ZingTruyen.Xyz

Until Our Next Eclipse

07

vampiremims

"May napili ka na ba?"

Sinamaan ko ng tingin si Nate nang magtanong siyang muli sa akin.

Matapos kaming mag-usap ni TL sa may balcony, bumalik na ako sa may meeting room kung saan naroon si Nate at sinabi sa akin na magtingin sa mga dinagdag pa ni Alec na mga profiles doon dahil wala talagang pag-asa na papayag si TL sa gusto ko.

Naiinis ako.

Hindi ko maintindihan kung bakit ba ayaw niyang pumayag?

It's not like he will be in danger if he will be my bodyguard! Hindi naman katulad ng case ni Nate ang case ko.

Ni walang magtatangka sa buhay niya o ano.

Walang kikidnap sa akin.

Wala ring bigla na lang magpapadala ng death threats.

He will be perfectly safe with me!

Bakit ayaw niyang pumayag?

And I just really want to get him as my bodyguard so that he won't be out here with a possibility of telling other people what happened to us—I mean what he did to me.

Gaya nga ng sabi niya, walang nangyari sa amin.

He just... finger-fucked me.

Namula na naman ang pisngi ko nang maalala ang pagkakasabi niya sa bagay na iyon.

Kahit nga ang sinabi niya para raw mag-reconsider siya ay sapat para pamulahan ako ng pisngi.

Is he serious about that?

And if I do, how exactly am I supposed to do it?

"Sue."

Napalingon ako kay Nate nang tapikin pa nito ang mesa para kunin ang atensiyon ko.

"Ano?" angil ko sa kaniya.

"Pick one so Alecsandra can finalize his deployment," sabi nito at may inabot pa sa akin. "Check their profile. Okay naman para sa akin."

"Ikaw ba ang babantayan? Bakit ikaw ang namimili?" inis na sabi ko at tinignan ang limang candidate ni Nate para maging bodyguard ko.

Masama ang loob na pinasadahan ko ng basa iyon at talagang okay naman sila kaya naiintindihan ko si Nate kung bakit iyon ang mga napili niya.

Pero kasi...

Kapag ginawa ko ba talaga, talagang papayag na siya?

I leaned on my seat as I stared blankly at the papers in front of me.

Nate heaved a sigh.

"Fine, you can have one more day to think, Sue. But tomorrow, I need you to pick. Sinabi ko na sa'yo, kung hindi ka mamimili, ang daddy mo ang pipili para sa'yo."

Tumango na lang ako ng maliit.

Looks like I don't really have a choice but to pick from them.

I just need to talk to TL and make sure he keeps his damn mouth shut about what happened.

I can't have anyone finding out that I was so damn horny, I let a total stranger finger-fuck me.

Kung bakit kasi ayaw na lang niyang pumayag, e!

Sinulyapan kong muli si Nate na abala na sa binabasa nito sa telepono nito ngayon.

"How did you manage to make Alec your bodyguard?" I asked, closing the folder as I looked at him.

Alam ko na dating bodyguard ni Nate si Alec pero matapos silang ma-kidnap noon ay inalis na rin ito sa mga bodyguard ni Nate

He glanced at me and smiled, as if remembering something funny. "I picked her. She wasn't on the original list, but I asked Tito Nash to put her on the team."

I frowned. "And she agreed just like that?"

He chuckled softly before shaking his head. "Nope. She flat-out rejected me and told me to find someone else." He leaned back against his seat, like he was recalling that moment with Alec. "She wasn't interested."

I raised a brow. "Then how did you convince her?"

Kung na-convince ni Nate si Alec noon, maybe I can do the same with TL?

Nate smirked. "I have my ways."

"Which are?"

His smirk deepened, amusement flickering in his eyes. "Let's just say... I gave her a reason to reconsider."

Napaangat ang kilay ko sa sagot niya.

"So, ano nga ang ginawa mo?" tanong ko ulit, mas naging interesado.

If he could give me any tips, maybe I could figure out a way to make TL reconsider.

Nate glanced at me before sighing. "I made a bet with her. Hinamon ko siya ng sparring session, at nang manalo ako, wala na siyang choice kundi isama siya sa listahan. But then, she still tried to back out, so... I kind of used my connections."

I narrowed my eyes. "Dahil anak ka ng presidente noon?"

He nodded, smirking a little. "Yeah. But more than that, I knew she actually wanted an assignment at that time. I wanted her on my team, and she wanted a mission. Win-win situation."

Napaisip ako. A bet, huh? Would TL even go for something like that?

Ano namang pagpupustahan namin?

Iyon pa rin ang laman ng isipan ko hanggang sa lumabas na kami ni Nate para makauwi dahil may lakad pa siya ngayon.

Nakita ko naman si TL na nasa may hallway at may kausap ito na empleyado.

Sinulyapan niya ako at inayos pa ang suot na salamin.

Hindi naman ako kumibo at inirapan na lang siya bago sumunod na kay Nate para pumasok sa may elevator.

Nagpahatid na lang ako sa kaniya sa may opisina dahil sinabi ko na may meeting ako kahit wala naman talaga. Magpapasundo na lang ako mamaya kapag uuwi na ako dahil wala pa rin akong dalang sasakyan.

"Hello, Harris?"

Nakaupo ako at inaabala na lang ang sarili sa pag-check ng documents mula sa QA namin tungkol sa mga lumapag na products namin.

"Hi, Sue. Are you available tonight?"

Napatigil ako sa ginagawa at napakunot ng noo.

"You're still inviting me for dinner after what happened the last time we had dinner?"

Inasahan ko na nga na hindi na niya ako papansinin o tatawagan dahil dinala pa ito sa presinto noong huling nag-dinner kami.

Hindi ko na lang din siya tinawagan dahil ayoko namang magmukhang naghahabol dahil hindi ko rin ugali iyon. Hinayaan ko na lang ito kung ano ang gusto nito.

I heard him chuckle. "Oo naman. What made you think I won't? I am looking forward to having a... more peaceful dinner with you."

Kahit ako ay medyo natawa sa sinabi niyang iyon.

"Alright..." pumayag na lang din ako tutal ay wala naman din akong gagawin ngayong gabi. "Just send me where we will meet. I don't have my car today, so I will just hail a cab."

"Or I can just pick you up."

Sanay na ako sa ganoong offer dahil ilang ex ko naman na ang may gustong sunduin ako sa opisina.

"No, it's fine," tanggi ko gaya ng ginagawa ko sa mga nauna pang magtanong sa akin ng ganong na iyon.

"I will just hail a cab."

"Are you sure? It will be easier if I will just pick you up..." giit niya.

"It's really fine, Harris. Just send me the place, and I will be there," I replied leaving no room for arguments.

Oo at papalit-palit nga ako ng boyfriend pero wala akong balak na idamay ang negosyo ko sa bagay na iyon. Hindi naman mahirap na malaman ang opisina ko pero ayaw ko na bigla na lang may susulpot doon na boyfriend ko kaya hindi ako nagpapahatid o sundo sa mga ito.

Maayos naman akong nakikipaghiwalay sa mga ito—well, for me.

Most of them questioned my decision. Natatawa na lang ako kapag ginagawa nila iyon.

Napasulyap akong muli sa folder na naroon sa lamesa ko at may nakalagay pa ngang confidential sa harap nito.

Dinampot ko iyon at muling tinignan.

Iyon na ang limang napili ni Nate na pagpilian ko na lang daw dahil nahihirapan akong mamili sa mga ibinigay ni Alec sa amin na listahan.

Eventually, I will have to choose from these people...

Nanumbalik na naman tuloy ang inis ko kay TL dahil kung hindi siya nag-iinarte at tinanggap na lang niya ang request ko, hindi ko na kailangan na mag-isip pa ngayon at mamili sa mga ito!

I closed the folder again before I even reached the last profile.

I might just leave this to Nate.

Inabala ko na lang ang sarili ko sa pagtingin ng mga kailangan naming gawin na promotion. I have my own marketing team and we provide materials to our distributors to our resellers.

I need to shoot videos as well to promote my products.

Kung minsan ay nakakapagod din talaga at naiisip ko na bakit ba hindi ko na lang samahan si Daddy sa business namin—ang mga bangko.

I am sure he will be more delighted if I join his company... but I don't want to do it.

It's not for me.

I want to build something for myself that I will be proud of.

Nang pumatak ang alas-singko y media ay umalis na rin ako sa opisina para kitain si Harris.

Sa restaurant na rin ako dumiretso at naghintay sa lalaki dahil mas nauna ako na dumating kahit na na-late na nga ako sa usapan namin dahil sa traffic.

Inabot ako ng mahigit isang oras sa daan.

Nag-retouch na lang din ako ng make up at mabuti na lang ay may coat ako sa may opisina na siyang ipinangpatong ko na lang sa suot kong crop top.

Habang nagmamasid ay pinaliit ko ang mga mata nang mapansin ang pamilyar na bulto sa hindi kalayuan sa kinauupuan ko.

Seriously?

Umayos ako agad ng upo.

Bakit ba laging nagtatagpo ang landas naming dalawa?

I clenched my fists as I tried to calm myself. Para bang gusto kong sabihan si Harris na sa ibang restaurant na lang kami.

Pero bakit?

Bakit ako pa ang iiwas ngayon?

He rejected my request. Dapat nga ay siya pa ang mahiya sa pag-reject ng request ng client, e.

Muli akong sumulyap sa gawi niya at nakita ko na babae ang kasama nito at mukhang masaya ang kuwentuhan nilang dalawa dahil ngiting-ngiti ito.

I scowled while looking at her.

Bumaling naman ako kay TL at nanlaki ang mga mata ko nang makitang nakatingin din siya sa akin.

What the fuck?

I immediately looked away and sat straight. My heart was hammering inside my chest, and for a minute, I forgot how to breathe properly.

Paano niya naman alam na nakatingin ako sa kanila?

"Ms. Dajero."

Huminga akong muli ng malalim bago bumaling sa tumawag sa akin.

Nakatayo siya sa gilid ng mesa na kinaroroonan ko.

His eyes sparkled with amusement as he watched me, a faint, lingering smile playing at his lips.

"Oh, Mr. Fajardo," I said, forcing a smile. "I didn't know you'd be here tonight, too."

I tried to keep my voice steady, but the nervous flutter in my chest was impossible to ignore.

"Yeah, I was with my—"

"Date?" I looked at their table again. "She looks pretty. Bagay kayo."

He chuckled softly before looking at their table and glancing back at me.

"You think?" he cocked his head before he occupied the seat in front of me.

Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko.

"Y-Yeah," I clenched my fists that were on my lap. "Bagay nga kayo," ulit ko pa.

"And you're here for a... date?"

I glanced at him again, keeping my expression neutral. "Yes."

"With the man who makes you we—"

"Yes!" I cut him off, my voice a little too sharp. I quickly looked around, lowering my tone before meeting his gaze with a pointed look. "And don't worry, if ever I get..." I hesitated, then leaned in slightly. "If ever I get wet, I won't be needing your help. Harris can handle it just fine."

He leaned back while still looking at me.

"Are you sure?"

Bumibilis ang tibok ng puso ko habang nakatingin sa kaniya. His hand on the table, gently tapping it with his fingers while it looks like he's thinking of ways to tease me.

"O-of course," sagot ko kahit tunog alanganin iyon. "I don't need your help."

"I am worried, though," he responded.

I creased my forehead.

"I know exactly where to touch you and how to do it. He might not satisfy you the way I can..."

What the hell?

I swallowed hard, forcing myself to stay composed. "How can you say that so casually when your date is sitting just a few tables away?"

He cocked his head while staring at me.

"Hmm?"

"You—"

"Kuya, papunta na raw si Mommy," lumapit sa amin ang kasama niyang babae.

Kuya?

"Alright," he nodded and looked at me with a smug smile on his face.

"Ms. Dajero, this is my sister, Tiffany. Tiff, this is Ms. Dajero."

She turned to me with a bright smile. "I know you!"

"W-what?" I blinked in confusion.

"I use your products! They're amazing—I've never had any issues, and they work so well."

Bumaling pa siya sa kuya niya.

"Products niya yung binibili ko na skincare ko," sabi pa niya sa kapatid.

I slowly looked over at TL, feeling a mix of embarrassment and disbelief. I had assumed she was his date, but judging by his amused expression, he had been waiting for me to figure it out.

Turns out, she's his sister!

"Thank you..." mahinang sabi ko. "Uhm, you can... send me a message to my accounts. I'll send you some items."

"Really?" mukhang na-excite ito. "Kuya, hindi mo naman sinabi na kilala mo si Ms. Sue! Gandang-ganda kaya ako sa kaniya," sabi pa ni Tiffany.

TL looked at me and shrugged.

Nagpaalam na sila sa akin dahil parating na raw ang ina nila at hindi ko pa rin maalis ang hiya na nararamdaman ko sa pag-aakala na date niya ang kapatid niya.

He's really invading my system!

Dumating naman na rin si Harris kaya pilit kong itinuon ang atensiyon sa lalaki kahit na pakiramdam ko ay may nakatingin sa akin sa buong duration ng dinner namin na iyon.

The next day, Dad saw me in the dining room.

"Hindi ka pa rin daw nakapili ng bodyguard mo?"

I glanced up at him.

"I'm still reviewing their profiles," I said, using it as an excuse while I continued eating.

"Give me their profiles. I'll pick—"

"I just need more time, okay?" I snapped, unable to hold back my irritation. "It's not like I've been doing anything reckless these past few days for you to be this eager to stick a shadow on me."

"How much time do you need? You will just pick based on their credentials and skills and—"

"Fine. I will pick one today. Now let me eat in peace," humigpit ang hawak ko sa may kubyertos habang inis na inis sa nangyayari.

Hindi ko alam kung kanino na ba ako dapat mainis.

Sa daddy ko ba dahil gusto niyang magkaroon ako ng bodyguard dahil sa nangyayari?

Kay Cyrus na siyang dahilan kung bakit umabot na kami sa point na gusto ni Daddy na magkaroon ako ng bodyguard?

O kay TL dahil hindi siya pumayag na maging bodyguard ko?

Tinapos ko na lang ang pagkain ko at bumalik na sa kuwarto para makapaghanda para makipagkita kay Alec.

I will just freaking pick one and get over it.

Kahit naman sino sa mga iyon ay okay na mapili kaya hindi na ako mag-iisip pa o ano. Para na lang din matapos na ang lahat.

Para matahimik si Daddy.

Para... hindi ko na rin makita si TL.

Dumiretso na rin ako sa Praesidium matapos akong makapag-ayos. Hindi na ako nagpasama kay Nate para mas mabilis akong matapos at para makaalis na lang din ako kaagad.

Sinamahan na rin ako ng isang staff papunta sa meeting room ag sinabihan ako na roon na lang daw maghintay.

"Si Alec na lang papipiliin ko..."

Nang bumukas ang pinto, hinanda ko na ang sasabihin ko.

"Ikaw na lang ang mamili—"

"Good morning, Ms. Dajero," TL greeted me.

He's dressed casually today—just a T-shirt and jeans—but that doesn't make him look any less handsome. His hair is slightly unruly, as if he ran his fingers through it one too many times, yet it suits him. And, of course, he's still wearing those eyeglasses.

"I'm meeting Alec today. Where is she?" .

"She's on leave today. She'll be back on Monday."

"Oh... then why are you here?"

"I'll be the one handling your security arrangements."

Naupo na ito at tumingin sa akin.

"So, have you made your choice?" seryosong tanong niya habang nakatingin ng diretso sa akin.

I breathed heavily and looked at the folder on the table again.

Pakiramdam ko ay mas madali sana kung si Alec na lang ang kausap ko ngayon kaysa si TL.

"I understand that you're hesitant about choosing a bodyguard, but rest assured, they're all highly trained. They'll keep you safe."

I lifted my gaze to him. "What if I say I really want you to be my bodyguard?"

He met my eyes, unfazed. "Then I'll tell you to pick someone else."

Why is he being so difficult?

Nakakainis talaga itong lalaki na ito!

"Even if I do exactly what you asked for to make you reconsider?"

My god! I don't have any idea why I said that!

He paused for a moment, his gaze darkening as he studied me. Then, with a slow, knowing smirk, he leaned in slightly.

"I doubt you have the guts to do it, Ms. Dajero," he uttered before clearing his throat. "Why don't you just tell me the name—"

"What if I told you that you're making me wet right now?"

I kept my voice low, teasing, just to see how he'd react.

He exhaled sharply, his jaw tightening. "I'd say you're bluffing."

I leaned in slightly, a smirk playing on my lips. "Then touch me... and find out for yourself."

He looked at me and I saw him breathing heavily again before he removed his eyeglasses and put it down, massaging his bridge.

"Just pick, Ms. Dajero," he uttered, his voice dark and deep. May halo na nga rin iyon na pagbabanta.

Tumayo pa ako mula sa pagkakaupo. Gusto kong magpasalamat sa universe na nag-dress ako ngayon dahil mukhang magagamit ko ito para asarin ang lalaking ito.

I stepped closer to him, gripping the arm of his chair and swiveling it to face me. Without hesitation, I positioned myself between his parted legs, closing the space between us.

Nakatingala siya sa akin.

Mabilis ang tibok ng puso ko, kinakabahan din ako sa pinaggagagawa ko.

"What are you doing?" He asked, I saw his Adam's apple bobbed.

"Touch me so you'll know I am telling the truth..." I even made my voice sound sultry.

God!

His breathing grew heavier, his gaze dark with something unreadable. I kept my expression neutral, refusing to let him see how much his touch was affecting me.

This was supposed to be me teasing him. Me taking control.

But the moment his fingers brushed higher, a slow, deliberate caress against my inner thigh, I felt a shiver creep up my spine.

"You think I'll reconsider just because of this?" he murmured, voice thick and laced with challenge.

I hummed, refusing to break eye contact.

His grip tightened, his thumb grazing my skin in a way that sent heat pooling in my stomach.

And then I felt his finger tracing the material of my underwear.

His eyes flickered with lust and darkness.

And I know why...

I was wet.

I teased him, but I got affected as well.

"You're not kidding when you said you're wet..." he whispered, his hand remained in between my legs, his thumb grazing over my underwear, feeling my wetness.

His breathing became uneven as he started to rub his thumb against my clothed nub.

Fuck.

I bit my lip as a soft moan slipped from my lips.

"Fuck, you're damn wet..." he groaned.

I looked at him, his jaw tightened, eyes darkened with desire, and that frame couldn't hide it. His cheek, a little flustered and he was breathing heavily.

Nang maramdaman ko ang plano niyang paglihis sa underwear ko, agad kong hinawakan ang kamay niya.

That's my cue.

He creased his forehead. "What—"

Bumalik ako sa upuan ko kahit na ramdam ko ang pamamasa ng pagkababae ko at tumingin sa kaniya.

"What was that?" He asked, annoyance can be traced in his voice.

Sinalubong ko rin siya ng tingin.

"Para maramdaman mo rin kung ano ang pakiramdam ng tanggihan," sagot ko bago humila na lang ng papel ng kung sino sa mga naroon at inabot sa kaniya.

"I'm picking him," I said, meeting his gaze head-on. "Just send him over to my house."

I leaned in slightly, letting my lips curve into a smirk.

"Maybe he can finish what you started."

Tinapunan niya ng tingin ang papel na inabot ko pero hindi nagsalita.

Tumayo na rin ako at dinala ang bag bago lumabas ng meeting room, pilit na hindi na lumingon sa kaniya.

I could feel his fingers against my wetness.

But I guess... This is the last time I will see him. 

***

This story is complete and available on Patreon, VIP Group and Spaces.Send a message to my FB page: Vampiremims to join.Thank you!

Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz