ZingTruyen.Xyz

Until Our Next Eclipse

08

vampiremims

I have no freaking idea who I picked.

Sa sobrang kagustuhan ko na lang na umalis doon, basta na lang akong humugot ng papel, e. Ni hindi ko alam kung sino iyon, ano ang itsura o kung mukhang mabait man lang ba.

Yes, they're all credible and highly trained, but still... I wanted to pick someone I know I will be comfortable having around.

After all, he will be my shadow, he will be with me all the time—except for personal times, of course.

I heaved a sigh and leaned on my seat as I drove to the office.

Kapag naaalala ko rin ang nangyari kanina, pinamumulahan pa rin ako ng pisngi.

And I can still feel his fingers on my pussy.

I never thought I'd do something like that!

At sigurado ako na kung hindi ako umalis, baka kung ano na naman ang nangyari dahil nawawalan ako ng tiwala sa sarili ko na kakayanin ko pang magpigil kung tuluyang nalihis ni TL ang underwear ko.

Muli akong nagpakawala ng malalim na paghinga bago maliit na umiling.

I kept my gaze on the road, whispering to myself, "No, Sue. That's probably the last time you'll see him. Wala ka nang dahilan para magkita pa kayo now that you've chosen your bodyguard already. Walang dahilan para... mag-usap pa kayo."

I was sure he was irritated right now.

Not that he gets to orgasm, too, when we do things, but I saw it—the darkness in his eyes, the raw desire, the hunger.

He wanted what was happening...

And I denied him.

Serves him right. Ako nga, binubuwisit din niya, e. Tinanggihan niya rin ako.

He should get a taste of his own medicine.

Dumiretso na lang ako sa opisina para magtrabaho at abalahin ang sarili kaysa naman isipin ko nang isipin ang daliri ni TL na alam kong wala naman ng patutunguhan iyon.

"Good evening, Sue."

Naabutan ko si Dad na nasa may living room nang dumating ako sa bahay. Napansin ko rin ang mga papeles na nasa lamesa. Normal naman na sa akin na iniuwi ni Dad ang trabaho nito dahil ganoon din naman ako.

"You're home early," puna ko, may pagtataka.

Maaga rin akong umuwi para makapagpahinga at wala naman din akong ibang lakad kaya napagdesisyunan ko na umuwi na lang ngayon.

Wala rin kaming usapan ni Harris dahil may photoshoot ito ngayon at hanggang gabi raw iyon. Wala namang kaso sa akin kung hindi kami magkita.

Wala rin naman akong plano na makipagkita sa kaniya kung ako ang tatanungin.

"Yeah," he gave me a nod. "I asked Yaya Auring to cook your favorite karekare. Let's have dinner together."

Hindi ako kumilos sa kinatatayuan habang nakatingin pa rin dito.

"Are you trying to bribe me?" I arched my eyebrow.

Inilapag niya ang papel na hawak at tumingin muli sa gawi ko.

"No, hija. I just want to have dinner with you. And we can talk about your business and other things."

"Like if I already picked my bodyguard?" tanong ko at hindi naman itinanggi ng reaksiyon ni Daddy na iyon talaga ang pakay nito.

He's probably worried sick that I'll do something reckless—something that could drag our name through the mud. We may be Dajeros, but we're also tied to the Aranetas. One misstep, and it's not just our reputation on the line.

"Sue, I understand that you will feel uncomfortable with having one around. But you need protection, okay? I am just looking after you."

I wanted to roll my eyes.

"I am fine, and you don't have to worry about it. Nakapili na ako. They will probably send him tomorrow since they're finalizing it already," sabi ko bago naglakad na papunta sa may hagdan.

"I will just go to my room and rest, I'll just see you later," paalam ko bago tumuloy sa pagpunta sa may kuwarto ko para makapag-shower na rin muna.

Inilapag ko lang ang bag ko sa may lamesa na naroon at naghanda na muna ako ng damit na pamalit nang makita kong muli ang coat ni TL na nakasabit doon.

Should I give this back to him?

Hinawakan ko iyon at hinaplos ang tela.

Wala naman akong dahilan para itago ko pa iyon, mas dapat na ibigay ko sa kaniya iyon pabalik.

And that would mean... I will see him again.

"Pero mas okay kung ibabalik ko ito sa kaniya, para talagang wala na kaming koneksiyon sa isa't isa. Para hindi ko na siya maiisip kapag ganitong nakikita ko ito..."

Nakakahinayang naman kasing itapon o sunugin gaya ng sabi niya. Mukhang mamahalin pa naman ang coat na ito.

"Or I can just ask the bodyguard they will send to give this back to him?" usal kong muli habang kausap ang sarili.

"But then again, they will be curious to know why his coat was in my possession..."

Tinitigan kong muli ang coat at sinimangutan.

"Manang-mana ka sa may-ari sa'yo, ang sakit mo sa ulo!"

Pumasok na lang ako sa may banyo para makaligo na rin at makapaglinis ng katawan at makapagpahinga na rin.

Nakapantulog na ako nang lumabas ako para kumain ng hapunan. Nakahanda na ang lahat sa mesa at naroon na rin si Daddy.

Naupo na kang ako at nagsimula na rin na maglagay ng pagkain sa plato ko.

"What made you decide to pick him—your bodyguard," Dad asked me, trying to start a conversation.

I looked at him and shrugged. "I just pulled a paper and said I am picking him."

Iyon naman din ang totoo.

Nagsalubong ang kilay ni Daddy.

"You didn't check his profile?"

"Nate already did, besides, they won't put him on the list if he's not reliable," I replied.

Totoo rin ang bagay na iyon.

"Also, hindi rin naman nila ako pagbibigyan sa kung sino ang gusto ko, e," bulong ko pa.

Dad sighed but then he nodded.

"Well, if Nate thinks they're good, I will trust his judgement. After all, he got his security from Praesidium, and they saved him—twice. Sigurado ako na babantayan ka ng maayos ng makukuha mo."

"Yeah, right. Starting tomorrow, you will have someone reporting to you my every movement," pinigilan kong mapairap at patuloy na kumain na lang.

Palagi ko lang din na iisipin na iyon naman talaga ang dahilan nito sa pagkuha ng bodyguard para sa akin.

To keep me in check and to make sure I won't do anything that will put our names in the line.

"You know that it wasn't my intention, Sue. I just really want to make sure that you're okay, and safe."

"Yeah, right," I just said and continued eating.

Kinumusta na lang din ni Daddy ang tungkol sa negosyo ko at kung may kailangan daw ba akong tulong o kahit na ano.

Sa ngayon, maayos naman ang lahat at nagagawa naman namin ng maayos ang kailangan namin kaya tumanggi na ako sa kaniya.

Bumalik na ako sa kuwarto ko pagkatapos at nakita ko ang mensahe ni Nate sa akin.

From: Nate Araneta

I heard you already picked a bodyguard.

Chismoso nito.

I made a face as I tapped on my phone to reply.

To: Nate Araneta

Yeah. You're with Alec? I heard she's on leave.

Binuksan ko na lang din ang TV para maghanap ng mapapanood para malibang.

Nag-reply naman din si Nate sa akin makalipas ang ilang minuto.

From: Nate Araneta

Chismosa ka? Lol.

But, yes. She's with me. TL told me that you already picked a bodyguard.

Napatuwid ako ng upo nang mabasa ang pangalan na sinabi ni Nate.

So, sinabi agad ni TL sa kaniya iyon?

Then... What will stop him from telling my cousin about... us?

"Oh, shit."

I quickly called Nate, relieved when he answered right away.

"What is it?"

I cleared my throat, lowering the TV volume before speaking.

"Uhm..." I hesitated. "How did TL tell you that I've already picked a bodyguard?"

"I messaged him since Alecsandra asked him to assist you. He told me you already picked one."

I bit my lip, my heartbeat picking up speed.

"Did you... did you ask him how I picked my bodyguard?"

Shit... paano kung may sinabi na iba si TL?

"Hmm? Wala naman. He just said you went to Praesidium with a decision in mind already. Bakit? Paano ka ba namili?" tanong niya, curiosity lacing his voice.

So, walang sinabi si TL sa kaniya?

"Uh... wala. Wala. He was... right. Pagdating ko, binigay ko na agad sa kaniya ang napili ko..."

"That's good, then."

Sinabi na rin ni Nate na malamang daw ay bukas ng gabi pupunta sa bahay ang bodyguard pagkatapos ng briefing nito. Nagbigay naman na rin ako ng details sa kanila noong simula pa lang kaya hindi naman ito mahihirapan na hanapin ang bahay namin kung sakali.

"Yeah... uhm, enjoy your vacation..." sabi ko bago ibinaba ang tawag at sumandal sa may headboard ng kama ko.

"Hindi niya sinabi...?"

Sumandal ako at inabot ang unan at niyakap iyon.

"Maybe he just didn't know how to tell Nate about it since he's my cousin. But that doesn't mean that he won't tell what happened to anyone..." kinagat-kagat ko ang labi bago huminga ng malalim.

Umiling ako, mas marahas pa nga sa dapat na simpleng iling lang.

"Hindi, hindi. He won't tell anyone about it..." I breathed heavily and convinced myself that TL won't do it.

Kinabukasan ay pilit ko pa ring inaalis sa isipan si TL. I even put his coat at the back of my closet so I won't see it.

Nagpunta ako sa office, nagtrabaho at inasikaso ang mga kailangan kong gawin.

Inayos ko na rin ang schedule ko ng shoots ng mga products namin.

See? Ganito lang ang gagawin niya. Sasamahan niya ako sa office, sa shoots, at kung may lakad ako tapos tumanggi siya.

"So, darating mamayang gabi ang bodyguard mo?" tanong ni Jelly sa akin habang nagme-merienda kami.

Tumango ako.

Sinabi ko na rin sa kaniya ang bagay na iyon para naman hindi siya mabibigla na may kasama ako bukas pagpunta sa opisina.

"Grabe si Tito, ano? Talagang kinuhanan ka pa ng bodyguard," natatawang sabi pa niya.

I scowled at her and rolled my eyes.

"Annoying kamo. Imagine, I will have a shadow that will follow me all the freaking time!"

Mas lumakas naman ang tawa niya. "Guwapo naman ba ang magiging bodyguard mo?"

Sinulyapan ko siya at nagkibit ako ng balikat.

"I don't know. Average siguro."

Sumandal ako at agad na naisip ang mukha ni TL. Kahit ano ang subok ko na huwag siyang isipin, hindi ko pa rin talaga mapigilan ang sarili ko.

"Hindi mo pa siya nakita?"

I shrugged.

Kung pumayag lang si TL, baka sinabi ko na kay Jelly na guwapo ang bodyguard ko, e.

"Well, maybe it's a good thing to have a bodyguard. Baka nga may tumagal na sa'yo na boyfriend kung may bantay ka," sabi pa nito.

Mas sinimangutan ko naman siya at napailing na lang.

Nakatanggap din ako ng email noong hapon na iyon na mamayang gabi nga raw pupunta ang bodyguard ko. I didn't reply to it, I didn't even check the profile they sent me.

Hindi naman mababago ang laman ng profile na iyon, bakit pa ako mag-aabala na tignan iyon?

And since I am not ready to meet my bodyguard, I opted to have dinner somewhere else.

Alam ko naman na wala akong choice at talagang uuwi rin ako at wala akong ibang magagawa kung hindi ang tanggapin na magkakaroon na ako ng bodyguard—may susunod na sa akin kung saan man ako magpunta at babantayan ang bawat galaw ko.

Nagpunta na lang ako sa restaurant para kumain ng hapunan mag-isa.

I was savoring my dinner when I nearly choked upon spotting TL walk into the restaurant. He scanned the room before his gaze landed on me.

My brows furrowed as he made his way toward my table.

"Can't you even respond to a simple email?" His voice was thick with irritation.

"What?"

He scoffed and settled into the seat across from me.

"You received an email—you should acknowledge it," he said, his gaze steady.

My frown deepened.

"What are you—" Then it hit me. He's talking about the email about my bodyguard.

Ako naman ang napaismid at sumandal. Pinagkrus ang mga braso sa ibabaw ng dibdib.

"Do I have to reply? Para lang sa simpleng email, pinuntahan mo pa talaga ako rito?" I arched my brow.

"It's common sense that when you receive an email, you should reply," he replied.

"And what if it's a spam email? Magre-reply rin ako? Paano kung ma-hack ako?" sinimangutan ko siya.

Hindi naman siya agad nakasagot sa akin kaya nagkaroon ako ng pagkakataon na titigan siya.

He was dressed in his usual understated yet effortlessly put-together style—black sweater, fitted just enough to hint at the lean muscle beneath, paired with dark pants that framed his long legs perfectly. His sneakers, simple and clean, completed the look, making him seem both relaxed and calculated at the same time.

It wasn't flashy. It wasn't loud. But on him? It was enough to make heads turn. Or, at the very least... mine.

"You really followed me here just because I didn't reply to an email?" I asked, raising a brow.

I caught the slight movement of his throat as he swallowed.

I couldn't help but laugh.

"It's either you're ridiculously dedicated to your job... or you just can't stop thinking about me," I said, flashing him a teasing smile.

He scoffed, shaking his head. "Don't flatter yourself."

"Hmm?" I took a bite from the steak and made it look... seductive.

Ano na naman ba itong ginagawa ko?!

He stared at me, his expression unreadable. "I just hate it when someone disregards an effort like it means nothing."

"So, you're really not thinking about me... or my..." I leaned in slightly, a teasing smile playing on my lips. "Pussy," I mouthed silently, watching his reaction.

He sucked a deep breath.

"No," he responded.

"Hmm... okay," I smiled at him.

I slipped off one of my sandals, letting my bare foot glide over his leg.

His head snapped toward me, eyes narrowing in silent warning.

Unfazed, I moved higher, tracing slow, deliberate circles up his thigh—closer and closer to his groin.

"What do you think you're doing?" His voice dropped, rough and deep.

"Nothing... or maybe..." I dragged my foot higher, a teasing smile playing on my lips. "Apologizing for not replying to your email..."

His jaw tightened.

And my heart is hammering my chest right now.

Kung namumula man ang mga pisngi ko, hindi ko maitatanggi na may kinalaman ang lalaki roon lalo pa nang maramdaman ng talampakan ko ang pagkalalaki niya.

He's getting hard and thick against his pants.

I bit my lip as I met his gaze.

"And your way of apologizing is by making my dick hard?"

I gasped at his bluntness, my cheeks instantly heating.

"You—"

"Good evening, Ms. Sue. I heard that you're here. Do you need anything else?"

Lumapit ang mismong manager ng restaurant sa akin kaya agad akong napaayos ng upo at binawi ang paa ko mula sa pagkakadikit sa may legs ni TL.

"I... I'm good, thanks," I stammered, quickly diverting my gaze as I signaled for the bill.

I took a deep breath, trying to steady myself. My heart was racing—too fast, too loud—like it was about to burst out of my chest. Damn it. Why was I the one getting flustered when I was supposed to be the one in control?

I glanced in TL's direction, only to find him watching me with his head tilted, a smirk playing on his lips.

That knowing smirk.

As if he could see right through me. As if he knew exactly what was happening to me at this moment.

What the hell?

I was the one teasing him—trying to get under his skin—but somehow, I was the one getting affected. Heated. Aroused.

Nang makuha ko na ang card ko ay muli kong sinulyapan ang lalaki na nakatingin pa rin sa akin.

His gaze was dark, intense... and scorching.

Napalunok ako bago ako huminga ng malalim.

Ramdam ko ang init na nagmumula sa pagtingin niya sa akin at kung hindi pa ako aalis ngayon, baka hindi ko na rin mapigilan ang sarili ko at talagang bumigay akong muli sa kaniya.

"I'll head out first, I still have a bodyguard to meet at home," I grabbed my bag and stood up, quickly walking toward the parking lot outside.

I really have no idea why, but whenever he's around, I just can't resist teasing him, and I end up saying and doing the most ridiculous things!

And I also ended up being damn affected by him and his presence!

Sinulyapan ko pa siya sa loob ng restaurant na nakatingin pa rin sa akin. Nauna akong magbawi ng tingin at pumasok na sa loob ng sasakyan ko para magmaneho pauwi sa bahay namin.

Wala pa naman akong planong umuwi pero dahil kay TL, iyon na nga mismo ang gagawin ko ngayon.

Pagdating ko sa bahay ay agad akong luminga-linga pero wala namang ibang tao roon.

Nagtanong din ako sa kasambahay namin kung may dumating ba na ibang tao pero wala pa rin daw.

"He's late?" I creased my forehead and shook my head.

"Sino, Ma'am?" usisa ng kasambahay namin.

Tinignan ko siya.

"Kapag may dumating, papuntahin mo na lang sa kuwarto ko, hindi na ako magdi-dinner dahil kumain na ako sa labas. Just make sure that he's from Praesidium, okay? Baka basta mo na lang papuntahin sa kuwarto ko, ha," bilin ko sa kasambahay namin na tumango naman.

"Sige, Ma'am. I-check ko ang ID."

"Good," I nodded and headed straight to my room to shower.

Habang nasa shower ay hindi ko mapigilan na hindi isipin si TL at ang nangyari sa amin kanina.

I bit my lip as I remembered feeling his hard member against his pants.

I have seen his bulge before, I know he's big...

Umiling ako at tumingala pa para saluhin ang malamig na tubig dahil sa naiisip ko.

Hindi naman ako nagkaganito sa mga naging ex boyfriend ko, pero sa lalaking iyon—na walang ibang ginawa kung hindi ang sungitan ako at tanggihan ako, hindi ako mapakali!

Pagkatapos kong maligo ay kinuha ko na muna ang roba at iyon lang ang tanging isinuot ko dahil nasa kama naman na ang damit ang underwear na gagamitin ko.

Paglabas ko ng banyo ay dumiretso na ako sa may harap ng kama ko at hinubad ang bathrobe para makapagbihis na.

I reached for the silk underwear on the bed when I heard someone clear his throat.

I turned, and my eyes nearly popped out of my head when I saw TL standing there, staring at me.

I shrieked, immediately covering myself with my hands.

"What the hell are you doing here?"

Oh my god... I'm completely naked!

I quickly bent down and, panicking, pulled the robe I had carelessly discarded earlier.

Nakatingin naman siya sa akin habang natataranta akong nagsusuot ng roba.

Nakakahiya!

"The maid told me to come straight here," he said, his voice rough.

I clenched my fists in frustration.

Yes, I remember saying that, but I meant outside my room! Not inside it, for heaven's sake!

I breathed heavily as I looked at him while he's staring at me. At talagang hindi man lang siya tumalikod!

"Are you planning to seduce me? You just stripped naked in front of me," he tilted his head, his gaze never leaving mine.

I shut my eyes tightly, the frantic pounding of my heart echoing in my ears now.

"What the hell are you doing in my house? Are you really so dedicated to your job that you had to personally deliver my bodyguard?" I crossed my arms against my chest while looking at him.

"If you had checked your email earlier, you'd know who your bodyguard is, but clearly, you didn't."

Nangunot ang noo ko sa sinabing iyon ni TL.

"What are you talking about?" I asked and then I reached for my phone to check my email and the attachment on their email.

Traven Lewis Fajardo.

I lifted my gaze to meet his.

"Y-You?" I stammered. "Y-You're my bodyguard?"

He smirked, a hint of amusement in his eyes.

"Now, you said that your bodyguard can finish what I started, should I help you cum again?"

Pinamulahan ako ng pisngi sa sinabi niyang iyon.

"W-What...?"

"You've made me hard. It's only fair to make you wet, don't you think?" he cocked his head and smirked at me again. 


***

This story is complete and available on Patreon, VIP Group and Spaces. Send a message to my FB page: Vampiremims to join.Thank you!

Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz