ZingTruyen.Xyz

Until Our Next Eclipse

10

vampiremims

"Sue, ang sabi mo hindi guwapo ang bodyguard mo! Ano 'yan? Hindi ba guwapo para sa'yo, 'yan?"

Hinawakan pa ni Jelly ang braso ko at hinila-hila ako habang nakatingin kay TL na nagmamasid sa location ng shoot namin ngayon para sa bagong product at para na rin sa mga billboards na ipapagawa namin.

Kararating lang namin pero inabala na agad ng lalaki ang sarili sa pag-check ng lugar na iyon na para bang may gagawa naman ng masama sa akin sa lugar na iyon.

Hinayaan ko na lang siya dahil iyon naman din ang trabaho niya.

Hindi ako kumibo pero nakatingin lang din ako sa lalaki.

"Ang guwapo niya, e," sabing muli ni Jelly, may kilig na sa tinig nito nang sabihin iyon.

I looked at him and suppressed myself from rolling my eyes.

"Tumigil ka na nga," saway ko sa kaniya. "Mamaya marinig ka niyan," sumulyap din ako sa gawi ng lalaki.

"So? That's fine! Para mas mapansin niya ako," sagot nito sa akin at ngumisi pa nga.

I smacked my lips and looked at her. "Naayos mo na ba ang mga kailangan ngayong araw? Yung gagamitin ko na damit? Magpapa-make up na ako at magpapaayos. Nakapag-order ka na ng lunch at merienda for later? Pinag-breakfast mo ba ang nga tao rito?"

Tumingin sa akin si Jelly at sumimangot sa sunod-sinod na tanong ko.

"Ayos na lahat, Sue. Nakapag-checklist na ako at lahat ay maayos naman," ipinakita pa niya sa akin ang checklist para sa ngayong araw. "Naka-ready na rin ang mga cheque na pipirmahan mo mamaya."

Tumango ako ng maliit dahil talaga namang efficient kung magtrabaho si Jelly.

"Now, can I go back ogling at your bodyguard?"

I frowned at her.

"Bahala ka na d'yan," sagot ko na lang bago ako naglakad papunta sa kung saan naka-set up ang para sa hair and makeup para maayusan na rin ako.

I was looking at him through the mirror and I saw Jelly talking to him.

Hindi man lang talaga niya maitago ang ngiti?

I scoffed a little.

"He won't talk to you. Masungit 'yan, e," bulong ko bago kinuha ang kape ko na dala at nang muli akong tumingin sa may salamin, nakita ko kinakausap na ni TL ang babae.

He even smiled at her!

What the?

Napalingon ako sa kanila.

"Is everything okay, Ms. Sue?" maagap na tanong sa akin ng nag-aayos sa buhok ko.

Maging si TL ay tila alisto na nilingon ako at nagsalubong ng bahagya ang mga kilay para tignan kung ano ang nangyari.

Kinagat ko ang labi nang nagtama ang timgin naming dalawa bago napalunok dahil tila may bara sa lalamunan ko sa mga oras na iyon.

"Y-yes. Everything is... fine," huminga ako ng malalim at umayos ng pagkakaupo ag muling tumingin ng diretso para kalmahin ang sarili.

When I looked at the mirror again, I saw him looking at me.

I just heaved a sigh as I continued to calm my breathing and to ignore him.

Nagsimula na akong ayusan habang si TL ay naupo sa may hindi kalayuan sa akin at nakamasid lang siya sa kung ano ang ginagawa ko.

"Sue, may nagpadala ng flowers," sabi ni Jelly at may hawak na bouquet ng bulaklak nang lumapit sa akin.

"Hmm? Kanino galing?"

"Bongga, ha! Ang ganda ng bulaklak," sabi naman ni Mindy—ang makeup artist na kinuha ni Jelly.

"May card na kasama," sabi ni Jelly at iniaabot niya sa akin. "Tignan natin kung sino ang nagpadala."

Akmang kukunin ko sana pero nasa tabi ko na agad si TL na siyang kumuha ng card mula kay Jelly.

Sabay-sabay pa kaming napatingin sa lalaki.

"From now on, I need to inspect every package or gift that Ms. Dajero receives."

"Pati bulaklak?" tanong ko, kunot ang noo.

He glanced at my way before giving me a nod.

"Yes."

"Pero wala namang nagpapadala sa kaniya ng kung ano-ano. Usually PR kits o kaya gifts from distributors, suppliers, and suitors—"

"That was before she had a bodyguard. Now that I'm here, I will inspect every package—whether it's from distributors, suppliers, or... suitors." He glanced at me as he said the last word.

Gusto ko siyang simangutan pero alam ko naman na kasama talaga iyon sa kailangan niyang gawin kaya hindi na ako nakipagtalo pa.

"Okay, so who sent the flowers?" I asked him instead.

He checked the card, his expression darkening before he looked up at me.

"Harris Smith," sagot nito na parang may halong inis nang banggitin ang pangalan ni Harris.

"Nililigawan ka na talaga niya, Sue?" si Jelly ang nagtanong pero hindi ko na nasagot dahil bumalik na sa puwesto ang nag-aayos ng buhok ko.

Naging abala kami sa buong maghapon na iyon sa shoot. Ilang sets din kasi ang kukuhanan kaya nagpapalit pa ako ng damit at iniiba rin ang buhok ko.

While I was in front of the camera, I could see TL watching me with an intense gaze.

Gusto kong ma-conscious bigla habang nanonood siya pero alam ko naman na maayos ang itsura ko sa mga oras na iyon kaya wala naman siyang maipipintas sa akin.

Pero mukhang nahati ang atensiyon nito nang lumapit si Jelly at inalok siya ng kape na tinanggap naman nito.

"Ms. Sue, smile po," ani ng photographer sa akin. "Dito po sa akin ang tingin."

I cleared my throat and nodded before I forced myself to smile and posed for the camera.

Nang mapatingin akong muli sa gawi ni TL, nakatingin pa rin siya sa akin pero ngayon ay nakangisi na, para bang alam niya na sa kaniya ako nakatingin kanina.

I just filled my lungs with air as I tried to ignore his presence.

Hindi madali dahil ramdam ko ang lagkit ng tingin niya sa akin, pero kailangan kong gawin dahil gusto kong matapos ang trabaho ko ngayon at ayokong isipin ang iritasyon na nararamdaman ko ngayon sa lalaki.

Doon na rin kami nagtanghalian at nag-merienda dahil inabot pa nga kami ng halos alas-singko ng hapon.

Hindi na rin ako nag-alis ng makeup habang nagpapahinga kami. Hinihintay ko na lang ang mga kailangan kong pirmahan bago naman kami umalis para kitain si Harris para sa dinner.

"Are you still going to have dinner with him?"

Lumapit sa akin ang lalaki at naupo sa may tabi ko.

"Himala, tapos ka ng makipag-usap sa lahat ng nandito, ano? Kaya ako na ulit ang kakausapin at papansinin mo?" tanong ko sa kaniya imbes na sagutin ang tanong niya.

"Hmm?" he leaned on the couch while he was looking at me. He titled his head while he's looking at me.

Okay, fine. He didn't talk to everyone.

Siya ang nilalapitan, actually.

"Wala," pag-iwas na sagot ko habang tinitignan na lang ang mga photos na pinadala sa akin mula sa shoot kanina.

He chuckled softly.

"Let's just go home after you finish all your work."

Nilingon ko siya at kinunutan ng noo.

Siya talaga ang magdedesisyon kung uuwi na kami?

"Bakit uwing-uwi ka?"

He shrugged. "You're tired. It's better to go home and have some rest, don't you think?"

I raised my brow.

"If you're tired, go home and rest. Ipapahatid kita sa company driver. I will have dinner with Harris tonight whether you're coming or not," sagot ko naman sa kaniya.

"Yeah, like that's going to happen. I will be wherever you are," he huffed.

Hindi na rin siya umalis sa tabi ko hanggang sa matapos ang lahat ng kailangan kong pirmahan at nagbilin pa ako sa staff namin na naroon.

Jelly is obviously crushing on him with her flirty gazes on him. Hindi ko alam kung napapansin ba iyon ni TL dahil normal lang naman ang pagsagot nito sa mga tanong ng babae.

Actually, he's being friendly and at the same time, formal.

It's different when it's just us and he's casually mentioning my... pussy.

Nasa sasakyan na kami at sa harap na rin ako naupo habang si TL ang nagmamaneho. Hindi naman na rin siya nakipagtalo sa akin sa desisyon kong kikitain ko si Harris ngayong gabi at mag-dinner kasama ito, pero hindi na rin ito masiyadong kumikibo.

Nakakapanibago pa rin para sa akin na mag kasama na ako ngayon sa mga pupuntahan ko. Noon kasi ay nasanay talaga ako na ako lang mag-isa.

Wala naman kasing nagtatangka sa buhay ko o ano.

And it's funny that I have a bodyguard not because I might be in danger or what, but because my dad is afraid that I will do something reckless or anything.

I stole another glance at TL, who was focused on the road, his sharp features illuminated by the glow of the street lights outside. Since he was wearing a polo shirt, it reveals his forearms—strong, veined, and effortlessly commanding. The way his fingers gripped the steering wheel with ease, the occasional flex of his knuckles as he maneuvered the car, had me staring longer than I should have.

"You're staring."

His deep voice jolted me, and my eyes snapped from his arms to his face. A smirk was playing at the corner of his lips, though his gaze remained on the road. Heat rushed to my cheeks, caught in the act.

"Oh, why? Bawal ba?" I huffed, trying to mask my embarrassment as I turned away. "Other people can stare at you, but when I do it, you call me out?"

I crossed my arms, but I knew the damage was done—he caught me staring at him, and from the way his smirk deepened, he was enjoying every second of it.

"I just said you're staring," he chuckled softly.

"Ano naman kung titigan kita? Bodyguard naman kita. I can stare at you whenever I want," depensa ko pa rin para lang hindi ako mapahiya.

"And you're my client, meaning I can also stare at you whenever I want, right?" he turned his head towards me before he watched the road again.

Hindi talaga nagpapatalo 'tong lalaking ito!

Dumiretso na rin kami sa may restaurant kung saan ko kikitain si Harris. Wala pa naman siyang message sa akin mula nang sinabi niya kung saan kami magkikita.

Tahimik lang si TL habang nasa loob kami ng restaurant. Gaya noong nakaraan, nauna pa rin akong dumating doon kaysa kay Harris.

TL sat on the table next to ours so he could watch over me.

Lumapit sa akin ang waiter ay sinabihan ko ito na mamaya na ako mag-o-order kapag dumating ang kasama ko. Hindi pa naman din nag-order si TL kaya napakunot ang noo ko.

"You should order your food."

He leaned on his seat while he's looking at me.

"I'll order once I'm sure you're not just wasting your time here."

Maaga pa naman kaya iniisip ko na baka na-stuck sa traffic si Harris pero wala pa rin itong message sa akin hanggang ngayon.

Ayoko naman din na mag-message o tumawag sa kaniya para lang magtanong kung nasaan na siya kaya nanahimik na lang ako habang naghihintay sa lalaki.

Nag-check na lang din ako sa menu para alam ko na kung ano ang i-o-order ko mamaya.

We had been in the restaurant for about fifteen, maybe twenty minutes when TL suddenly got up from his seat. I watched him as he strode toward me.

"Let's go."

"Huh?"

"You've been waiting for twenty minutes already. Let's go," aya niya at kinuha pa ang bag ko bago hinawakan ang braso ko para akayin na ako.

"Maybe he was stuck in traffic," pagdadahilan ko at sinubukan na bawiin ang braso ko sa kaniya.

"Maybe, and that means you will wait longer here," halata ang iritasyon sa tinig niyo.

Well, I do get him, actually.

Hindi naman ito ang unang beses na naghintay ako kay Harris, e.

At nakakainis naman din talaga.

"Let's go."

Before I could react, TL grabbed my wrist, pulling me up from my seat with firm pressure. His grip was steady but not rough as he guided me out of the restaurant, straight toward my car.

Binitawan niya lang ako nang buksan niya ang pinto para sa akin.

"Get inside."

I tilted my head, deliberately stalling. "But what if he arrives?" I pressed, watching the way his jaw clenched.

I knew I was pushing his buttons, and I liked it.

Palagi niya naman akong binubuwisit, e. Makaganti man lang paminsan-minsan sa kaniya.

"Then he'll eat alone," he shot back without hesitation. "Get in."

"But he'll look for me," I continued, still refusing to move. "We were supposed to talk tonight, have dinner, and—"

"And what?" He cut me off, his voice sharper this time. "Talk and then you will tell me again that he made you wet?" His scowl deepened.

My mouth fell open. "What—"

"I can make you wet without making you wait for me to do it." His words came out low, controlled, but thick with something darker. Then he exhaled sharply, as if reeling himself back in. "Now, get in. We're going home."

Hindi ako nakasagot sa sinabi niyang iyon kaya naman pumasok na lang ako sa may sasakyan at pinanood siyang umikot para sumakay na rin.

My heart was hammering inside my chest as he started the engine.

I could feel him controlling his breathing. Para bang iniisip din nito ang sinabi sa akin kanina lang.

At hindi ko rin mapigilan na hindi maapektuhan kapag nagsasabi siya sa akin ng gano'n.

The way he says those words sends a shiver to my spine... affecting me.

"Pinaghintay mo rin naman ako..."

"Hmm?"

"You were late last night, remember? You're supposed to meet me at our house. Nakauwi na ako, wala ka pa rin at—"

"I was at the restaurant," putol niya sa sinasabi ko. "I talked to you about the email to tell you that I'm your bodyguard, but instead of talking to me, you used your foot to make my dick hard, remember?"

Pinamulahan ako ng pisngi nang maalala ang ginawa ko na iyon.

"I..." kumibot ang labi ko. "I just... did that because you're being an ass!"

"I wasn't, I was just telling you that it's not right to ignore someone's effort," pagtatanggol nito sa sarili.

"Yeah, right. Whatever," I rolled my eyes and looked away and bit my lip.

All this talk makes me feel... hot.

Damn it.

"Your dad also asked me to keep an eye on your dating habits," he said, his voice calm but with an edge of authority.

I rolled my eyes, crossing my arms against my chest. "You don't have to. I can handle it."

He gave a slow, knowing look. "I think I have to. You dated five guys in two months. And Harris isn't even on the list."

"And, so?" I frowned, narrowing my eyes at him. "They're all right, I'm a playgirl. Do you have a problem with that?"

He met my gaze without hesitation and then he smirked.

"Actually yes, especially if you're dating someone like that asshole who was trying to undress you in the gym, the one who tried to touch you at the party and the one who was interrogated by the police because of his obsession with you."

Hindi ako nakasagot sa sinabi niyang iyon.

"If you keep dating assholes like him, I have a problem with it," TL said, his voice sharp, his eyes never leaving mine.

I raised an eyebrow, leaning back slightly. "Like you're not an asshole yourself?" I shot back, a smirk tugging at the corner of my lips. "You finger-fucked me, remember?"

"Yeah, I did. I made you cum, right?" he replied and it just made my cheeks burn even more!

Goodness! Hindi talaga siya papayag na hindi makakasagot pabalik!

Tumingin na lang ako sa labas ng sasakyan at piniling manahimik na lang dahil hindi ko tiyak kung mapipigilan ko ba ang sarili ko na sabihin ang nasa isipan ko.

At nararamdaman ko rin ang pagkalat ng init sa katawan ko sa mga oras na iyon.

He affects me... so much!

Pagdating namin sa bahay ay dumiretso na ako kaagad sa may kuwarto ko para makaligo at mahimasmasan ako sa naraaramdaman ko.

Nagbabad na rin muna ako sa bathtub habang iniisip ang nangyayari ngayon sa buhay ko ngayon. Wala namang malaking pagbabago maliban sa pagdating ni TL, actually.

I leaned my head back and played with the bubble on the water.

I let him touch me the way I never let any of my ex-boyfriends do...

"I'm probably losing my mind for being so damn affected by him..." mahinang bulong ko pa bago muling nilaro ang bula na nasa may bandang dibdib ko.

This is probably just lust that I have never felt for anyone, that's why I am like this with him.

Nang lumabas ako ng banyo ay siya namang pagkatok sa may pinto ko kaya tinungo ko na muna iyon at nakita ko si TL na nakatayo sa labas at nakatingin sa akin.

Nakaligo na rin ito at nakasuot ng kulay abo na T-shirt at itim na shorts.

"What is it?" I asked him.

Bumaba ang tingin niya sa suot ko.

Tanging roba lang ang suot ko at wala pa akong kahit na anong underwear!

He looked away. "I will just go back later after you dress up."

"Just come inside. It's not like you haven't seen my body, right?" sabi ko sa kaniya at gusto kong sabunutan ang sarili ko sa sinabi kong iyon!

His jaw tightened, his gaze darkened while he was still looking at me.

All those thoughts about TL while I was in the bathroom had me flustered, and now, here I am, asking him to come inside my room while I'm only wearing my robe—nothing underneath it.

He drew a deep sigh as he entered my room.

Dumiretso siya sa may couch na naroon habang naglakad naman ako para kumuha ng damit. Ramdam ko ang pagsunod ng tingin niya sa akin.

My heart raced right now as I felt the intensity of his gaze.

"I'm sorry about your dinner date tonight," he said, his voice low and almost amused.

I looked at him, trying to steady my breathing. "Are you really sorry? Uwing-uwi ka na kanina pa, hindi ba?"

I grabbed a red nightie and placed it on the bed, then picked up a pair of matching silk underwear. A heat stirred within me as I felt his eyes on me.

"Are you seducing me right now?" His voice was thick with desire, each word heavy with unspoken tension.

I glanced at him, feigning innocence. "No," I shook my head, keeping my tone light. "I'm just picking up my clothes to wear."

"Or you're purposely showing me what you're going to wear so I have something to imagine later?" he countered, his gaze never leaving me.

"I..." shit. "I don't know what you're talking about."

Hindi ko rin naman maipaliwanag kung bakit ba ako sobrang apektado sa kaniya na gusto ko rin na makita na naaapektuhan ko siya.

"It's not my fault if you're having a hard-on now because of my nightie and—" hindi ko natuloy ang sasabihin ko nang tumayo siya at naglakad papalapit sa akin.

"You're teasing me on purpose," he rasped, his hand was now on my waist, pinning me on the wall of my bedroom.

His gaze was intense, dark, and filled with desire.

"I... am not..." bumibigat ang paghinga ko habang nararamdaman ang init sa katawan niya na nakadikit sa akin ngayon at tanging ang roba lang ang humaharang upang tuluyan niyang madama ang katawan ko.

"Are you doing this because you didn't get to have dinner with Harris? Gano'n mo ba siya kagusto na makasama?" he asked, his brows drawing together in irritation.

I was about to deny it, but something inside me craved to see his reaction if I agreed instead. I wanted to push him—to make him snap.

"What if I say yes?" I tilted my head, watching his expression shift. "I told you... we were supposed to talk, eat... and he was supposed to make me wet..."

His jaw tensed, his eyes darkening with something far more dangerous than frustration. A muscle in his cheek twitches, and I could hear the sharp breath he took before his lips parted slightly, his teeth grazing his lower lip.

I barely had time to react before his hand moved, fingers grazing the knot of my robe.

"What..." My voice faltered as the fabric loosened, falling apart ever so slightly.

"Then I will take care of you," he murmured, his tone rough, laced with possession. "I'll make sure you will cum."

And then I felt it—his hand slipping between my legs, fingers teasing, claiming.

Making me moan his name.

"Traven Lewis..." 

Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz