8
Από το «Θέλω να Πεθάνω» στο «Θέλω να Θεραπευτώ»
Κατάλαβα κάτι πολύ σημαντικό:
Όταν είχα αυτοκτονικές σκέψεις, δεν ήθελα πραγματικά να πεθάνω — ήθελα να θεραπευτώ.
Αλλάζοντας τον φακό μέσα από τον οποίο έβλεπα τη ζωή, άλλαξαν τα πάντα.
Το να σκέφτομαι την αυτοκτονία ποτέ δεν έλυσε τα προβλήματά μου· απλώς με κρατούσε κολλημένο μέσα στον πόνο.
Όταν όμως άλλαξα οπτική, άρχισα να βλέπω την αληθινή μου αποστολή.
Συνειδητοποίησα πως αυτό που πραγματικά ήθελα ήταν να θεραπεύσω τον βαθύ, βασανισμένο πόνο που κουβαλούσα.
Μόλις το κατάλαβα αυτό, απέκτησα επιτέλους έναν στόχο:
να μάθω για τη θεραπεία — και να θεραπεύσω τον ίδιο τον πόνο.
Ήμουν σε ακραίο πόνο, οπότε έπρεπε να δουλέψω πολύ.
Αλλά τουλάχιστον τώρα είχα κατεύθυνση.
Άρχισα να μαθαίνω πώς να θεραπεύω τα δικά μου συναισθήματα.
Οι γιατροί το αποκαλούν «συναισθηματική ρύθμιση» — δεξιότητες που σε βοηθούν να περάσεις μέσα από τον πόνο και να φτάσεις σε μια κατάσταση ευεξίας.
Έμαθα να μην τρέφω τις αρνητικές σκέψεις και τις γενικεύσεις όπως:
«Η ζωή μου ποτέ δεν πάει καλά»,
«Ποτέ δεν θα έχω τίποτα»,
ή «Δεν μπορώ να επιβιώσω.»
Αντί γι' αυτό, άρχισα να παρατηρώ πότε το μυαλό μου γινόταν αρνητικό και να εξασκούμαι σε πιο ρεαλιστικές και ελπιδοφόρες σκέψεις:
«Η ζωή μου δεν έχει πάει καλά ακόμα, αλλά μπορεί να πάει.»
«Μπορεί να μην έχω πολλά τώρα, αλλά μπορώ να χτίσω περισσότερα.»
«Μπορώ να επιβιώσω.»
Δούλεψα επίσης στο να μειώσω την εμμονική σκέψη για τις σχέσεις (όσο καλύτερα μπορούσα).
Εξασκήθηκα σε τρόπους σκέψης που στήριζαν τη θεραπεία μου.
Άκουγα ιστορίες άλλων ανθρώπων που ξεπέρασαν τις δυσκολίες τους — και χωρίς να το καταλάβω, αυτό με θεράπευε κι εμένα.
Τώρα, αντί να σκέφτομαι «Θέλω να πεθάνω»,
προσπαθώ να σκέφτομαι «Θέλω να θεραπεύσω αυτόν τον πόνο.»
Η πρώτη σκέψη δεν σε πηγαίνει πουθενά·
η δεύτερη σου δίνει έναν στόχο.
Κι όταν έχεις έναν στόχο, μπορείς να τον φέρεις στον θεραπευτή σου, να μιλήσεις με φίλους ή να κάνεις τη δική σου έρευνα για το πώς να θεραπεύσεις τον πόνο.
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz