20
Кога отидов кај докторот и му реков дека сум суицидален, тој ме праша:
„Зошто? Зошто си суицидален?"
А јас — немав поим.
Во тој момент не сфаќав дека моите суицидални тенденции беа комплицирани — затоа што и мојот живот беше комплициран. Немав начин да одговорам.
Еве ја мојата теорија.
Технологијата веќе ги знае многу од причините зошто луѓето стануваат суицидални.
Постојат бројни истражувања.
Иако е јасно дека сè уште ги немаат сите одговори (инаку немаше да имаме толку самоубиства), некои одговори веќе постојат.
Па, зошто да не го свртиме пристапот наопаку?
Наместо да прашуваме „зошто", да понудиме избор.
Во безбеден простор, треба да му се даде на човекот долга листа на фактори за кои е познато дека придонесуваат за суицидални мисли или однесување.
Пациентот може да ја помине листата, да ги идентификува точките што се однесуваат на него,
и потоа да се создаде план за исцелување околу тие области.
Кога мојот доктор ме праша зошто сум суицидален,
јас бев премногу болен за да знам.
Ако тогаш имав листа со можни причини —
и слободно поле каде можев да додадам нешто свое —
можеби ќе можев да почнам да го градaм својот план за заздравување.
Вистината е едноставна:
Не можеме да очекуваме од луѓето во криза да знаат како да објаснат што им треба.
Во тие моменти, нивното размислување не е најјасно.
Затоа, да им понудиме можни причини,
да им дозволиме да изберат што најмногу одекнува со нив,
и потоа да им помогнеме да создадат план за исцелување.
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz