Chapter 7
Chapter 7
PAG-UWI NILA sa condo, diretso higa si Cynthia sa sofa.
Kumuha lang sya ng beer sa refrigerator, pagbalik nya sa sala ay tulog na ang dalaga. Napagod ito marahil sa sobrang sama ng loob. Paano'y inggit na inggit ito kay Melanie dahil nakabingwit daw kasi ito ng malaking isda. Funny because that Junjun guy was fake.
He became dizzy after three cans of beer. Naupo sya sa sofa paharap sa natutulog na dalaga.
Ilang lalaki na kaya ang nagdaan sa buhay ng babaeng ito?
Imposibleng wala. Siguradong maraming naging boyfriend ito at hindi nakapagpigil dito. Kahit sya, konti na lang at bibigay na. Damn!
Lumagok ulit siya sa hawak na beer. Hindi sya mapakali, kinakabahan sya. Parang may gusto syang gawin sa tuwing tititigan nya itong si Cynthia. Ilang araw na ba syang walang sex? Hindi lang araw. It already had been weeks. Hindi sya nakakatagal ng walang katalik tuwing gabi. Pero bakit nakayanan niya ngayon?
Nagdilim ang paningin niya. Hindi na niya kaya! Pumunta siya sa kuwarto, mabilis na hinubad ang kanyang jeans at isinunod ang kanyang boxers. Well, this was the only way. Pumikit siya bago niya iyon sinakal. Ang nasa isip niya ay si Cynthia. She was so gorgeous. He was kissing her and he was on top of her, they were making love – but only in his imagination.
"You feel so good, Cynthia...." It felt good. Hindi siya nakuntento sa posisyon, naupo siya habang nakasandal sa headboard.
Ito namang si Cynthia- nagising sa pag-ungol ni Leo.
"Ay, putragis!" Nagulat ito. Napatalikod ito agad.
Napabalikwas sya nang tayo. "What the hell?!"
Takip-takip ng dalaga ang sariling mga mata. "Sorry... sorry talaga..."
Mabilis syang kumilos at nagsuot ng pantalon. Pulang-pula sya.
Hindi naman malaman ng dalaga ang gagawin. "A-akala ko kasi t-tinatawag mo ako kasi..." Kandautal ito. "...i-isinisigaw mo ang pangalan ko." napayuko ito. "Sorry talaga..."
Wala syang imik. Dali syang nagpalit ng damit at lumabas ng condo.
Naiwan namang tigagal ang babae.
Wala syang ihaharap na mukha dito, sobra syang napahiya. "Darn!"
Napasuntok pa sya sa manibela ng sasakyan nya. Paano'y nabitin na, nabuking pa! B*llshit talaga!
A minute passed, and his phone rang. Si Sofia. One of his flings. He answered his phone.
"Are you free tonight?" Dito na lang nya ibubuhos ang lahat.
***
PANG-ILANG ARAW NA ITO? Tatlo yata. Nakapangalumbaba si Cynthia. Tatlong araw nang hindi na nagpapakita sa kanya si Leo matapos nya itong mahuling nagsa-sarili sa kwarto. Akto pa namang nasa kasarapan ang binata, saka nya pa nahuli.
"Busangot na naman yang mukha mo?" sita ni Galdis sa kanya, katabi nya ito sa station.
"Hay, naku malamang lovelife yan!" Si Merdie naman sa kanyang likuran. Ang kapal na naman ng foundation, panakip daw nito sa kulubot, dahil di pa afford ang botox. "Oh heto!" sabay abot sa kanya nito ng isang bouquet ng roses.
Nanlaki ang mga mata nya ng tanggapin nya ito. "Kanino galing ito?"
"Malamang dun sa bago mong syota." Napahalukipkip pa si Gladis. Si Leo ang tinutukoy nito. Alam na kasi ng dalawang ito na sinagot nya na si Leo.
Madalas siyang makatanggap ng ganitong bulaklak kapag may nanliligaw sa kanya, pero excited pa rin syang malaman kung kanino ito galing. Kung kay Leo nga ba talaga. Kinuha nya yung card sa loob. May mensaheng nakasulat.
Excited to meet you, from Mr. CEO.
"Hoy pota ka!" Napatili si Merdie matapos nitong makibasa. Naglabasan ang gatla nito sa noo. Di na kinaya ng funda. "Galing kay... Mr. CEO?!"
Agad namang inagaw ni Gladis ang card sa kanya. "Patingin!" Pagkatapos ay napatili na rin ito.
"Totoo ba ito?" manghang anas naman nya.
Hindi nya malaman ang mararamdaman, kung malulungkot ba na hindi pala kay Leo galing, o sasaya siya dahil galing ang bulaklak sa CEO ng kompanya? Mukhang ipinakilala na sya ni Leo sa kaibigan nitong CEO. Pero bakit hindi niya makuhang sumaya?
GANOON PA RIN ANG EKSENA PAG -UWI NI CYNTHIA. Wala pa rin si Leo. Nami-miss niya na ito. Tapos, bigla syang pinamulahan nang maalala na naman ang huling tagpo sa kwarto. Nakita niya lang naman nang pahagip iyong too-toot nito!
Ahg! Malamang na iyon din ang dahilan kaya hindi pa umuuwi si Leo. Malamang na napahiya ito sa kanya. Paano nya ba ipapaliwanag dito na wala lang iyon sa kanya, kahit meron talaga. Basta, dapat niya itong ma-assure na wala itong dapat ikahiya, para umuwi na ito. Kasi nag-aalala na rin siya kung saan ito ngayon tumutuloy.
Ilang beses na rin nya itong tinatawagan gamit ang cellphone nyang kukurap-kurap, pero hindi nito sinasagot. Hay, napasandal sya sa sofa.
Bakit ganun? Parang lalo pa syang na-attract kay Leo nang mahuli nya ito sa kwarto na nagsa-sarili. At infairness sa kargada nito- talagang may ipagmamalaki!
Haist! Diba dapat ma-turn off siya sa kalib*gan nito? Pero hindi, eh... Ewan pero ang cute kasi nito sa akto. Natagpuan na lang nya ang kanyang sarili na nangingiti.
Hindi pa sya nakontento, nakialam sya sa mga gamit nito. May maliit na frame itong na nasa loob ng maleta nito -picture iyon ng binata kasama ang isang may edad na babaeng hula niya ay ina ni Leo.
Kaya pala magandang lalaki si Leo dahil may pinagmanahan... Kahit mukhang istrikta ang ina nito ay magandang babae talaga at mukhang mayaman.
Mas natuon ang pansin niya kay Leo na malawak ang pagkakangiti sa larawang iyon habang nakaakbay sa ina nito. He was really handsome... Natagpuan na lamang nyang hinihimas na nya pala ang mukha nito sa litrato. Agad nyang naibalik ang photo frame sa pinagkuhanan niya niyon.
Ano bang nangyayari sa kanya? Tinapik-tapik pa nya ang sariling pisngi. Gising Cynthia, gising! Bakit naman kasi ang guwapo nitong si Leo? Ang bango na, ang hot pa!
Mayamaya'y nag-ring ang cellphone nya.
Si Melanie, umiiyak ito.
...
"OH, LEO!" Sofia moaned. Narito sila ngayon sa sarili nyang condo.
"Mmmmhhh..." iyon lang ang ungol na naitutugon ni Leo. Paano'y naka-masking tape ang bibig nya. Ayaw na nyang magsalita kasi baka mabanggit na naman nya ang pangalan ni Cynthia.
"Leo! Ahhh..." Nasa ibabaw niya ito. "Leo, why isn't that hard?!" ungol na reklamo nito. "What the hell happened to you? But, it's still fine, matatiyaga! Ahhh...!"
Pang-apat na gabi nang nagta-try itong si Sophia na ilabas ang full potential niya, pero hanggang doon lang talaga siya. Hindi niya ma-explain, pero ang hirap tigasan.
Kumusta na ba si Cynthia? Nang maisip iyon ay saka lang tumigas. Pero lumambot ulit. Ugh, he should not think of that woman. Parang lumalaki sa hiya ang ulo niya kapag naiisip iyong tagpo na nahuli nito. Hindi niya itong kayang harapin dahil doon. Malamang din naman na makikipag-break na ito sa kanya, dahil na-turn off na.
"Oh, damn it, Leo tapusin na nga natin, katamad ka na!" Nagreklamo na ang nasa ibabaw niya.
Kanina pa kasi ang aksyon nila, mag-iisang oras na'y hindi pa rin nya ma-reach ang exit. "Mmmmhhhh..." badtrip sumabay pa 'tong masking tape sa kanyang bibig.
"What now, Leo... hmmm. Pucha naka-ilan na ko ikaw wala pa rin... ugh..." nangangawit na rin marahil ito.
Gusto nyang sabihin malapit na sya, eh kaso nga naka-masking tape itong bibig nya. Crap! What the hell was happening to him? Bakit parang wala na syang gana? Mas ganado pa sya nung nagsasarili sya!
"Damn! Tanggalin mo na nga yang nakatapal dyan sa bibig mo! Hmnn..." yumuyugyog pa rin ito dahil sa pagbayo nya.
Pagud na pagod naman si Sofia. "What's happening to you? Kailan ka pa nabaog?"
Mabilis na nagbihis ang babae. Padaskol na lumabas ng pinto bitbit ang shoulder bag. "You're useless, Leo. I think I'll just go back to my other partner! Hmp!"
Napahilamos na lang sya sa kanyang mukha. Darn that Cynthia! Paano nya ito aalisin sa kanyang sistema?
Bumukas muli ang pinto, si Sofia. She was red in anger. "Talagang hindi mo man lang ako hinabol ha?! Fine, I'm just gonna go back na lang talaga to my other partners!"
Sinubukan nyang magpaliwanag, kaso. "Mmmhhhmm..." peste! Maymasking tape nga pala ang bibig nya.
Nang tanggalin nya ito, parang pinunit ang mukha nya. Nanlumo na lang syang napaupo sa kama. Well, boring talaga ang lahat sa kanya, lalo na kapag wala si Cynthia.
KINABUKASAN, NAISIPAN na ni Leo na umuwi na sa condo na tinutuluyan nila ni Cynthia. It had been almost a week since he'd last seen her. He had to admit, even just to himself, he was starting to miss her.
Ngunit gabi na ay wala pa rin ito. Where could she have gone? A moment later, he heard someone unlocking the door from outside. He quickly opened it, and there was Cynthia... Nasubsob ito sa dibdib nya!
"Are you alright?" Nayakap nya ito. Damn, he just realized that he misses her so much!
Nag-angat naman ito ng ulo. "Oh, andito ka na pa... MR. LIWAYWAY..."
Crap! Talagang kailangang idiing bigkasin ang LIWAYWAY? "Bakit ka naglasing?" Inalalayan nya ito na makaupo sa sofa.
"Hindi ako naglasing, nag-inom lang kami ni Melanie..." Si Melanie na pinsan nito.
"Si Melanie? Bakit kayo nag-inom ni Melanie?"
"Hiniwalayan nya si Junjun..."
Inabutan nya ito ng tubig. "Bakit nya hiniwalayan?"
"Ito palang si Junjun- peke!" sabay inom nito ng tubig. "Hindi pala Montemayor, eh... Mayugyug pala ang apelyido ni kalbo..."
Natatawa na lang sya. "Ang bait mo talaga. Nilait-lait ka na nung tao, dinamayan mo pa."
"Eh, hindi ko naman sya matitiis."
Maldita si Cynthia sa salita pero ang totoo ay malambot ang puso nito. Matagal niya na iyong napapansin sa dalaga. She's a good person.
She looked at him. "Binanggit mo ba ako sa kaibigan mong CEO?"
Umupo sya paharap dito. "P-paano mo nalaman?" Kunwari'y wala syang alam.
"Pinadalhan nya kasi ako ng flowers."
"Oh, ayaw mu niyon, malay mo type ka nya."
Umayos ito ng upo. "Galit ka pa ba sa'kin?"
Tumayo sya at kumuha ulit ng tubig. "Wala na sa'kin 'yon. Hayaan na natin..." pero namumula na sya. Shit! Namumula talaga siya dahil sa babaeng ito, huh?!
"Sorry talaga..." nakayukong ulit nito.
"Don't be." Sabay inom nya ng tubig.
"Bakit kasi kailangan mong magsarili, nandito naman ako, ah!"
Naibuga nya yung ininom niyang tubig.
"Okay ka lang?" inosenteng tanong nito.
"What did you just say?"
"Ano ba, Leo! Girlfriend mo ako! Kung may pangangailangan ka, sabihin mo!" nanggagalaiti ito sa galit.
Bigla nya tuloy natungga yung isang basong tubig, hindi sya makapaniwala sa sinabi nito. Pero what if seryoso ito? What if lang naman--
Kinalabit siya nito, at namumungay ang mata na nginitian siya. "Leo, seryoso ako..."
"Okay..." Nginisihan niya ito. "Then we'll do it... NOW."
JF
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz