Chapter 2
PANAGINIP!
Napabalikwas ako ng bangon. I found myself on my bed. Napahawak ako sa aking mga labi.
It was just a dream! A worst one I ever had!
Damn that asshole! Akalain mong e-extra siya sa paniginip ko gayung hindi ko na nga halos matandaan ang hitsura niya. It had been a long time since I last saw him.
Bumangon ako at hinarap ang salamin sa dingding. Nanlaki ang mga mata ko nang makitang bahagyang namamaga ang aking mga labi.
What the heck?! Don't fucking tell me that it wasn't just a dream! Don't tell me na totoong hinalikan ko at hinalikan din ako ni Dipen Psyche Saavedra?! As in naghalikan kaming dalawa? Ew!
Biglang may umungol sa aking likuran. Nang lingunin ko ito ay namilog ang mga mata ko.
Zantha? What the hell was she still doing in my house? In my room?!
Bago pa lang siya mag-uunat mula sa mahimbing na pagkakatulog nang gisingin ko siya. "Wake up, bitch!"
"What?!!" angil niya.
"Are you fucking with me?"
"Seriously?" sapu-sapo niya ang kanyang ulo.
"You are in my bed!"
Nangunot muna ang kanyang noo bago siya napabangon. "Excuse me? Eh, ikaw kaya itong lasing na lasing kagabi."
Lasing na lasing? So, it was confirmed that everything about Dipen was just a dream. Dala lang siguro ng kalasingan ko iyon. Nakahinga ako nang maluwag.
"What happened? Nakailang bote tayo?" I asked.
"Well..." Bumangon siya. "We ended up here." Sabay harap niya rin sa salamin.
Kinabahan ako. I thought she would tell me that Dipen was dead. Mabuti na lang at naglasing lang pala kami ni Zantha.
Tumayo ako at tinungo ang pintuan. "Water?"
"Yes, please."
I was about to go outside when she suddenly asked something. I didn't hear it.
"Ano 'yon?" Sinilip ko siya mula sa labas ng pinto.
"Ang sabi ko, anong plano mo kay Dipen?"
Dumagundong ang dibdib ko. "D-Dipen?"
"Yeah." Lumapit siya sa akin. "Dipsy. Dipen Psyche 'Lickable' Saavedra."
Namutla ako. "H-ha?"
"He died last night, remember?"
So it wasn't just a dream?! Napalunok ako nang mariin. "Where is he?"
"Downstairs."
"A-and he's dead, right?" tanong ko na hindi pa rin makapaniwala.
"He's dead." Napangiti si Zantha. "But not his cock."
...
I WAS STANDING here in front of his corpse. I still can't believe of what I was seeing. Dipen Psyche Saavedra was really dead.
Leonardo's younger brother was dead!
Pero gaya ng sabi ni Zantha, kakaiba na nanatiling buhay ang penis niya. Nakatirik ito at iyon lamang ang bukod tanging nakatayo sa kanya habang nalulukuban siya ng puting kumot.
Totoo pala ang lahat. Hindi pala panaginip lang ang lahat. What happened last night was real. Gustuhin ko mang masuka ay hindi ko magawa, wala naman kasing nakadidiri maliban sa hindi ko siya type. Hindi ko siya type kahit ang hot niya na ngayon dahil ang puso ko ay nananatiling loyal sa kuya niyang si Leonardo.
"Are we gonna call Leon?" Zantha said beside me.
Leon? Nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang pangalan ng lalaki. "No..." I whispered.
Naningkit ang mga mata ni Zantha na halatang narinig ang aking sinabi. "Why the hell not? Hindi ba iyon ang plano kagabi?"
"Don't tell this to anyone please."
Napahilot siya sa sentido. "Kia, he's a Saavedra. He's a Montemayor. By the time he died, you're already a dead meat!"
"Yet I'm a Montenegro." Matalim ko siyang tinitigan. "Don't forget that."
Napamura siya. "He's the younger brother of Leon! He's gonna kill you!"
"So, what do you want me to do, huh?" Asik ko kay Zantha.
"Stick to the plan. Ipaalam na natin ito kay Leon."
"Ikaw na ang nagsabi. By the time he died, I'm already a dead meat."
Malamlam ang mga mata niyang napatingin sa bangkay ni Dipsy. "So are you gonna dump his body?"
"Just go home. Ako na ang bahala sa kanya."
Ilang sandali pa'y wala sa sariling naglakad si Zantha palabas ng pinto. Nang tuluyan na siyang nawala sa paningin ko ay agad kong ini-lock ito. Nilapitan ko ang bangkay.
Iningat ko ang kumot na nakatabing sa mukha ni Dipen. Hindi pa rin nagbago kung ano ang nakita ko kagabi. He was still that fucking gorgeous.
Ginawa kong salawal ang kumot na nakatabing sa buo niyang katawan nang igapos ko ito roon sa kanyang ibabang bahagi. I didn't wanna see his cock.
Hinila ko siya kahit mabigat. Sinikap ko siyang maiupo sa isang upuan. Pagkuwan ay tinitigan ko siya nang matagal. Kumuyom ang aking kamao at nagtagis ang aking bagang.
"Time is up, Dipen. I know you're just pretending. I remember what happened last night."
Nanatili lang siyang walang kibo at nakapikit.
"N-nagising ka kagabi nang halikan kita." Pinamulahan ako. "R-remember? I know you're just pretending that you are dead."
Ngunit heto pa rin siya na tila walang buhay.
"Get up, Saavedra! You cannot fool me!"
Kumibot ang ugat sa aking sentido. Napipika na ako. Lumapit ako sa kanya at saka siya sinuntok. Nasapol ko siya sa panga. Bumagsak siya sa pagkakaupo.
Dinakot ko ang kanyang balls. "Kapag hindi ka padumilat diyan ay pipisain ko 'to!"
He was still not moving.
Crap! Hindi ko pwedeng pisain ito. Baka mamaya ay buhay nga ito at ako pa ang sisihin niya kapag nawalan siya ng itlog.
Think of something else, Kia.
Hinawakan ko siya sa tagiliran. "Babangon ka ba dyan o kikilitiin kita?"
Ano ba itong pinaggagawa ko?
Wala pa rin siyang kakilos-kilos.
"Ah, ganun." Kiniliti ko siya gamit ang aking mga daliri. Hanggang sa nilalapirot ko na pala iyong abs niya.
Oh, come on!
Pero hindi siya natinag. Nanatili lang siyang nakapikit.
Kainis! Saan kaya siya may kiliti?
Sa inis ko ay umupo ako sa kanyang dibdib. Pinagsasampal ko siya. "Get up! Get up!"
I ended up crying on his chest. I realized that he really died. Hindi na talaga tumitibok ang kanyang puso. Hindi ko na rin maramdaman ang kanyang pulso.
Anong gagawin ko? Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag ang lahat kay Leon. Lalo lang siyang mapapalayo sa akin. Baka lalo lang niya akong hindi mahalin.
...
I WAS STARING at Dipen's face when my phone rang. Sinagot ko ito agad nang makita ko sa screen ang pangalan ni Zantha.
"Did you dump the body?" tanong niya.
"I'm gonna."
Napabuntong-hininga siya. "It looks like this is the only way."
"I know."
"Don't worry, bitch. You can trust me. No one has to know about this. I will keep this only in between us."
"Make an arrangement. Pagtaguin mo iyong mga tauhan ko na involved sa aksidente nang gabing iyon."
"Consider it done."
Pagkasabi niya niyon ay ibinaba ko na ang linya.
Binuhay ko na ang makina ng kotse kung saan naroon ako at ang katawan ni Dipen. I will stick to the first plan, ang palabasing aksidente ang lahat. Palalabasin ko na lang na car accident ang ikinamatay niya. At sa mga panahong nagluluksa si Leon ay ako ang Dadamay sa kanya.
Inihanda ko na ang aking sarili nang bigla akong mapatingin sa penis ni Dipen. Hindi ko alam pero natigilan ako. He was dead, but his penis... Ugh!
Pinatay ko ang makina. Binaklas ko ang pantalon na isinuot ko sa kanya kanina at hinubo ito.
I didn't know exactly what happened to him, but I was certain that his penis was still functioning. Now, I was on the bright side of this mess. I just made a better plan. And I was going to keep Dipen Psyche Saavedra's body.
Napangiti ako sa naisip ko.
I'm. Going. To. Keep. Him.
I will make myself pregnant. That was the only way to win Leonardo Saavedra's attention...and eventually, his heart.
Desperada na kung desperada. Pero walang hindi ginusto si Kiana Louise Montenegro na hindi niya nakukuha!
JF
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz