8
Մահ ցանկանալուց՝ դեպի բուժում ցանկանալը
Ես հասկացա մի շատ կարևոր բան․ երբ ես ունեի ինքնասպանության մտքեր, իրականում մահը չէի ուզում — ես ուզում էի բուժվել։ Փոխելով այն դիտակետը, որով նայում էի իմ վիճակին, ամեն ինչ փոխվեց։ Ինքնասպանության մասին մտածելը երբեք չէր լուծում իմ խնդիրները․ այն պարզապես պահում էր ինձ ցավի մեջ։ Բայց երբ փոխեցի իմ տեսանկյունը, սկսեցի տեսնել իմ իրական առաքելությունը։
Ես գիտակցեցի, որ իրականում ուզում եմ բուժել այն խորը, տանջող ցավը, որը կրում էի իմ մեջ։ Երբ դա հասկացա, վերջապես նպատակ ունեցա․ սովորել բուժման մասին և բուժել հենց այդ ցավը։ Ես ծայրահեղ ցավի մեջ էի, ուստի անհրաժեշտ էր մեծ աշխատանք կատարել, բայց դա ինձ ուղղություն տվեց։
Ես սկսեցի սովորել, թե ինչպես բուժել իմ սեփական զգացմունքները։ Բժիշկներն այս գործընթացը անվանում են «զգացմունքների կարգավորում» — հմտություններ, որոնք օգնում են անցնել ցավոտ զգացմունքների միջով և հասնել առողջության վիճակի։
Ես սովորեցի դադարել սնուցել բացասական մտքերը և ընդհանրացումները, ինչպիսիք են․ «Իմ կյանքը երբեք չի դասավորվում», «Ես երբեք ոչինչ չեմ ունենա» կամ «Ես չեմ կարող գոյատևել»։ Դրանց փոխարեն ես սկսեցի նկատել, երբ իմ մտածողությունը դառնում էր բացասական, և վարժվում էի ավելի իրատեսական ու հույս ներշնչող մտքերի․ «Իմ կյանքը դեռ չի դասավորվել, բայց կարող է դասավորվել», «Հիմա շատ բան չունեմ, բայց կարող եմ կառուցել ավելին», «Ես կարող եմ գոյատևել»։
Ես նաև աշխատում էի հարաբերությունների շուրջ իմ մոլուցքային մտածողությունը նվազեցնելու վրա (ինչքան կարող էի)։
Ես վարժվում էի մտածելակերպերի, որոնք աջակցում էին իմ բուժմանը։
Ես լսում էի այլ մարդկանց պատմությունները, ովքեր հաղթահարել էին իրենց դժվարությունները — երբեմն նույնիսկ չգիտակցելով, թե որքանով էր դա օգնում ինձ։
Այսօր, «ուզում եմ մեռնել» մտածելու փոխարեն, ես փորձում եմ մտածել․ «ուզում եմ բուժել այս ցավը»։ Առաջին միտքը քեզ առաջ չի տանում, իսկ երկրորդը տալիս է նպատակ։ Եվ երբ ունես այդ նպատակը, կարող ես այն տանել քո թերապևտին, խոսել ընկերներիդ հետ կամ ինքնուրույն ուսումնասիրել, թե ինչպես կարելի է բուժել ցավը։
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz