ခ်စ္အမိန္ ့( ချစအမိန့် ) (completed)
14
"ဟူး"
အခန္းေရွ ့မွာ ေျခစံုရပ္ရင္း အမိန္ ့
ပါးနွစ္ဖက္ေဖာင္းေအာင္ ေလပူတို ့ကို
မွဳတ္ထုတ္လိုက္၏ ။ ဒါသူ ့ရဲ ့ပထမဆံုး
အေတြ ့ျကဳံ ျဖစ္သည္မို ့အနည္းငယ္ေတာ့
စိတ္လွဳပ္ရွားမိသည္။ တျခားနည္းေတြနဲ ့
ေျဖရွင္းနိုင္ေပမဲ ့ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ခ်စ္ျခင္းမို ့
လို ့ သူ အခ်ိန္ႀကာႀကီး ထိန္းထားနိုင္မယ္မ
ယ္မထင္ေပ။
ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲက ဖုန္းကို နွဳိက္လိုက္ကာ ကိုစစ္ထံ မက္ေဆ့
ပို ့လိုက္ပီး အိတ္ထဲျပန္ထည့္လိုက္သည္။
ေအာက္မွာ ဘိုးဘိုး အဆင္ေျပေအာင္
ႀကည့္လုပ္လိမ့္မယ္ ။ ပါတီပြဲအတြက္သူပူစရာမလိုေပမဲ့ ခ်စ္ျခင္းျဖစ္သြားတာ ဘယ္သူ ့လက္ခ်က္လဲဆိုတာသိဖို ့ေတာ့လိုသည္။
အမိန္ ့အာဏာရဲ့ ခ်စ္သူကို ထိရဲတဲ့သူ ကို
ဒီတိုင္းထားမယ္မ်ားထင္ေနလား။
ရာရာစစ ။
ခက္ထန္လာတဲ့ မ်က္နာထားကို
အတက္နိုင္ဆံုးျပင္ပီး အခန္းတံခါးကို
သူဆြဲဖြင့္လိုက္သည္။
"ဘုရားေရ "
အမိန္ ့ျမင္လိုက္ရတဲ့ျမင္ကြင္းေၾကာင့္
ကိုယ့္ မ်က္လံုးကို မယံုနိုင္သလိုျဖစ္သြား၏ ။ ခ်စ္ျခင္း လွတာသိေပမဲ့
ဒီေလာက္ႀကီးထိ လွေနစရာလို လို ့လား။
အမိန္ ႔ လူႀကီးေတြနဲ ့စကားေျပာေနတာ
ဆယ္မိနစ္ေလာက္သာ ရွိမည္။
အခန္းထဲထည့္ထားခဲ့ တဲ့ ခ်စ္ျခင္းက အဲ့ဒီဆယ္မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္အတြင္းမွာ အဝတ္မကပ္ေတာ့ပဲ
အနက္ေရာင္အတြင္းခံေလးတစ္ထည္နဲ ့
လွခ်င္တိုင္းလွလို ႔ေနသည္။ အျဖဴေရာင္
ေမြ ႕ယာထပ္မွာရွိေနတဲ့ သူ ့ရဲ့ ခ်စ္ျခင္းေလးသည္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္
အမိန္ ႔ကို ရင္ပူေအာင္လုပ္ေနသလဲ ဆိုရင္ မ်က္ေတာင္ခတ္ဖို ႔ပင္ေမ့သြားတဲ့အထိပင္။
အမိန္ ့တံေတြး ျမိဳခ်ပီး ေခ်ြးေစးေတြနဲ ့ျငီးျငဴေနတဲ့ ခ်စ္ျခင္းဆီကို တေရြ ့ေရြ ့တိုးကပ္သြားလိုက္သည္။
ေမြ ႕ယာထပ္မွာ ျမင္ေနရတဲ့ ခ်စ္ျခင္းျပည့္စံု သည္ ပန္းႏုေယာင္သန္းေနတဲ့
ဂြမ္းလံုးေလးလိုပင္ ။ ထိေတြ ႕မၾကည့္ပဲ
နဲ ့ေတာင္ ႏုညံ့မူ ႔ကိုခံစားေနရသည္။
သူဘယ္ေတာ့မွ ျမင္ေတြ ႕ခြင့္မရခဲ့ေသာ
လက္ရွည္ေအာက္က ကိုယ္လံုးေလးသည္
ဒီလို အဆင္းသ႑ာန္ရွိသည္တဲ့လား။
ပါးလ်လ် ဗိုက္သားေလး၊
ဖေယာင္းသားေလးလို သြယ္ေျဖာင့္ေနေသာ ေျခတံ ၊ လက္တံေလးေတြ ...
အားးး Shit !!
အမိန္ ႔မ်က္လံုးေတြ မွိတ္ပစ္လိုက္မိသည္။
သို ႔ေပမဲ့ သူမၾကည့္ပဲမေနနိုင္ပါ။
ထို ႔ေၾကာင့္ ေနာက္တႀကိမ္ျပန္ဖြင့္ကာ
ခ်စ္ျခင္းေဘးနားတေ႐ြ ႕ေ႐ြ ႕တိုးကပ္သြားမိသည္။
နားထင္စပ္က ေခြၽးစ ေလးေတြကိုလက္နဲ ့ အသာေလးဖိသုတ္ေပးမိေတာ့
ႏုညံ့မူ ႔သည္ လက္ဖ်ားကေနတဆင့္ရင္ထဲထိ တိုးဝင္သြား၏။ အေတြ ႕အထိေၾကာင့္ထင္သည္ ..မ်က္ေတာင္ဖ်ားတို ႔သည္တျဖည္းျဖည္းလႈပ္ခတ္လာကာ
အနီေရာင္ နႈတ္ခမ္းေလး က တိုးဖြစြာ ေရ႐ြတ္လာ၏။
" ဘယ္သူလဲ "
"အခ်စ္ေရ .. ေမာင္ပါ ။ သတိထားစမ္း"
လက္ကိုဖမ္းဆြဲကာ ရီေဝေဝ ေမာ့ႀကည့္ကာေမးလာတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေႀကာင့္ အမိန္ ့
ပါးနွစ္ဖက္ကို ပုတ္ကာေျပာလိုက္၏။
"အင္းး... အမိန္ ့ ...။ ငါ ...ငါ ေနလို ့မရဘူး ..အရမ္း ပူ... ပူေနတယ္ "
ဆြဲကိုင္ထားတဲ့ လက္ကို အတင္းဆြဲကာ
သိုင္းဖက္ပီးေျပာလာတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေႀကာင့္
အမိန္ ့စိတ္ေတြပါ ေထြျပားလာ၏ ။
"ခ်စ္ျခင္း! ေမာင္ ... "
စကားဆံုးေအာင္ပင္ ေျပာခြင့္မေပးခဲ့ေသာ
ပ်ားရည္လို ခ်ိဳျမေသာ နႈတ္ခမ္းတစံုေၾကာင့္
မ်က္ရည္တစ္ေပါက္က ျမတ္နိုးမူ ႔နဲ ့အတူ စီးက်လာ၏။
ေတာင္းပန္ပါတယ္ အခ်စ္ေရ....
ေမာင္..မင္းကိုေလ။
အသိမကပ္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းကိုအထပ္ထပ္ေတာင္းပန္ရင္း ဘယ္ေတာ့မွမေမ်ွာ္လင့္ခဲ့ဖူးတဲ့ အနီေရာင္ နူတ္ခမ္းသားအိအိေလးကို
ဆြဲယူနမ္းရွုိက္လိုက္မိသည္။
"အင္းး "
အထိအေတြ ့က နူတ္ခမ္းေလးေတာင္
ရူးေလာက္ေအာင္ အိစက္ ေနသည္မို ့
အမိန္ ့နုညံ့ေပးဖို ့ သတိမထားနိုင္ေတာ့ၿပီ။
အငမ္းမရစုပ္ယူ နမ္းရွဳိက္ေနစဥ္ ခ်စ္ျခင္းဖက္က ပါ မက္မက္ေမာေမာတုန္ ့ျပန္ ့လာေတာ့ အမိန္ ့ ေသြးေတြ ဆူပြက္လာ၏။
လက္တေပြ ႕စာေတာင္မရွိလွ ေသာ ခါးေသးေသးကို ထိေတြ ႕ရင္း နႈတ္ခမ္းေတြကိုလည္း လြတ္ေျမာက္ခြင့္ေပးဖို ႔အမိန္ ႔ေမ့ခဲ့သည္။
သူ တစ္ေယာက္ထဲသာ ကံေကာင္းလြန္းလို ့အမွတ္မထင္ေတြ ့ရတဲ့ ခ်စ္ျခင္းရဲ့ တဖက္ျခမ္းေလးက ဘယ္ေလာက္ မိုက္ရူးရဲဆန္ပစ္လိုက္ဖို့ေကာင္းလဲဆိုတာ ခ်စ္ျခင္းကေတာ့သိဟန္မတူေပ။
တစ္ကိုယ္လံုးပန္းေရာင္သန္းေနတဲ့အျပင္
ေျခသလံုးေပါင္ေလးေတြကအစ
သြယ္သြယ္လ်လ်ေလးမို ႔ အမိန္ ႔ဒီထပ္ပိုကာ ထိန္းမထားနိုင္ပါ။
စိမ္ျမျမ ေသြးေၾကာေလးေတြျမင္ေနရေသာ လည္ပင္းသားကို အငမ္းမရ ကိုက္ပစ္လိုက္ ခ်စ္ျခင္းျပည့္စံုက ေခါင္းေမာ့ ကာ
ညီးညဴ၏။
"မင္းအရမ္းဆိုးတာပဲ ခ်စ္ျခင္းရာ"
တုနွဳိင္းလို ့မရတဲ့ အလွတရားတို ့နဲ ့
ခ်စ္ျခင္းက သူ ့ကိုအရာရာ ပံုအပ္ဖို ့
ျပင္ေနတဲ့ လံုးဝ ရူးသြပ္ေလာက္စရာပံုေလးေႀကာင့္ လက္က်န္ ေဘာင္းဘီကို
ဆြဲခ်ြတ္ပီး ခ်စ္ျခင္းကို ဆြဲေပြ ့ဖက္မိသည္။
ခပ္မို ႔မို ႔ေတာင္ကုန္းေလးကို နယ္ကြၽံမိေတာ့ ေသြးေတြ ပြက္ပြက္ဆူလာရသည္ထိ ခံစားလိုက္ရ၏။
က်စ္!! ဘာလို ႔ဒီေလာက္ ႏုညံ့ရတာလဲ။
"အာ့ "
တင္းမာလာတဲ့ အရာကိုငံု ့ႀကည့္ပီး ခ်စ္ျခင္းကို ကို အငမ္းမရ ဆြဲယူနမ္းရွဳိက္ကာ သူ ့ျဖစ္ခ်င္တာကို တဆံုးထိ ျဖစ္ခြင့္ေပးလိုက္သည္။ မျဖစ္လုိ ့လည္းမရေပ။
ခ်စ္ျခင္းကိုမွ ဒီညမထိရရင္ တခုခုျဖစ္မဲ့သူဟာ သူသာလ်ွင္ျဖစ္လိမ့္မည္။
လိုလိုခ်င္ခ်င္လက္ခံေနတဲ့ ခ်စ္ျခင္းနဲ ့အတူ အျပာေရာင္ညတစ္ညကို အမိန္ ့ျမတ္နိုးစြာျဖတ္သန္းမိသည္အထိ သူသည္ ......
_____
"အား က်ြတ္...က်ြတ္ "
ထိုးကိုက္ေနတဲ့ ေခါင္းနဲ ့အတူ
လွဳပ္လိုက္တာနဲ ့ စူးေအာင့္သြားတဲ့ခံစားခ်က္ေႀကာင့္ ခ်စ္ျခင္းမ်က္လံုးကိုအလန္ ့တႀကားဖြင့္ႀကည့္လိုက္၏
ျမင္ေနက်မဟုတ္တဲ့ မ်က္နွာက်က္ နဲ ့
ခမ္းနားလွတဲ့အခန္း ...
သူဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ ။
လွဳပ္မရတဲ့ ကိုယ္က တကိုယ္လံုးကိုင္ရုိက္ထားသလို နာက်င္ေနသည္။
ေဘးဘီကို လိုက္ႀကည့္ရင္းညက
ဘာျဖစ္သလဲဆိုတာ အသဲအသန္စဥ္းစားရင္း တရိပ္ရိပ္ေပၚလာတဲ့အေတြးမ်ားေၾကာင့္ ပန္းႏုေရာင္မ်က္နွာသည္ ရဲခနဲ ။
ထိုေနာက္ နာက်ည္းမုန္းတီးမူ ႔နဲ ့အတူ
တက္ေခါက္သံခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခုထြက္လာ၏။
လူယုတ္မာ ...သူ ...သူ ခ်စ္ျခင္းကို တမင္လုပ္တာ ။ နည္းနည္းေလာက္ လိုက္ေလ်ာေပးလိုက္တာနဲ ့ေဆးခတ္ပီး လုပ္ႀကံရေလာက္ေအာင္ ထိ လုပ္ဖို ႔လိုသလား။
ညကအျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္ေယာင္လာမိသည္နွင္ ့ အမိန္ ့ေအာက္မွာ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနတဲ့ သူ ့ပံုစံကို ျပန္ေတြးရင္းရွက္စိတ္ေႀကာင့္မ်က္ရည္မ်ားကို တားစီးမရေအာင္စီးက်လာသည္။
"က်ီြ "
တံခါးဖြင့္သံၾကားေပမဲ့ ခ်စ္ျခင္းလွည့္မၾကည့္ျဖစ္ေပ။ ယံုၾကည္မူ ႔ကို ဖ်က္စီးခံလိုက္ရသည္မို ႔ မ်က္နွာပင္မၾကည့္ခ်င္ေလာက္ေအာင္မုန္းသည္။
" နိုးေနပီလား ... sorry ေမာင္ ခ်စ္ျခင္းနိုးလာရင္စားဖို ့နဲ ့ေဆးတိုက္ဖို ့စီစဥ္ေနလို ့
ေအာက္ခနသြားလုိက္တာ အရမ္းနာေနလား ဟင္ ..."
"ငါ့အသားကိုမထိနဲ ့!! "
ထိကိုင္လာေသာ ပုခံုးေပၚက လက္ကိုပုတ္ခ်ရင္း ခ်စ္ျခင္း ရႈိက္ႀကီး တငင္ငင္ေအာ္ငိုပစ္လိုက္သည္။
"ဘာ..ဘာလို ႔လဲ ခ်စ္ျခင္း။ အရမ္းနာေနလို ႔လား။ ေမာင္ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ။
ဆရာ၀န္ေခၚေပးရမလားဟင္ "
" ႐ြံ လို ႔။ ထြက္သြားစမ္း ..မင္းမ်က္နွာ မၾကည့္ခ်င္ဘူး "
ေဒါသနဲ ့ အနီးနားရွိ ဖုန္းကို ယူပီး အား
ကုန္ပစ္ေပါက္လိုက္သည္။
"အာ့ "
ညီးညဴ းသံနဲ ့ မ်က္ခံုးအထက္နား ကျဖာၿပီး ထြက္လာေသာ ေသြးေတြေႀကာင့္
ဝမ္းနည္းမူ ႔က လႈိက္တက္လာ၏။
"မငိုပါနဲ ့အခ်စ္ရယ္ ေမာင္မွားသြားပါတယ္
မင္းကို ခ်စ္လြန္းလို ့ မထိန္းနိုင္ခဲ့မိဘူး "
ဒူးကိုပိုက္ကာ တသိမ့္သိမ့္ရႈိက္ငိုေနတဲ့ ခ်စ္ျခင္းကို ေထြးဖက္ရင္း အမိန္ ႔ ေတာင္းပန္မိသည္။ မ်က္ခံုးေထာင့္က ေသြးေတြသည္ ပါးျပင္ေပၚကို ျဖတ္၍စီးဆင္းေနၿပီး
အမိန္ ႔ကေတာ့ သုတ္ဖယ္ဖို ႔ေမ့ခဲ့သည္။
ထို ေန ့ကတည္းက သူ ့ကိုအမုန္းႀကီးမုန္းခဲ့ေသာခ်စ္ျခင္းသည္ ဘယ္လို ရွင္းျပလိုမွမရေအာင္ ေခါင္းမာကာအိမ္ေထာင္သက္တလထိ မၾကခဏ ရန္သတ္ရတဲ့အထိျဖစ္ခဲ့သည္။
အရင္ကနဲ ့မတူ
ဆဲ ဆူ တက္လာတဲ့ ခ်စ္ျခင္းကို
ႀကံဳရင္ႀကံဳသလို သိမ္းပိုက္တက္ပီး အညိဳမဲစြဲေအာင္အထိုးခံရလဲအမိန္ ့တို ့ကအမွတ္မရွိေပ။
မေက်နပ္ေပမဲ့ မျငင္းဆန္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းကို အီတလီ ထိသြားကာ အျမန္ပင္ တရားဝင္ လက္ထက္ပြဲလုပ္ကာ ယူပစ္ခဲ့သည္။
ေနာက္ရက္မွာ ဘိုးဘိုးသည္ ခ်စ္ျခင္းအတြက္ မိုးေကာင္းစိန္တိုက္ ကို မဂၤလာဦးလက္ဖြဲ ့အျဖစ္ ေပးအပ္ကာ
ေယာက်ာ္းေလးျဖစ္ေပမဲ့ ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးထားသလဲဆိုတာ လူသိရွင္ႀကားတရားဝင္ေဖာ္ျပခဲ့သည္။
အခ်စ္ခံေလးခ်စ္ျခင္းျပည့္စံုသည္ မိုးေကာင္း အုပ္စုဆက္ခံသူရဲ့
အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္ လူသိလာပီးေနာက္ ဘိုးဘိုး လက္ဖြဲ ့ခဲ့စိန္တိုက္ေႀကာင့္ တန္ဖိုးတို ့သည္ အဆံုးအစမရွိတက္လာ၏။
လူတိုင္းရဲ့ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ မျမင္ရတဲ့ခ်စ္ျခင္းရဲ့ maskတပ္ထားတဲ့ အလွသည္ ေျပာစမွတ္တြင္ခဲ့သလို ၊ LGBTအသိုင္းဝိုင္းမွာလည္း အမိန္ ႔တို ႔အတြဲသည္ေန ႔ျခင္းညျခင္း နာမည္ႀကီးလာခဲ့သည္။
ထိုေန ့က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ
တရားခံကို အမိန္ ့ဘယ္လို မွရွာမေတြ ့ခဲ့ေပမဲ့ အခုထိ လက္မေလ်ာ့ေသးေပ။
ခ်စ္ျခင္း အတြက္အမွန္တိုင္းျဖစ္ဖို ့သည္သာ အေရးႀကီးသည္။
အမိန္ ႔အာဏာရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းကို လာထိၿပီးမွ
ဒီတိုင္း လြယ္လြယ္ ျပီးဆံုးသြားဖို ႔ဆိုတာ
ကေတာ့.....
(ေနာက္အပိုင္းေတြမွာ ေနာက္ေႀကာင္းျပန္လို ့ပီးပါပီေနာ္)
ခ်စ္တဲ့အိမ္စည္။
"ဟူး"
အခန်းရှေ့ မှာ ခြေစုံရပ်ရင်း အမိန့်
ပါးနှစ်ဖက်ဖောင်းအောင် လေပူတို့ ကို
မှုတ်ထုတ်လိုက်၏ ။ ဒါသူ့ ရဲ့ ပထမဆုံး
အတွေ့ ကြုံ ဖြစ်သည်မို့ အနည်းငယ်တော့
စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ တခြားနည်းတွေနဲ့
ဖြေရှင်းနိုင်ပေမဲ့ သိပ်ချစ်ရတဲ့ ချစ်ခြင်းမို့
လို့ သူ အချိန်ကြာကြီး ထိန်းထားနိုင်မယ်မ
ယ်မထင်ပေ။
ဘောင်းဘီအိတ်ထဲက ဖုန်းကို နှိုက်လိုက်ကာ ကိုစစ်ထံ မက်ဆေ့
ပို့ လိုက်ပီး အိတ်ထဲပြန်ထည့်လိုက်သည်။
အောက်မှာ ဘိုးဘိုး အဆင်ပြေအောင်
ကြည့်လုပ်လိမ့်မယ် ။ ပါတီပွဲအတွက်သူပူစရာမလိုပေမဲ့ ချစ်ခြင်းဖြစ်သွားတာ ဘယ်သူ့ လက်ချက်လဲဆိုတာသိဖို့ တော့လိုသည်။
အမိန့် အာဏာရဲ့ ချစ်သူကို ထိရဲတဲ့သူ ကို
ဒီတိုင်းထားမယ်များထင်နေလား။
ရာရာစစ ။
ခက်ထန်လာတဲ့ မျက်နာထားကို
အတက်နိုင်ဆုံးပြင်ပီး အခန်းတံခါးကို
သူဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။
"ဘုရားရေ "
အမိန့် မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းကြောင့်
ကိုယ့် မျက်လုံးကို မယုံနိုင်သလိုဖြစ်သွား၏ ။ ချစ်ခြင်း လှတာသိပေမဲ့
ဒီလောက်ကြီးထိ လှနေစရာလို လို့ လား။
အမိန့် လူကြီးတွေနဲ့ စကားပြောနေတာ
ဆယ်မိနစ်လောက်သာ ရှိမည်။
အခန်းထဲထည့်ထားခဲ့ တဲ့ ချစ်ခြင်းက အဲ့ဒီဆယ်မိနစ်ကျော်ကျော်အတွင်းမှာ အဝတ်မကပ်တော့ပဲ
အနက်ရောင်အတွင်းခံလေးတစ်ထည်နဲ့
လှချင်တိုင်းလှလို့ နေသည်။ အဖြူရောင်
မွေ့ ယာထပ်မှာရှိနေတဲ့ သူ့ ရဲ့ ချစ်ခြင်းလေးသည် ဘယ်လောက်တောင်
အမိန့် ကို ရင်ပူအောင်လုပ်နေသလဲ ဆိုရင် မျက်တောင်ခတ်ဖို့ ပင်မေ့သွားတဲ့အထိပင်။
အမိန့် တံတွေး မြိုချပီး ချွေးစေးတွေနဲ့ ငြီးငြူနေတဲ့ ချစ်ခြင်းဆီကို တရွေ့ ရွေ့ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။
မွေ့ ယာထပ်မှာ မြင်နေရတဲ့ ချစ်ခြင်းပြည့်စုံ သည် ပန်းနုယောင်သန်းနေတဲ့
ဂွမ်းလုံးလေးလိုပင် ။ ထိတွေ့ မကြည့်ပဲ
နဲ့ တောင် နုညံ့မူ့ ကိုခံစားနေရသည်။
သူဘယ်တော့မှ မြင်တွေ့ ခွင့်မရခဲ့သော
လက်ရှည်အောက်က ကိုယ်လုံးလေးသည်
ဒီလို အဆင်းသဏ္ဍာန်ရှိသည်တဲ့လား။
ပါးလျလျ ဗိုက်သားလေး၊
ဖယောင်းသားလေးလို သွယ်ဖြောင့်နေသော ခြေတံ ၊ လက်တံလေးတွေ ...
အားးး Shit !!
အမိန့် မျက်လုံးတွေ မှိတ်ပစ်လိုက်မိသည်။
သို့ ပေမဲ့ သူမကြည့်ပဲမနေနိုင်ပါ။
ထို့ ကြောင့် နောက်တကြိမ်ပြန်ဖွင့်ကာ
ချစ်ခြင်းဘေးနားတရွေ့ ရွေ့ တိုးကပ်သွားမိသည်။
နားထင်စပ်က ချွေးစ လေးတွေကိုလက်နဲ့ အသာလေးဖိသုတ်ပေးမိတော့
နုညံ့မူ့ သည် လက်ဖျားကနေတဆင့်ရင်ထဲထိ တိုးဝင်သွား၏။ အတွေ့ အထိကြောင့်ထင်သည် ..မျက်တောင်ဖျားတို့ သည်တဖြည်းဖြည်းလှုပ်ခတ်လာကာ
အနီရောင် နှုတ်ခမ်းလေး က တိုးဖွစွာ ရေရွတ်လာ၏။
" ဘယ်သူလဲ "
"အချစ်ရေ .. မောင်ပါ ။ သတိထားစမ်း"
လက်ကိုဖမ်းဆွဲကာ ရီဝေဝေ မော့ကြည့်ကာမေးလာတဲ့ ချစ်ခြင်းကြောင့် အမိန့်
ပါးနှစ်ဖက်ကို ပုတ်ကာပြောလိုက်၏။
"အင်းး... အမိန့် ...။ ငါ ...ငါ နေလို့ မရဘူး ..အရမ်း ပူ... ပူနေတယ် "
ဆွဲကိုင်ထားတဲ့ လက်ကို အတင်းဆွဲကာ
သိုင်းဖက်ပီးပြောလာတဲ့ ချစ်ခြင်းကြောင့်
အမိန့် စိတ်တွေပါ ထွေပြားလာ၏ ။
"ချစ်ခြင်း! မောင် ... "
စကားဆုံးအောင်ပင် ပြောခွင့်မပေးခဲ့သော
ပျားရည်လို ချိုမြသော နှုတ်ခမ်းတစုံကြောင့်
မျက်ရည်တစ်ပေါက်က မြတ်နိုးမူ့ နဲ့ အတူ စီးကျလာ၏။
တောင်းပန်ပါတယ် အချစ်ရေ....
မောင်..မင်းကိုလေ။
အသိမကပ်တဲ့ ချစ်ခြင်းကိုအထပ်ထပ်တောင်းပန်ရင်း ဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ခဲ့ဖူးတဲ့ အနီရောင် နူတ်ခမ်းသားအိအိလေးကို
ဆွဲယူနမ်းရှိုက်လိုက်မိသည်။
"အင်းး "
အထိအတွေ့ က နူတ်ခမ်းလေးတောင်
ရူးလောက်အောင် အိစက် နေသည်မို့
အမိန့် နုညံ့ပေးဖို့ သတိမထားနိုင်တော့ပြီ။
အငမ်းမရစုပ်ယူ နမ်းရှိုက်နေစဉ် ချစ်ခြင်းဖက်က ပါ မက်မက်မောမောတုန့် ပြန့် လာတော့ အမိန့် သွေးတွေ ဆူပွက်လာ၏။
လက်တပွေ့ စာတောင်မရှိလှ သော ခါးသေးသေးကို ထိတွေ့ ရင်း နှုတ်ခမ်းတွေကိုလည်း လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးဖို့ အမိန့် မေ့ခဲ့သည်။
သူ တစ်ယောက်ထဲသာ ကံကောင်းလွန်းလို့ အမှတ်မထင်တွေ့ ရတဲ့ ချစ်ခြင်းရဲ့ တဖက်ခြမ်းလေးက ဘယ်လောက် မိုက်ရူးရဲဆန်ပြစ်လိုက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ ချစ်ခြင်းကတော့သိဟန်မတူပေ။
တစ်ကိုယ်လုံးပန်းရောင်သန်းနေတဲ့အပြင်
ခြေသလုံးပေါင်လေးတွေကအစ
သွယ်သွယ်လျလျလေးမို့ အမိန့် ဒီထပ်ပိုကာ ထိန်းမထားနိုင်ပါ။
စိမ်မြမြ သွေးကြောလေးတွေမြင်နေရသော လည်ပင်းသားကို အငမ်းမရ ကိုက်ပစ်လိုက် ချစ်ခြင်းပြည့်စုံက ခေါင်းမော့ ကာ
ညီးညူ၏။
"မင်းအရမ်းဆိုးတာပဲ ချစ်ခြင်းရာ"
တုနှိုင်းလို့ မရတဲ့ အလှတရားတို့ နဲ့
ချစ်ခြင်းက သူ့ ကိုအရာရာ ပုံအပ်ဖို့
ပြင်နေတဲ့ လုံးဝ ရူးသွပ်လောက်စရာပုံလေးကြောင့် လက်ကျန် ဘောင်းဘီကို
ဆွဲချွတ်ပီး ချစ်ခြင်းကို ဆွဲပွေ့ ဖက်မိသည်။
ခပ်မို့ မို့ တောင်ကုန်းလေးကို နယ်ကျွံမိတော့ သွေးတွေက ပွက်ပွက်ဆူလာ၏။
ကျစ်!! ဘာလို့ ဒီလောက် နုညံ့ရတာလဲ။
"အာ့ "
တင်းမာလာတဲ့ အရာကိုငုံ့ ကြည့်ပီး ချစ်ခြင်းကို ကို အငမ်းမရ ဆွဲယူနမ်းရှိုက်ကာ သူ့ ဖြစ်ချင်တာကို တဆုံးထိ ဖြစ်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။ မဖြစ်လို့ လည်းမရပေ။
ချစ်ခြင်းကိုမှ ဒီညမထိရရင် တခုခုဖြစ်မဲ့သူဟာ သူသာလျှင်ဖြစ်လိမ့်မည်။
လိုလိုချင်ချင်လက်ခံနေတဲ့ ချစ်ခြင်းနဲ့ အတူ အပြာရောင်ညတစ်ညကို အမိန့် မြတ်နိုးစွာဖြတ်သန်းမိသည်အထိ သူသည် ......
_____
"အား ကျွတ်...ကျွတ် "
ထိုးကိုက်နေတဲ့ ခေါင်းနဲ့ အတူ
လှုပ်လိုက်တာနဲ့ စူးအောင့်သွားတဲ့ခံစားချက်ကြောင့် ချစ်ခြင်းမျက်လုံးကိုအလန့် တကြားဖွင့်ကြည့်လိုက်၏
မြင်နေကျမဟုတ်တဲ့ မျက်နှာကျက် နဲ့
ခမ်းနားလှတဲ့အခန်း ...
သူဘယ်ရောက်နေတာလဲ ။
လှုပ်မရတဲ့ ကိုယ်က တကိုယ်လုံးကိုင်ရိုက်ထားသလို နာကျင်နေသည်။
ဘေးဘီကို လိုက်ကြည့်ရင်းညက
ဘာဖြစ်သလဲဆိုတာ အသဲအသန်စဉ်းစားရင်း တရိပ်ရိပ်ပေါ်လာတဲ့အတွေးများကြောင့် ပန်းနုရောင်မျက်နှာသည် ရဲခနဲ ။
ထိုနောက် နာကျည်းမုန်းတီးမူ့ နဲ့ အတူ
တက်ခေါက်သံခပ်ပြင်းပြင်းတစ်ခုထွက်လာ၏။
လူယုတ်မာ ...သူ ...သူ ချစ်ခြင်းကို တမင်လုပ်တာ ။ နည်းနည်းလောက် လိုက်လျောပေးလိုက်တာနဲ့ ဆေးခတ်ပီး လုပ်ကြံရလောက်အောင် ထိ လုပ်ဖို့ လိုသလား။
ညကအဖြစ်ပျက်ကို မြင်ယောင်လာမိသည်နှင့် အမိန့် အောက်မှာ ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေတဲ့ သူ့ ပုံစံကို ပြန်တွေးရင်းရှက်စိတ်ကြောင့်မျက်ရည်များကို တားစီးမရအောင်စီးကျလာသည်။
"ကျွီ "
တံခါးဖွင့်သံကြားပေမဲ့ ချစ်ခြင်းလှည့်မကြည့်ဖြစ်ပေ။ ယုံကြည်မူ့ ကို ဖျက်စီးခံလိုက်ရသည်မို့ မျက်နှာပင်မကြည့်ချင်လောက်အောင်မုန်းသည်။
" နိုးနေပီလား ... sorry မောင် ချစ်ခြင်းနိုးလာရင်စားဖို့ နဲ့ ဆေးတိုက်ဖို့ စီစဉ်နေလို့
အောက်ခနသွားလိုက်တာ အရမ်းနာနေလား ဟင် ..."
"ငါ့အသားကိုမထိနဲ့ !! "
ထိကိုင်လာသော ပုခုံးပေါ်က လက်ကိုပုတ်ချရင်း ချစ်ခြင်း ရှိုက်ကြီး တငင်ငင်အော်ငိုပစ်လိုက်သည်။
"ဘာ..ဘာလို့ လဲ ချစ်ခြင်း။ အရမ်းနာနေလို့ လား။ မောင် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ ။
ဆရာဝန်ခေါ်ပေးရမလားဟင် "
" ရွံ လို့ ။ ထွက်သွားစမ်း ..မင်းမျက်နှာ မကြည့်ချင်ဘူး "
ဒေါသနဲ့ အနီးနားရှိ ဖုန်းကို ယူပီး အား
ကုန်ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
"အာ့ "
ညီးညူးသံနဲ့ မျက်ခုံးအထက်နား ကဖြာပြီး ထွက်လာသော သွေးတွေကြောင့်
ဝမ်းနည်းမူ့ က လှိုက်တက်လာ၏။
"မငိုပါနဲ့ အချစ်ရယ် မောင်မှားသွားပါတယ်
မင်းကို ချစ်လွန်းလို့ မထိန်းနိုင်ခဲ့မိဘူး "
ဒူးကိုပိုက်ကာ တသိမ့်သိမ့်ရှိုက်ငိုနေတဲ့ ချစ်ခြင်းကို ထွေးဖက်ရင်း အမိန့် တောင်းပန်မိသည်။ မျက်ခုံးထောင့်က သွေးတွေသည် ပါးပြင်ပေါ်ကို ဖြတ်၍စီးဆင်းနေပြီး
အမိန့် ကတော့ သုတ်ဖယ်ဖို့ မေ့ခဲ့သည်။
ထို နေ့ ကတည်းက သူ့ ကိုအမုန်းကြီးမုန်းခဲ့သောချစ်ခြင်းသည် ဘယ်လို ရှင်းပြလိုမှမရအောင် ခေါင်းမာကာအိမ်ထောင်သက်တလထိ မကြခဏ ရန်သတ်ရတဲ့အထိဖြစ်ခဲ့သည်။
အရင်ကနဲ့ မတူ
ဆဲ ဆူ တက်လာတဲ့ ချစ်ခြင်းကို
ကြုံရင်ကြုံသလို သိမ်းပိုက်တက်ပီး အညိုမဲစွဲအောင်အထိုးခံရလဲအမိန့် တို့ ကအမှတ်မရှိပေ။
မကျေနပ်ပေမဲ့ မငြင်းဆန်ခဲ့တဲ့ ချစ်ခြင်းကို အီတလီ ထိသွားကာ အမြန်ပင် တရားဝင် လက်ထက်ပွဲလုပ်ကာ ယူပစ်ခဲ့သည်။
နောက်ရက်မှာ ဘိုးဘိုးသည် ချစ်ခြင်းအတွက် မိုးကောင်းစိန်တိုက် ကို မင်္ဂလာဦးလက်ဖွဲ့ အဖြစ် ပေးအပ်ကာ
ယောကျာ်းလေးဖြစ်ပေမဲ့ ဘယ်လောက်တန်ဖိုးထားသလဲဆိုတာ လူသိရှင်ကြားတရားဝင်ဖော်ပြခဲ့သည်။
အချစ်ခံလေးချစ်ခြင်းပြည့်စုံသည် မိုးကောင်း အုပ်စုဆက်ခံသူရဲ့
အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် လူသိလာပီးနောက် ဘိုးဘိုး လက်ဖွဲ့ ခဲ့စိန်တိုက်ကြောင့် တန်ဖိုးတို့ သည် အဆုံးအစမရှိတက်လာ၏။
လူတိုင်းရဲ့ ပါးစပ်ဖျားမှာ မမြင်ရတဲ့ချစ်ခြင်းရဲ့ maskတပ်ထားတဲ့ အလှသည် ပြောစမှတ်တွင်ခဲ့သလို ၊ LGBTအသိုင်းဝိုင်းမှာလည်း အမိန့် တို့ အတွဲသည်နေ့ ခြင်းညခြင်း နာမည်ကြီးလာခဲ့သည်။
ထိုနေ့ က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော
တရားခံကို အမိန့် ဘယ်လို မှရှာမတွေ့ ခဲ့ပေမဲ့ အခုထိ လက်မလျော့သေးပေ။
ချစ်ခြင်း အတွက်အမှန်တိုင်းဖြစ်ဖို့ သည်သာ အရေးကြီးသည်။
အမိန့် အာဏာရဲ့ ချစ်ခြင်းကို လာထိပြီးမှ
ဒီတိုင်း လွယ်လွယ် ပြီးဆုံးသွားဖို့ ဆိုတာ
ကတော့.....
(နောက်အပိုင်းတွေမှာ နောက်ကြောင်းပြန်လို့ ပီးပါပီနော်)
ချစ်တဲ့အိမ်စည်။
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz