chapter 27
Naging buo na ang loob ko na tuluyang magpadala sa bugso ng damdamin at sa hatak ng tukso nang maramdaman ko ang paglapat ng sariling likod sa malambot na kama kasabay ang magaang pagpatong sa'kin ng walang saplot na katawan ni Franz.
Maliwanag pa sa labas dahil alas 4PM pa lang pero mukhang sisimulan na namin ang ritwal na kadalasan ay sa gabi isasagawa.
Nagpaubaya ako nang pinaghiwalay niya ang mga hita ko upang makapwesto sa pagitan ng mga ito.
"Are you ready, love?" masuyong tanong ni Franz habang ramdam ko ang mapaglarong pagkiskis ng ulo ng kahandaan niya bukana ng kasikipan ko.
"Yes," pigil-hininga kong tugon. "Take me, Franz."
"I love you, Juls. I love you so damn much, love."
Isang daing ang namutawi sa mga labi ko kasabay nang unti-unti niyang pagbaon sa nanabik kong kaangkinan. Kahit gaano ako kahanda sa pagbaon niya ay nahihirapan pa rin siya dahil sa sobrang laki niya at kasikipan ko.
Tagaktak ang pawis naming pareho habang inunti-unti ang pagbaon niya at napahiyaw ako dahil sa sumigid ang kirot sa kaibuturan ko nang may parang napunit sa loob ko bago siya tuluyang sumagad.
"It's okay... it's okay, you can take me, love," paulit-ulit niyang bulong sa'kin habang pinapaulanan ng mumunting halik ang buo kong mukha.
Wala sa sariling napakapit ako nang mahigpit sa mga braso niya kaya di ko napansin ang pagbaon doon ng mga kuko ko.
"I'm almost there," anas niya havang pinaliguan ng halik ang buo kong mukha.
"Almost there pa lang?" padaing kong reklamo. "Hindi pa ba bumaon lahat?"
"Halos kalahati pa lang, love," masuyo niyang tugon na sinabayan ng banayad na pagdiin.
Malakas na singhap lang ang tangi kong naisagot dahil ramdam ko ang parang may sariling buhay niyang kahabaan na pumipintig sa loob ko. Tang-ina, kalahati pa ba ito? Punung-puno na ang pakiramdam ko.
Parang gusto kong maiyak sa naramdamang sakit pero nakakapagtatakang kinaya ki dahil mas matindi pa rito iyong inaasahan ko base sa naalala kong laki niya.
Mukhang maswerte pa nga yata ako dahil kaakibat ng nararamdaman kong sakit ay kasabay ang kakaibang kiliti at sensasyong dulot ng pagkakahugpong namin.
Nanatili lang siyang nakabaon sa loob ko at kahit nag-iigtingan ang mga ugat niya sa katawan ay mukhang wala siyang balak gumalaw habang hindi pa ako sanay sa laki niya.
"Masarap na ba pagkatapos ng sakit?" paungol kong tanong.
"Yes, love... pasasarapin ko na," masuyo niyang tugon habang hinahaplos ang pawisan kong noo.
Isang pagbaon pa at parang bamanhid ang buo kong katawan dahil sa pagsigid ng kirot na nay kasamang sensasyon. Hindi ko na mawari kung alin iying hangganan ng sarap at sakit dahil parang naging isa sila kaya ang resulta ay halos tumirik iyong mga mata ko.
Sa nanlalabo kong mga mata at nakikita ko ang pamumula ng leeg ni Franz hanggang dibdib habang parang nahihirapan ang mukha niyang nakatunghay sa'kin.
"Masakit din ba para sa'yo?" di ko napigilang tanong dahil napapansin ko sa mukha niya.
"Fuck, no," hinihingal niyang sagot sabay kagat ng pang-ibabang labi. "Ang hirap lang magpigil dahil sinisigaw ng bawat himaymay ng katawan ko na gumalaw na at ibaon pang lalo ang sarili sa kalambutan mo," paos niyang dugtong.
Napasinghap ako dahil sa epektong dala sa katawan ko ng mga narinig. Dahil buo na siyang nakabaon sa'kin ay naging sensitibo ako bigla sa kahit sa simple niyang paghinga.
"Gumalaw ka na, Franz," padaing kong wika. "Please... Oooh!"
Iyon lang yata ang hinintay ni Franz mula sa'kin dahil iglap lang ay sabik ba sabik na siyang nagtaas-baba sa ibabaw ko habang parang mabangis ba hayop na umuungol dahil sa sarap.
Unti-unti na ring nawawala ang sakit at matinding sensasyon iyong pumalit. Damang-dama ko ang parang ay sariling buhay niyang sandatang kumikislot-kislot sa loob ko sa bawat mariin niyang pagsagad.
Totoo nga na masarap iyong daks!
Napuno ng ungol at halinghing ko ang buong silid dahil walang bakapagsabi sa'kin na ganito pala kasarap ang kapalit ng konting sakit.
Noong una ay alalay lang ang galaw niya na halos magpabaliw sa nagdedeliryo kong katawan pero di rin nagtagal at naging mapusok ang kanyang galaw na tuluyang tumupok sa buo kong pagkatao.
"Fuck! I've been fantasizing about this before," parang langong usal ni Franz sa gitna nang ginagawang pagbayo. "This is even better than my wildest fantasy!"
Parang hindi ang istriktong si Franz ang naririnig kong nagsalita kundi ay isang taong darang na darang sa paglasap sa sarap na ako lang ang kayang magbigay.
Nasa kalagitnaan kami ng pagpapasarap nang sunud-sunod na busina mula sa labas ng bahay ang narinig namin.
Nagkatitigan lang kami pero patuloy pa rin si Franz sa ginagawa habang nag-uusap ang mga mata namin kung sino ang maaaring bisitang dumating.
Pareho naming hindi inaasahan na may darating na isturbo sa mga oras na ito.
Habang papabilis ang galaw ni Franz na kusang sinasalubong ng katawan ko ay papalakas naman ang nasasarapan kong hiyaw na nakipagkumpetensiya sa sunud-sunod na busina sa labas.
Kung nagmamadali ang dumating na bisita ay paano na lang kami ni Franz na halos lasap na ang sukdulang matagal naming inasam-asam.
Isang mariing pagsagad pa ni Franz at tuluyang sumabog ang milyon-milyong sensasyon ng kiliti at sarap na sabay na lumukob sa'ming dalawa.
Sabay kaming napahiyaw, senyales nang tagumpay habang pinupuno ako ng mainit na katas na sumirit sa nakabaon niyang sandata.
Parehong mahigpit ang kapit namin sa bawat isa habang ninamnam ang tagumpay ng aming pag-iisa.
Ang mahigpit na yakap ni Franz ang tanging pumipigil sa panginginig ng buo kong katawan dahil sa tindi ng pinaranas niya sa'kin.
Pareho naming habol ang paghinga habang ninamnam ang papahupang init na pinagsaluhan.
Sabay kaming nagrereklamong napaungol nang muling marinig namin ang busina mula sa labas.
Muntik na naming nakalimutan ang tungkol sa dumating na isturbo.
"Hindi mo naman siguro mga pinsan ang nasa labas 'no?"pabulong niyang tanong.
"Baka si Daddy," biro kong sagot na umani nang mahinang tawa mula sa kanya.
Ginawaran niya ako ng masuyong halik sa mga labi bago dahan-dahang umalis sa pagkakabaon sa'kin.
Di ko mapigilang mapangiwi nang makaramdam ng hapdi sa nilisanan niya.
"Are you okay, love?" may pag-alala niyang tanong. "I'll get you some pain reliever."
Bago pa ako makahuma ay maliksi na siyang bumaba ng kama at lumapit sa isang drawer.
Kagat-labing napasunod ang mga mata ko sa naka-display niyang kahubdan. Dahil nakatalikod sa'kin ay napatutok ang mga mata ko sa matambok niyang puwet.
Di pa man ako nagsawa roon ay humarap na siya sa'kin kaya napatutok ako roon sa bagay na nagyayabang sa pagitan ng kanyang mga hita.
Ang laki talaga! Para akong lalagnatin habang iniisip na bumaon sa loob ko ang gano'n kalaki kaya hindi na nakapagtataka kung bakit mahapdi iyong ano ko.
"Come on, love, di mo pa kakayanin ang round two kaya huwag mo munang titigan."
Mabilis akong nag-angat ng tingin sa mukha ni Franz dahil sa narinig. Napasimangot ako dahil sa nakikira kong ngiting nakapaskil doon.
"Inumin mo muna ito para mabawasan ang sakit." Inabot niya sa'kin ang isang tableta ng pain reliever at isang bottled water na kinuha niya sa mini ref na narito sa kanyang silid.
Inilalayan niya akong makaupo nang makitang napapangiwi ako dahil sa nararamdamang pananakit ng mga hita na sinabayan ng panghahapdi ng kaselanan ko.
Matapos pala ang sarap ay paghihirap. Nawala lang pala saglit iyong naunang sakit pero sa bandang huli ay babalik din at may kasama pang pangangalay.
"Let's take a bath," aya niya sa'kin matapos kong inumin ang inabot niyang gamot.
"Paano iyong dumating na bisita?" tanong ko. Hindi ko na narinig ang busina sa labas kaya palagay ko ay umalis na ang bisita.
"Iniwan kong bukas ang gate. Napansin na siguro ng dumating iyon kaya inimbetahan na ang sarili papasok," kibit-balikat niyang sagot.
Normal lang naman na iiwanang bukas iyong gate at main door ng mga bahay dahil mahigpit ang seguridad ng mismong subdivision.
Kung sinuman ang bisitang dumating ay tiyak naka-register ito sa visitors' list ni Franz kaya nakapasok sa entrance pa lang ng subdivision.
Kung totoong nakapasok na sa bahay iyong bisita ay mas maigi pa ngang maligo muna kami bago humarap dito dahil tiyak nangangamoy kaming pareho.
"Ligo lang 'to, huh," nandidilat kong sabi kay Franz.
Sa estado kasi ng bagay sa pagitan ng mga hita niya na kasalukuyang sumasaludo sa'kin ay nangangamba akong madalawahan ngayon.
Masakit pa iyong buo kong katawan at katatapos ko lang maranasang mabiyak pero iyong salarin ay handang-handa na ulit umarangkada.
"Yes, love... ligo lang na may kasamang himas," paanas na sagot ni Franz na sinundan ng nang-aakit na kindat.
Napatili ako nang walang babala niya akong binuhat.
"Fraaanz," nanaway kong sambit sa pangalan niya na nauwi sa hagikhik nang kilitiin niya ako sa tagiliran.
Tiyak mahaba-habang liguan ito kaya kung sinuman ang bisitang dumating ay mas maiging aliwin niya muna ang sarili dahil maaantala pa ang paglabas ng eestima sa kanya .
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz