Chapter 26
I WAS NOW NAKED.
Nakahiga ako sa kama, ang buhok ko ay nakasabog sa unan, at nakayakap ang aking mga braso sa hubad kong dibdib, na basa pa ang mga dulo dahil sa paghalik ni Miko. Manipis na underwear na lang naman ang tanging saplot sa pang-ibaba ko.
Nakaluhod si Miko sa harapan ko. He was shirtless, his body was not ripped, but more of an ectomorph type, with broad shoulders and subtly pronounced four-pack abs. Just right for an active nineteen-year-old guy.
Miko was staring at my face rather than my nakedness as he unbuckled his belt. Wala naman na akong itatago sa kanya para mahiya pa ako, pero iyong kanya ay hindi ko pa kasi nakikita nang harapan at nang buo. Nararamdaman ko lang minsan pero hindi naman sinasadya, at never ko ring tinangkang hawakan.
Paano kung mas scary pala kapag nasa harap ko na mismo? Puwede kaya na pumikit na lang ako? Pero mararamdaman ko pa rin pag ipinasok na ni Miko, kaya ang ipinag-aalala ko ngayon ay baka hindi ko pala kayanin.
"Anong iniisip mo?"
Napasunod siya ng tingin sa tinitingnan ko, doon sa bandang ibaba ng kanyang sikmura.
"Nagbago na ba isip mo? Puwede ka pang umatras pagbilang ko ng lima. Isa, dalawa... lima."
"W-what? Walang tatlo at apat?!" reklamo ko.
"E ang tagal mo, e. Basta, tapos na." Dumukwang na siya sa akin at hinawakan ang garter ng aking underwear.
Pinaupo niya ako nang mahubad niya na iyon sa akin. Hindi ako sa kanya makatingin, wala rin akong maisip sabihin, basta susunod na lang ako sa kanya dahil siya naman diyan ang may alam. Nang hawakan niya ako sa baba para patingalain. Hinalikan niya ako nang mariin.
Habang hinahalikan ako ay kumikilos ang isang kamay niya. Nang maghiwalay kami ay ayokong magbaba ng paningin dahil alam kong nandoon na. Nakalabas na. Tinigasan ko ang aking leeg para hindi mapayuko.
"Ayaw mo bang makita?"
Dahil sa tanong niya ay napilitan ako na sumilip, silip lang sana, ang kaso ay parang na-stroke ang leeg ko nang makita ko na. Kahit gusto kong magbawi ng tingin ay hindi ko na magawa. It was now in front of me, The thing I had only seen on his video and felt at times whenever I touched it by chance.
Mali ako. Akala ko hindi nakakatakot, pero nakakatakot pala. Kahit maputi naman at mamula-mula, hinding-hindi magiging cute, kahit pa lagyan ko pa ng ribbon ang dulo.
Nang tumikwas iyon ay napausod ako. "M-Miko, wait...!"
Mahina siyang tumawa. "Hindi ko ipapasok."
"Ha?" Nagtataka ako na napatingin sa kanya. "But you want to..."
"Hindi ko ipapasok, basta hawakan mo."
Napalunok ako. Hindi makapag-decide kung tempting ba iyong offer o ano. Pero mas mukhang kaya ko iyon kaysa kung itutuloy namin ang unang plano. Huminga ako nang malalim at marahang inilapit doon ang nanginginig na kanang kamay ko. Hahawakan ko lang, iyon lang. Hindi naman siguro ito nakakabutas ng palad.
There. I had finally touched it, and it twitched! Parang ayaw magpahawak kasi biglang nagalit. Napatingala ulit ako kay Miko para humingi ng saklolo, pero iba ang emosyon na nakita ko. Kagat-kagat niya ang kanyang ibabang labi.
Bigla na lang siyang yumuko at muli akong hinalikan. Naramdaman ko ang mahahabang daliri niya sa aking gitna, kaya ako napaungol sa bibig niya. He gave me a deeper kiss, took my tongue into his mouth, as he plunged his middle finger inside me.
"Anong nararamdaman mo?" he said into my ear. He inserted another one and started thrusting both of his fingers in and out of me. "Masarap?"
My cheeks flushed and my grip on his thing tightened in response to his question. But instead of being hurt, he seemed to like it. I knew he did because he looked at me and flashed me a smile.
"Itaas baba mo, Zandra."
Ang pagkakahawak ko ay aking marahang itinaas, pagkatapos ay ibinaba, at itinaas ulit. Paulit-ulit. Ang isang kamay niya ay humawak na sa kamay ko para tulungan ako. Hanggang makuha ko ang tamang tempo na gusto niya.
Miko was touching me while I was touching him. Habang ginagawa iyon ay titig na titig kami sa isa't isa. Hindi ko alam kung ano ang aking ekspresyon ngayon, pero hindi ko magawang alisin ang aking paningin sa ekspresyon na nakikita ko ngayon kay Miko. This side of him that I only got to see now, it was lewd, yet so hot. Even his soft moans and groans were too hot.
Because I was so focused on him and the crazy sensation he was causing me, I didn't realize my lips were now making lewd sounds too. My moans grew even louder. It felt so good and I wanted more. Just a little bit more to get myself off the peak. Miko knew, and his fingers thrust harder and deeper into me, until I exploded and my body shook with bliss.
Napanganga ako sa hiya dahil nakatitig siya sa aking mukha. But when he saw my shocked reaction, he smiled at me, raised one eyebrow and said, "Cute."
Umawang ang mga labi ko. Cute?!
Miko suddenly changed his pace. He started thrusting his hips more rapidly, pushing his thing on my palm as he clenched his teeth. A little later, he lowered his pace and began groaning as if in pain. Di nagtagal ay naramdaman ko ang pagpupumiglas at mas pamamaga ng dulo ng kanya sa aking palad. Basta niya binaklas ang kamay ko, at kasunod niyon ay ang pagpulandit ng malapot na likido sa mga hita ko.
He let out a soft moan before falling into my shoulder. Niyakap ko naman siya at marahang hinaplos ang kanyang buhok. When I bent to look at his face, I found myself gazing into his gorgeous drowsy eyes, which stared right back at me.
That was all I remembered because I had fallen asleep while hugging Miko. Nagising ako na mataas na ang araw, tanghali na, at wala na siya sa tabi ko.
Hindi na ito bago. Palagi namang pag nagigising na wala na siya. Kakaiba lang ngayon, ang bigat sa pakiramdam. Parang biglang lumawak ang kama ko kahit maliit lang naman ito.
Bumalik sa balintataw ko ang nangyari kanina bago pumutok sa labas ang araw. It was different. We'd touched each other until we were both satisfied. I consented, even though it was only yesterday that I was crying for another guy.
Niyakap ko ang unan na ginamit niya habang tinitimbang ang aking nararamdaman. I trusted Miko so much that I was allowing him to touch me, and I always wanted to see him and be with him, but what about my long-time dream guy? What exactly did I feel for Arkanghel?
Totoo na nasaktan ako kay Arkanghel, kasi umasa naman talaga ako rito. Pero na-realize ko ngayon na kaya hindi ko ganoon katagal dinidibdib dahil nasa aking tabi palagi si Miko. I was simply entertaining myself, until I went off track. But it was useless to regret it now. Because I think that I had finally grown to like this guy. As in, I truly like him.
Tiningala ko ang lavendrer dream catcher na bigay niya noon sa akin. Looking at it made me feel more certain. I would never have forgotten Arkanghel so fast if I hadn't fallen for Miko. The only problem was that this guy didn't feel the same way about me, though.
'But, Miko... if I would try really, really hard, would you be able to like me too?'
ARKANGHEL DEL VALLE WAS NO MORE.
Ang pagpunta nito ng Manila para doon magtrabaho ay simula pa lang, dahil pagpunta nito roon ay doon na mismo naganap ang pinaka-katapusan. Nahanap na ito ng tunay nitong pamilya. Katulad ng isang drama sa mga teleserye, isa raw pala itong nawawalang anak ng isang mayamang pamilya.
"Talaga, Zoren?! Mayaman ang tunay na mga magulang ni Arkanghel?!" Ang lakas-lakas ng boses ni Mommy pagpasok ko sa pinto. Galing ako sa school. Sa DLSU Dasma.
Tumango si Daddy. "Hindi lang daw basta mayaman, sobrang yaman daw ayon kay Pareng Kiel. Dinala na nga raw si Arkanghel sa ibang bansa."
Tumingin sa akin si Mommy. "Anak, sigurado ka bang hindi talaga naging kayo ni Arkanghel?!"
Imbes sagutin si Mommy ay tahimik na umakyat na ako sa kuwarto ko. Parang kailan lang, todo talak si Mommy sa pandidiri nang malamang nakipag-live in si Arkanghel. Pero ngayon ay parang gugustuhin pa yata ni Mommy na ako ang naka-live in ni Arkanghel at hindi si Sussie.
Pagpasok sa kuwarto ay napabuntong-hininga ako. How could I still think or Arkanghel after everything that happened between me and Miko? Unfair kay Arkanghel na isipin ko pa ito, kahit pa hindi rin naman talaga ako nito gusto.
Umupo ako sa kama ko at tiningala ang dream catcher na bigay sa akin noon ni Miko. Speaking of the devil. Nasa Manila na pala nag-aaral si Miko. College na. Bachelor of Science in Business Administration sa FEU. Iyon ang course niya kasi iyon daw ang maiksi ang pila noong nag-enroll siya.
Matatapos na ang isang taon, at next year ay second year na siya sa BSBA at ako ay third year sa BSN. Doon siya sa bahay ng daddy niya nakatira pag may pasok, at umuuwi lang ng Cavite every Friday night. At syempre, kapag uuwi siya ay hindi puwedeng hindi siya pupunta rito.
Ganoon siya. Walang pasabi pero sa akin umuuwi.
Kinuha ko ang aking phone para i-check ang wall niya na aking madalas ginagawa. Wala lang. Nakasanayan ko lang, kahit wala naman akong importante ritong nakikita. Kung hindi kasi puro tungkol sa games ay puro tagged post lang naman sa kanya. Hindi na rin siya gaanong active. In fairness, nag-mature na siya mula nang mag-college.
Nag-o-online na lang siya minsan. Namahinga na rin ang mga walang kuwentang post at selfies niya. Iyong last na palit niya ng DP ay last year pa. Nagpa-legit check lang siya kung guwapo raw ba siya. Pagkatapos niyon, wala nang kasunod pa.
Pag-check ko sa wall niya ay may bago, pero tagged post lang ng isa niyang schoolmate na lalaki. Kuha sa labas ng university nila habang naghihintay sila ng jeep pauwi. Inisa-isa ko nga agad na tiningnan.
Una kong hinanap kung may babae silang kasama, pero puro lalaki lang talaga sila. May isang solo siya. Stolen shot. May hawak na samalamig. Sumisipsip sa straw. Napangiti ako. Cutie.
May mga comments. Tiningnan ko. Siya lang pala iyong nag-comment sa sarili niyang photo. Ang sabi: Michael Jonas Pangilinan: Sarap mo, beh.
May apat na reactions ang comment niya. May heart, haha, at sad react. Tiningnan ko agad kung sino-sino. Puro babae kaya pumintig ang sentido ko.
Sa ibang comment naman ako tumingin. Kaunti lang naman, pero dalawa ay babae. Inaasar siya pero kahit comment lang ay naririnig ko ang tono. Hindi ko gusto. May isa pang comment dito, mabuti at lalaki na. Si Bimbo, iyong isa sa extended tropa niya.
Bimbo Zaragosa: Famous, men!
Michael Jonas Pangilinan: Satrue. Kaunti na lang hindi na ako mamamansin.
Pagkatapos kong magtingin-tingin sa wall niya ay ibinaba ko na ang phone. Tiningnan ko ang kalendaryo sa likod ng pinto. Napahawak ako sa aking bibig. Friday nga pala ngayon, ibig sabihin ay uuwi siya mamayang gabi dito sa Cavite!
Napabalikwas ako ng alis sa kama at tingin sa paligid. May oras pa bago gumabi. Nagmamadali kong kinuha ang walis sa sala. Maglilinis ako ng buong kuwarto ko at pagkatapos ay isang oras akong maliligo!
PAGSAPIT NG GABI. Pagkakain at pagkaligpit sa kusina ay nasa kuwarto na ako agad. Patingin-tingin sa oras. Nang mag-11:00 p.m. na ay bumilang lang ang ilang segundo, nakarinig na ako ng pagbato sa bintana ko.
Hinawi ko agad ang kurtina at binuksan agad ang sliding window, sakto naman na nakaayat na si Miko. Pagsampa niya ay pumasok siya agad sa loob at niyakap ako. "Kumain ka na?"
"Oo, ikaw?"
Ibinaba niya ang bitbit na duffle bag. "Kumain lang ako ng balut habang nagpupuno iyong bus sa Baclaran."
Tinulungan ko siyang hubarin ang suot niyang varsity jacket na nakapatong sa suot na uniform. Naka-polo pa siya, slacks, at black shoes. Pagkagaling sa university ay hindi na yata siya dumaan pa sa daddy niya, dahil dumeretso na siya pauwi rito sa Cavite. Sa akin.
"May ulam pa sa ibaba. Iinitin ko." Iniwan ko siya at pumunta ako sa kusina. Pagbalik ko ay nakahiga na si Miko sa aking kama habang hawak ang aking cell phone. Ugali niya na talagang kapag uuwi ay magkukutingting siya roon.
"Sino itong nagtsa-chat sa 'yo?" salubong ang kilay niya na tanong.
"Alin?" Inilapag ko ang tray ng pagkain niya, saka tiningnan ang phone. "Ay, wala iyan."
Hindi pa rin naman niya binitiwan ang phone ko. Wala naman siyang makikita. Iyong mga lalaki na nag-a-add sa akin at nag-ch-chat ay hindi ko pinapansin.
Ngayon ay nagpi-Facebook na siya gamit ang Facebook ko. Habang nag-i-scroll sa wall ay sinusubuan ko naman siya ng pagkain. Ganoon hanggang sa makatapos. Pinainom ko na siya ng tubig. Naubos niya ang laman ng isang baso. Tapos balik Facebook ulit.
"Pa-jingle." Ibinaba niya na ang phone ko. Sinamahan ko siya sa banyo sa ibaba. Deretso hilamos na rin siya saka toothbrush. Yup, may toothbrush akong binili para sa kanya. Madalas kasi siyang kumain sa gabi.
I went back to my room first. Kampante naman ako na hindi magigising sina Mommy at Daddy, plus kung sakali ay may sariling banyo naman sa kuwarto ang mga ito. Dahil wala pa si Miko ay nag-spray muna ako sa paligid ng air freshener. Ang travel bag niya ay ini-spray-han ko ng sanitizer.
Pumasok siya sa pinto habang nagkukuskos ng tuwalya sa kanyang mukha. Tuwalya ko ang gamit niya. Naka-T-shirt na lang at boxers. Kinuha ko naman ang hinubad niyang polo at slacks para i-hanger. Sumampa na siya sa kama pagkatapos.
Pinatay ko na ang ilaw matapos buksan ang lamp shade bago ako tumabi sa kanya sa kama. Umusod naman siya palapit sa akin, at agad sumubsob sa leeg ko.
Napatingala ako nang maramdaman ang pagsipsip niya sa aking balat. "Miko, wag sa kita," paungol na saway ko sa kanya.
"Gusto mong lagyan kita sa hindi kita?"
Nang ipasok niya ang kamay sa loob ng damit ko ay mariing napapikit na lang ako. Hindi ko na siya sinasaway, dahil kung sasawayin ko siya ay alam kong titigil nga siya.
Ipinasok na ni Miko ang ulo niya sa loob ng damit ko. And again, I could only moan while clutching my bed sheets for the next few minutes...
TULOG NA SI MIKO SA TABI KO.
Pagod. Pagod din naman ako. Pero ayokong matulog. Ayokong matulog dahil alam kong sa aking paggising ay wala na naman siya sa tabi ko.
Kapag nagising siya mamaya, aalis na siya agad kahit tulog pa ako. Ganoon palagi. Nagigising ako, wala na siya sa tabi ko. Nagigising ako na parang kulang ang pakiramdam. And I didn't want that now.
Time's up. Masyado na siyang nag-e-enjoy. Kailangan na naming magkalinawan once and for all. Hindi naman na kami mga menor de edad at ang dami na naming ginawa na hindi dapat ginagawa ng magkaibigan o ng pekeng magpinsan.
If he hadn't understood his feelings yet, then I would make him. But before that, I needed to prevent him from leaving when he woke up. Bumangon ako at naghagilap sa closet ko. Nang wala roong makita ay lumabas ako ng kuwarto at pumunta sa likod-bahay. Nangislap ang mga mata ko nang makita ang hinahanap.
Pagbalik ko ay may bitbit na akong manipis na lubid. Iyong pantali sa lumang bike ko noong elementary ako. Sumampa ako sa kama at itinaas sa headboard ang mga kamay ng natutulog pang si Miko.
Nang maitali na siya ay napangiti ako. Niyakap ko na siya matapos tabihan. "Tingnan natin kung makatakas ka pa sa akin, Michael Jonas Pangilinan."
JFstories
#BadLoverbyJFstories
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz