Epi8
>>>က်ေတာ့္စံႏႈန္းနဲ႔သတ္မွတ္ထားေသာ Age
limited feelingsေတြပါပါတယ္။ ဖတ္လို႔အဆင္ေျပပါ့မလားReadernims။ Ok?Let move on!!<<<
*
*
*
*
*
""ကိုဇက္~~ဘယ္ကိုသြားေနတာလဲ??က်ေတာ္
ဆိုင္ကိုပစ္ထားလို႔မရဘူးေလဗ်ာ""
ဘာမွျပန္မေျပာ။ဘာလဲကြာ။ဒီနားကပ္က သူဝယ္
ေပးတာ။နားေပါက္ကလည္းသူကိုယ္တိုင္ေဖာက္
ေပးထားတာ။ဒါနဲ႔ပဲက်ေတာ္က သူဝယ္ေပးထား
တဲ့နားကပ္ကိုသူေဖာက္ေပးထားတဲ့နားေပါက္မွာမခ်ြတ္တမ္းတပ္ထားရမွာတဲ့လား??
စိတ္ေတြညစ္တယ္ကိုဇက္တစ္ေယာက္နဲ႔။
""ဟာ--ဒါဘာလဲ?""
္အသစ္ဖြင့္ထားေသာေရႊနန္းေတာ္ဆိုင္ခြဲေရွ႔ကားကိုတိခနဲထိုးရပ္၏။က်ေတာ့္ခါးပတ္ကိုဆြဲျဖဳတ္တံခါးဖြင့္
လက္ကိုဆြဲကာဆိုင္ထဲအတင္းဆြဲေခၚသျဖင့္
ေရႊဥာဏ္ေတာ္စူးေရာက္ေသာက်ေတာ္က ထံုေပ
ေပရပ္ေနေတာ့
""ညီ~~လုပ္ထားတာညီသိတယ္ေနာ္""
ဟု၍သြားႀကားထဲမွထြက္လာေသာေလသံႏွင့္ေျပာ
၏
""ဟာာာ အိမ္မွာခ်ြတ္ထားခဲ့မိတာေလ။ကိုဇက္
ျပန္ဝတ္ေစခ်င္အိမ္ကိုျပန္မယ္ေလဗ်ာ""
""လာ။ညီ့လုပ္တာညီတာဝန္ယူရမွာပဲ""
""ဟာဗ်ာ--မဆိုင္တာေတြ""
က်ေတာ့္လက္ကိုဆြဲကာအတင္းကာေရာဆိုင္ထဲ
ဝင္ေသာသူ။ဆိုင္ဖြင့္ခါစအခ်ိန္မို႔လူရွင္းေန၍သာ
ေတာ္ေတာ့သည္။ဒါေတာင္ B&Wစတိုင္တူေန
ေသာက်ေတာ့္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုဝန္ထမ္းေလးေတြ
ကျပံဳးစိစိ။ေသခ်င္ေတာ့တာပဲ
""ဟာာာဇက္တို႔ဘယ္ကလာတာလဲ""
ေမေမတို႔ကိုလိုက္ပို႔ေပးေနက်မို႔ ဆိုင္တာဝန္ခံမန္
ေနဂ်ာအစ္မကက်ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးကိုမွတ္
မိေနသည္။
""အစ္မပလက္တီနမ္နားကြင္းတစ္ဖက္ေလာက္
အျမန္""
အေလာတႀကီးေျပာေနေသာကိုဇက္ကိုအစ္မ
သည္လည္းအျမဲတမ္းcustomerဆိုသည့္ေခါင္း
စဥ္ေႀကာင့္ေတြေဝမေနပဲခ်က္ခ်င္းတစ္ကြင္းထုတ္ကာျဖန္႔ေတာင္းေနေသာသူ႔လက္ထဲျမန္ျမန္္ထည့္
ေပး၏။အဲ့လိုPowerပါတာ။ကိုဇက္က။
""ဒီကိုလာ--ညီ""
""ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္တပ္မယ္""
အမွန္ေျပာရင္ က်ေတာ္ရွက္လြန္းလို႔လက္ဖဝါးက
ေခ်ြးေစးေတြပင္ျပန္ေနျပီ။
""က်ေတာ့္ဘာသာ--""
စကားအဆံုးမခံ။ခ်က္ခ်င္းသူ႕နား ဆြဲကပ္။က်ေတာ့္နားရြက္တစ္ဖက္ကိုဆြဲကိုင္ကာ နားကြင္း
ပိစိကိုတပ္ပါေလေရာ။နဂိုတည္းက ေသးရတဲ့နား
ကြင္း။နားကြင္း၏ဝက္အူလွည့္ဆိုစဥ္းစားသာ
ႀကည့္ေတာ့။တစ္ခါတည္း ထည့္ရသည့္နားကြင္း
မိိ်ဳးဆိုရင္ေရခ်ိဳးႀကမ္းေသာက်ေတာ့္အက်င့္
ေႀကာင့္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲနားကပ္ျပဳတ္က်တာအခါခါ
ဝတ္အူလွည့္နဲ႔မွျမဲတာ
""ကိုဇက္~~~""
အလြန္နီးကပ္ေနေသာသူ႔ရင္ဘတ္ကိုမသိမသာ
တြန္းေနတာေတာင္မလႈပ္မယက္ဓာတ္တိုင္ႀကီး
အလား။ခက္တာကဓာတ္တိုင္ႀကီးကအေရာင္အနံ႕အရသာမရွိေလ။ခုဟာက---
နားကြင္းကိုစိတ္ဝင္တစားတပ္ေနေသာသူ႔လက္
ႏွစ္ဖက္လံုးကက်ေတာ့္နားရြက္ဖ်ားမွာ။င႔ံုထား
ေသာမ်က္ႏွာကက်ေတ္ာ့မ်က္ႏွာႏွင့္ဘယ္ေလာက္
နီးကပ္ေနလည္းဆို After shaveသံုးကာဒီ
မနက္ေလးတင္မွရိတ္ခဲ့သျဖင့္စိမ္းျမျမျဖစ္ေနေသာ
သူ႔ေမးေအာက္ပိုင္းအသားေတြက က်ေတာ့
့္ႏွာေခါင္းနားမွာ။ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းထူူထူအိအိက
က်ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔မတိမ္းမယိမ္းအေနအထား။
Chanel9ပန္းသီးစိမ္းနံ႕ရေနေသာသူ႔လည္ပင္း။
ေနရင္းထိုင္ရင္းRဇာနည္ရဲ႕
"ေရႊလည္တိုင္ကိုကြယ္အနမ္းေလးေပးခ်င္တယ္
ရင္ခုန္စရာႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြနဲ႕"
ဆိုသည့္သီခ်င္းစာသားကမဆီမဆိုင္ေခါင္းထဲဝင္
လာ၍က်ေတာ္ေခါင္းနပန္းႀကီးသြားရ၏
""ကို--ကိုဇက္ မျပီးေသးဘူးလား?""
""ခဏ--ခဏေလး။နားေပါက္နဲ႔လြဲေနလို႔""
""ျမန္--ျမန္လုပ္ဗ်ာ""
ေစာနက ေခြ်းျပန္ေနေသာက်ေတ္ာ့လက္ဖဝါးေတြ
ကခုေတာ့ေရခဲစိမ္Cola ဗူးလိုျဖစ္ေနျပီ။ျဖစ္
ခ်င္ေတာ့ တက္သစ္စModelတစ္ေယာက္က
လည္းဆိုင္ထဲေရာက္လာျပီး နားကပ္ကိုႀကိဳးစား
ပမ္းစားတပ္ေနေသာက်ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို
ကြက္ႀကည့္ကြက္ႀကည့္ႏွင့္။ေနရခက္လိုက္တာ။
ကိုဇက္စိတ္လည္းဆိုးခ်င္လာတယ္။
""အင္း--ျပီးျပီညီ"
ခုမွအဆုပ္ထဲOxygenသန္႔သန္႔ဝင္ေရာက္ဝင္သလိုိပဲ။
""ဘယ္ေလာက္က်လဲအစ္မ?""
""က်ေတာ္ေပးမယ္ ကိုဇက္!!""
""ညီ့အျပစ္ညီသိတယ္ေနာ္။ကားထဲကေနေစာင့္
ေန။ကိုလာခဲ့မယ္""
က်ေတာ္ရွက္လာသည္။ျပံဳးတံု႔တံု႔ႏွင့္စူးစမ္းေန
ေသာmodelမေလးကို မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္
ျပီးအႀကည့္ေတြဒဏ္မခံႏိုင္ေတာ့၍ကိုဇက္စကား
သာနားေထာင္လိုက္ရသည္
""လွတယ္ကြာ""
ကားတံခါးဆြဲပိတ္ရင္း နားကြင္းကိုလက္ေခ်ာင္း
ေလးႏွင့္လာလႈပ္ျပီးေျပာလာသူကို မ်က္ႏွာလႊဲ
ထားလိုက္တယ္။
ခါတေလ ေတြးမိတယ္ က်ေတာ္ဟာသူစိတ္တိုင္း
က်ေရးထားတဲ့ Softwareတစ္ခုလား??
""နာေနလားညီ?""
""ဆိုင္သာအျမန္ျပန္ပို႔ေပး။ဒီေန႔ ဆုျမတ္ကိုကို
လာမွာ""
""အာာာEvent ရွိေသးတာလား??Okok,
ညီ့ကိုဝင္ပို႔ျပီးကိုယ္အလုပ္သြားရမွာ။ဒီေန႔အျပန္
နည္းနည္းေနာက္က်မယ္။ေန႔လည္စာစားခ်ိန္
ေတာ့ကိုျပန္လာမယ္""
""လာမေနပါနဲ႔ဗ်ာ။ဟိုမွာပဲစားလိုက္ေပါ့။""
ေျပာေနရင္းpointမိသြား၍ က်ေတာ့္နားကိုေသ
ခ်ာျပန္လာကိုင္ႀကည့္ျပန္သည္
"မနာပါဘူးဆိုဗ်ာ။ေယာက်ာ္းပါဗ်။""
""okok။နားကေဖာက္ထားျပီး နားေပါက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕ဆိုအျမင္မေတာ္ဘူး
တဲ့ေမေမတို႔ေျပာတာ ညီလည္းႀကားဖူးတာပဲ""
""အဲ့ဒါမိန္းကေလးေတြကိုေျပာတာဗ်!""
စိတ္တိုတိုနဲ႔ထေအာ္ပစ္လိုက္မွျငိမ္က်သြားတယ္။
အင္ဘာလဲဟ??နင္သြားတာလား?ဘာလား??
ဒီလိုျငိမ္က်သြားေတာ့လည္းက်ေတာ္မေနတတ္
""ကိုဇက္လစာေကာင္းတာသိေပမယ့္ က်ေတာ့္
ကိုအဲ့ေလာက္ထိေတြလိုက္ဝယ္ေပးျခမ္းေပးမလုပ္
ပါနဲ႔ဗ်ာ။ခုက်ေတာ္ႀကည့္ေနတယ္။ကိုဇက္လစာ
တစ္ဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္ကက်ေတာ့္အတြက္လိုျဖစ္
ေနတယ္""
""ကိုရွာတာညီ့အတြက္ပဲ။""
>>ဒါဘယ္လိုစကားႀကီးလဲ??ေဖေဖကေမေမ့ကို
ေျပာေနႀကစကား။ဒါမ်ိဳးေဖေဖ--ေမေမ့ကိုေျပာတာ
က်ေတာ္ႀကားဖူးေနႀက<<
""ဟုတ္တယ္။စဥ္းစားႀကည့္ေလ။ကိုရွာျပီးဘယ္
နားသြားသံုးမလဲ??ကို႔ေဘးညီပဲရွိတာ။ညီ့မေပး
လို႔ဘယ္သူ႔သြားေပးမလဲ?""
""က်ေတာ္လည္းခုရွာႏိုင္ေနတာပဲ။ေနာက္မဝယ္
ေပးပါနဲ႔ေတာ့။က်ေတာ္ေပးတာေတြက်ေတာ့
ကိုဇက္က မယူဘူး။""
""ညိပင္ပင္ပနး္ပန္းရွာထားတာကိုယ္ကယူစရာ
လား?""
""ေအးေလ။က်ေတာ္လည္းကိုဇက္ကိုအဲ့လိုပဲ
ေပါ့""
""ကို ကရတယ္။ညီေပ်ာ္ေနတာကိုျမင္ေနရတာ
ကိုက ကိုယ့္pleasureေလ။ဒါပဲကို္ေပ်ာ္လို႔
ကိုညီ့ကိုေပ်ာ္ေအာင္ထား,ထားတာ။ေျပာမယ္ေနာ္
ေနာက္နားေပါက္ေဟာင္းေလာင္းထပ္ေတြ႔ရင္
ဒီတစ္ခါပလက္တီနမ္နဲ႔ျပီးမယ္မထင္နဲ႔။အနည္းဆံုး
ကာရက္3pointsေက်ာ္ေက်ာ္ပဲ။""
ဟူးးးးသက္ျပင္းသာနာနာခ်လိုက္ေတာ့တယ္။
ေမေမေဖေဖကက်ေတာ့္အသက္၈ႏွစ္အရြယ္မွာကိုဇက္နဲ႔အတူတူရွင္ျပဳေပးခဲ့တယ္။ေဖေဖေမေမကက်ေတာ့္ရွင္ျပဳရဟန္းခံေတြဆို---ဒီစကားကေျပာလို႔ရမရမသိေပမယ့္ က်ေတာ့္ကိုနားသမဂၤလာလုပ္ေပးခဲ့တာကိုဇက္ပဲ။
ျမန္မာဆန္ဆန္မဟုတ္ေပမယ့္လို႔ ေသခ်ာတယ္
နားသမဂၤလာလုပ္ေပးတာသူပဲ။ငါကြာ---ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြး,
ေတြးမိျပီးမွ စိတ္ထဲဘယ္လိုႀကီးျဖစ္သြား္မွန္းမသိ။
သူ႔ေနာက္မွလူ႔ေလာကထဲေရာက္လာတာကိုက
က်ေတာ္ကံဆိုးတာ။
-
-
-
-
ဆိုင္ေရွ႔ေရာက္ေတာ့ဆုျမတ္ကိုကိုကေရာက္ႏွင့္ေန
ျပီ။ဆိုင္ထဲမွေန၍ကိုဇက္ကားေပၚမွဆင္းလာတဲ့
က်ေတာ့္ကိုႀကည့္ေနတဲ့ပံုက။စိတ္ေတာ့ညစ္သြား
တယ္။က်ေတာ္ျပန္မလာခင္ေစာနကဆိုင္ထဲမွာ
က်ေတာ္နဲ႔ကိုဇက္ျဖစ္သြားတဲ့ျပႆနာကိုဝန္ထမ္း
ေလးေတြကေျပာျပျပီးေရာေပါ့။သေဘာၤသူႀကီးမ ေရွ႔ေမွာက္ရက္လဲတာပါ။
သေဘာၤသူႀကီးမလို႔ေခၚတာက အေႀကာင္းရွိတယ္
Shipperအႀကီးစားက်ိေလ။မမခ်ိဳနဲ႔သူနဲ႔က။
""wow!!!နားကပ္သြားျပန္ဝယ္ေပးလိုက္တာကိုး""
ထင္တယ္ေလ။ထင္တဲ့အတိုင္းပဲ။ဘာမွမတံု႔ျပန္ပဲ
သူေရွ႔ကုလားထိုင္ကိုဆြဲယူထိုင္ျပီး
""လာရင္းကိစၥေျပာ""လို႔ရုပ္တည္နဲ႔ေျပာတာ
ေတာင္က်ေတာ့္နားကပ္ကိုေသခ်ာလိုက္ႀကည့္ေန
ေသး၏
""ဝါးးး မိုက္တယ္မိုက္တယ္။ဒါကုန္ႀကမ္းပဲ""
""Yahhh!!နင့္ေပါက္ကရFicေတြထဲငါ့ထည့္မေရးနဲ႔""
""ေအာ္သားက ႀကိတ္စိတ္ကူးယဥ္ေနတာကို~""
""Yahhhh နင္ေသခ်င္ေနျပီလား?""
""ေစာနကအျဖစ္အပ်က္ကိုႀကားတာနဲ႔တင္
ေသေနပါျပီကြယ္ ခ္ခ္""
ထပ္ေျပာရင္က်ေတာ္ပဲအရွက္ထပ္ကြဲမွာ။Kpopperခ်င္းမို႔လူရႊင္ေတာ္ေတြျပက္လံုးထဲကလိုSnake Snake see the legsေလ။
ဆုျမတ္ကိုကိုဆိုတာကလည္းေျပာမနာဆိုမနာအ
ဆင့္ထက္ပိုတယ္။အမွန္ေတာ့ သူကက်ေတာ္တို႔
ေက်ာင္းထြက္မဟုတ္ဘူးေႏြရာသီေအာင္ဆန္း
ကြင္းမွာဂ်ဴဒိုသြားတက္ရင္းနဲ႔ခင္လာတာ။သတ္ေန
ပုတ္ေနႀကဆိုေတာ့ ေျပာမနာဆိုမနာဆိုတာကို
အႏွီကေလးမကစာမဖြဲ႕ေတာ့။အဲ့တည္းဲကခင္လာ
တာခုခ်ိန္ထိပဲ။မတည့္တာေတာ့လည္းမဟုတ္
သလိုအတူတူေနလည္းမဟုတ္။သူကက်ေတာ့္
တို႔ဆိုင္မွာလုပ္တဲ့Kpop Eventေတြကို
စီစဥ္ေပးတဲ့Event Planner။ေနာက္ထုတ္
မယ့္က်ေတာ့္ကြတ္ကီးစက္ရံုရဲ႕ Quality Controlပိုင္းတာဝန္ယူထားသူ။ေအာ္ေရစက္ကိုက
""ကဲေျပာပါ ဆုျမတ္ကိုကိုရာ။Eventကိုသာ
ေျပာ။""
""အင္း~~အင္း။ဒီလို""
ေတာ္ေသးတယ္Eventကယ္လို႔။ဆိုင္ရာIdol
ေကာင္းIdolျမတ္ေတြကိုထိုင္ေတာင္ရွီခိုးခ်င္
တယ္။
ဟူးးးး
-
-
-
-
အိတ္ကပ္ထဲမွ နားကပ္ညွပ္ထားတဲ့ေကာ္ျပားအခြံ
ေလးကိုထုတ္ႀကည့္ရင္း Zတစ္ကိုယ္တည္းျပံဳးမိ
သည္။ဒီတစ္ခုနဲ႔ဆို Zဝယ္ေပးတာ 22ခု
ညီ့အသက္နဲ႔ေတာင္တူေတာ့မွာ့ပါလား?
တူသြားေအာင္ေနာက္လ လခထုတ္ရင္ေရႊနဲ႔တစ္
ကြင္းထပ္လုပ္ေပးအံုးမွပဲ။
""ဘာလဲ ကိုဇက္!!ေကာင္မေလးကိုဝယ္ေပး
ထားတာလား?""
ဝင္လာေသာJuniorမေလးကလွမ္းေနာက္သည္
""ဟားးးမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ကို႔ညီကိုဝယ္ေပးထား
တာပါ""
""မသိပါဘူး။တစိမ့္စိမ့္ႀကည့္ရင္းျပံဳးေနေတာ့
ေကာင္မေလးအတြက္ဝယ္ေပးျပီးေတာ့ႀကည္ႏူး
ေနတာလားလို႔""
သူခပ္ဟဟရယ္ရင္းသာတံု႔ျပန္လိုက္မိသည္။မနက္ကညီေခါင္းကရခဲ့တဲ့ Shampooနံ႕မ်ား
စြဲလာသလားမသိ။ခုထိ ခပ္သင္းသင္းအနံ႔ရေန
တုန္း။မမခ်ိဳ ညီ ေခါင္းေလးကိုနမ္းတိုင္းက်ေတာ္
စိတ္မေကာင္း။က်ေတ္ာနမ္းခြင့္မရွိေတာ့ဘူးေလ
ေနာက္ဆံုးနမ္းခဲ့တာကလည္း ညီ့ကို နားေဖာက္
္ေပးတဲ့ေန႔ပဲ။ေျပာမယ္ဆို တစ္ခါတည္း
နမ္းခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။တစ္ညလံုးက်ေတာ့္ရင္
ခြင္ထဲအိပ္ေမာက်ေနတဲ့ညီ့ဆံပင္ထူအုပ္အုပ္ေတြ
ထဲ က်ေတာ့္မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးထည့္ထားခဲ့တာ။
အဲ့ခ်ိန္ေတြကိုတကယ္လြမ္းတယ္။ျမစ္ႀကီးနားကို
ခရီးထြက္တဲ့ညက ပံုရိပ္ေတြအာရံုထဲစီစဥ္တက်
ဒါက်ေတာ္တို႔ရဲ႕မိဘေတြမပါပဲပထမဆံုးအႀကိမ္
သူငယ္ခ်င္းေတြခ်ဥ္းပဲထြက္ခဲ့ေသာခရီးစဥ္။
က်ေတာ့္အသက္၁၉။ညီ့အသက္၁၈။က်ေတာ္တို႔
ရဲ႕အထက္တန္းေနာက္ဆံုးႏွစ္ျပီးေကာလိပ္တက္
ဖို႔ေစာင့္ေနႀကခ်ိန္
Flash Back
အိမ္ကိုမနည္းအတင္းကာေရာ ေတာင္းဆိုျပီးမွ
ခြင့္ျပဳမိန္႔ရခဲ့ေသာခရီးမို႔ က်ေတာ္တို႔ေတြေပ်ာ္မဆံုး
သြားမွာကလည္း အေအးပိုင္းဆိုေတာ့က်ေတာ့္
အႀကိဳက္ပဲ။ညီ့ကိုေတာ့နည္းနည္းစိုးရိမ္ေပမယ့္
က်ေတာ္ပါတာပဲေလညီဘာမွမျဖစ္ေလာက္္ပါဘူး။
ညီ့ေဖေဖ အိမ္မွာရွိေနခ်ိန္မို႔မနက္ငါးနာရီထိုးႀကီး
က်ေတာ္နဲ႔ညီ့ကို ကားဂိတ္လိုက္ပို႔ေပးတယ္။
ေမေမေတြကသာ ဘာမလုပ္နဲ႔ေနာ္ ညာမလုပ္နဲ႔
ေနာ္ညီ့ကို ေသခ်ာဂရုစိုက္ေနာ္နဲ႔မွာတမ္းေျခြမဆံုး
ေပမယ့္ ညီ့ေဖေဖကေတာ့ ေယာက်ာ္းပီပီေပၽာ္
ႏိုင္သေလာက္ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ဗ်ာ။ေအးေရာ။
ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ေဝယံတို႔မိုးျပည့္တို႔ကႀကိဳ
ေရာက္ေနႏွင့္၍ေနာက္က်ေသာက်ေတာ္တို႔ကို
ပင္ ေဝဖန္ေနႀကသည္။အားလံုးေပါင္း၆ေယာက္
ေယာက်ာ္းေလးေတြခ်ဥ္းပဲ။ကားေပၚမွာေဝယံက
ညီနဲ႔ထိုင္မယ္အတင္းလုပ္ေနလို႔ ညီ့ကိုျပတင္းေပါက္ဘက္မွာထားျပီး အတင္းကာ
ထားခဲ့ရေသး။ဘာမွန္းမသိ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေရာက္
မွေဝယံတစ္ေကာင္ညီ့ကိုသဲသဲလႈပ္ျဖစ္လာတာ
ညီနဲ႔အတူထိုင္။ညီသန္႔စင္ခန္းသြားရင္ေတာင္
လိုက္ေန၍က်ေတာ္ပါလိုက္ရတယ္။ဘယ္ေျပာလို႔
ရမလဲ??ညီ့ကို သန္႔စင္ခန္းထဲ ေငြေတြဘာေတြ
ေခ်းေနရင္ ညီ့မုန္႔ဖိုးေတြေလ်ာ့မွာေပါ့။ျပီးေတာ့က်
ေတာ္မႀကိဳက္တာ ညီ့ကိုအတင္းကာေရာလိုက္
ဖက္တာတို႔။သူ႔ေက်ာေပၚအတင္းကုန္းပိုးတာတို႔
ညီစားလက္စမုန္႔ကိုလုစားတာတို႔။က်ေတာ္နည္း
နည္းမွသေဘာကိုမေတြ႔တာ။က်ေတာ့္ညီက
တကယ့္အျဖဴထည္ေလး္။ခုလည္းက်ေတာ့္
ေဘးငိုက္ေနတာ။ကားမွန္ဖက္ေခါင္းႀကီးေစာင္း
က်ေန၍က်ေတာ့္ပုခံုးေပၚေခါင္းတင္ေပးေတာ့
ကိုယ္တိုင္ကလက္ေမာင္းႀကားထဲသူ႔လက္ေတြလာထည့္ရင္းေကြးေန၍က်ေတာ့္နဲ႔သူ႔ေပၚလႊမ္းထားတဲ့ေစာင္ပါးကိုပုခံုးေပၚထိေရာက္ေအာင္ဆြဲ
ေပးလိုက္ရေသး။ေတာ္ေတာ္ေလးလည္းအိပ္ႏိုင္တဲ့ေကာင္။
ဘာရယ္မဟုတ္ေဝယံဘက္လွည့္ႀကည့္ေတာ့ညီ့ကိုႀကည့္ေနတဲ့မ်က္လံုးေတြ က်ေတာ္နည္းနည္း
မွကိုအလိုမက်တာ။
ယာဥ္ရပ္နားစခန္းေရာက္ေတာ့လည္းညီဘာမွမ
စား။က်ေတာ့္ပုခံုးေပၚမွမထတမ္းအိပ္ေန၍က်ေတာ္
လည္းလႈပ္မရ။ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေန၍စားဖို႔
ႏႈိုးတာေတာင္အင္း~~အဲ ႏွင့္
""ကိုဇက္ဆာရင္ ဆင္းေလ။က်ေတာ္ဒီမွာအိပ္ခဲ့
မယ္""ေျပာလာေတာ့လည္းညီ့ကိုတစ္ေယာက္
တည္းမထားခဲ့ႏုိိင္တာနဲ႔မိုးျပည့္ကိုသာေကာ္ဖီ
နဲ႔ေပ့ါင္မုန္႔ေတြဝယ္ခိုင္းလိုက္ရသည္။မွန္လံုExpressကားႀကီးေပၚက်ေတာ္နဲ႔ညီႏွစ္
ေယာက္တည္း။ညီ့ကိုငဲ့ႀကည့္ေနရင္းကိုျပံဳးေနမိတာ။ညီကအဲ့
ေလာက္ထိခ်စ္ေမႊးပါတယ္။
ကေလးေလးတစ္ေယာက္လိုႏုနည္ေနေသးေသာ
ပါ္းျပင္ေလးေတြ။ေသြးေရာင္လႊမ္းေနတဲ့ႏႈတ္ခမ္္း
ပါးေတြက အနမ္းဆိုတာကိုသင္ယူခဲ့ျပီးျပီလား?
ဒီေန႔ဆို ညီနဲ႔မမခ်ိဳ တြဲတာ တစ္လနဲ႔သံုးရက္။မ
နာလိုဘူးဆိုတာထက္ႏွေမ်ာသလိုလိုျဖစ္ေနတာ
ထူးဆန္းတယ္ေနာ္။ႏွေမ်ာတာလဲ အခ်စ္ဦးမမခ်ိဳ
ကိုမဟုတ္ပဲ ညီ့ကိုႏွေျမာေနတာေလ။က်ေတာ့္ညီ
ကသိပ္ငယ္လြန္းေသးတယ္။ျဖဴစင္လြန္းတဲ့ညီ့ကို
တစ္ခ်ိန္က် မမခ်ိဳထားခဲ့မွာက်ေတာ္စိုးရိမ္တယ္။
ညီကက်ေတာ့္ထက္တစ္ႏွစ္ေလာက္ပဲငယ္ေပ
မယ့္က်ေတာ့္စိတ္ထဲညီက ကေလးေလးပဲ။
ညီဘယ္ေလာက္ပဲသင္ယူတတ္ေျမာက္လြယ္
လြယ္ဘယ္ေလာက္ပဲဥာဏ္ေကာင္းေနပါေစ
က်ေတာ္တို႔ႏွစ္အိမ္လံုးကညီ့ကို ကေလးေလးလို
ပဲထားထားႀကတာ။ခုလည္္းက်ေတာ့္ပုခံုးေပၚအိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ညီကအ
ျပစ္ကင္းစင္လြန္းတယ္။
္
လမ္းတစ္ေလ်ွာက္ညီဘာမွေကာင္းေကာင္းမစား
ေကာ္ဖီေတာင္သူႀကိဳက္လြန္းလို႔ထေသာက္တာ။
တစ္ခ်ိန္ကုန္အိပ္ေနရင္ေသြးေလးေနမွာဆိုး၍
က်ေတာ့္မွာMP4ထဲကဟာသပိုင္းေလးေတြျပ။
သူနားေထာင္ေနက် Kpop သီခ်င္းေတြနား
ႀကပ္တစ္ေယာက္တစ္ဖက္တပ္ေပးရင္းသူ႔ကိုပါ
"ဆိုျပပါညီ""ဘာညာနဲ႔ေျမွာက္ပင့္ေျပာျပီးတစ္
လမ္းလံုးေခၚလာရတာ။
သိပ္မဆိုးေလာက္ေသးပါဘူးေလလို႔ထင္တဲ့ျမစ္
ဆံုက ငယ္ငယ္က်ေတာ္တို႔ေရာက္ခဲ့တုန္းကန႔ဲတ
ျခားဆီျဖစ္ေနတာကိုစိတ္မေကာင္းဖြယ္ေတြ႔လိုက္
ရတယ္။ကခ်င္ေသြးပါတဲ့ညီကေတာ့ပ်က္ယြင္းစ သဘာဝအလွတရားတစ္ခုကိုေတြေတြေလးစိုက္
ႀကည့္ေန၍က်ေတာ့္မာွပုခံုးပုတ္ကာႏွိမ့္သိမ့္ရ
တယ္။အရင္ေရဇလာေဖြးေဖြးႏွင့္တသြင္သြင္စီးေနေသာ ေမခေရလ်င္ေႀကာတစ္ေလွ်ာက္မွာ ခုေတာ့ျဖင့္
ရႊံ႕ေရာင္ေရာေနတာကိုး။ေနာက္ရြာလံုးက်ြတ္ေပ်ာက္ကြယ္မႈေတြ။ျပိဳေနတဲ့
ကမ္းပါးေတြ။ဖ်က္လိုက္ရတဲ့စာသင္ေက်ာင္းေတြ။
ေတာ္ေသးတယ္စီမံကိန္းကိုခဏရပ္ခိုင္းေပး
လိုက္တာပဲေက်းဇူးတင္ရမယ္။ႏို႔မို႔ဆို က်ေတာ္တို႔ရာဇဝင္ထဲကသတို႔သမီးေလးလွေသြး
ႀကြ္ယ္ႏိုင္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ျမိဳ႕ထဲေလွ်ာက္လည္
ငါးရက္ေစ်းထဲ ပစၥည္းေတြစားေသာက္စရာေတြ
ဝယ္ျခမ္း။က်ေတာ့္ေဖေဖစီစဥ္ေပးထားေသာ
Guest Houseမွာပဲတညး္္ျဖစ္ႀကတယ္။ပိုင္ရွင္မိသားစုကမိသားစုလိုက္USေျပာင္းသြားႀက
တာမွမႀကာေသးေတာ့အိမ္ကဒီအတိုင္းပဲ။အျပင္မွာထြက္စားမေနေတာ့ပဲ မီးဖိုခန္းလည္းရွိ
ေန၍အိမ္ထဲမွာပဲခ်က္ျပဳတ္စားဖို႔ျပင္ႀကသည္။
သြားတဲ့အခ်ိန္ကလည္္းေဆာင္းဝင္စျဖစ္ေန၍
Hot potသာစားဖို႔သေဘာတူႀကတယ္။
ေယာက်ာ္းေလးေတြခ်ဥ္းပဲ ထြက္လာေပမယ့္ညီ
တစ္ေယာက္ပါလာတာမို႔အစားအေသာက္ကသိပ္
ျပႆနာမရွိ။ကားေပၚမွာသာ ေခြေခါက္ေနေပမယ့္
ခ်က္ေရးျပဳတ္ေရးေတာ့သူအတက္ႀကြဆံုးပဲ။ဒီႀကားထဲဟိုေကာင္ေဝယံကညီ့နားကပ္ျပီးဟိုဟာေလးလွီးျပပါအံုးဒါဘယ္လိုႏႊာရမလဲလုပ္ေန၍
က်ေတာ့္မွာႏွစ္ေယာက္ႀကားဝင္ဝင္ရပ္ေနရတာ။
ေနာက္ျပႆနာစလာတာက မိုးျပည့္နဲ႔ ေနာင္ရိုး
ဘီယာေတြပါမက အျပင္းေတြပါဝယ္ခ်လာတာ
က်ေတာ္တို႔ေယာက်ာ္းေလးဆိုတဲ့အမ်ိဳးကလည္း
အသစ္အဆန္းဆိုသိပ္လက္တည့္စမ္းခ်င္တာမ
လား။မိဘေတြနဲ႔လည္းေဝးေနေတာ့ပြဲေတာ္ပဲ။
"ေနေကာင္း ခ်ကြာ""
ညီ့ိကိုဘီယာတစ္ပုလင္းကမ္းေပးလာေသာမိုးျပည့္
ညီကခ်ီတံုခ်တံုပံုေလးနဲ႔က်ေတာ့္ကိုလွမ္း
ႀကည့္တယ္။
""တစ္ပုလင္းပဲေနာ္ညီ။မေသာက္ဖူးရင္ဘီယာေပ
မယ့္မူးတယ္""
က်ေတာ္ခြင့္ျပဳသလိုေျပာမွမိုးျပည့္လက္ထဲကဘီ
ယာပုလင္းကိုလွမ္းယူျပီးတစ္ငံုေသာက္သည္
ခါ့းသက္သက္အရသာေႀကာင့္ရႈံမဲ့မဲ့ျဖစ္သြားေသာ
ညီ့ပံုစံေလးကိုအသည္းယားလာ၍ေခါင္းကိုဆြဲဖြ
မိတယ္။
ေနာက္ဘယ္လိုကေနဘယ္လိုက်ေတာ္လည္းအ
ျပင္းေတြကိုင္မိမွန္းမသိ။ဒါေပမယ့္က်ေတာ္မ
ေမွာက္ဘူး။ဘီယာတစ္ပုလင္းထဲေသာက္ျပီးေခါင္း
ႀကီးငိုက္စိုက္က်ေနတာကညီ။
""ဟာာာေနေကာင္း!!မင္းကလည္း တစ္ပုလင္း
ထဲေသာက္ျပီး ေခါင္းစိုက္ေနျပီ။""
""ေအးေလ""
""ငါ---ငါမရဘူးကြ။ဘီယာက---ဘီယာက
ေတာ္ေတာ္ျပင္းတာပဲ""
ေလးတိေလးကန္ေျပာေနေသာညီ့ကိုအာလံုးက
ဝိုင္းရယ္ေနေပမယ့္က်ေတာ္မရယ္ႏိုင္ပါဘူး
""ေနေကာင္း!!လာကြာတစ္ခြက္ေလာက္ထပ္ခ်"
""မရ----ေတာ့ပူးးး""
""မင္းကလည္းေယာက်ာ္းမဟုတ္တဲ့အတိုင္းပဲ
မူးေနပံုေလးကိုက--""
""ဘာကြ!!!""
ထေအာ္လိုက္ကာည။ီရီေဝေဝမ်က္လံုးမ်ားႏွင့္
ေျပာလာေသာေဝယံကိုမ်က္လံုးလွန္ကာျပန္
္ႀကည့္္ေနေပမယ့့္္ေနာက္ထပ္မေျပာႏိုင္။ညီေတာ္ေတာ္မထူႏိုင္ေတာ့တာ
""ေဟ့ေရာင္!!မင္းဘာစကားေျပာတာလဲ။ငါ့ညီက
ေယာက်ာ္းစစ္စစ္ကြ""
""ဟားဟား မင္းကသာေအာ္ေနတာဇိုင္းဇက္။
ေကာင္းေကာင္းကိုႀကည။့္ဒီေလာက္လွတဲ့
ေယာက်ာ္းေလးမင္းျမင္ဖူးလား။သူႀကည့္ေနက်
Koreaေတြမဟုတ္ပဲနဲ႔။အျပင္မွာေလ""
""ဒါနဲ႔ဘာမွ မဆိုင္ဘူးကြ။သူ႔ဟာသူလွတာ။ဒီလို
ေခ်ာတာနဲ႔ပဲ ေယာက်ာ္းမစစ္ေတာ့ဘူးလား""
အရည္ဝင္ထားလို႔လားမသိ။က်ေတာ္ေတာ္ေတာ္ေလးကိုဆက္ဆက္ထိမခံ
ံျဖစ္ေနတာ။
က်ေတာ္ေပါက္ကြဲေနစဥ္ညီ့ဆီမွရယ္သံေသးေသး
ေလးထြက္လာ၏။ေနာက္ သူ႔ေဘးကေဝယံနား
ကပ္ကိုလွမ္းဆြဲျပီး
""ေဝယံ။မင္းဒီနားေပါက္ဘာနဲ႔ေဖာက္တာလဲ?""
ဟူ၍အစပ္အဆက္မရွိလွမ္းေမး၏။
""ဟဆိုင္မွာသြားေဖာက္တာေပါ့ေကာင္းေကာင္းရ
ေသနတ္နဲ႔ေလ""
""နာလား""
""အင္းနည္းနည္းေတာ့နာတာေပါ့""
""ငါဒီအတိုင္းအပ္နဲ႔ေဖာက္ျပမယ္""
""ဘာ!!""
ေဝယံပါမကက်ေတာ္အပါအဝင္က်န္သူမ်ားပါလန္႔
သြားသည္။
""ညီ!!"
""သြား ကိုဇက္ အပ္သြားရွာ။ျပီးရင္ ႀကက္သြန္
နီပါယူလာခဲ့""
""မလုပ္နဲ႔ညီ။နာလိမ့္မယ္။ဒီေကာင္ေတြေလွ်ာက္
ေျပာတိုင္းအဲ့လိုလုပ္စရာမလိုဘူး""
ေစာနကရီေဝေဝFeelingေလးေတာင္ဘယ္
ေခ်ာင္ေရာက္သြားလည္းမသိ။က်ေတာ္ထိတ္ထိတ္ဖ်ာဖ်ာနဲ႔ကိုတားေနမိတာ
""သြားယူဆို အခုသြားယူ။ျပမယ္။ေရွးေခတ္က
မင္းေတြလည္းအဲ့လိုအစိမ္းေဖာက္လာတာ။ငါ
လည္းလုပ္ျပမယ္။မင္းတို႔ေကာင္ေတြကို""
ညီထေသာင္းက်န္းပါေလေရာ။လူကသာယိုင္
ေနတာမာန္ကေတာ့မေလွ်ာ့။ေနာက္အတည္
ေျပာေနမွန္းသိေတာ့ေဝယံေလသံေပ်ာ့ေလးနဲ႔
ေတာင္းပန္သည္
""ေကာင္းေကာင္းရာ ငါကဒီအတိိုင္းစတာပါ။
မင္းနာမွာေပါ့ကြ။ငါစက္နဲ႔ေဖာက္တာေတာင္သံုး
ေလးရက္ထိနာေနတုန္း""
""မလိုဘူး။သြားယူ။ငါကေယာက်ာ္း။ဒီေလာက္
နာတာေလးကေတာ့ ဟက္။မယူဘူးလား။ေအး
ငါျပန္မယ္။""
ထထြက္မယ္လုပ္၍္အားလံုးဝိုင္းတားကာ
ေနာက္ဆံုးညီေျပာတဲ့အတိုင္းအပ္တစ္ေခ်ာင္းအ
ျမန္ရွာကာနားထြင္းမဂၤလာဆင္ယင္ဖို႔ျပင္ဆင္ရ
ေတာ့၏
""အပ္ကအသစ္။ပါကင္ေတာင္မဖြင့္ရေသးဘူး""
""မီးရႈိ႔အံုး""
""ညီ!!မလုပ္ပါနဲ႔လား""
""ေနေကာင္းျမတ္သူတဲ့ဗ်။ေျပာျပီးသားစကား။
လုပ္မယ္ေျပာျပီးရင္ဘယ္ေတာ့မွေနာက္မဆုတ္ဘူး။ေဟ့ေဝယံ လာ မင္းလာေဖာက္""
""အင္---ေကာင္း--ငါ--မလုပ္ရဲဘူး။သူမ်ားအသား""
""ဟားးမင္းကေယာက်ာ္းဆို။လာေလ""
""ေကာင္းေကာင္း--ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ။
မင္းနာလိမ့္မယ္ကြ""
""ဟြန္႔ ဒါဆို မိုးျပည့္လာ""
ေနာက္ဆံုးဘယ္သူ႔မွ မလုပ္ရဲ။ေျပာမရ၍ငိုင္ေတြ
ႀကည့္ေနေသာက်ေတာ့္ဆီသို႔ျမားဦးလွည့္လာ
ေတာ့၏။
""ဟဲ--ဟဲ။က်ေတာ့္ခ်စ္ကိုက်ိ။လာ-ေဖာက္ေပး""
ဘာမွန္းမသိလက္ညွိဳးတစ္ေခ်ာင္းေထာင္ျပရင္း
က်ေတာ့္လက္ထဲအပ္လာထည့္သူ။
""ကိုဇက္။က်ေတာ္ေယာက်ာ္းဆိုတာကိုဇက္ယံု
တယ္မလား။ေဖာက္ျပလိုက္။လာ ခု အနားလာ""
ေအးေလ။ဒါသူ႔မာနပဲ။သူ႔မာနကိုထိခိုက္လာေတာ့
""ဒါဆိုညီကို႔နားလာ""
က်ေတာ္ေျခဆင္းထိုင္လိုက္ျပီးေျခေထာက္ႏွစ္
ဖက္ကိုခပ္ဟဟထားကာညီ့ကိုက်ေတာ့္ေျခ
ေထာက္ႀကားထဲညီ့ကိုဝင္ထိုင္ခိုင္းလိုက္သည္။
ရဲေသြးႀကြေနေသာညီကေဆြ႔ခနဲပဲက်ေတာ့္ေပါင္
ႀကားထဲလာထိုင္ျပီးက်ေတာ့္ေျခေထာက္ေတြကို
ပင္အေပၚကေနသူ႔ေျခေထာက္ေတြနဲ႔ဖိထားေသး၏
""တစ္ခ်က္ထဲနဲ႔ေပါက္ေအာင္ေဖာက္ေနာ္။မေပါက္ရင္က်ေတာ္ကိုဇက္ကိုထိုးမွာ။ေတြ႔လား
လက္သီး။ဒီနားကိုထိုးမွာ""
က်ေတာ့္ဗိုက္ကိုႏွစ္ခ်က္ေလာက္္ဖြဖြထိုးကာ
ခပ္ဟဟရယ္ျပသည္။
""အင္းပါညီရယ္။မ်က္လံုးမွိတ္ထား""
က်ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို က်န္ေလးေယာက္က
မမွိတ္မသုန္စိုက္ႀကည့္ေန၍အခန္းတြင္းည့ီရယ္သံ
တိုးလ်လ်သာပ်ံလြင့္ေနတာေလ။မ်က္လံုးေတြ
မွိတ္ျပီးသတက္ကေလးေပၚေအာင္ရယ္ေနေသာ
ွညီ။ဘီယာတန္ခိုးနဲ႔နဂိုကထက္ ရဲေနေသာပါးျပင္
ေတြ။သူ႔ရဲ႕မ်က္လံုးဝိုင္းဝိုင္းေတြနဲ႔ဆံုမိရင္က်ေတာ္
လက္တြန္႔သြားမွာဆိုး၍ညီ့မ်က္လံုးေတြကိုသာ
မွိတ္ခိုင္းထားလိုက္ရေတာ့၏
ညာဖက္နားရြက္ဖ်ားေလးေနာက္ႀကက္သြန္နီ
ဖက္ကိုထည့္ကာ အသက္တစ္ခ်က္ေအာင့္
ရင္း
""ညီ!!!!""
က်ေတာ္ထင္သလို ညီမေအာ္ပါဘူး။က်ေတာ့္ပုခံုး
ႏွစ္ဖက္ေပၚကညီ့လက္ေတြတင္းသြားကာ
က်ေတာ့္ကိုယ္ေပၚခြထိုင္လ်က္ေရာက္လာေသာညီ။ပုခံုးေပၚေရာက္ေနေသာညီ့ေခါင္းေလး။
""ညီ~~~""
က်ေတာ့္ေခၚသံေႀကာင့္ျပန္ႀကည့္လာေသာညီ
မငိုပါဘူး။မ်က္ရည္ေတြမက်လာေအာင္လည္း
အံ့ႀကိတ္တင္းခံထားေသာညီ။တဆက္ဆက္တုန္ခ်င္ေနေသာႏႈတ္ခမ္းေတြကို
တင္းတင္းဖိကိုက္ထားကာ မ်က္ႏွာထားတင္းထား
ေနေသာညီရယ္ေလ။ညီ့ ညာဖက္နားကေတာ့ အပ္ခ်ည္ျဖဴေလးတန္းလန္းနဲ႔ေရႊေရာင္အပ္။္ေသြးဆို႔ေနေသာညီ့နားရြက္ဖ်ားေလးကိုႀကည့္ရင္း
မ်က္ရည္တစ္စကပါးျပင္ေပၚခ်က္ခ်င္းခုန္ဆင္းက်လာေတာ့က်ေတာ္မ်က္ရည္ကိုေတြ႔ျပီးေနာက္ညီသတိဝင္လာဟန္ျဖင့္က်ေတာ့္ခါးကိုခြသိုင္းထား
ေသာသူ႔ေျခေထာက္ေတြကိုျဖဳတ္ကာက်ေတာ့္
့္ကိုယ္ေပၚမွျပန္ဆင္းသည္။
""Hkk ေဖာက္တာကက်ေတာ္ေလဗ်ာ။ကိုဇက္
ကဘာလို႔ငိုေနတာလဲ??တိတ္ တိတ္။ကိုဇက္
ေတာ္တယ္။က်ေတာ္မနာဘူး""
""ေနေကာင္း!!မင္း တကယ္အဆင္ေျပရဲ႕လား""
""ေအးေဆးပါကြ။လာစမ္းတစ္ေယာက္ေလာက္။
အပ္ကိုထုတ္ျပီး အပ္ခ်ည္ခ်ည္ေပးအံုး""
ေရွ႔တိုးလာေသာ ေဝယံကိုက်ေတာ္ဖမ္းတားမိ
တယ္
""ေန--ေန။ငါပဲလုပ္လိုက္မယ္။""
အျမင္ေဝဝါးေနေစေသာမ်က္ရည္စေတြကိုလက္
ဖဝါးနဲ႔ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းဖယ္ထုတ္ပစ္ျပီး အပ္ကိုျဖည္း
ျဖည္းခ်င္းဆြဲကာအပ္ခ်ည္မ်ွင္ကိုရွည္ေအာင္လုပ္
ျပီးမွျဖတ္ခ်ကာထံုးေပးလိုက္သည္။ခုေတာ့ညီ့
နားမွာေသြးနည္းနည္းစြန္းေနေသာ အပ္ခ်ည္
ကြင္းေလး။
""ကဲ--ေတြ႔တယ္ေနာ္။မင္းတို႔ေကာင္ေတြေနာက္
တစ္ခါငါ့ကိုဘာဘာညာညာေျပာႀကည့္။ဒီတစ္ခါ
နားမေဖာက္ဘူး။နားေတာင္းထြင္းျပမယ္""
""ေအး--ေအးပါ။ဆရာသမားရယ္""
""လာ--ကိုဇက္။က်ေတာ္တို႔သြားအိပ္မယ္။
Master Bed room ငါတို႔ယူလိုက္ျပီ။လာ
မအိပ္နဲ႔ေနာ္မင္းတို႔ေကာင္ေတြ။နံ႔ေစာ္ေနတဲ့
ကိုယ္ေတြနဲ႔။လာေလ ကိုဇက္""
လက္ကမ္းေပးေနေသာ ညီ့လက္ကိုဆြဲကာ
ညီေခၚလာေသာအခန္းထဲသာလိုက္ခဲ့လိုက္သည္
ႏွစ္ေယာက္အိပ္ကုတင္ထက္က်ေတာ္တို႔ႏွစ္
္ေယာက္သာ။ျခင္ေထာင္ပန္းေရာင္ႏုႏုေလးနဲ႔
အခန္းထဲ အေမွာင္ေႀကာက္တဲ့ညီ့ေႀကာင့္အခန္း
မီးေတာ့မပိတ္မိ။
က်ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲရုတ္တရက္ဝင္လာကာက်ေတာ့္ခါးေတြကိုတင္းတင္းဖက္လာထားေသာညီ။
တသိမ့္သိမ့္တုန္ေနေသာပုခံုးေတြအရ ညီငိုေနျပီ
""ညီ~~~""
ဆြဲထူဖို႔လုပ္ေတာ့ ညီလက္မခံ။က်ေတာ့္ခါးေပၚ
မွလက္ေတြသာပိုမိုတင္းႀကပ္သြားေတာ့၏
""မႀကည့္နဲ႔။က်ေတာ့္မ်က္ရည္ေတြကိုမႀကည့္ခ်င္
ပါနဲ႔""
""ညီရယ္--နာေနလား??""
""နာတယ္--ကိုဇက္
က်ေတာ္တကယ္နာေနတာ""
""ညီရာ""
ရႈိုက္သံေတြမထြက္ေအာင္ က်ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲပို
တိုးဝင္ကာမ်က္ႏွာဝွက္ကာငိုေႀကြးေနေသာညီ။
အေႏြးထည္ေႀကာင့္ရင္ဖက္ေပၚမွမ်က္ရည္ေတြကို
ထိေတြ႔ခြင့္မရခဲ့ေပမယ့္က်ေတာ့္ရင္ထဲအက္ဆစ္မိုး
ေတြရြာေနသလိုပါပဲ။တသိမ့္သိမ့္ျဖစ္ေနေသာညီ့
ပုခံုးေတြကိုျပန္လည္ေထြးေပြ႔ရင္း ညီ့ဆံပင္အုပ္
အုပ္ေလးေတြထဲမ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးထည့္ကာ
တစ္ဖြဖြနမ္းရႈိက္ေနမိခဲ့တာတစ္ညလံုး။
အဲ့ေန႔မနက္ဖက္က်ေတာ့္ ညီဖ်ားတယ္ေလ။
မိုးျပည့္တို႔ကိုသာသြားလည္ခိုင္းျပီး က်ေတာ္က
ေတာ့ညီနားမွာေနရင္း ညီ့ကိုေစာင့္ေနေပးခဲ့တယ္။
စာေမးပြဲျပီးျမစ္ႀကီးနားခရီးစဥ္အေတြ႔အႀကံဳက
ေတာ့က်ေတာ့္ပထမဆံုးအႀကိမ္ည့ီကိုေသြးထြက္
ေစျပီးေသရာပါအမွတ္အသားတစ္ခုေပးခဲ့မိတာပဲ။အဲ့ေနာက္ပိုင္းရခဲ့တဲ့ အက်ိဳးကေတာ့ ညီေရာ က်ေတာ္ပါအရက္မေသာက္ျဖစ္ေတာ့တာ။
Thank You All
Everyday On Wp
>>>1050<<<အတြက္ တစ္ခုခုေတာ့ေျပာခဲ့
ေပးရင္သိပ္ေပ်ာ္မိမွာ။ႀကယ္တစ္ပြင့္ဆီဟာေရွ႔
ဆက္ရမယ့္ခရီးအတြက္လမ္းျပေပးေနသလို
အေကာင္းအဆိုးေထာက္ရႈေဝဖန္ျပျခင္းဟာ
လည္းေရွ႔ဆက္ႏိုင္ဖို႔တြန္းအားေတြမို႔လို႔ပါ။ဖတ္ေပး
တဲ့Readernimတစ္ေယာက္ခ်င္းဆီကိုေက်း
ဇူးတင္ပါတယ္^_^
Happy Super Sunday
(Unicode)
/
/
/
အပိုင်း(၈)
"ကိုဇက်...ဘယ်ကိုသွားနေတာလဲ ၊ ကျွန်တော်ဆိုင်ကို ပစ်ထားလို့မရဘူးလေဗျာ"
ဘာမှပြန်မပြော။ ဘာလဲကွာ။ ဒီနားကပ်က သူဝယ်ပေးတာ။ နားပေါက်ကလည်း သူကိုယ်တိုင်ဖောက်
ပေးထားတာ။ ဒါနဲ့ပဲကျွန်တော်က သူဝယ်ပေးထားတဲ့နားကပ်ကို သူဖောက်ပေးထားတဲ့ နားပေါက်မှာ
မချွတ်တမ်းတပ်ထားရမှာတဲ့လား။ စိတ်တွေညစ်တယ်ကိုဇက်တစ်ယောက်နဲ့။
"ဟာ...ဒါဘာလဲ"
အသစ်ဖွင့်ထားသော ရွှေနန်းတော်ဆိုင်ခွဲရှေ့ကားကို တိခနဲထိုးရပ်၏။ ကျွန်တော့်ခါးပတ်ကို ဆွဲဖြုတ်တံခါးဖွင့်
လက်ကိုဆွဲကာ ဆိုင်ထဲအတင်းဆွဲခေါ်သဖြင့် ရွှေဉာဏ်တော်စူးရောက်သော ကျွန်တော်က ထုံပေပေ
ရပ်နေတော့...
"ညီ...လုပ်ထားတာညီသိတယ်နော်" ဟု၍ သွားကြားထဲမှထွက်လာသော လေသံနှင့်ပြော၏။
"ဟာ... အိမ်မှာချွတ်ထားခဲ့မိတာလေ ၊ ကိုဇက်ပြန်ဝတ်စေချင် အိမ်ကိုပြန်မယ်လေဗျာ"
"လာ။ ညီ လုပ်တာ ညီတာဝန်ယူရမှာပဲ"
"ဟာဗျာ...မဆိုင်တာတွေ"
ကျွန်တော့်လက်ကိုဆွဲကာ အတင်းကာရောဆိုင်ထဲဝင်သောသူ။ ဆိုင်ဖွင့်ခါစ အချိန်မို့လူရှင်းနေ၍သာ
တော်တော့သည်။ ဒါတောင် B&Wစတိုင်တူနေသော ကျွန်တော် တို့နှစ်ယောက်ကို ဝန်ထမ်းလေးတွေ
ကပြုံးစိစိနှင့် ကြည့်နေကြသည်။ သေချင်တော့တာပဲ။
"ဇက်တို့ဘယ်ကလာတာလဲ"
မေမေတို့ကို လိုက်ပို့ပေးနေကျမို့ ဆိုင်တာဝန်ခံမန်နေဂျာအစ်မက ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံးကိုမှတ်
မိနေသည်။
"အစ်မပလက်တီနမ်နားကွင်းတစ်ဖက်လောက်အမြန်"
အလောတကြီးပြောနေသော ကိုဇက်ကိုအစ်မသည်လည်း အမြဲတမ်းcustomerဆိုသည့်ခေါင်း
စဉ်ကြောင့်တွေဝေမနေဘဲ ချက်ချင်းတစ်ကွင်းထုတ်ကာ ဖြန့်တောင်းနေသော သူ့လက်ထဲမြန်မြန်ထည့်
ပေး၏။ အဲ့လိုPowerပါတာ။ ကိုဇက်က။
"ဒီကိုလာ...ညီ"
"ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်တပ်မယ်"
အမှန်ပြောရင် ကျွန်တော်ရှက်လွန်းလို့ လက်ဖဝါးကချွေးစေးတွေပင် ပြန်နေပြီ။
"ကျွန်တော့်ဘာသာ..."
စကားအဆုံးမခံ။ ချက်ချင်းသူ့နား ဆွဲကပ်။ ကျွန်တော့်နားရွက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ နားကွင်းပိစိကို
တပ်ပါလေရော။ နဂိုတည်းက သေးရတဲ့နားကွင်း။ နားကွင်း၏ ဝက်အူလှည့်ဆို စဉ်းစားသာကြည့်တော့။
တစ်ခါတည်း ထည့်ရသည့်နားကွင်းမျိုးဆိုရင် ရေချိုးကြမ်းသော ကျွန်တော့်အကျင့်ကြောင့် ရေချိုးခန်းထဲ
နားကပ်ပြုတ်ကျတာ အခါခါ ဝတ်အူလှည့်နဲ့မှမြဲတာ။
"ကိုဇက်"
အလွန်နီးကပ်နေသော သူ့ရင်ဘတ်ကိုမသိမသာ တွန်းနေတာတောင် မလှုပ်မယက်ဓာတ်တိုင်ကြီးအလား။
ခက်တာက ဓာတ်တိုင်ကြီးက အရောင်အနံ့အရသာမရှိလေ။ ခုဟာက...
နားကွင်းကို စိတ်ဝင်တစားတပ်နေသော သူ့လက်နှစ်ဖက်လုံးက ကျွန်တော့်နားရွက်ဖျားမှာ။ င့ုံထားသော
မျက်နှာက ကျွန်တော့်မျက်နှာနှင့် ဘယ်လောက်နီးကပ်နေလည်းဆို After shaveသုံးကာဒီမနက်လေး
တင်မှ ရိတ်ခဲ့သဖြင့်စိမ်းမြမြဖြစ်နေသော သူ့မေးအောက်ပိုင်းအသားတွေက ကျွန်တော့်နှာခေါင်းနားမှာ။
အောက်နှုတ်ခမ်းထူူထူအိအိက ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းနဲ့ မတိမ်းမယိမ်းအနေအထား။
ပန်းသီးစိမ်းနံ့ရနေသော သူ့လည်ပင်း။ နေရင်းထိုင်ရင်းRဇာနည်ရဲ့
"ရွှေလည်တိုင်ကိုကွယ်အနမ်းလေးပေးချင်တယ်ရင်ခုန်စရာနှုတ်ခမ်းပါးလေးတွေနဲ့"
ဆိုသည့်သီချင်းစာသားက မဆီမဆိုင်ခေါင်းထဲဝင်လာ၍ ကျွန်တော်ခေါင်းနပန်းကြီးသွားရ၏။
"ကို...ကိုဇက် မပြီးသေးဘူးလား"
"ခဏ...ခဏလေး။ နားပေါက်နဲ့လွဲနေလို့"
"မြန်...မြန်လုပ်ဗျာ"
စောနက ချွေးပြန်နေသော ကျွန်တော့်လက်ဖဝါးတွေက ခုတော့ရေခဲစိမ်Cola ဗူးလိုဖြစ်နေပြီ။ ဖြစ်ချင်တော့
တက်သစ်စModelမလေးတစ်ယောက်ကလည်း ဆိုင်ထဲရောက်လာပြီး နားကပ်ကိုကြိုးစားပမ်းစား
တပ်နေသောကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကိုကွက်ကြည့်ကွက်ကြည့်နှင့်။နေရခက်လိုက်တာ။ကိုဇက်စိတ်လည်းဆိုးချင်လာတယ်။
"အင်း...ပြီးပြီညီ"
ခုမှအဆုပ်ထဲOxygenသန့်သန့်ဝင်ရောက်ဝင်သလိုပဲ။
"ဘယ်လောက်ကျလဲအစ်မ"
"ကျွန်တော်ပေးမယ် ကိုဇက်!"
"ညီ့အပြစ်ညီသိတယ်နော်။ ကားထဲကနေစောင့်နေ။ ကိုလာခဲ့မယ်"
ကျွန်တော်ရှက်လာသည်။ ပြုံးတုံ့တုံ့နှင့်စူးစမ်းနေသော modelမလေးကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး
အကြည့်တွေ ဒဏ်မခံနိုင်တော့၍ ကိုဇက်စကားသာ နားထောင်လိုက်ရသည်။
"လှတယ်ကွာ"
ကားတံခါးဆွဲပိတ်ရင်း နားကွင်းကိုလက်ချောင်းလေးနှင့် လာလှုပ်ပြီးပြောလာသူကို မျက်နှာလွှဲ
ထားလိုက်တယ်။
တစ်ခါတလေ တွေးမိတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ သူစိတ်တိုင်းကျရေးထားတဲ့ Softwareတစ်ခုလား။
"နာနေလားညီ "
"ဆိုင်သာအမြန်ပြန်ပို့ပေး။ ဒီနေ့ ဆုမြတ်ကိုကို လာမှာ"
"အာEvent ရှိသေးတာလား၊ Okok,ညီ့ကိုဝင်ပို့ပြီး ကိုယ်အလုပ်သွားရမှာ။ ဒီနေ့အပြန်
နည်းနည်းနောက်ကျမယ်။ နေ့လည်စာစားချိန်တော့ ကို ပြန်လာမယ်"
"လာမနေပါနဲ့ဗျာ။ ဟိုမှာပဲစားလိုက်ပေါ့။"
ပြောနေရင်း pointမိသွား၍ ကျွန်တော့်နားကိုသေချာ ပြန်လာကိုင်ကြည့်ပြန်သည်။
"မနာပါဘူးဆိုဗျာ။ ယောကျာ်းပါဗျ။"
"okok နားကဖောက်ထားပြီး နားပေါက်ဟောင်းလောင်းနဲ့ဆို အမြင်မတော်ဘူးတဲ့ မေမေတို့ပြောတာ ညီလည်း ကြားဖူးတာပဲ"
"အဲ့ဒါမိန်းကလေးတွေကိုပြောတာဗျ!"
စိတ်တိုတိုနဲ့ထအော်ပစ်လိုက်မှငြိမ်ကျသွားတယ်။ အင်ဘာလဲဟ။ နင်သွားတာလား၊ ဘာလား။
ဒီလိုငြိမ်ကျသွားတော့လည်းကျွန်တော်မနေတတ်။
"ကိုဇက်လစာကောင်းတာသိပေမယ့် ကျွန်တော့်ကို အဲ့လောက်ထိတွေ လိုက်ဝယ်ပေးခြမ်းပေးမလုပ်ပါနဲ့ဗျာ။
ခုကျွန်တော်ကြည့်နေတယ်။ ကိုဇက်လစာတစ်ဝက်ကျော်ကျော်က ကျွန်တော့်အတွက်လိုဖြစ်နေတယ်"
"ကိုရှာတာ ညီ့အတွက်ပဲ။"
ဒါဘယ်လိုစကားကြီးလဲ။ ဖေဖေကမေမေ့ကို ပြောနေကျစကား။ ဒါမျိုးဖေဖေ...မေမေ့ကိုပြောတာ
ကျွန်တော်ကြားဖူးနေကျ
"ဟုတ်တယ်။ စဉ်းစားကြည့်လေ။ ကို ရှာပြီး ဘယ်နားသွားသုံးမလဲ။ ကို့ဘေးညီပဲရှိတာ။ ညီ့မပေးလို့
ဘယ်သူ့သွားပေးမလဲ"
"ကျွန်တော်လည်း ခုရှာနိုင်နေတာပဲ။ နောက်မဝယ်ပေးပါနဲ့တော့...ကျွန်တော်ပေးတာတွေ ကျတော့
ကိုဇက်က မယူဘူး။"
"ညီပင်ပင်ပန်းပန်းရှာထားတာ ကိုယ်ကယူစရာလား"
"အေးလေ ၊ ကျွန်တော်လည်း ကိုဇက်ကို အဲ့လိုပဲပေါ့"
"ကို ကရတယ်။ ညီပျော်နေတာကိုမြင်နေရတာကိုက ကိုယ့်pleasureလေ။ ကိုပျော်လို့ ကို ညီ့ကိုပျော်အောင်ထား,ထားတာ။
ပြောမယ်နော်နောက်နားပေါက်ဟောင်းလောင်းထပ်တွေ့ရင်...အခုလို ပလက်တီနမ်လောက်နဲ့ပြီးမယ်မထင်နဲ့။ အနည်းဆုံး ကာရက်3pointsကျော်ကျော်ပဲ။"
ဟူး...သက်ပြင်းသာနာနာချလိုက်တော့တယ်။
မေမေဖေဖေက ကျွန်တော့်အသက်၈နှစ်အရွယ်မှာ ကိုဇက်နဲ့အတူတူရှင်ပြုပေးခဲ့တယ်။ ဖေဖေ မေမေက
ကျွန်တော့် ရှင်ပြုရဟန်းခံတွေဆို...ဒီစကားက ပြောလို့ရမရမသိပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို နားသမင်္ဂလာ
လုပ်ပေးခဲ့တာကိုဇက်ပဲ။ မြန်မာဆန်ဆန်မဟုတ်ပေမဲ့လို့ သေချာတယ်။
နားသမင်္ဂလာလုပ်ပေးတာသူပဲ။ ငါကွာ...ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်တောင် တွေးမြောက်တွေး,တွေးမိပြီးမှ
စိတ်ထဲဘယ်လိုကြီးဖြစ်သွားမှန်းမသိ။ သူ့နောက်မှ လူ့လောကထဲ ရောက်လာတာကိုက ကျွန်တော်ကံဆိုးတာ။
ဆိုင်ရှေ့ရောက်တော့ ဆုမြတ်ကိုကိုကရောက်နှင့်နေပြီ။ ဆိုင်ထဲမှနေ၍ ကိုဇက်ကားပေါ်မှဆင်းလာတဲ့
ကျွန်တော့်ကိုကြည့်နေတဲ့ပုံက။ စိတ်တော့ညစ်သွားတယ်။ ကျွန်တော်ပြန်မလာခင် ဆိုင်ထဲမှာ ကျွန်တော်နဲ့
ကိုဇက်ဖြစ်သွားတဲ့ ပြဿနာကို ဝန်ထမ်းလေးတွေက ပြောပြပြီးရောပေါ့။ သဘောၤသူကြီးမ ရှေ့မှောက်ရက်လဲ
တာပါ။ သဘောၤသူကြီးမလို့ခေါ်တာက အကြောင်းရှိတယ်။ Shipperအကြီးစားလေ။ မမချိုနဲ့သူနဲ့က။
"ဝိုး! နားကပ်သွားပြန်ဝယ်ပေးလိုက်တာကိုး"
ထင်တယ်လေ။ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ဘာမှမတုံ့ပြန်ပဲ သူရှေ့ကုလားထိုင်ကို ဆွဲယူထိုင်ပြီး
"လာရင်းကိစ္စပြော" လို့ရုပ်တည်နဲ့ပြောတာတောင် ကျွန်တော့်နားကပ်ကို သေချာလိုက်ကြည့်နေသေး၏။
"ဝါး... မိုက်တယ်မိုက်တယ်။ ဒါကုန်ကြမ်းပဲ"
"ရာ့...နင့်ပေါက်ကရဇာတ်လမ်းတွေထဲငါ့ထည့်မရေးနဲ့"
"သြော် သားက ကျိတ်စိတ်ကူးယဉ်နေတာကို..."
"ရား... နင်သေချင်နေပြီလား"
"စောနက အဖြစ်အပျက်ကို ကြားတာနဲ့တင် သေနေပါပြီကွယ် ခစ်ခစ်"
ထပ်ပြောရင်ကျွန်တော်ပဲအရှက်ထပ်ကွဲမှာ။
Kpopperချင်းမို့ လူရွှင်တော်တွေပြက်လုံးထဲကလို Snake Snake see the legsလေ။
ဆုမြတ်ကိုကို ဆိုတာကလည်း ပြောမနာဆိုမနာအဆင့်ထက်ပိုတယ်။ အမှန်တော့ သူက ကျွန်တော်တို့
ကျောင်းထွက်မဟုတ်ဘူး။ နွေရာသီ အောင်ဆန်းကွင်းမှာ ဂျူဒိုသွားတက်ရင်းနဲ့ခင်လာတာ။
သတ်နေပုတ်နေကျဆိုတော့ ပြောမနာဆိုမနာဆိုတာကို အနှီကလေးမက စာမဖွဲ့တော့။ အဲ့တည်းကခင်လာ
တာခုချိန်ထိပဲ။ မတည့်တာတော့လည်းမဟုတ်သလို အတူတူနေတာလည်းမဟုတ်။ သူကကျွန်တော့်တို့ဆိုင်မှာ
လုပ်တဲ့ Kpop Eventတွေကို စီစဉ်ပေးတဲ့Event Planner။ နောက်ထုတ်မယ့် ကျွန်တော့်ကွတ်ကီးစက်ရုံရဲ့
Quality Controlပိုင်း တာဝန်ယူထားသူ။ သြော်ရေစက်ကိုက
"ကဲပြောပါ ဆုမြတ်ကိုကိုရာ။ Eventကိုသာပြော။"
"အင်း...အင်း။ ဒီလို..."
တော်သေးတယ်Eventကယ်လို့။ ဆိုင်ရာ Idolကောင်းIdolမြတ်တွေကို ထိုင်တောင်ရှီခိုးချင်တယ်။
ညီ
အိတ်ကပ်ထဲမှ နားကပ်ညှပ်ထားတဲ့ ကော်ပြားအခွံလေးကို ထုတ်ကြည့်ရင်း ဇက်တစ်ကိုယ်တည်းပြုံးမိသည်။
ဒီတစ်ခုနဲ့ဆို ဝယ်ပေးတာ ၂၂ခု။ ညီ့အသက်နဲ့တောင်တူတော့မှာပါလား။ တူသွားအောင်နောက်လ လခ
ထုတ်ရင်ရွှေနဲ့တစ်ကွင်းထပ်လုပ်ပေးဦးမှပဲ။
"ဘာလဲ ကိုဇက်...ကောင်မလေးကိုဝယ်ပေးထားတာလား"
ဝင်လာသောဂျူနီယာလေးက လှမ်းနောက်သည်။
"ဟား...မဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ ကို့ညီကို ဝယ်ပေးထားတာပါ"
"မသိပါဘူး။ တစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်း ပြုံးနေတော့ ကောင်မလေးအတွက်ဝယ်ပေးပြီးတော့ ကြည်နူး
နေတာလားလို့"
သူခပ်ဟဟရယ်ရင်းသာ တုံ့ပြန်လိုက်မိသည်။ မနက်ကညီခေါင်းကရခဲ့တဲ့ Shampooနံ့များစွဲလာသလားမသိ။
ခုထိ ခပ်သင်းသင်းအနံ့ရနေတုန်း။ မမချို ညီ ခေါင်းလေးကိုနမ်းတိုင်းကျွန်တော် စိတ်မကောင်း။
ကျွန်တော်နမ်းခွင့်မရှိတော့ဘူးလေ။
နောက်ဆုံးနမ်းခဲ့တာကလည်း ညီ့ကို နားဖောက်ပေးတဲ့နေ့ပဲ။ ပြောမယ်ဆို တစ်ခါတည်း နမ်းခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး။
တစ်ညလုံး ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲအိပ်မောကျနေတဲ့ ညီ့ဆံပင်ထူအုပ်အုပ်တွေထဲ ကျွန်တော့်မျက်နှာတစ်ခုလုံး
ထည့်ထားခဲ့တာ။
အဲ့ချိန်တွေကိုတကယ်လွမ်းတယ်။ မြစ်ကြီးနားကို ခရီးထွက်တဲ့ညက ပုံရိပ်တွေအာရုံထဲစီစဉ်တကျ။
ဒါကျွန်တော်တို့ရဲ့မိဘတွေမပါဘဲ ပထမဆုံးအကြိမ်သူငယ်ချင်းတွေချဉ်းပဲ ထွက်ခဲ့သောခရီးစဉ်။
ကျွန်တော့်အသက်၁၉။ ညီ့အသက်၁၈။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်ပြီး ကောလိပ်တက်
ဖို့စောင့်နေကြချိန်...
အိမ်ကိုမနည်းအတင်းကာရော တောင်းဆိုပြီးမှ ခွင့်ပြုမိန့်ရခဲ့သော ခရီးမို့ ကျွန်တော်တို့တွေပျော်မဆုံး
သွားမှာကလည်း အအေးပိုင်းဆိုတော့ ကျွန်တော့်အကြိုက်ပဲ။ ညီ့ကိုတော့ နည်းနည်းစိုးရိမ်ပေမယ့်
ကျွန်တော်ပါတာပဲလေ။ ညီဘာမှမဖြစ်လောက်ပါဘူး။ ညီ့ဖေဖေ အိမ်မှာရှိနေချိန်မို့ မနက်ငါးနာရီထိုးကြီး
ကျွန်တော်နဲ့ညီ့ကို ကားဂိတ်လိုက်ပို့ပေးတယ်။ မေမေတွေကသာ ဘာမလုပ်နဲ့နော် ညာမလုပ်နဲ့နော်။
ညီ့ကို သေချာဂရုစိုက်နော်နဲ့ မှာတမ်းခြွေမဆုံးပေမယ့် ညီ့ဖေဖေကတော့ ယောကျာ်းပီပီပျော် နိုင်သလောက်
ပျော်ခဲ့တဲ့ဗျာ။ အေးရော။
ကားဂိတ်ရောက်တော့ ဝေယံတို့မိုးပြည့်တို့ကကြိုရောက်နေနှင့်၍ နောက်ကျသော ကျွန်တော်တို့ကိုပင်
ဝေဖန်နေကြသည်။ အားလုံးပေါင်း၆ယောက် ယောကျာ်းလေးတွေချဉ်းပဲ။ ကားပေါ်မှာဝေယံက ညီနဲ့ထိုင်မယ်
အတင်းလုပ်နေလို့ ညီ့ကိုပြတင်းပေါက်ဘက်မှာထားပြီး အတင်းကာ ထားခဲ့ရသေး။
ဘာမှန်းမသိ နောက်ဆုံးနှစ်ရောက်မှ ဝေယံတစ်ကောင်ညီ့ကို သဲသဲလှုပ်ဖြစ်လာတာ ညီနဲ့အတူထိုင်။
ညီသန့်စင်ခန်းသွားရင်တောင်လိုက်နေ၍ကျွန်တော်ပါလိုက်ရတယ်။
ဘယ်ပြောလို့ရမလဲ။ ညီ့ကို သန့်စင်ခန်းထဲ ငွေတွေဘာတွေချေးနေရင် ညီ့မုန့်ဖိုးတွေလျော့မှာပေါ့။
ပြီးတော့...
ကျွန်တော်မကြိုက်တာ ညီ့ကိုအတင်းကာရောလိုက်ဖက်တာတို့။ သူ့ကျောပေါ် အတင်းကုန်းပိုးတာတို့
ညီစားလက်စမုန့်ကို လုစားတာတို့။ကျွန်တော်နည်းနည်းမှ သဘောကိုမတွေ့တာ။ ကျွန်တော့်ညီက
တကယ့်အဖြူထည်လေး ။ ခုလည်းကျွန်တော့်ဘေး ငိုက်နေတာ။ ကားမှန်ဖက်ခေါင်းကြီးစောင်း
ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်ခေါင်းတင်ပေးတော့ ကိုယ်တိုင်က လက်မောင်းကြားထဲ သူ့လက်တွေလာထည့်ရင်း
ကွေးနေ၍ ကျွန်တော့်နဲ့သူ့ပေါ်လွှမ်းထားတဲ့ စောင်ပါးကို ပုခုံးပေါ်ထိရောက်အောင်ဆွဲပေးလိုက်ရသေး။
တော်တော်လေးလည်းအိပ်နိုင်တဲ့ကောင်။
ဘာရယ်မဟုတ် ဝေယံဘက်လှည့်ကြည့်တော့ ညီ့ကိုကြည့်နေတဲ့မျက်လုံးတွေ ကျွန်တော်နည်းနည်း
မှကို အလိုမကျတာ။
ယာဉ်ရပ်နားစခန်းရောက်တော့လည်း ညီဘာမှမစား။ ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်မှ မထတမ်းအိပ်နေ၍ကျွန်တော်
လည်းလှုပ်မရ။ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်နေ၍ စားဖို့နှိုးတာတောင်အင်း~~အဲ နှင့်
"ကိုဇက်ဆာရင် ဆင်းလေ ၊ ကျွန်တော်ဒီမှာအိပ်ခဲ့မယ်" ပြောလာတော့လည်း ညီ့ကိုတစ်ယောက်တည်း
မထားခဲ့နိုင်တာနဲ့ မိုးပြည့်ကိုသာ ကော်ဖီနဲ့ပေါင်မုန့်တွေ ဝယ်ခိုင်းလိုက်ရသည်။
မှန်လုံExpressကားကြီးပေါ်ကျွန်တော်နဲ့ညီနှစ်ယောက်တည်း။ ညီ့ကိုငဲ့ကြည့်နေရင်းကို ပြုံးနေမိတာ။ညီကအဲ့
လောက်ထိချစ်မွှေးပါတယ်။
ကလေးလေးတစ်ယောက်လို နုနည်နေသေးသော ပါးပြင်လေးတွေ။ သွေးရောင်လွှမ်းနေတဲ့နှုတ်ခမ်းပါးတွေက
အနမ်းဆိုတာကိုသင်ယူခဲ့ပြီးပြီလား။ ဒီနေ့ဆို ညီနဲ့မမချို တွဲတာ တစ်လနဲ့သုံးရက်။
မနာလိုဘူးဆိုတာထက် နှမျောသလိုလို ဖြစ်နေတာ ထူးဆန်းတယ်နော်။ နှမျောတာလဲ အချစ်ဦးမမချို
ကိုမဟုတ်ဘဲ ညီ့ကိုနှမျောနေတာလေ။ ကျွန်တော့်ညီက သိပ်ငယ်လွန်းသေးတယ်။ ဖြူစင်လွန်းတဲ့ညီ့ကို
တစ်ချိန်ကျ မမချိုထားခဲ့မှာ ကျွန်တော်စိုးရိမ်တယ်။ ညီကကျွန်တော့်ထက် တစ်နှစ်လောက်ပဲငယ်ပေမယ့်
ကျွန်တော့်စိတ်ထဲညီက ကလေးလေးပဲ။
ညီဘယ်လောက်ပဲ သင်ယူတတ်မြောက်လွယ်လွယ် ဘယ်လောက်ပဲဉာဏ်ကောင်းနေပါစေ
ကျွန်တော်တို့နှစ်အိမ်လုံးကညီ့ကို ကလေးလေးလိုပဲထား ထားကြတာ။ ခုလည်း ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်
အိပ်ပျော်နေတဲ့ညီက အပြစ်ကင်းစင်လွန်းတယ်။
လမ်းတစ်လျှောက်ညီ ဘာမှကောင်းကောင်းမစားကော်ဖီတောင် သူကြိုက်လွန်းလို့ထသောက်တာ။
တစ်ချိန်ကုန်အိပ်နေရင် သွေးလေးနေမှာဆိုး၍ ကျွန်တော့်မှာ MP4ထဲက ဟာသပိုင်းလေးတွေပြ။
သူနားထောင်နေကျ Kpop သီချင်းတွေ နားကြပ်တစ်ယောက်တစ်ဖက်တပ်ပေးရင်း သူ့ကိုပါ
"ဆိုပြပါညီ" ဘာညာနဲ့မြှောက်ပင့်ပြောပြီး တစ်လမ်းလုံး ခေါ်လာရတာ။
သိပ်မဆိုးလောက်သေးပါဘူးလေလို့ထင်တဲ့မြစ်ဆုံက ငယ်ငယ်ကျွန်တော်တို့ရောက်ခဲ့တုန်းကနဲ့တခြားဆီ
ဖြစ်နေတာကို စိတ်မကောင်းဖွယ်တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကချင်သွေးပါတဲ့ညီကတော့ပျက်ယွင်းစ
သဘာဝအလှတရားတစ်ခုကို တွေတွေလေးစိုက်ကြည့်နေ၍ ကျွန်တော့်မှာ ပုခုံးပုတ်ကာနှိစ်သိမ့်ရတယ်။
အရင်ရေဇလာဖွေးဖွေးနှင့် တသွင်သွင်စီးနေသော မေခရေလျင်ကြောတစ်လျှောက်မှာ ခုတော့ဖြင့်
ရွှံ့ရောင်ရောနေတာကိုး။ နောက်ရွာလုံးကျွတ်ပျောက်ကွယ်မှုတွေ။ ပြိုနေတဲ့ကမ်းပါးတွေ။
ဖျက်လိုက်ရတဲ့စာသင်ကျောင်းတွေ။ တော်သေးတယ်။ စီမံကိန်းကိုရပ်ခိုင်းလိုက်တာပဲ
ကျေးဇူးတင်ရမယ်။
နို့မို့ဆို ကျွန်တော်တို့ ရာဇဝင်ထဲက သတို့သမီးလေးလှသွေးကြွယ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။
မြို့ထဲလျှောက်လည် ၊ ငါးရက်ဈေးထဲ ပစ္စည်းတွေ စားသောက်စရာတွေဝယ်ခြမ်း။
ကျွန်တော့်ဖေဖေစီစဉ်ပေးထားသော Guest Houseမှာပဲတည်းဖြစ်ကြတယ်။ ပိုင်ရှင်မိသားစုက မိသားစုလိုက်
USပြောင်းသွားကြ တာမှမကြာသေးတော့အိမ်ကဒီအတိုင်းပဲ။အပြင်မှာ ထွက်စားမနေတော့ဘဲ
မီးဖိုခန်းလည်းရှိနေ၍အိမ်ထဲမှာပဲ ချက်ပြုတ်စားဖို့ပြင်ကြသည်။သွားတဲ့အချိန်ကလည်း ဆောင်းဝင်စဖြစ်နေ၍
Hot potသာစားဖို့သဘောတူကြတယ်။ ယောကျာ်းလေးတွေချဉ်းပဲ ထွက်လာပေမယ့် ညီ
တစ်ယောက်ပါလာတာမို့အစားအသောက်က သိပ်ပြဿနာမရှိ။ ကားပေါ်မှာသာ ခွေခေါက်နေပေမယ့်
ချက်ရေးပြုတ်ရေးတော့ သူအတက်ကြွဆုံးပဲ။
ဒီကြားထဲ ဟိုကောင်ဝေယံက ညီ့နားကပ်ပြီး ဟိုဟာလေးလှီးပြပါဦး။ ဒါဘယ်လိုနွှာရမလဲလုပ်နေ၍
ကျွန်တော့်မှာ နှစ်ယောက်ကြား ဝင်ဝင်ရပ်နေရတာ။
နောက်ပြဿနာစလာတာက မိုးပြည့်နဲ့ နောင်ရိုးဘီယာတွေပါမက အပြင်းတွေပါဝယ်ချလာတာ
ကျွန်တော်တို့ယောကျာ်းလေးဆိုတဲ့ အမျိုးကလည်း အသစ်အဆန်းဆို သိပ်လက်တည့်စမ်းချင်တာမလား။
မိဘတွေနဲ့လည်း ဝေးနေတော့ပွဲတော်ပဲ။
"နေကောင်း ချကွာ"
ညီ့ိကိုဘီယာတစ်ပုလင်း ကမ်းပေးလာသော မိုးပြည့်။ ညီကချီတုံချတုံပုံလေးနဲ့ ကျွန်တော့်ကို
လှမ်းကြည့်တယ်။
"တစ်ပုလင်းပဲနော်ညီ။ မသောက်ဖူးရင်ဘီယာပေမယ့်မူးတယ်"
ကျွန်တော်ခွင့်ပြုသလိုပြောမှ မိုးပြည့်လက်ထဲက ဘီယာပုလင်းကို လှမ်းယူပြီး တစ်ငုံသောက်သည်။
ခါးသက်သက်အရသာကြောင် ့ရှုံမဲ့မဲ့ဖြစ်သွားသော ညီ့ပုံစံလေးကို အသည်းယားလာ၍ ခေါင်းကိုဆွဲဖွ
မိတယ်။
နောက်ဘယ်လိုကနေ ဘယ်လိုကျွန်တော်လည်း အပြင်းတွေ ကိုင်မိမှန်းမသိ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မ
မှောက်ဘူး။ ဘီယာတစ်ပုလင်းထဲသောက်ပြီး ခေါင်းကြီးငိုက်စိုက်ကျနေတာက ညီ။
"ဟာ နေကောင်း! မင်းကလည်း တစ်ပုလင်းထဲသောက်ပြီး ခေါင်းစိုက်နေပြီ။"
"အေးလေ"
"ငါ...ငါမရဘူးကွ။ ဘီယာက...ဘီယာကတော်တော်ပြင်းတာပဲ"
လေးတိလေးကန်ပြောနေသော ညီ့ကိုအာလုံးက ဝိုင်းရယ်နေပေမယ့် ကျွန်တော်မရယ်နိုင်ပါဘူး။
"နေကောင်း! လာကွာတစ်ခွက်လောက်ထပ်ချ"
"မရ...တော့ပူး"
စကားတွေပင် မပီတော့သော ညီ့ကို မခံချင်စရာကောင်းအောင် ဆက်ကာတိုက်တွန်းနေတော့၏။
"မင်းကလည်း ယောကျာ်းမဟုတ်တဲ့အတိုင်းပဲ မူးနေပုံလေးကိုက--"
"ဘာကွ!"
ထအော်လိုက်ကာ ညီသည် ရီဝေဝေမျက်လုံးများနှင့်ပင်ပြောလာသော ဝေယံကိုမျက်လုံးလှန်ကာပြန်
ကြည့််နေပေမယ့့်် နောက်ထပ်မပြောနိုင်။ ညီတော်တော်မထူနိုင်တော့တာ
"ဟေ့ရောင်! မင်းဘာစကားပြောတာလဲ။ ငါ့ညီက ယောကျာ်းစစ်စစ်ကွ"
"ဟားဟား မင်းကသာအော်နေတာဇိုင်းဇက်။ ကောင်းကောင်းကိုကြည်။့ဒီလောက်လှတဲ့ ယောကျာ်းလေး
မင်းမြင်ဖူးလား။ သူကြည့်နေကျ Koreaတွေမဟုတ်ဘဲနဲ့။ အပြင်မှာလေ"
"ဒါနဲ့ဘာမှ မဆိုင်ဘူးကွ။ သူ့ဟာသူလှတာ။ ဒီလိုချောတာနဲ့ပဲ ယောကျာ်းမစစ်တော့ဘူးလား"
အရည်ဝင်ထားလို့လားမသိ။ ကျွန်တော်တော်တော်လေးကို ဆက်ဆက်ထိမခံဖြစ်နေတာ။
ကျွန်တော်ပေါက်ကွဲနေစဉ် ညီ့ဆီမှ ရယ်သံသေးသေးလေး ထွက်လာ၏။ နောက် သူ့ဘေးကဝေယံနားကပ်ကို
လှမ်းဆွဲပြီး
"ဝေယံ။ မင်းဒီနားပေါက်ဘာနဲ့ဖောက်တာလဲ" ဟူ၍အစပ်အဆက်မရှိလှမ်းမေး၏။
"ဟ ဆိုင်မှာသွားဖောက်တာပေါ့ ကောင်းကောင်းရ...သေနတ်နဲ့လေ"
"နာလား"
"အင်းနည်းနည်းတော့နာတာပေါ့"
"ငါဒီအတိုင်းအပ်နဲ့ဖောက်ပြမယ်"
"ဘာ!"
ဝေယံပါမက ကျွန်တော်အပါအဝင်ကျန်သူများပါ လန့်သွားသည်။
"ညီ!"
"သွား ကိုဇက် အပ်သွားရှာ။ ပြီးရင် ကြက်သွန်နီပါယူလာခဲ့"
"မလုပ်နဲ့ညီ။ နာလိမ့်မယ်။ ဒီကောင်တွေ လျှောက်ပြောတိုင်း အဲ့လိုလုပ်စရာမလိုဘူး"
အစောကရီဝေဝေFeelingလေးတောင်ဘယ်ချောင်ရောက်သွားလည်းမသိ။ ကျွန်တော်ထိတ်ထိတ်ဖြာဖြာနဲ့ကို
တားနေမိတာ။
"သွားယူဆို အခုသွားယူ။ ပြမယ်။ရှေးခေတ်ကမင်း တွေလည်းအဲ့လိုအစိမ်းဖောက်လာတာ။ငါလည်းလုပ်ပြမယ်။
မင်းတို့ကောင်တွေကို"
ညီထသောင်းကျန်းပါလေရော။လူကသာ ယိုင်နေတာမာန်ကတော့မလျှော့။နောက်အတည်ပြောနေမှန်းသိတော့
ဝေယံလေသံပျော့လေးနဲ့တောင်းပန်သည်။
"ကောင်းကောင်းရာ ငါကဒီအတိုင်းစတာပါ။ အကြောမလွတ်ရင် နောက်ရက်လောက်ထိ နာနေတုန်း"
"မလိုဘူး။ သွားယူ။ ငါကယောကျာ်း။ ဒီလောက်နာတာလေးကတော့ ဟက်။ မယူဘူးလား။အေး
ငါပြန်မယ်။"
ထထွက်မယ်လုပ်၍ အားလုံးဝိုင်းတားကာ နောက်ဆုံးညီပြောတဲ့အတိုင်း အပ်တစ်ချောင်းအမြန်ရှာကာ
နားထွင်းမင်္ဂလာဆင်ယင်ဖို့ပြင်ဆင်ရတော့၏။
"အပ်ကအသစ်။ ပါကင်တောင်မဖွင့်ရသေးဘူး"
"မီးရှို့ဦး"
"ညီ! မလုပ်ပါနဲ့လား"
"နေကောင်းမြတ်သူတဲ့ဗျ။ ပြောပြီးသားစကား။ လုပ်မယ်ပြောပြီးရင်ဘယ်တော့မှနောက်မဆုတ်ဘူး။ဟေ့ဝေယံ လာ မင်းလာဖောက်"
"အင်...ကောင်း...ငါ...မလုပ်ရဲဘူး။ သူများအသား"
"ဟား...မင်းကယောကျာ်းဆို။ လာလေ"
"ကောင်းကောင်း...ငါတောင်းပန်ပါတယ်ကွာ။ မင်းနာလိမ့်မယ်ကွ"
"ဟွန့် ဒါနဲ့များ ဒါဆို မိုးပြည့်လာ"
နောက်ဆုံးဘယ်သူ့မှ မလုပ်ရဲ။ပြောမရ၍ ငိုင်တွေကြည့်နေသော ကျွန်တော့်ဆီသို့မြားဦးလှည့်လာတော့၏။
"ဟဲ--ဟဲ။ ကျွန်တော့်ချစ်ကိုကြီး လာ၊ ဖောက်ပေး"
ဘာမှန်းမသိ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းထောင်ပြရင်း ကျွန်တော့်လက်ထဲ အပ်လာထည့်သူ။
"ကိုဇက်။ ကျွန်တော်ယောကျာ်းဆိုတာ ကိုဇက်ယုံတယ်မလား။ ဖောက်ပြလိုက်။ လာ ခု အနားလာ"
အေးလေ။ ဒါသူ့မာနပဲ။ သူ့မာနကိုထိခိုက်လာတော့...
"ဒါဆိုညီကို့နားလာ"
ကျွန်တော်ခြေဆင်းထိုင်လိုက်ပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ခပ်ဟဟထားကာ ညီ့ကိုကျွန်တော့်
ခြေထောက်ကြားထဲ ညီ့ကိုဝင်ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ ရဲသွေးကြွနေသော ညီကဆွေ့ခနဲပဲကျွန်တော့်ပေါင်
ကြားထဲလာထိုင်ပြီး ကျွန်တော့်ခြေထောက်တွေကိုပင်အပေါ်ကနေ သူ့ခြေထောက်တွေနဲ့ဖိထားသေး၏။
"တစ်ချက်ထဲနဲ့ပေါက်အောင်ဖောက်နော်။မပေါက်ရင်ကျွန်တော်ကိုဇက်ကိုထိုးမှာ။ တွေ့လားလက်သီး။
ဒီနားကိုထိုးမှာ"
ကျွန်တော့်ဗိုက်ကိုနှစ်ချက်လောက်ဖွဖွထိုးကာခပ်ဟဟရယ်ပြသည်။
"အင်းပါညီရယ်။ မျက်လုံးမှိတ်ထား"
ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို ကျန်လေးယောက်က မမှိတ်မသုန်စိုက်ကြည့်နေ၍ အခန်းတွင်းည့ီရယ်သံ
တိုးလျလျသာ ပျံ့လွင့်နေတာလေ။ မျက်လုံးတွေမှိတ်ပြီး သတက်ကလေးပေါ်အောင်ရယ်နေသော ညီ။
ဘီယာတန်ခိုးနဲ့နဂိုကထက် ရဲနေသောပါးပြင်တွေ။ သူ့ရဲ့မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းတွေနဲ့ဆုံမိရင်ကျွန်တော်လက်တွန့်သွား
မှာဆိုး၍ ညီ့မျက်လုံးတွေကိုသာ မှိတ်ခိုင်းထားလိုက်ရတော့၏။
ညာဖက်နားရွက်ဖျားလေးနောက်ကြက်သွန်နီဖက်ကိုထည့်ကာ အသက်တစ်ချက်အောင့်ရင်း
"ညီ!"
ကျွန်တော်ထင်သလို ညီမအော်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ပုခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်က ညီ့လက်တွေတင်းသွားကာ
ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်ခွထိုင်လျက်ရောက်လာသောညီ။ ပုခုံးပေါ်ရောက်နေသော ညီ့ခေါင်းလေး။
"ညီ"
ကျွန်တော့်ခေါ်သံကြောင့်ပြန်ကြည့်လာသောညီ။ မငိုပါဘူး။
မျက်ရည်တွေမကျလာအောင်လည်း အံ့ကြိတ်တင်းခံထားသောညီ။ တဆက်ဆက်တုန်ချင်နေသော
နှုတ်ခမ်းတွေကို တင်းတင်းဖိကိုက်ထားကာ မျက်နှာထားတင်းထားနေသော ညီရယ်လေ။
ညီ့ ညာဖက်နားကတော့ အပ်ချည်ဖြူလေးတန်းလန်းနဲ့ရွှေရောင်အပ်။
သွေးဆို့နေသော ညီ့နားရွက်ဖျားလေးကိုကြည့်ရင်း မျက်ရည်တစ်စက ပါးပြင်ပေါ်ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းကျ
လာတော့ ကျွန်တော်မျက်ရည်ကိုတွေ့ပြီးနောက်ညီ သတိဝင်လာဟန်ဖြင် ့ကျွန်တော့်ခါးကိုခွသိုင်းထား
သော သူ့ခြေထောက်တွေကိုဖြုတ်ကာ ကျွန်တော့် ကိုယ်ပေါ်မှပြန်ဆင်းသည်။
"ဟက် ဖောက်တာက ကျွန်တော်လေဗျာ။ ကိုဇက်ကဘာလို့ငိုနေတာလဲ။ တိတ် တိတ်။ကိုဇက် တော်တယ်။
ကျွန်တော်မနာဘူး"
"နေကောင်း! မင်း တကယ်အဆင်ပြေရဲ့လား"
"အေးဆေးပါကွ။ လာစမ်းတစ်ယောက်လောက်။ အပ်ကိုထုတ်ပြီး အပ်ချည်ချည်ပေးဦး"
ရှေ့တိုးလာသော ဝေယံကို ကျွန်တော်ဖမ်းတားမိတယ်။
"နေ...နေ။ငါပဲလုပ်လိုက်မယ်"
အမြင်ဝေဝါးနေစေသော မျက်ရည်စတွေကိုလက်ဖဝါးနဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းဖယ်ထုတ်ပစ်ပြီး အပ်ကိုဖြည်း
ဖြည်းချင်းဆွဲကာ အပ်ချည်မျှင်ကို ရှည်အောင်လုပ်ပြီးမှ ဖြတ်ချကာ ထုံးပေးလိုက်သည်။ ခုတော့ညီ့နားမှာ
သွေးနည်းနည်းစွန်းနေသော အပ်ချည်ကွင်းလေး။
"ကဲ တွေ့တယ်နော်။ မင်းတို့ကောင်တွေ နောက်တစ်ခါ ငါ့ကိုဘာဘာညာညာပြောကြည့်။ နောက်တစ်ခါဆို
နားမဖောက်ဘူး။ နားတောင်းထွင်းပြမယ်"
"အေး...အေးပါ။ဆရာသမားရယ်"
"လာ ကိုဇက်။ ကျွန်တော်တို့သွားအိပ်မယ်။ Master Bed room ငါတို့ယူလိုက်ပြီ။ လာမအိပ်နဲ့နော်
မင်းတို့ကောင်တွေ။ နံ့စော်နေတဲ့ ကိုယ်တွေနဲ့။ လာလေ ကိုဇက်"
လက်ကမ်းပေးနေသော ညီ့လက်ကိုဆွဲကာ ညီခေါ်လာသော အခန်းထဲသာလိုက်ခဲ့လိုက်သည်။
နှစ်ယောက်အိပ်ခုတင်ထက်ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သာ။ ခြင်ထောင်ပန်းရောင်နုနုလေးနဲ့အခန်းထဲ
အမှောင်ကြောက်တဲ့ညီ့ကြောင့် အခန်းမီးတော့မပိတ်မိ။
ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ ရုတ်တရက်ဝင်လာကာ ကျွန်တော့်ခါးတွေကို တင်းတင်းဖက်လာထားသောညီ။
တသိမ့်သိမ့်တုန်နေသော ပုခုံးတွေအရ ညီငိုနေပြီ။
"ညီ"
ဆွဲထူဖို့လုပ်တော့ ညီလက်မခံ။ ကျွန်တော့်ခါးပေါ်မှ လက်တွေသာ ပိုမိုတင်းကြပ်သွားတော့၏။
"မကြည့်နဲ့။ ကျွန်တော့်ငိုနေတာကို မကြည့်ချင်ပါနဲ့"
"ညီရယ်...နာနေလား"
"နာတယ်--ကိုဇက်ကျွန်တော်တကယ်နာနေတာ"
"ညီရာ"
ရှိုက်သံတွေမထွက်အောင် ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲပို တိုးဝင်ကာ မျက်နှာဝှက်ကာ ငိုကြွေးနေသောညီ။
အနွေးထည်ကြောင့် ရင်ဖက်ပေါ်မှ မျက်ရည်တွေကို ထိတွေ့ခွင့်မရခဲ့ပေမယ့် ကျွန်တော့်ရင်ထဲအက်ဆစ်မိုး
တွေရွာနေသလိုပါပဲ။ တသိမ့်သိမ့်ဖြစ်နေသော ညီ့ပုခုံးတွေကို ပြန်လည်ထွေးပွေ့ရင်း
ညီ့ဆံပင်အုပ်အုပ်လေးတွေထဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံးထည့်ကာ တစ်ဖွဖွနမ်းရှိုက်နေမိခဲ့တာ တစ်ညလုံး။
အဲ့နေ့မနက်ဖက်ကျွန်တော့် ညီဖျားတယ်လေ။ မိုးပြည့်တို့ကိုသာ သွားလည်ခိုင်းပြီး ကျွန်တော်ကတော့
ညီနားမှာနေရင်း ညီ့ကိုစောင့်နေပေးခဲ့တယ်။ စာမေးပွဲပြီးမြစ်ကြီးနား ခရီးစဉ်အတွေ့အကြုံကတော့
ကျွန်တော့်ပထမဆုံးအကြိမ်ည့ီကို သွေးထွက်စေပြီး သေရာပါအမှတ်အသားတစ်ခုပေးခဲ့မိတာပဲ။
အဲ့နောက်ပိုင်းရခဲ့တဲ့ အကျိုးကတော့ ညီရော ကျွန်တော်ပါအရက်မသောက်ဖြစ်တော့တာ။
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz