chapter 21
"F*cking...tease," paungol na anas ni Franz.
Mula sa pagkakayakap sa'kin ay gumapang ang mga kamay niya papunta sa pang-upo ko.
Napasinghap ako nang sinakop ng dalawa niyang palad ang magkabilaang pisngi ng pang-upo ko at dahil wala na akong suot na panloob ay deretsong tumatama sa balat ko ang mga kamay niya.
"Franz,"padaing kong usal sa pangalan niya nang pinisil niya ang pang-upo ko sabay diin sa'kin sa hinaharap niya.
"You think you can take me now because you're already eighteen?" nakataas ang kilay niyang tanong.
"Bakit? Gaano ka ba kalaki at 'di kita makaya?" pilya kong balik-tanong sa kanya.
"To be honest, I've received complaints about my size... it seems that I'm too big for some of my past experiences," mapaghamon niyang sagot.
Parang tinatakot niya ako upang umatras.
"Gano'n din ba si Ma'am Sabrina?" mapakla kong tanong.
Di naman pala siya kaya ni Ma'am, eh bakit nagtagal sila at iniwan niya ang obligasyon sa sariling pamilya para rito?
"We never did it during weekdays because she would be indisposed the next day," walang kakurap-kurap niyang sagot.
"Nakaya mo iyon?" di naniniwala kong tanong.
"I am celibate for more than three years already," mapang-akit niyang bulong sa'kin at ginawaran pa ng halik ang gilid ng labi ko. "Nakaya ko nga ang three years eh, pero... mukhang malapit na akong bumigay."
Kinilabutan ako in a good way sa mapanghibo niyang tono habang minamasahe ang pang-upo ko at maya-maya ang pasulong na paggalaw ng balakang niya.
Three years? Tama ba ang pagkaintindi ko na simula noong unang tapak niya sa section Hope ay di na siya nakikipag-sex? Kahit sa girlfriend niya? Teka, girlfriend pa naman niya that time si Ma'am Sabrina dahil after a year pa yata sila nagkahiwalay ayon sa kwento niya kanina sa'min ni Laureen.
Pero kahit na may excitement akong nararamdaman ay may bahagi pa rin sa loob ko ang medyo nag-alangan dahil sa natanggap niyang reklamo tungkol sa laki niya.
Talaga bang di siya kinaya ng mga nagdaang babae sa buhay niya? Oo nga at malaking tao siya at ramdam ko ngayon kung gaano kalaki ang umbok na nakatago sa ilalim ng suot niya pero di naman siguro iyon nakakamatay, di ba?
Bakit lagi kong nababasa na mas masarap kapag mas malaki? Scam ba iyon?
Di ako katangkaran at kumpara sa kanya ay hamak na mas maliit ako kaya nanganganib akong masibak at mahati sa gitna.
"T-teka... anong ginagawa mo?" kabado kong tanong nang maramdaman ang paakalas niya sa suot na senturon.
"Let's check if you're prepared for this," paos niyang sagot.
Nanlaki yata pati butas ng ilong ko nang marinig ko ang pagbaba ng zipper ng suot niya.
Hindi ko man makita ay dama ko ang paghubad niya sa suot na pang-ibaba.
Ang tapang-tapang ko pero sa pagkakataong ito ay gusto kong mag-time first lalo na nang maramdaman ko in flesh iyong dati lang ay umbok na tumutusok sa'kin.
Ngayon ay may ulo na ito at katawan habang ramdam kong dumadaiti sa hiwa ko.
Ang init... parang may sariling buhay na pumipintig habang kinikiskis niya ang katawan sa mismong hiwa ko.
Ang haba, tuwing ikiniskis niya pataas ay umaabot sa pusod ko iyong ulo habang iyong puno ay dumadampi sa butas ko.
Kapag pinasok niya ay siguradong manganganib iyong atay at bituka ko na aabutin mabubundol yata ng dulo nito.
Magkadikit na magkadikit ang ibabang bahagi ng katawan namin at naiipit sa'ming pagitan ang tinutukoy niyang di kinaya ng mga nagdaang babae sa kanyang buhay.
Hindi humihiwalay sa mukha ko ang matiim niyang titig habang patuloy akong tinutukso ng kahandaan niya.
Parang gustong tumirik ng mga mata ko sa kakaibang kiliting dulot nang tuluyang paglapat ng mainit naming kaselanan.
Minsan ko nang pinapantasya ang ganitong eksena sa pagitan namin ni Franz pero di ko napaghandaan ang malaking pagkakaiba nang nasa emahinasyon ko at sa aktuwal na pangyayari.
Walang-wala iyong mga nasa pantasya ko rito sa tindi ng sensayon at antisipasyon sa totoong kaganapan.
Kung dati ay ako iyong nang-aakit ngayon ay ako iyong mamimilipit at akit na akit sa mabagal na pagtaas-baba ng mataba niyang kahabaan sa kumikislot kong hiwa.
May sariling isip na gumalaw ang sarili kong balakang upang mas ikiskis ang sarili sa kanya.
Napahiyaw ako nang walang babala niyang inihampas ang kahabaan sa sensitibo kong kaangkinan.
"You want this, baby?" paos niyang tanong habang mapanuksong pinaraaman ng ulo ng alaga niya ang basambasa kong hiwa.
"F-Franz... oh gosh, please..." halos mabaliw-baliw kong hiyaw.
Kung ako lang ang masusunod ay gusto kong ibaon na niya. Gusto kong angkinin na niya ako nang tuluyan.
Gustong-gusto ko nang lapastanganin na niya ang pagkababae ko!
Nakulong ang mga ungol ko nang sinakop niya ang nakaawang kong mha labi.
Mapusok ang bawat galaw ng mga labi niya habang bumibilis ang pagkiskis ng kahandaan niya sa kaselanan ko.
Ilang sandali pa lang ay naramdaman ko ang paninigas ng aking mga hita kasabay nang pamamaluktot ng mga daliri ko sa paa.
Sa ikalawang pagkakataon ay nanginig ang buo kong katawan kasabay nang pagsabog ng sensasyon sa loob ko, partida wala pang pagbaon na nangyari at dinaan lang ako sa matinding kiskisan.
Sa gitna nang tinatamasa kong sarap ay humiwalay sa'kin ang mga labi ni Franz kasabay nang panginginig ng katawan niya at pagsirit ng masaganang katas mula sa kanyang kahabaan at tumama lahat iyon sa bandang puson ko.
Isang mahabang ungol ang pinakawalan niya habang lumarawan sa gwapo niyang mukha ang walang kapantay na sarap.
Ngayon ko lang napag-alamang pwede palang labasan kahit walang tusukang nangyari.
"Damn! I can't wait to be buried deep inside you," hinihingal na anas ni Franz matapos buong bigat na binagsak sa'kin ang sarili.
Pareho kaming naghahabol ng hininga matapos ang orgasmong pinagsaluhan.
Nasa ganoon kaming eksena nang binulabog kami nang malalakas na katok mula sa pintuan.
"Kuya! Ilabas mo si Julie, nasa baba ang buong angkan ng mga Ramirez, tang'na mo!" malakas na sabi ni Laureen sa likod ng pinto.
Nanlaki ang mga mata ko habang gumuhit naman ang nakakalokong ngisi sa mga labi ni Franz.
"Paano ba iyan, Julie? Wala ka nang takas sa'kin ngayon... tiyak na ipapakasal ka na sa'kin lalo na kung malaman nilang nagkulong tayo ng ilang oras dito sa kwarto," tila ay nananakot niyang pahayag.
"Ako pa talaga ang tinatakot mo? Matagal na kitang gustong pikutin, kung alam mo lang," nakangisi kong tugon.
"So, bababain pa ba natin sila o itutuloy natin 'to?" tanong niya sabay galaw nang balakang upang ipahdiinan kung ano ang tinutukoy niyang itutuloy namin.
"Kuya!" muli ay malakas na sigaw ni Laureen sa labas ng pinto. "Tang'na, hindi ako nagbibiro! Ilabas mo na si Julie dahil nandito ang mga magulang niyan! Tatawagan ko na sina Daddy at Mommy."
Nagkatinginan muna kami ni Franz bago naglapat ang mga labi namin.
"Lumabas na tayo at baka sirain ni Daddy ang pinto," natatawa kong sabi nang maghiwalay ang mga labi namin.
"Dumikit sa'yo ang amoy ko kaya siguradong iba ang iisipin ng mga magulang mo," tugon niya habang pinapaliguan ng halik ang mukha ko.
"Bakit? Huwag mong sabihing ikaw na ngayon ang takot maikasal sa'kin?" nakataas ang kilay kong biro sa kanya.
"Huwag mo akong hamunin at baka di na kita palalabasin dito," aniya.
Di ko napigilan ang pag-ikot ng mga mata ko. Sa lagay ba iyo ay may balak pa pala siyang palabasin ako gayong mas lalo niyang idiniin ang sarili sa'kin at halatang wala siyang bslak na umalis mula sa pagkakadagan sa'kin.
"Julie," tawag sa pangalan ko ng pamilyar na boses ni Daddy sa labas ng pinto.
Nanlaki ang mga mata ko dahil si Daddy na mismo ang basa likod ng pinto. Naaaliw naman akong pinagtaasan ng kilay ni Franz.
"I'll give you 10 minutes to bring yourself downstairs," seryosong pahayag nito.
Nang narinig ko ang papalayong mga yabag mula sa pintuan ay bahagya kong itinulak ang balikat ni Franz ipang umalis mula sa pagkakadagan sa'kin.
"Bakit ako ang sinabihan niya?" lukot ang mukha kong reklamo matapos tuluyang pakawalan ni Franz. "Dapat ikaw dahil ikaw 'tong ayaw akong palabasin," pairap kong dugtong.
"Alam siguro niya ba sa ating dalawa ay ikaw iyong matigas ang ulo," natatawa niyang tugon.
Bumangon siya at kumuha ng wipes upang linisin ang jalat ba iniwan niya sa katawan ko.
"Wala na tayong oras para maligo, kaya ito muna," saad niya habang pinupunasan ako.
Habang minamasdan ko siyang inaasikaso ako ay lalo kong napagtanto sa sarili na imposibleng mangyayari iyong pinangambahan niyang pagbabago ng nararamdaman ko para sa kanya.
Mahal ko siya at kahit na masasabing bata pa ako kumpara sa kanya ay nasisiguro kong panghabam-buhay na itong nararamdaman ko.
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz