod ang tingin ko sa kamay niyang may hawak sa underwear ko nang ibulsa niya ito.
Bago pa ako makahuma ay nakabig na niya akong muli padiki sa kanyang katawan.
"Bumalik ka na sa classroom, hintayin mo ako roon."
Parang walang nangyaring humakbang siya palayo sa'kin. Wala sa sariling tinanggap ko ang ilang handouts na inabot niya sa'kin.
"Go, Julie... I just have to take care of this." Pasimple niyang ininguso ang bagay na nakabuyangyang pa rin sa harapan niya.
Sunud-sunod akong napalunok nang humawak doon ang malaki niyang kamay. Nanginig ang mga binti ko nang makitang inilabas niya ang sira kong underwear at ginamit pantakip doon habang nagtaas-baba ang kamay niya sa maugat nitong katawan.
Para akong nagising mula sa paninitig doon nang marinig ko siyang umungol. Tsaka lang pumasok sa utak ko kung ano ang ginagawa niya, nagma-masturbate siya sa harapan ko habang gamit ang sarili kong panty!
Sa halip na maeskandalo o mandiri ay kakaibang init ang lumukob sa buo kong katawan at napahigpit ang kapit ko sa hawak na handouts.
"Julie," usal niya sa pangalan ko. Nanayong muli ang mga balahibo ko dahil sa babalang narinig ko sa tono ng kanyang boses. "Ilang segundo ka pang mananatili riyan sa kinatatayuan mo at padadapain kita rito sa mesa ko at sa'yo ko 'to ibabaon hangga't di ka na makakalakad nang maayos."
Sa narinig kong iyon ay muntik nang bumigay ang mga tuhod ko dahil sa antisipasyon pero nang matanaw ko kung gaano kahaba at kataba iyong binabalak niyang ibaon sa'kin ay biglang nag-unahan sa paghakbang palabas ang nanginginig kong mga binti.
Habol ko ang hininga nang tuluyan akong makalabas sa office ni Franz habang kipkip nang mahigpit ang handouts na una naming pakay.
Habang pinapakalma ang sarili ay napatitig ako sa bitbit na handouts. Ito nga ba talaga ang una naming pakay?
Nang maramdaman ko ang kawalan ng suot na panloob ay naging malinaw sa'kin na alibi lang niya ang handouts.
Napasubo yata ako sa sinasagawa kong drastic measures, napasobra kaya aani ako nang malaki... malaking biyaya mula kay Franz!
Nakakapawis pala ang kumuha lang ng handouts! Para akong magkaka-heart attact pero di ko alam kung sa sobrang kaba ba o sa sobrang excitement!
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz