3
အိပ္ယာေပၚမွာ ေျခကားယား လက္ကားယားနဲ ့ ပိုးလို ့ပက္လက္ အိပ္ေနတဲ့ ဇ က
ရုပ္နဲ ့နာမ္ ကြဲေနပံုႀကသည္။ မ်က္လံုးအစံုသည္ မ်က္ေတာင္ခတ္ဖို ့ေမ့ေလ်ာ့စြာ မ်က္နွာႀကပ္ကို အဓိပၸါယ္မဲ့ ေငးေမာေနမိသည္မွာ အခ်ိန္အေတာ္ႀကီးႀကာေန၏။ စားလဲဒီစိတ္သြားလဲ ဒီစိတ္ေႀကာင့္ ဖိုက္တာႀကီးေမာင္ ဇ ရူးသလိုလို ေႀကာင္သလိုလို ျဖစ္ေန၏။ ထိုကေလးေလးဆီက ျပန္ေရာက္လာတာ သံုးရက္ရွိေနပီ။ ကိုယ့္ဘာသာေျဖသိမ့္ေနေပမဲ့ အျဖဴ ေရာင္မ်က္ဝန္းေလး ရ႕ဲေငြ ့ရည္ဖြဲ ့ေနတဲ့မ်က္ဝန္းအႀကည့္တို ့ကာ ဘယ္ဘက္ရင္အစံုကိုတည့္တည့္ထိ၏။ အားကိုးတႀကီးေမာ့ႀကည့္လာတဲ့
အႀကည့္ေလးက မ်က္နွာႀကပ္ေပၚမွာေပၚလာတာေႀကာင့္ ဇ ျပံဳးျဖီးျဖီးျဖစ္သြား၏။
" ဟီး ခ်စ္စရာေလး "
အမွတ္တမဲ့ ထြက္သြားတဲ့ ကိုယ့္အသံကို
ဇ သတိျပဳ မိသြားပီး ျပံဳးမိသြားတဲ့ ပါးစပ္ကိုတျဖန္းျဖန္းပိတ္ရုိက္လိုက္သည္။
"သတိထားစမ္း ဖိုက္တာကြ ဖိုက္တာ "
ကိုယ့္ဘာသာသတိအထပ္ထပ္ ေပးေပမဲ့ ကုတင္ေပၚ ဇ အိပ္ေနတဲ့ေဘးမွာ ငုတ္တုတ္ေလးထိုင္ေနတဲ့ ကေလးေလးက ေပၚလာျပန္တာေႀကာင့္ ဇ ကုတင္ေပၚက ဝုန္းတိုင္းႀကဲ ဆင္းေျပးလိုက္သည္။
အေတာ္ေဝးေဝးေရာက္မွ ျပန္လွည့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့မရွိေတာ့ပီမို ့သက္ျပင္းခ်ကာ ေဘးလွည့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ႀကမ္းျပင္ေပၚမွာထိုင္ေမာ့ႀကည့္ေနတဲ့ ကေလးေလး။
" အေဖ ေရ သားကို ကယ္ပါအုန္းဗ် "
ဇ အေဖဦးထြဋ္တင္ကို တ,ပီးကုတင္ေပၚျပန္ေျပးတက္ကာ ေစာင္ေခါင္းထိဆြဲျခံဳကာ အားယားေမွာက္အိပ္လိုက္သည္။
ရူးပီ။ ဖိုက္တာ ဇ တစ္ေယာက္ ဖိုက္တာေဂးျဖစ္သြားပီ။
ringtone …
စားပြဲေပၚမွာတင္ထားတဲ့ဖုန္းသံေႀကာင့္
ဇ တျဖည္း ျဖည္း ေစာင္ဖြင့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ကေလးေလးမရွိေတာ့။
ထိုအခါမွ သက္ေမာခ်ကာ ေစာင္ ကို ဆြဲခြာပီး ဖုန္းေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ့
ေဒဝါ ျဖစ္ေန၏။
"ေအးေျပာ "
"ေျပာလုပ္မေနနဲ ့ ဟိုေကာင္ ဂ်ပု မနက္က လမ္းမွာေတြ ့ေတာ့ ေထ့သလိုေငါ့သလို လုပ္ေနလို ့ ခ်ိန္းလိုက္တယ္။ အဲ့ဒါမင္းလိုက္ခဲ့ အဲ့ေကာင္ကိုမွတ္ေလာက္သားေလာက္ ပညာျပန္ေပးရမယ္။ "
ေလေန စိတ္တို ့က အားကိုးရာေတြ ့သြားသလို ဇ ခ်က္ျခင္းလက္ခံလိုက္၏။ ေတြ ့မယ္ ငါဘာေကာင္လဲ ဆိုတာ သိေအာင္တေလာက လံုးျပရမယ္။ ဖိုက္တာ ဇ ကြ
ဖိုက္တာ ဇ ။
အေတြးနဲ ့ စြပ္က်ယ္အနက္ေပၚကေန လည္သာ လက္ရွည္ထပ္ဝတ္လိုက္သည္။ မွန္မွာထင္ေနတဲ့ ပံုရိပ္ကို အက်ၤ ီေကာ္လံျပင္ပီး တခ်က္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ေစာက္ေခ်ာႀကီးျဖစ္ေန၏။ လက္မ ကို တံေတြစြတ္ပီး စိန္ပြင့္မရွိတဲ့ မ်က္ခံုးကို သပ္ လိုက္ပီး ဘယ္ျပန္ညာျပန္ ထပ္ႀကည့္လိုက္ေတာ့လဲ
အမိုက္စားျဖစ္ေနတုန္းပဲ။ မိမိုက္ေနတဲ့ေကာင္က လံုးဝအပီအျပင္ လြင့္ေန၏။ ေစာက္ေခ်ာႀကီး ဖိုက္တာဇ က ေဂးစရာလား။
ဟြန္း ေနာက္ေန ့ဆူးခတ္ဆိုတဲ့ ကေလးမနဲ ့dateအုန္းမွပါ။ အေတြးနဲ ့အခန္းေထာင့္က ေဘ့ေဘာရုိက္တံကို ေကာက္ကိုင္လိုက္စဥ္ မ်က္စိထဲဝင္လာတာက ငိုေနတဲ့ ကေလးေလး။
"ဒုန္း "
လက္ထဲ ေဘ့ေဘာရုိက္တံက ႀကမ္းေပၚလြတ္က်သြားပီး ဇ ေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္ငိုပစ္လိုက္သည္။
ဇ …ကြ ဖိုက္တာ ဇ … ေကာင္မေလးေတြကိုပဲႀကိဳက္တဲ့ လူမိုက္ႀကီး ဇ က ငါပါဟ ။
#########
ေလက တဝူးဝူး တိုက္ေနတဲ့ အျပင္ လမ္းမီးတိုင္ က မီးအလင္းေရာင္သာရွိတဲ့ ေဘာလံုးကြင္းအေဟာင္းက ညဖက္ဆိုလူေျခတိတ္ကာ ေျခာက္ျခားစရာေကာင္းေန၏။ မေႀကာက္မရြံ လူနွစ္စုကေတာ့
တစ္ဖက္နဲ ့တဖက္ အျပိဳင္အဆိုင္ မက္တပ္ရပ္ကာ ရန္ပြဲ ကို အစပ်ိဳးေနႀက၏။
"ဘယ္လို လဲ ဟိုတေန ့က သက္ညာေပးလိုက္တာကို မခန္ ့တာလား "
ဇစ္မတပ္ ထားတဲ့လည္သာ ဂ်ာကင္ ကို ရင္ခြဲဝတ္ထားတဲ့ ဇ က ခါးတစ္ဖက္ကိုေထာက္ကာ ေျခတံရွည္ေတြကို ခပ္ေလ်ာေလ်ာ ရပ္ေနေပမဲ့ အႀကည့္တို ့က စူးရဲေန၏။
တဖက္က လူအုပ္က ဟိုတခါ ကလပ္မွာေတြ ့ခဲ့ လူေတြထပ္ ပိုထြားပိုေတာင့္သည္။
ဇတို ့ဖက္ကလဲ ေဒဝါအျပင္ ေဒဝါသူငယ္ခ်င္း နွစ္ေယာက္ပါသည္မို ့ အဖြဲ ့က လူမနည္း။
"အပိုေတြမေျပာနဲ ့ ဇ ဒီတခါမင္းစကားႀကီးစကားက်ယ္ ေျပာနိုင္အုန္းမလား ငါႀကည့္ေနမယ္ "
"ဟြန္ ့ လုပ္ႀကည့္လိုက္ေလ ဒီတခါ အမ်ားနဲ ့မွ ေလက်ယ္ရဲတဲ့ မင္းလိုေကာင္ကို ငါဘယ္လို မွတ္ေလာက္သားေလာက္ျဖစ္ေအာင္လုပ္မလဲဆိုတာ မင္းသိေအာင္ျပရေသးတာေပါ့ "
အေျပာနဲ ့အတူ လက္ထဲ က ေဘ့ေဘာတံက ရိပ္ကနဲ ျဖတ္ေျပးသြား၏ ေရွာင္ခ်ိန္မရလိုက္တဲ့ ဂ်ပုေကာင္ ေခါင္းမွာေသြးေတြ ျဖာကနဲ ထြက္လာ၏ သူပြဲစလိုက္တာနဲ ့ေဒဝါတို ့ပါခ်က္ျခင္း လွဳပ္ရွားလိုက္သည္မို ့ေစာေစာက တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က ခ်က္ျခင္းဆူညံသြား၏။ လက္ထဲက ဒုတ္နဲ ့ မဲမဲျမင္ရာသိမ္းရုိက္ေနေပမဲ့
ေျခာက္ေယာက္နဲ ့ေလးေယာက္အဖြဲ ့မို ့
အင္အားကမညီမ်ွသည္မို ့ ဇ လဲ အေတာ္ႀကီး ခံေနရသည္။ ခနႀကာေတာ့ ဓာတ္မီးတဝင္းဝင္းနဲ ့ ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြ ေျပးထြက္လာသည္မို ့
"ေဒဝါ ကားေပၚတက္ေတာ့ လူစုခြဲ လူေတြလာေနပီ "
ခ်က္ျခင္း လူစုကြဲကာ စီးလာတဲ့ ကားေတြေပၚေျပးတက္ပီးေမာင္းထြက္လာလိုက္သည္။ လာကတည္းက တစ္ေယာက္တစီး လာသည္မို ့အျပန္ ဇတစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေန၏။ စိတ္နဲ ့လူမကပ္ပဲ ေရာက္တဲ့ေနရာ ေမာင္းေနသည္မို ့ ဘယ္ေရာက္ေနမွန္ ဇ သတိမထားမိ ။
ခပ္က်ဲ ဝါေလးေတြ ကာထားတဲ့ ျခံေလးေရွ ့ေရာက္ေတာ့ ကားေလးရပ္သြားသည္မို ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကို သတိတရ ႀကည့္မိေတာ့ ဟိုတခါ သူတို ့လိုက္ပို ့ခဲ့တဲ့ကေလးေလးရဲ ့အိမ္ေလးေရွ ့ေရာက္ေန၏။
"က်စ္ !! "
စိတ္အလိုမက်တာစုတ္သပ္လိုက္ေတာ့ အထိုးခံလိုက္ရတဲ့ ပါးက စူးကနဲ နာသြားေတာ့ ဇ မ်က္နွာတစ္ခုလံူး ရွဳ ံ ့မဲ ့သြား၏။
နာရီႀကည့္လိုက္ေတာ့ ဆယ္နာရီေတာင္မထိုးေသးတာမို ့သက္ပ်င္းခ်ကာ ေက်ာမွီကိုမွီကာ မီးေရာင္မွိန္မွိန္ထြန္းထားတဲ့တဲသာသာ
အိမ္ေလးကို ေငးေနလိုက္သည္။
လက္လုပ္လက္စားေတြေနက်တဲ့ ရပ္ကြက္မို ့လို ့လားမသိဘူး ဆူညံညံ အသံေတြကေလးငိုသံေတြနဲ ့ ေအာ္ဆဲသံေတြက တခ်က္တခ်က္ ထြက္လာ၏။
#####
"ဟဲ့ လူကေလး ငါ့သားဂ်ီက်ေနလို ့လမ္းထိပ္မွာ မုန္ ့သြားဝယ္ေပးစမ္း "
အန္တီေရႊ မိက ရင္ခြင္ထဲက သံုးနွစ္အရြယ္ကေလးကိုပိုက္ပီး လူကေလးကို ခိုင္းေနသည္မို ့ နာက်င္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ကိုႀကည့္ပီး
" အိပ္ခ်င္လို ့ငိုတာေနမွာပါ အန္တီေရႊမိရယ္ က်ြန္ေတာ္ သိပ္ရမလား ။ ဟို လမ္းထိပ္ထိသြားဖို ့က် က်ြန္ေတာ္ ေျခေထာက္နာေနေသးလို ့ "
လူကေလး ခခယယေျပာမိေပမဲ့ အန္တီေရႊမိ ေဒါသ မ်က္ေစာင္းကလႊင့္လာ၏။
" အဲ့ေလာက္ျဖစ္ပ်က္မေနနဲဘ့နင္ေယာက်ာ္းမဟုတ္ဘူးလား။ လမ္းထိပ္ဆိုေပမဲ့
ျခံေလးသံုးျခံေက်ာ္ရင္ ရပီ ေလ နီးနီးေလးပဲဟာ သြားဝယ္ေခ် "
ဆက္မေျပာေတာ့ပဲ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထလိုက္သည္။ ဒါေတာင္ သူ ဟိုတစ္ေန ့က ကားတိုက္မိမလို ျဖစ္တုန္းက အကိုနွစ္ေယာက္က ေဆးခန္းပို ့ေပးပီး ေနာက္ထပ္ ေဆးခန္းသြားရေအာင္ ပိုက္ဆံအလံုအေလာက္ေပးခဲ့လို ့ႀကည္ေနတာ။ မဟုတ္ရင္ေျပာလို ့ဆံုးမွာမဟုတ္ ။ ေနာက္ထပ္ေဆးခန္းဆိုတာလဲ ဘယ္ေနမွန္းမသိ။ ခုထိ ေဆးမွီးတိုနဲ ့သာ ကုိယ့္ဘာသာ က်ိတ္ကုေနရ၏ တုန္တုန္စက္စက္နဲ ့ေလွကားေပၚကေန လူကေလးျဖည္းျဖည္းဆင္းလိုက္
ပီး ေထာ့က်ိဳးေထာ့က်ိဳးနဲ ့ လမ္းထိပ္သြားဖို ့ႀကိဳးစားလိုက္သည္။
အမ်ားႀကီးနာေနတာမဟုတ္ေပမဲ့ ဝမ္းနည္းစြာရင္ဖက္ထဲက လွဳိက္တက္သာသည္။ အေမသာရွိရင္ သူဒီလို ေနရမွာမဟုတ္ဘူး ခုေတာ့ မႀကင္နာတက္တဲ့မိသားစုဆီမွ သူ စိတ္ဆင္းရဲကိုယ္ဆင္းရဲေနေနရသည္။ ဝတ္ေႀကြးရွိရင္အျမန္သာေက်ေစခ်င္သည္။
"အမေလး "
ေျမွာက္ကနဲ ့တက္သြားပီး ေမႊးပ်ံ ့ေနတဲ့ရက္ခြင္ထဲမွာ လူကေလးက က်က်နန ။ အံ့ႀသတႀကီးေမာ့ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ဟ္ုတစ္ေန ့က သူ ့ကို လိုက္ပို ့ေပးခဲ့ အေတာ္ႀကီးေခ်ာတဲ့အကိုႀကီးျဖစ္ေန၏။
" ေျခေထာက္နာေနတာကို ဒါဘယ္သြားမလို ့လဲ အခ်ိန္ကို ႀကည့္အုန္း မိုးခ်ဳပ္ေနပီ ဒါကေလးတစ္ေယာက္အျပင္ထြက္ရမဲ့အခ်ိန္လား "
ဇ တကယ္စိတ္တိုေန၏။ သူ ကားေပၚကေနအိမ္ကေလးစီ ေငးႀကည့္ေနရင္း တုန္တုန္စက္စက္ ဆင္းလာတဲ့ ကေလးေလးေႀကာင့္ ပ်င္းရိမွီက်ေနတဲ့ခါးေတာင္မတ္ကနဲ ဖစ္သြား၏။
အိမ္ထဲပဲသြားမယ္ထင္ထားေပမဲ့ အျပင္ကိုေထာ့က်ိဳးေထာ့က်ိဳးထြက္လာတဲ့ ကေလးေႀကာင့္ ဇ မ်က္ေမွာင္ကုတ္ႀကည့္လိုက္သည္။ စိတ္မခ်ပဲေနာက္ကေနလိုက္ႀကည့္ေနရင္း သူလိုက္လာတာေတာင္ မသိပဲ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေလ်ွာက္ေနတာေႀကာင့္ ဆြဲယူေပြ ့လိုက္လိုက္ေတာ့ ေႀကာက္လန္ ့တႀကားႀကည့္လာတဲ့မ်က္ဝန္းေလးက သူမွန္းသိေတာ့ အံႀသသြားတဲ့အရိပ္ေတြေျပာင္းကုန္၏။
"ဟို အိမ္က ခိုင္းလို ့ ေစ်းဝယ္သြားမလို ့"
"ေျခေထာက္နာေနတာႀကီးကို "
မ်က္ေတာင္ေလးေပကလက္ ေပကလက္ ေမာ့ႀကည့္လာတာေႀကာင့္ ဇ အသက္ေတာင္ ေအာင့္မိသြားသည္။
" ဟုတ္ နည္းနည္းပဲနာေတာ့တာပါ"
"ေဆးမလိမ္းဘူးလား "
ေပြ ့ခ်ီရက္အတိုင္း ဇတို ့စကားေျပာေနႀကျခင္းျဖစ္၏။
"ေဆးလိမ္းပါတယ္ ဒါေပမဲ့ ခုေဆးလိမ္းရမွာ ဒီကအကိုႀကီးမို ့လား ။ "
ဇ -" ……"
"ခန ခ်ေပး က်ြန္ေတာ္ မုန္ ့သြားဝယ္ပီးျပန္လာမယ္ ။ ပီးရင္ အကိုႀကီးကိုေဆးလိမ္းေပးမယ္။ "
"မလိုဘူး "
"အမ္ "
"က်စ္ !! ငါေျပာတာက မုန္ ့သြားဝယ္စရာမလိုဘူး ။ ကားေနာက္မွာ ငါစားဖို ့ဝယ္ထားတဲ့ မုန္ ့ေတြရွိတယ္။ ယူသြား ။
အဟမ္း !! ဟို …ပီးရင္ ျပန္လာေဆးလိမ္းေပး။"
ေမာ့ႀကည့္ေနတဲ့ ကေလးေလးရဲ့ အႀကည့္တို ့ကိုရင္မဆိုင္ရဲစြာ ဇ မ်က္နွာလႊဲ ပီး ခ်ီထားရက္နဲ ့ကားဆီျပန္ေလ်ွာက္လာခဲ့၏။ ေအာက္ကို ဖြဖြထိန္းခ်ေပးပီးကားေနာက္ခန္းကမုန္ ့ထုပ္ ေတြ ယူေပးလိုက္ေတာ့
အားနာတက္တဲ့ ကေလးက တစ္ထုပ္ပဲ ယူပီးအိမ္ေပၚတက္သြား၏။ ျပံဳးေနတဲ့ နွုတ္ခမ္းတို ့ကို သတိေမ ့စြာအႀကည့္တို ့က အျဖဴေကာင္ေသးေသးေလးေနာက္ေက်ာကိုသာ ကပ္ပါသြားသည္။
အားး အူယားလို ့တက်ြတ္က်ြတ္ဝါးစားခ်င္ေနပီ ။ ဘာေကာင္ေလးလဲ မသိဘူး ေသးေသး ပိစိ အေကာင္ေပါက္ေလး။
ခ်စ္တဲ့ အိမ္စည္။
💙💙VOTE 💙💙
( အိပ်ယာပေါ်မှာ ခြေကားယား လက်ကားယားနဲ့ ပိုးလို့ ပက်လက် အိပ်နေတဲ့ ဇ က
ရုပ်နဲ့ နာမ် ကွဲနေပုံကြသည်။ မျက်လုံးအစုံသည် မျက်တောင်ခတ်ဖို့ မေ့လျော့စွာ မျက်နှာကြပ်ကို အဓိပ္ပါယ်မဲ့ ငေးမောနေမိသည်မှာ အချိန်အတော်ကြီးကြာနေ၏။ စားလဲဒီစိတ်သွားလဲ ဒီစိတ်ကြောင့် ဖိုက်တာကြီးမောင် ဇ ရူးသလိုလို ကြောင်သလိုလို ဖြစ်နေ၏။ ထိုကလေးလေးဆီက ပြန်ရောက်လာတာ သုံးရက်ရှိနေပီ။ ကိုယ့်ဘာသာဖြေသိမ့်နေပေမဲ့ အဖြူ ရောင်မျက်ဝန်းလေး ရဲ့ငွေ့ ရည်ဖွဲ့ နေတဲ့မျက်ဝန်းအကြည့်တို့ ကာ ဘယ်ဘက်ရင်အစုံကိုတည့်တည့်ထိ၏။ အားကိုးတကြီးမော့ကြည့်လာတဲ့
အကြည့်လေးက မျက်နှာကြပ်ပေါ်မှာပေါ်လာတာကြောင့် ဇ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြစ်သွား၏။
" ဟီး ချစ်စရာလေး "
အမှတ်တမဲ့ ထွက်သွားတဲ့ ကိုယ့်အသံကို
ဇ သတိပြု မိသွားပီး ပြုံးမိသွားတဲ့ ပါးစပ်ကိုတဖြန်းဖြန်းပိတ်ရိုက်လိုက်သည်။
"သတိထားစမ်း ဖိုက်တာကွ ဖိုက်တာ "
ကိုယ့်ဘာသာသတိအထပ်ထပ် ပေးပေမဲ့ ကုတင်ပေါ် ဇ အိပ်နေတဲ့ဘေးမှာ ငုတ်တုတ်လေးထိုင်နေတဲ့ ကလေးလေးက ပေါ်လာပြန်တာကြောင့် ဇ ကုတင်ပေါ်က ဝုန်းတိုင်းကြဲ ဆင်းပြေးလိုက်သည်။
အတော်ဝေးဝေးရောက်မှ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့မရှိတော့ပီမို့ သက်ပြင်းချကာ ဘေးလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာထိုင်မော့ကြည့်နေတဲ့ ကလေးလေး။
" အဖေ ရေ သားကို ကယ်ပါအုန်းဗျ "
ဇ အဖေဦးထွဋ်တင်ကို တ,ပီးကုတင်ပေါ်ပြန်ပြေးတက်ကာ စောင်ခေါင်းထိဆွဲခြုံကာ အားယားမှောက်အိပ်လိုက်သည်။
ရူးပီ။ ဖိုက်တာ ဇ တစ်ယောက် ဖိုက်တာဂေးဖြစ်သွားပီ။
ringtone …
စားပွဲပေါ်မှာတင်ထားတဲ့ဖုန်းသံကြောင့်
ဇ တဖြည်း ဖြည်း စောင်ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ကလေးလေးမရှိတော့။
ထိုအခါမှ သက်မောချကာ စောင် ကို ဆွဲခွာပီး ဖုန်းကောက်ကိုင်လိုက်တော့
ဒေဝါ ဖြစ်နေ၏။
"အေးပြော "
"ပြောလုပ်မနေနဲ့ ဟိုကောင် ဂျပု မနက်က လမ်းမှာတွေ့ တော့ ထေ့သလိုငေါ့သလို လုပ်နေလို့ ချိန်းလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါမင်းလိုက်ခဲ့ အဲ့ကောင်ကိုမှတ်လောက်သားလောက် ပညာပြန်ပေးရမယ်။ "
လေနေ စိတ်တို့ က အားကိုးရာတွေ့ သွားသလို ဇ ချက်ခြင်းလက်ခံလိုက်၏။ တွေ့ မယ် ငါဘာကောင်လဲ ဆိုတာ သိအောင်တလောက လုံးပြရမယ်။ ဖိုက်တာ ဇ ကွ
ဖိုက်တာ ဇ ။
အတွေးနဲ့ စွပ်ကျယ်အနက်ပေါ်ကနေ လည်သာ လက်ရှည်ထပ်ဝတ်လိုက်သည်။ မှန်မှာထင်နေတဲ့ ပုံရိပ်ကို အင်္ကျီကော်လံပြင်ပီး တချက်ကြည့်လိုက်တော့ စောက်ချောကြီးဖြစ်နေ၏။ လက်မ ကို တံတွေစွတ်ပီး စိန်ပွင့်မရှိတဲ့ မျက်ခုံးကို သပ် လိုက်ပီး ဘယ်ပြန်ညာပြန် ထပ်ကြည့်လိုက်တော့လဲ
အမိုက်စားဖြစ်နေတုန်းပဲ။ မိမိုက်နေတဲ့ကောင်က လုံးဝအပီအပြင် လွင့်နေ၏။ စောက်ချောကြီး ဖိုက်တာဇ က ဂေးစရာလား။
ဟွန်း နောက်နေ့ ဆူးခတ်ဆိုတဲ့ ကလေးမနဲ့ dateအုန်းမှပါ။ အတွေးနဲ့ အခန်းထောင့်က ဘေ့ဘောရိုက်တံကို ကောက်ကိုင်လိုက်စဉ် မျက်စိထဲဝင်လာတာက ငိုနေတဲ့ ကလေးလေး။
"ဒုန်း "
လက်ထဲ ဘေ့ဘောရိုက်တံက ကြမ်းပေါ်လွတ်ကျသွားပီး ဇ ခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်ငိုပစ်လိုက်သည်။
ဇ …ကွ ဖိုက်တာ ဇ … ကောင်မလေးတွေကိုပဲကြိုက်တဲ့ လူမိုက်ကြီး ဇ က ငါပါဟ ။
#########
လေက တဝူးဝူး တိုက်နေတဲ့ အပြင် လမ်းမီးတိုင် က မီးအလင်းရောင်သာရှိတဲ့ ဘောလုံးကွင်းအဟောင်းက ညဖက်ဆိုလူခြေတိတ်ကာ ခြောက်ခြားစရာကောင်းနေ၏။ မကြောက်မရွံ လူနှစ်စုကတော့
တစ်ဖက်နဲ့ တဖက် အပြိုင်အဆိုင် မက်တပ်ရပ်ကာ ရန်ပွဲ ကို အစပျိုးနေကြ၏။
"ဘယ်လို လဲ ဟိုတနေ့ က သက်ညာပေးလိုက်တာကို မခန့် တာလား "
ဇစ်မတပ် ထားတဲ့လည်သာ ဂျာကင် ကို ရင်ခွဲဝတ်ထားတဲ့ ဇ က ခါးတစ်ဖက်ကိုထောက်ကာ ခြေတံရှည်တွေကို ခပ်လျောလျော ရပ်နေပေမဲ့ အကြည့်တို့ က စူးရဲနေ၏။
တဖက်က လူအုပ်က ဟိုတခါ ကလပ်မှာတွေ့ ခဲ့ လူတွေထပ် ပိုထွားပိုတောင့်သည်။
ဇတို့ ဖက်ကလဲ ဒေဝါအပြင် ဒေဝါသူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်ပါသည်မို့ အဖွဲ့ က လူမနည်း။
"အပိုတွေမပြောနဲ့ ဇ ဒီတခါမင်းစကားကြီးစကားကျယ် ပြောနိုင်အုန်းမလား ငါကြည့်နေမယ် "
"ဟွန့် လုပ်ကြည့်လိုက်လေ ဒီတခါ အများနဲ့ မှ လေကျယ်ရဲတဲ့ မင်းလိုကောင်ကို ငါဘယ်လို မှတ်လောက်သားလောက်ဖြစ်အောင်လုပ်မလဲဆိုတာ မင်းသိအောင်ပြရသေးတာပေါ့ "
အပြောနဲ့ အတူ လက်ထဲ က ဘေ့ဘောတံက ရိပ်ကနဲ ဖြတ်ပြေးသွား၏ ရှောင်ချိန်မရလိုက်တဲ့ ဂျပုကောင် ခေါင်းမှာသွေးတွေ ဖြာကနဲ ထွက်လာ၏ သူပွဲစလိုက်တာနဲ့ ဒေဝါတို့ ပါချက်ခြင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်မို့ စောစောက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ချက်ခြင်းဆူညံသွား၏။ လက်ထဲက ဒုတ်နဲ့ မဲမဲမြင်ရာသိမ်းရိုက်နေပေမဲ့
ခြောက်ယောက်နဲ့ လေးယောက်အဖွဲ့ မို့
အင်အားကမညီမျှသည်မို့ ဇ လဲ အတော်ကြီး ခံနေရသည်။ ခနကြာတော့ ဓာတ်မီးတဝင်းဝင်းနဲ့ ရပ်ကွက်ထဲကလူတွေ ပြေးထွက်လာသည်မို့
"ဒေဝါ ကားပေါ်တက်တော့ လူစုခွဲ လူတွေလာနေပီ "
ချက်ခြင်း လူစုကွဲကာ စီးလာတဲ့ ကားတွေပေါ်ပြေးတက်ပီးမောင်းထွက်လာလိုက်သည်။ လာကတည်းက တစ်ယောက်တစီး လာသည်မို့ အပြန် ဇတစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်နေ၏။ စိတ်နဲ့ လူမကပ်ပဲ ရောက်တဲ့နေရာ မောင်းနေသည်မို့ ဘယ်ရောက်နေမှန် ဇ သတိမထားမိ ။
ခပ်ကျဲ ဝါလေးတွေ ကာထားတဲ့ ခြံလေးရှေ့ ရောက်တော့ ကားလေးရပ်သွားသည်မို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိတရ ကြည့်မိတော့ ဟိုတခါ သူတို့ လိုက်ပို့ ခဲ့တဲ့ကလေးလေးရဲ့ အိမ်လေးရှေ့ ရောက်နေ၏။
"ကျစ် !! "
စိတ်အလိုမကျတာစုတ်သပ်လိုက်တော့ အထိုးခံလိုက်ရတဲ့ ပါးက စူးကနဲ နာသွားတော့ ဇ မျက်နှာတစ်ခုလူံး ရှုံ့မဲ့ သွား၏။
နာရီကြည့်လိုက်တော့ ဆယ်နာရီတောင်မထိုးသေးတာမို့ သက်ပျင်းချကာ ကျောမှီကိုမှီကာ မီးရောင်မှိန်မှိန်ထွန်းထားတဲ့တဲသာသာ
အိမ်လေးကို ငေးနေလိုက်သည်။
လက်လုပ်လက်စားတွေနေကျတဲ့ ရပ်ကွက်မို့ လို့ လားမသိဘူး ဆူညံညံ အသံတွေကလေးငိုသံတွေနဲ့ အော်ဆဲသံတွေက တချက်တချက် ထွက်လာ၏။
#####
"ဟဲ့ လူကလေး ငါ့သားဂျီကျနေလို့ လမ်းထိပ်မှာ မုန့် သွားဝယ်ပေးစမ်း "
အန်တီရွှေ မိက ရင်ခွင်ထဲက သုံးနှစ်အရွယ်ကလေးကိုပိုက်ပီး လူကလေးကို ခိုင်းနေသည်မို့ နာကျင်နေတဲ့ ခြေထောက်ကိုကြည့်ပီး
" အိပ်ချင်လို့ ငိုတာနေမှာပါ အန်တီရွှေမိရယ် ကျွန်တော် သိပ်ရမလား ။ ဟို လမ်းထိပ်ထိသွားဖို့ ကျ ကျွန်တော် ခြေထောက်နာနေသေးလို့ "
လူကလေး ခခယယပြောမိပေမဲ့ အန်တီရွှေမိ ဒေါသ မျက်စောင်းကလွှင့်လာ၏။
" အဲ့လောက်ဖြစ်ပျက်မနေနဲဘ့နင်ယောကျာ်းမဟုတ်ဘူးလား။ လမ်းထိပ်ဆိုပေမဲ့
ခြံလေးသုံးခြံကျော်ရင် ရပီ လေ နီးနီးလေးပဲဟာ သွားဝယ်ချေ "
ဆက်မပြောတော့ပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်းထလိုက်သည်။ ဒါတောင် သူ ဟိုတစ်နေ့ က ကားတိုက်မိမလို ဖြစ်တုန်းက အကိုနှစ်ယောက်က ဆေးခန်းပို့ ပေးပီး နောက်ထပ် ဆေးခန်းသွားရအောင် ပိုက်ဆံအလုံအလောက်ပေးခဲ့လို့ ကြည်နေတာ။ မဟုတ်ရင်ပြောလို့ ဆုံးမှာမဟုတ် ။ နောက်ထပ်ဆေးခန်းဆိုတာလဲ ဘယ်နေမှန်းမသိ။ ခုထိ ဆေးမှီးတိုနဲ့ သာ ကိုယ့်ဘာသာ ကျိတ်ကုနေရ၏ တုန်တုန်စက်စက်နဲ့ လှေကားပေါ်ကနေ လူကလေးဖြည်းဖြည်းဆင်းလိုက်
ပီး ထော့ကျိုးထော့ကျိုးနဲ့ လမ်းထိပ်သွားဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။
အများကြီးနာနေတာမဟုတ်ပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစွာရင်ဖက်ထဲက လှိုက်တက်သာသည်။ အမေသာရှိရင် သူဒီလို နေရမှာမဟုတ်ဘူး ခုတော့ မကြင်နာတက်တဲ့မိသားစုဆီမှ သူ စိတ်ဆင်းရဲကိုယ်ဆင်းရဲနေနေရသည်။ ဝတ်ကြွေးရှိရင်အမြန်သာကျေစေချင်သည်။
"အမလေး "
မြှောက်ကနဲ့ တက်သွားပီး မွှေးပျံ့ နေတဲ့ရက်ခွင်ထဲမှာ လူကလေးက ကျကျနန ။ အံ့သြတကြီးမော့ကြည့်လိုက်တော့ ဟ်ုတစ်နေ့ က သူ့ ကို လိုက်ပို့ ပေးခဲ့ အတော်ကြီးချောတဲ့အကိုကြီးဖြစ်နေ၏။
" ခြေထောက်နာနေတာကို ဒါဘယ်သွားမလို့ လဲ အချိန်ကို ကြည့်အုန်း မိုးချုပ်နေပီ ဒါကလေးတစ်ယောက်အပြင်ထွက်ရမဲ့အချိန်လား "
ဇ တကယ်စိတ်တိုနေ၏။ သူ ကားပေါ်ကနေအိမ်ကလေးစီ ငေးကြည့်နေရင်း တုန်တုန်စက်စက် ဆင်းလာတဲ့ ကလေးလေးကြောင့် ပျင်းရိမှီကျနေတဲ့ခါးတောင်မတ်ကနဲ ဖစ်သွား၏။
အိမ်ထဲပဲသွားမယ်ထင်ထားပေမဲ့ အပြင်ကိုထော့ကျိုးထော့ကျိုးထွက်လာတဲ့ ကလေးကြောင့် ဇ မျက်မှောင်ကုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ စိတ်မချပဲနောက်ကနေလိုက်ကြည့်နေရင်း သူလိုက်လာတာတောင် မသိပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်းလျှောက်နေတာကြောင့် ဆွဲယူပွေ့ လိုက်လိုက်တော့ ကြောက်လန့် တကြားကြည့်လာတဲ့မျက်ဝန်းလေးက သူမှန်းသိတော့ အံသြသွားတဲ့အရိပ်တွေပြောင်းကုန်၏။
"ဟို အိမ်က ခိုင်းလို့ ဈေးဝယ်သွားမလို့ "
"ခြေထောက်နာနေတာကြီးကို "
မျက်တောင်လေးပေကလက် ပေကလက် မော့ကြည့်လာတာကြောင့် ဇ အသက်တောင် အောင့်မိသွားသည်။
" ဟုတ် နည်းနည်းပဲနာတော့တာပါ"
"ဆေးမလိမ်းဘူးလား "
ပွေ့ ချီရက်အတိုင်း ဇတို့ စကားပြောနေကြခြင်းဖြစ်၏။
"ဆေးလိမ်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ခုဆေးလိမ်းရမှာ ဒီကအကိုကြီးမို့ လား ။ "
ဇ -" ……"
"ခန ချပေး ကျွန်တော် မုန့် သွားဝယ်ပီးပြန်လာမယ် ။ ပီးရင် အကိုကြီးကိုဆေးလိမ်းပေးမယ်။ "
"မလိုဘူး "
"အမ် "
"ကျစ် !! ငါပြောတာက မုန့် သွားဝယ်စရာမလိုဘူး ။ ကားနောက်မှာ ငါစားဖို့ ဝယ်ထားတဲ့ မုန့် တွေရှိတယ်။ ယူသွား ။
အဟမ်း !! ဟို …ပီးရင် ပြန်လာဆေးလိမ်းပေး။"
မော့ကြည့်နေတဲ့ ကလေးလေးရဲ့ အကြည့်တို့ ကိုရင်မဆိုင်ရဲစွာ ဇ မျက်နှာလွှဲ ပီး ချီထားရက်နဲ့ ကားဆီပြန်လျှောက်လာခဲ့၏။ အောက်ကို ဖွဖွထိန်းချပေးပီးကားနောက်ခန်းကမုန့် ထုပ် တွေ ယူပေးလိုက်တော့
အားနာတက်တဲ့ ကလေးက တစ်ထုပ်ပဲ ယူပီးအိမ်ပေါ်တက်သွား၏။ ပြုံးနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းတို့ ကို သတိမေ့ စွာအကြည့်တို့ က အဖြူကောင်သေးသေးလေးနောက်ကျောကိုသာ ကပ်ပါသွားသည်။
အားး အူယားလို့ တကျွတ်ကျွတ်ဝါးစားချင်နေပီ ။ ဘာကောင်လေးလဲ မသိဘူး သေးသေး ပိစိ အကောင်ပေါက်လေး။
ချစ်တဲ့ အိမ်စည်။
(အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားထားရတာမို႔ ခ်စ္ရင္ voteေတာ့ျပန္ေပးပါ ။ ႏို႔ မို႔ ဆို ေရးရတာမေပ်ာ္ေတာ့ဘူးေနာ္။ )
(အများကြီး ကြိုးစားထားရတာမို့ ချစ်ရင် voteတော့ပြန်ပေးပါ ။ နို့ မို့ ဆို ရေးရတာမပျော်တော့ဘူးနော်။ )
အိပ်ယာပေါ်မှာ ခြေကားယား လက်ကားယားနဲ့ ပိုးလို့ ပက်လက် အိပ်နေတဲ့ ဇ က
ရုပ်နဲ့ နာမ် ကွဲနေပုံကြသည်။ မျက်လုံးအစုံသည် မျက်တောင်ခတ်ဖို့ မေ့လျော့စွာ မျက်နှာကြပ်ကို အဓိပ္ပါယ်မဲ့ ငေးမောနေမိသည်မှာ အချိန်အတော်ကြီးကြာနေ၏။ စားလဲဒီစိတ်သွားလဲ ဒီစိတ်ကြောင့် ဖိုက်တာကြီးမောင် ဇ ရူးသလိုလို ကြောင်သလိုလို ဖြစ်နေ၏။ ထိုကလေးလေးဆီက ပြန်ရောက်လာတာ သုံးရက်ရှိနေပီ။ ကိုယ့်ဘာသာဖြေသိမ့်နေပေမဲ့ အဖြူ ရောင်မျက်ဝန်းလေး ရဲ့ငွေ့ ရည်ဖွဲ့ နေတဲ့မျက်ဝန်းအကြည့်တို့ ကာ ဘယ်ဘက်ရင်အစုံကိုတည့်တည့်ထိ၏။ အားကိုးတကြီးမော့ကြည့်လာတဲ့
အကြည့်လေးက မျက်နှာကြပ်ပေါ်မှာပေါ်လာတာကြောင့် ဇ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြစ်သွား၏။
" ဟီး ချစ်စရာလေး "
အမှတ်တမဲ့ ထွက်သွားတဲ့ ကိုယ့်အသံကို
ဇ သတိပြု မိသွားပီး ပြုံးမိသွားတဲ့ ပါးစပ်ကိုတဖြန်းဖြန်းပိတ်ရိုက်လိုက်သည်။
"သတိထားစမ်း ဖိုက်တာကွ ဖိုက်တာ "
ကိုယ့်ဘာသာသတိအထပ်ထပ် ပေးပေမဲ့ ကုတင်ပေါ် ဇ အိပ်နေတဲ့ဘေးမှာ ငုတ်တုတ်လေးထိုင်နေတဲ့ ကလေးလေးက ပေါ်လာပြန်တာကြောင့် ဇ ကုတင်ပေါ်က ဝုန်းတိုင်းကြဲ ဆင်းပြေးလိုက်သည်။
အတော်ဝေးဝေးရောက်မှ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့မရှိတော့ပီမို့ သက်ပြင်းချကာ ဘေးလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာထိုင်မော့ကြည့်နေတဲ့ ကလေးလေး။
" အဖေ ရေ သားကို ကယ်ပါအုန်းဗျ "
ဇ အဖေဦးထွဋ်တင်ကို တ,ပီးကုတင်ပေါ်ပြန်ပြေးတက်ကာ စောင်ခေါင်းထိဆွဲခြုံကာ အားယားမှောက်အိပ်လိုက်သည်။
ရူးပီ။ ဖိုက်တာ ဇ တစ်ယောက် ဖိုက်တာဂေးဖြစ်သွားပီ။
ringtone …
စားပွဲပေါ်မှာတင်ထားတဲ့ဖုန်းသံကြောင့်
ဇ တဖြည်း ဖြည်း စောင်ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ကလေးလေးမရှိတော့။
ထိုအခါမှ သက်မောချကာ စောင် ကို ဆွဲခွာပီး ဖုန်းကောက်ကိုင်လိုက်တော့
ဒေဝါ ဖြစ်နေ၏။
"အေးပြော "
"ပြောလုပ်မနေနဲ့ ဟိုကောင် ဂျပု မနက်က လမ်းမှာတွေ့ တော့ ထေ့သလိုငေါ့သလို လုပ်နေလို့ ချိန်းလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါမင်းလိုက်ခဲ့ အဲ့ကောင်ကိုမှတ်လောက်သားလောက် ပညာပြန်ပေးရမယ်။ "
လေနေ စိတ်တို့ က အားကိုးရာတွေ့ သွားသလို ဇ ချက်ခြင်းလက်ခံလိုက်၏။ တွေ့ မယ် ငါဘာကောင်လဲ ဆိုတာ သိအောင်တလောက လုံးပြရမယ်။ ဖိုက်တာ ဇ ကွ
ဖိုက်တာ ဇ ။
အတွေးနဲ့ စွပ်ကျယ်အနက်ပေါ်ကနေ လည်သာ လက်ရှည်ထပ်ဝတ်လိုက်သည်။ မှန်မှာထင်နေတဲ့ ပုံရိပ်ကို အင်္ကျီကော်လံပြင်ပီး တချက်ကြည့်လိုက်တော့ စောက်ချောကြီးဖြစ်နေ၏။ လက်မ ကို တံတွေစွတ်ပီး စိန်ပွင့်မရှိတဲ့ မျက်ခုံးကို သပ် လိုက်ပီး ဘယ်ပြန်ညာပြန် ထပ်ကြည့်လိုက်တော့လဲ
အမိုက်စားဖြစ်နေတုန်းပဲ။ မိမိုက်နေတဲ့ကောင်က လုံးဝအပီအပြင် လွင့်နေ၏။ စောက်ချောကြီး ဖိုက်တာဇ က ဂေးစရာလား။
ဟွန်း နောက်နေ့ ဆူးခတ်ဆိုတဲ့ ကလေးမနဲ့ dateအုန်းမှပါ။ အတွေးနဲ့ အခန်းထောင့်က ဘေ့ဘောရိုက်တံကို ကောက်ကိုင်လိုက်စဉ် မျက်စိထဲဝင်လာတာက ငိုနေတဲ့ ကလေးလေး။
"ဒုန်း "
လက်ထဲ ဘေ့ဘောရိုက်တံက ကြမ်းပေါ်လွတ်ကျသွားပီး ဇ ခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်ငိုပစ်လိုက်သည်။
ဇ …ကွ ဖိုက်တာ ဇ … ကောင်မလေးတွေကိုပဲကြိုက်တဲ့ လူမိုက်ကြီး ဇ က ငါပါဟ ။
#########
လေက တဝူးဝူး တိုက်နေတဲ့ အပြင် လမ်းမီးတိုင် က မီးအလင်းရောင်သာရှိတဲ့ ဘောလုံးကွင်းအဟောင်းက ညဖက်ဆိုလူခြေတိတ်ကာ ခြောက်ခြားစရာကောင်းနေ၏။ မကြောက်မရွံ လူနှစ်စုကတော့
တစ်ဖက်နဲ့ တဖက် အပြိုင်အဆိုင် မက်တပ်ရပ်ကာ ရန်ပွဲ ကို အစပျိုးနေကြ၏။
"ဘယ်လို လဲ ဟိုတနေ့ က သက်ညာပေးလိုက်တာကို မခန့် တာလား "
ဇစ်မတပ် ထားတဲ့လည်သာ ဂျာကင် ကို ရင်ခွဲဝတ်ထားတဲ့ ဇ က ခါးတစ်ဖက်ကိုထောက်ကာ ခြေတံရှည်တွေကို ခပ်လျောလျော ရပ်နေပေမဲ့ အကြည့်တို့ က စူးရဲနေ၏။
တဖက်က လူအုပ်က ဟိုတခါ ကလပ်မှာတွေ့ ခဲ့ လူတွေထပ် ပိုထွားပိုတောင့်သည်။
ဇတို့ ဖက်ကလဲ ဒေဝါအပြင် ဒေဝါသူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်ပါသည်မို့ အဖွဲ့ က လူမနည်း။
"အပိုတွေမပြောနဲ့ ဇ ဒီတခါမင်းစကားကြီးစကားကျယ် ပြောနိုင်အုန်းမလား ငါကြည့်နေမယ် "
"ဟွန့် လုပ်ကြည့်လိုက်လေ ဒီတခါ အများနဲ့ မှ လေကျယ်ရဲတဲ့ မင်းလိုကောင်ကို ငါဘယ်လို မှတ်လောက်သားလောက်ဖြစ်အောင်လုပ်မလဲဆိုတာ မင်းသိအောင်ပြရသေးတာပေါ့ "
အပြောနဲ့ အတူ လက်ထဲ က ဘေ့ဘောတံက ရိပ်ကနဲ ဖြတ်ပြေးသွား၏ ရှောင်ချိန်မရလိုက်တဲ့ ဂျပုကောင် ခေါင်းမှာသွေးတွေ ဖြာကနဲ ထွက်လာ၏ သူပွဲစလိုက်တာနဲ့ ဒေဝါတို့ ပါချက်ခြင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်မို့ စောစောက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ချက်ခြင်းဆူညံသွား၏။ လက်ထဲက ဒုတ်နဲ့ မဲမဲမြင်ရာသိမ်းရိုက်နေပေမဲ့
ခြောက်ယောက်နဲ့ လေးယောက်အဖွဲ့ မို့
အင်အားကမညီမျှသည်မို့ ဇ လဲ အတော်ကြီး ခံနေရသည်။ ခနကြာတော့ ဓာတ်မီးတဝင်းဝင်းနဲ့ ရပ်ကွက်ထဲကလူတွေ ပြေးထွက်လာသည်မို့
"ဒေဝါ ကားပေါ်တက်တော့ လူစုခွဲ လူတွေလာနေပီ "
ချက်ခြင်း လူစုကွဲကာ စီးလာတဲ့ ကားတွေပေါ်ပြေးတက်ပီးမောင်းထွက်လာလိုက်သည်။ လာကတည်းက တစ်ယောက်တစီး လာသည်မို့ အပြန် ဇတစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်နေ၏။ စိတ်နဲ့ လူမကပ်ပဲ ရောက်တဲ့နေရာ မောင်းနေသည်မို့ ဘယ်ရောက်နေမှန် ဇ သတိမထားမိ ။
ခပ်ကျဲ ဝါလေးတွေ ကာထားတဲ့ ခြံလေးရှေ့ ရောက်တော့ ကားလေးရပ်သွားသည်မို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိတရ ကြည့်မိတော့ ဟိုတခါ သူတို့ လိုက်ပို့ ခဲ့တဲ့ကလေးလေးရဲ့ အိမ်လေးရှေ့ ရောက်နေ၏။
"ကျစ် !! "
စိတ်အလိုမကျတာစုတ်သပ်လိုက်တော့ အထိုးခံလိုက်ရတဲ့ ပါးက စူးကနဲ နာသွားတော့ ဇ မျက်နှာတစ်ခုလူံး ရှုံ့မဲ့ သွား၏။
နာရီကြည့်လိုက်တော့ ဆယ်နာရီတောင်မထိုးသေးတာမို့ သက်ပျင်းချကာ ကျောမှီကိုမှီကာ မီးရောင်မှိန်မှိန်ထွန်းထားတဲ့တဲသာသာ
အိမ်လေးကို ငေးနေလိုက်သည်။
လက်လုပ်လက်စားတွေနေကျတဲ့ ရပ်ကွက်မို့ လို့ လားမသိဘူး ဆူညံညံ အသံတွေကလေးငိုသံတွေနဲ့ အော်ဆဲသံတွေက တချက်တချက် ထွက်လာ၏။
#####
"ဟဲ့ လူကလေး ငါ့သားဂျီကျနေလို့ လမ်းထိပ်မှာ မုန့် သွားဝယ်ပေးစမ်း "
အန်တီရွှေ မိက ရင်ခွင်ထဲက သုံးနှစ်အရွယ်ကလေးကိုပိုက်ပီး လူကလေးကို ခိုင်းနေသည်မို့ နာကျင်နေတဲ့ ခြေထောက်ကိုကြည့်ပီး
" အိပ်ချင်လို့ ငိုတာနေမှာပါ အန်တီရွှေမိရယ် ကျွန်တော် သိပ်ရမလား ။ ဟို လမ်းထိပ်ထိသွားဖို့ ကျ ကျွန်တော် ခြေထောက်နာနေသေးလို့ "
လူကလေး ခခယယပြောမိပေမဲ့ အန်တီရွှေမိ ဒေါသ မျက်စောင်းကလွှင့်လာ၏။
" အဲ့လောက်ဖြစ်ပျက်မနေနဲဘ့နင်ယောကျာ်းမဟုတ်ဘူးလား။ လမ်းထိပ်ဆိုပေမဲ့
ခြံလေးသုံးခြံကျော်ရင် ရပီ လေ နီးနီးလေးပဲဟာ သွားဝယ်ချေ "
ဆက်မပြောတော့ပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်းထလိုက်သည်။ ဒါတောင် သူ ဟိုတစ်နေ့ က ကားတိုက်မိမလို ဖြစ်တုန်းက အကိုနှစ်ယောက်က ဆေးခန်းပို့ ပေးပီး နောက်ထပ် ဆေးခန်းသွားရအောင် ပိုက်ဆံအလုံအလောက်ပေးခဲ့လို့ ကြည်နေတာ။ မဟုတ်ရင်ပြောလို့ ဆုံးမှာမဟုတ် ။ နောက်ထပ်ဆေးခန်းဆိုတာလဲ ဘယ်နေမှန်းမသိ။ ခုထိ ဆေးမှီးတိုနဲ့ သာ ကိုယ့်ဘာသာ ကျိတ်ကုနေရ၏ တုန်တုန်စက်စက်နဲ့ လှေကားပေါ်ကနေ လူကလေးဖြည်းဖြည်းဆင်းလိုက်
ပီး ထော့ကျိုးထော့ကျိုးနဲ့ လမ်းထိပ်သွားဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။
အများကြီးနာနေတာမဟုတ်ပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစွာရင်ဖက်ထဲက လှိုက်တက်သာသည်။ အမေသာရှိရင် သူဒီလို နေရမှာမဟုတ်ဘူး ခုတော့ မကြင်နာတက်တဲ့မိသားစုဆီမှ သူ စိတ်ဆင်းရဲကိုယ်ဆင်းရဲနေနေရသည်။ ဝတ်ကြွေးရှိရင်အမြန်သာကျေစေချင်သည်။
"အမလေး "
မြှောက်ကနဲ့ တက်သွားပီး မွှေးပျံ့ နေတဲ့ရက်ခွင်ထဲမှာ လူကလေးက ကျကျနန ။ အံ့သြတကြီးမော့ကြည့်လိုက်တော့ ဟ်ုတစ်နေ့ က သူ့ ကို လိုက်ပို့ ပေးခဲ့ အတော်ကြီးချောတဲ့အကိုကြီးဖြစ်နေ၏။
" ခြေထောက်နာနေတာကို ဒါဘယ်သွားမလို့ လဲ အချိန်ကို ကြည့်အုန်း မိုးချုပ်နေပီ ဒါကလေးတစ်ယောက်အပြင်ထွက်ရမဲ့အချိန်လား "
ဇ တကယ်စိတ်တိုနေ၏။ သူ ကားပေါ်ကနေအိမ်ကလေးစီ ငေးကြည့်နေရင်း တုန်တုန်စက်စက် ဆင်းလာတဲ့ ကလေးလေးကြောင့် ပျင်းရိမှီကျနေတဲ့ခါးတောင်မတ်ကနဲ ဖစ်သွား၏။
အိမ်ထဲပဲသွားမယ်ထင်ထားပေမဲ့ အပြင်ကိုထော့ကျိုးထော့ကျိုးထွက်လာတဲ့ ကလေးကြောင့် ဇ မျက်မှောင်ကုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ စိတ်မချပဲနောက်ကနေလိုက်ကြည့်နေရင်း သူလိုက်လာတာတောင် မသိပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်းလျှောက်နေတာကြောင့် ဆွဲယူပွေ့ လိုက်လိုက်တော့ ကြောက်လန့် တကြားကြည့်လာတဲ့မျက်ဝန်းလေးက သူမှန်းသိတော့ အံသြသွားတဲ့အရိပ်တွေပြောင်းကုန်၏။
"ဟို အိမ်က ခိုင်းလို့ ဈေးဝယ်သွားမလို့ "
"ခြေထောက်နာနေတာကြီးကို "
မျက်တောင်လေးပေကလက် ပေကလက် မော့ကြည့်လာတာကြောင့် ဇ အသက်တောင် အောင့်မိသွားသည်။
" ဟုတ် နည်းနည်းပဲနာတော့တာပါ"
"ဆေးမလိမ်းဘူးလား "
ပွေ့ ချီရက်အတိုင်း ဇတို့ စကားပြောနေကြခြင်းဖြစ်၏။
"ဆေးလိမ်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ခုဆေးလိမ်းရမှာ ဒီကအကိုကြီးမို့ လား ။ "
ဇ -" ……"
"ခန ချပေး ကျွန်တော် မုန့် သွားဝယ်ပီးပြန်လာမယ် ။ ပီးရင် အကိုကြီးကိုဆေးလိမ်းပေးမယ်။ "
"မလိုဘူး "
"အမ် "
"ကျစ် !! ငါပြောတာက မုန့် သွားဝယ်စရာမလိုဘူး ။ ကားနောက်မှာ ငါစားဖို့ ဝယ်ထားတဲ့ မုန့် တွေရှိတယ်။ ယူသွား ။
အဟမ်း !! ဟို …ပီးရင် ပြန်လာဆေးလိမ်းပေး။"
မော့ကြည့်နေတဲ့ ကလေးလေးရဲ့ အကြည့်တို့ ကိုရင်မဆိုင်ရဲစွာ ဇ မျက်နှာလွှဲ ပီး ချီထားရက်နဲ့ ကားဆီပြန်လျှောက်လာခဲ့၏။ အောက်ကို ဖွဖွထိန်းချပေးပီးကားနောက်ခန်းကမုန့် ထုပ် တွေ ယူပေးလိုက်တော့
အားနာတက်တဲ့ ကလေးက တစ်ထုပ်ပဲ ယူပီးအိမ်ပေါ်တက်သွား၏။ ပြုံးနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းတို့ ကို သတိမေ့ စွာအကြည့်တို့ က အဖြူကောင်သေးသေးလေးနောက်ကျောကိုသာ ကပ်ပါသွားသည်။
အားး အူယားလို့ တကျွတ်ကျွတ်ဝါးစားချင်နေပီ ။ ဘာကောင်လေးလဲ မသိဘူး သေးသေး ပိစိ အကောင်ပေါက်လေး။
ချစ်တဲ့ အိမ်စည်။
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz