15
Пренебрегнатата Болка Зад Самоубиствените Кризи
Од мое лично искуство, моментите кога бев најблиску до работ не беа предизвикани само од мисли на безнадежност — туку од болка.
Не физичка болка, туку длабока, совладувачка емоционална болка што изгледаше невозможно да се избегне.
Тоа беше како да гориш жив одвнатре, без излез.
Сигурен сум дека моите лични борби придонесоа за тоа, но она што најмногу ме потресе беше фактот дека никој не изгледаше фокусиран на олеснување на самата болка.
Зошто е така?
Кога некој ќе изгуби екстремитет, веднаш трчаме во болница за третман и олеснување на болката — бидејќи без тоа, човекот би продолжил да вика од мака.
Па, зошто лекарите не ги гледаат луѓето во самоубиствена криза како луѓе што се исто така во неподнослива болка?
Тоа едноставно не е логично.
Што може вашата генерација да направи?
Започнете разговори за потребата од сочувствителна, итна помош за луѓе во акутна емоционална вознемиреност — нешто што ја третира болката директно, а не само симптомите околу неа.
Сакам да бидам јасен:
Она што вистински ја излекуваше мојата болка беше работата на себе.
Поминав години учејќи, растејќи и соочувајќи се со болката лице в лице.
Без тој напор, денес немаше да бидам тука каде што сум.
Но, за време на најлошите моменти — кога болката беше на својот врв — навистина би ми значело поефикасно, итно олеснување.
Луѓето не стигнуваат до точка на криза без причина.
Во мојот случај, причината беше болка.
И сè додека не почнеме да ја третираме емоционалната болка со иста сериозност како физичката,
ќе продолжиме да го промашуваме она што навистина е важно.
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz