chapter 23
Naging matiwasay ang usapan sa panig ng bawat pamilya namin ni Franz.
Ngayon ay pareho nang malinaw sa bawat pamilya namin ang tunay naming relasyon.
Sinang-ayunan ni Daddy ang kagustuhan ni Franz na pakasalan ako pagka-graduate ko ng college kaya parang gusto ko tuloy magsisi kung bakit sinadya ko noong magpabalik-balik sa second year.
Ang haba pa tuloy ng hihintayin ko bago ako maka-graduate.
Gusto kong magprotesta pero buo na talaga ang desisyon ni Franz.
Medyo kabado tuloy ako at baka bigla ay may sumingit pa kahit wala ng pila.
Eight years pa iyong hihintayin ko! Di ko na kayang maghintay nang gano'n katagal!
Kailangang may gawin na ako! Kung pwede nga lang na ngayon agad ang kasal ay papayag ako, kaso hindi!
Walang kasalang mangyayari ngayong araw kundi ay iyong sinasabing long quiz ni Franz.
Halos mapudpod ang utak ko sa pag-aaral kagabi. Inuna ko pa tuloy iyong pag-aaral kaysa panlalandi.
Dapat ay lumalandi ako kagabi dahil unang gabi iyon na official na kami ni Franz pero ang nangyari ay naging busy ako sa pag-aaral.
"Good morning, class," masiglang bati mula sa teacher na gumugulo sa utak ko ang umalingawngaw sa buong classroom namin kasabay ng malakas na kabog ng puso ko.
Alam kong hindi dahil sa magaganap na exam ang nararamdaman ko kundi ay dahil sa mismong magbibigay ng pasulit.
"Good morning, Sir," panabay na sagot ng buong klase.
Nang magkasalubong ang tingin namin ni Franz ay inikutan ko siya ng mga mata upang itago ang biglang pag-iinit ng pisngi ko.
Bakit ba kasi lalo siyang pumupogi sa paningin ko ngayong boyfriend ko na siya?
Gano'n pa man ay hindi ko pa nakalimutan ang hindi niya pag-reply sa good morning message ko kanina sa kanya.
"We will have our long quiz today, as promised. Please get one ang pass." Inisa-isa niyang bigyan ng mga questionnaire iyong mga nakaupo sa harapan.
Isa ako sa mga nasa harapan at kahit may kaguluhang hatid sa loob ko ang presensiya niya ay tahimik ko lang na hinintay na makarating siya sa pwesto ko.
"Good morning, love," mahina niyang bulong pagkarating sa tapat ko.
Nanlaki ang mga matang napalingon-lingon ako sa paligid at baka may makarinig sa kanya.
Nang masigurong busy ang lahat sa pagtingin sa mga questionnaire ay pasekrito ko siyang pinandilatan.
"Iyong usapan natin, love. Huwag mong kalimutan," mahina niyang wika at pasimple pang hinaplos ang kamay kong tumanggap ng inabot niyang questionnaire bago lumipat sa kabilang hanay.
Para akong nakuryenti at mabilis iyong nanulay sa kaugatan ko kaya para tuloy akong nablangko. Kakayanin ko kayang ipasa ang exam na ito gayong masyado akong distracted dahil sa gwapo naming teacher?
Kainis naman, oh! Para akong aatakihin sa mga galawan niya!
Kailan pa siya natutong umakto nang ganito? Ako iyong dapat na nang-aakit at hindi siya!
Bigla-bigla yata ay nabaliktan ang sitwasyon namin, ang kaibahan kang ay willing akong magpatukso at 'di tulad niyang nagmamatigas na bumigay kahit tigas na tigas na!
Bigla ay nawala anumang tumatakbong distractions sa'king isip nang tumuon ang pansin ko sa mga katanungang naroon sa hawak na test paper.
Kahit pala puspusan ang pag-aaral ko kagabi ay hindi lahat ng mga katanungan ay naalala ko ang mga kasagutan.
The questions seem familiar but the options for answers are a bit confusing.
Bigla ay nahamon akong intindihing mabuti ang bawat tanong at pag-isipang mabuti ang mga napiling sagot para naman maranasan ko nang mapatungan.
Dibdibang pag-aanalisa ang ginawa ko nang aksidenti akong mag-angat ng tingin ay bigla akong nasamid.
Paano ba naman kasi, agad na sumalubong sa paningin ko ay ang matiim na mga titig ni Franz na nakatuon sa'kin na para bang hinuhubaran ako.
Mabilis akong yumuko at pilit na ibibalik sa hawak na test paper ang atensiyon.
Muli ay nagkagulo-gulo ang takbo ng isip ko kaya lalong lumabo ang ilang mga katanungan.
Kung kanina ay buong atensiyon ang naibigay ko sa sinasagutang exam, ngayon ay mas nanaig ang kakaibang init na dulot ng mga titig ni Franz na para akong tinutupok at alam kong nakatuon pa rin sa'kin kahit di ko kukumpirmahin.
Nanunuot sa bawat himaymay ko ang init ng titig niya. Wala sa sarili pinagkrus ko ang mga hita upang bahagyang maibsan ang kakaiba kong naramdaman sa pagitan ng mga iyon.
Bahagyang bumagal ang paghinga ko at kulang ba lang ay hihingalin ako dahil sa kasalukuyang naramdaman. Naiinitan ako bigla kahit nakatutok sa'kin ang ceiling fan.
Mariin kong kinagat ang pang-ibabang labi sabay tapos ng sinasagutan.
Habang naglalakad ako palapit sa mesa ni Franz upang ipasa ang sinagutang papel ay ramdam ko ang panghihina ng aking mga binti dahil sa mga mata niyang nakasunod sa'king bawat hakbang.
"I'm done, Sir," paanas kong usal nang nasa harapan na ako ng mesa niya.
"Are you sure about your answers?" paos niyang tanong.
Nang iabot ko ang sinagutang papel sa kanya ay tinanggap niya ito habang pasimpleng hinawakan ang kamay ko.
Nahigit ko ang paghinga dahil sa pamilyar na boltahe ng kuryenting sumigid sa'kin mula sa pagkakadaiti ng mga kamay namin.
Nagtama ang aming paningin at nahigit ko ang paghinga dahil sa nakikita kong damdaming nakasungaw sa kanyang mga mata.
"Ramirez, dahil tapos ka na ay samahan mo akong kunin sa faculty room iyong naiwan kong handouts para sa lessons natin ngayon," medyo may kalakasan niyang sabi at natitiyak kong sinadya niya iyon upang marinig ng buong klase.
Sunud-sunod akong napalunok at mabilis na binawi ang kamay na di ko napansing hawak-hawak niya pa rin.
Naikuyom ko ang kamao upang pigilin ang sariling bigla na lang siyang dambahin sa harapan ng mga kaklase ko.
Ako ang pinaka-ate rito kaya dapat ay maging maganda akong ehemplo.
"Continue your work, no cheating," istriktong bilin ni Franz sa buong klase bago nagpatiunang lumabas ng silid.
Pasimple akong huminga nang malalim bago sumunod sa kanya.
"Ate, tagalan ni'yo roon para naman makasilip pa kami ng sagot sa mga source," pabulong na wika ng nadaanan kong classmate.
Thumbs up lang ang tangi kong naisagot at tinugon din ng thumbs up no'ng kumausap sa'kin at ng katabi nito.
Nang tuluyan akong makahabol kay Franz ay hindi papuntang faculty ang tinutumbok naming pasilyo kundi ay papuntang office niya.
"Akala ko ba sa faculty office tayo?" nakataas ang kilay kong tanong.
Di niya ako sinagot sa halip ay mas binilisan niya ang paglalakad kaya napabilis din ang hakbang ko pahabol sa kanya.
Nagmamadali ba kami?
Nang nasa tapat na kami ng opisina niya ay bigla niya akong hinila papasok at bago pa ako nakahuma ay natagpuan ko na ang sariling pabuhat niyang isinandal sa saradong pinto habang sinibasib ng mapusok na halik ang mga labi ko.
Bilang ganti ay mahigpit akong napakapit sa batok niya habang kusang lumingkis ang mga binti ko paikot sa kanyang balakang.
Ramdam ko ang nanabik niyang kahandaan na bumubundol sa'king kaangkinan.
Ito iyong gusto ko, ang paghulagpos ng kontrol ni Franz at tuluyan niyang pagpaalipin sa tawag ng mga katawan namin.
"Damn! How can I last for another day if I'm this crazy over you ?" paos niyang usal.
Pumipisil ang dalawa niyang kamay sa baywang ko habang mas iginiit ang sarili sa'kin.
Isang ungol lang ang tangi kong naisagot dahil naroon sa nagkikiskisan naming katawan ang buo kong atensiyon.
"I want you," paungol niyang deklara habang bumaba ang nanabik na mga labi sa leeg ko.
"Yes, Franz... yes, take me... please," sisinghap-singhap kong tugon. Darang na darang na ako sa nararamdaman at di ko na kontrolado ang mga lumalabas sariling bibig.
"Shit! I don't want this," nahihirapan niyang wika.
Kumapit ang kamay ko sa buhok niya upang pigilan ang pagbaba ng mga labi niya sa leeg ko.
Nang magsalubong ang mga mata namin ay para akong malunod sa nakikita kong pagnanasang naroon.
"Liar." Nakipagsukatan ako ng tingin sa kanya. "Gusto mo ako, Franz. Kasasabi mo lang, 'di ba? You want me... then take me, I'm all yours," mapang-akit kong dagdag.
"Not here," hinihingal niyang sagot. "I still have to wait."
Dismayado akong napaungol dahil kahit kitang-kita ko ang kagustuhan niyang gawin ang dikta ng kanyang katawan ay nanaig pa rin ang pasya ng kanyang katinuan.
Sa gigil ko ay pasabunot kong hinigpitan ang kapit sa kanyang buhok at ako na mismo ang humalik sa kanya.
Hindi na ito simpleng halik lang dahil ginamitan ko ng dila. Dama ko ang bahagyang panginginig ng katawan niya dahil sa ginawa ko.
Lalo niya akong idiniin sa kinasasandalan ko habang damang-dama ko ang kahandaan niya sa pagitan ng aking mga hita .
Napabitaw ako sa mga labi niya sabay hiyaw sa sarap nang magsimula siyang kumadyot kaya nasusundot ang sensitibo kong pagkababae.
Tanging ang suot niyang pantalon at suot kong underwear ang nakapagitan upang di tuluyang magkiskisan ang sentro ng aming mga katawan.
Nalihis ang suot kong paldang uniform dahil sa pagkaposisyon ng mga binti ko sa balakang niya kaya diretsong tumatama sa'kin ang namumukol na bahagi ng kanyang hinaharap.
Medyo magaspang sa sensitibong balat ng mga hita ko ang tela ng suot niyang pantalon pero kakaibang sensasyon ang dulot nito tuwing kumikiskis sa singit ko at sa bahaging tinatakpan ng manipis na tela ng suot kong panty.
Habang nagiging marahas ang gawat pagkiskis ni Franz ay patindi nang patindi naman ang masarap ba tensiyong namumuo sa loob ko.
Kumakawala na ang 'di ko napipigilang mga singhap at ungol sa kabila nang pagkakahugpong ng mga labi namin.
Naging mas mapusok ang pinagsaluhan naming halik na para bang gusto na naming higupin ang bawat isa.
Ilang sandali pa at 'di na nagkasya si Franz sa ginagawa namin at paungol niyang kinalas ang butones ng suot niyang pantalon.
Umabot sa pandinig ko ang pagbaba ng suot niyang zipper kasabay nang pagdaiti sa kumikislot kong bahagi ng matigas at mainit na bagay.
Saglit kaming natigil sa paglasap sa ng labi ng bawat isa habang hinihingal na nagtagisan ng tingin at ninamnam ang panibagong sensasyong lumukob sa'min.
Umawang ang labi ko at pinipigilan kong mapapikit nang tuluyang maramdaman kung gaano kalaki ang bagay na kasalukuyang kumikiskis sa basam-basa kong kaangkinan.
Napahigpit ang pagkakalingkis ng mga binti ko sa baywang niya kasabay nang pagdiin ng mga kamay niyang pumwesto na sa pang-upo ko.
Sa ginawa naming iyon ay lalong nadepina ang naghihimagsik niyang kahandaan na pilit nagsumiksik sa natatabingan kong lagusan.
"Kakayanin mo ba 'to?" paos na tanong ni Franz sabay daiti pang lalo ng kahabaan niya sa ibabaw ng suot kong panloob pero direkta sa'king biyak.
Tanging ungol ang naisagot ko dahil nanginginig ang buong katawan ko sa sarap dahil sal ginawa niya.
"Kapag ipapasok ko ito ngayon ay hindi ako titigil hangga't hindi kita mabubuntis... at wala nang makakapigil pa sa'king gawin iyon. Aangkinin kita nang paulit-ulit hangga't tumatak ako sa katawan, puso, at isipan mo."
Hindi ko alam kung tinatakot niya ba ako o pinatatakam. May pagbabanta kasi sa tono ng boses niya pero tinutunaw ako ng mainit niyang mga titig.
"Handa ka ba, Julie Faye?" muli niyang tanong. "Maraming anak ang kailangan ko upang pansamantalang mapawi ang nararamdaman kong pakauhaw sa'yo. Huwag mong tuksuin ang halimaw sa loob ko dahil konting-konti na lang at bibigay na ang pagtitimpi ko."
Tuluyan kong naipikit ang mga mata kasabay nang pagliyad ng buo kong katawan.
Mariin kong nakagat ang ibabang labi habang dinama ang nakakabaliw na pagsigid ng sarap at kiliti sa buo kong katawan dahil lang sa pinagsasabi ni Franz.
"Damn!" marahas niyang mura na dumoble sa rumaragasang sarap na umalipin sa'kin. "I wanted to see you like this, every fucking minute... so beautiful while on an orgasmic bliss."
Ramdam ko ang baghagyang panginginig ng buo kong katawan at di ko kontrolado ang pagkiwal ng ibabang bahagi nito pero mabuti na lang at mariin ang pagkakaipit ni Franz sa'kin sa pinto gamit ang katawan niya.
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz