9
Επιλέγοντας τη Θεραπεία αντί για τις Αυτοκτονικές Σκέψεις
Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που έμαθα είναι ότι είχα επιλογή για το πόσο θα σκεφτόμουν την αυτοκτονία.
Όταν ήμουν πολύ αυτοκτονικός, το σκεφτόμουν όλη μέρα.
Ζούσα μέσα σε βασανιστικά συναισθήματα, φανταζόμουν συνεχώς τον θάνατο.
Αλλά ύστερα από πολλά χρόνια οδύνης, συνειδητοποίησα κάτι καθοριστικό:
Το να σκέφτεσαι την αυτοκτονία δεν θεραπεύει.
Δεν λύνει τον πόνο — απλώς σε κρατάει παγιδευμένο μέσα του.
Αυτή η συνειδητοποίηση μού επέτρεψε να αρχίσω να αλλάζω οπτική.
Ανακάλυψα ότι μπορούσα να επιλέξω πόση ώρα θα άφηνα τον εαυτό μου να σκέφτεται την αυτοκτονία.
Επειδή αυτές οι σκέψεις ποτέ δεν θεράπευαν τον πόνο μου, πέρασα από το να εμμονεύω μέρες ολόκληρες, στο να τις επιτρέπω μόνο για ένα λεπτό.
Τώρα, δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να το σκέφτεται καθόλου — γιατί δεν θεραπεύει.
Κι αυτό που πραγματικά ήθελα δεν ήταν ο θάνατος· ήταν η θεραπεία.
Κάθε μικρή πράξη προς τη θεραπεία ήταν μια μεταμόρφωση:
Όταν περνούσα πέντε λεπτά στο διαδίκτυο ψάχνοντας μια νέα δεξιότητα αντιμετώπισης,
αυτό ήταν η αρχή της θεραπευτικής μου μεταμόρφωσης.
Όταν αφιέρωνα δέκα λεπτά για να εξασκήσω τη θετική σκέψη ώστε να απαλύνω τα συναισθήματά μου,
κι αυτό ήταν η αρχή της θεραπευτικής μου μεταμόρφωσης.
Με τον καιρό, επειδή επέλεξα μια ζωή αφιερωμένη στη θεραπεία,
έπαψα να είμαι αυτοκτονικός.
Ζώντας μια Ζωή Θεραπείας
Θες να θεραπεύσεις τον πόνο;
Τότε ζήσε μια ζωή θεραπείας.
Μάθε μια δεξιότητα. Εξασκήσου. Ύστερα μάθε μια άλλη.
Σταδιακά, θα χτίσεις ένα σύνολο θεραπευτικών εργαλείων — μια δεξιότητα ίασης —
που θα σε βοηθά να μεταμορφώνεις τον πόνο σου σε ανάπτυξη.
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz