အပိုင်း (၁၅) 🌚🔞 Warning
(အမှောင်ခန်းပါ၊ လုံးဝ အမှောင်ခန်းပါ .....ထပ်၍ Warning ပေးပါရစေ.....အဆင်မပြေရင် ကျော်သွားလို့ ရပါတယ်နော်)
အဝတ်ဗလာ ပလက်အနေအထားဖြင့် ရင်ဘက်ပေါ် လက်တင်ကာ အိပ်စက်နေသူလေး၏ ကိုယ်ပေါ် ခွတက်ကာ မျက်နှာအနှံ့အနမ်းခြွေပြီး နိုးနေမိသည်။
တင်းတင်းစေ့ပိတ်ထားသော နှင်းဆီဖူးလေးကို အောက်မေးဖျားလေးအား ဆွဲချ၍ ဖွင့်ဟစေပြီး အိစက်နေသော လျှာဖျားနီနီလေးကိုစုပ်စွဲငုံ့ထွေးမိတော့ ညည်းသံသဲ့သဲ့လေးထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။
" အွင့်.....အွင်း......"
အပေါ်စီးကနေ ပြင်းထန်စွာ နမ်းရိူက်ခံနေသူကြောင့် မျက်လုံးကို တင်းတင်းစေ့မှိတ်ထားသောငြား မူးနှောက်နှောက် အသိတချို့ဝင်လာပြီး မြင်လွှာကို တဖြေးဖြေး ဖွင့်ကြည့်ဖို့ကြိုးစားမိသည်။
အေးစက်သော ပြင်ပလေ တချို့၏ အထိအတွေ့ကြောင့် မျက်ဝန်းများ မှိတ်ထားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် အဝတ်မကပ်မှန်းသိလိုက်ရပြီ။
အပေါ်စီးကနေတက်ဖိခံထားရသော ဗလာကျင်းခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုက ပူးကပ်ကာ ပွေ့ဖက်ခံထားရပြီး ပူထူနေအောင် စုပ်စွဲငုံ့ထွေးခံထားရသော မိမိ၏ နူတ်ခမ်းလွှာများ နှင့် လျှာဖျားနီနီတို့က ပျက်စီပြီးလား၊ ရောင်ရမ်းနေပြီလား...။
ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းတစ်နေရာ ပေါင်ရင်းထိပ်တွင် ပင့်ထောက်ကန်ထားသော ထိုအရာသည် မည့်သည့်အရာဖြစ်မည်နည်းဆိုတာ မတွေးဝံ့စရာကောင်းအောင် အတွေးအာရုံထဲ ဖျက်ခနဲပေါ်လာမိသော ကြောင့် ....
*ရှက်ကြောက်ပြတ်တေဇမင်းမောင် ဆိုတာ နှစ်ယောက်မရှိသောသူ !
" အွင်း......နေ...နေပါအုံး......"
လည်ပင်းနေရာတွေကို လက်နှစ်ဖက်ဖြငိ့ တင်းတင်းပွေ့ဖက်ခံထားရသည့် ကိုယ်မှာ တေဇခန္ဓာကိုယ်အောက် လုံးလုံးရောက်ခဲ့ရပြီး ပင့်ထောက်ထားခံရသော ပေါင်ရင်းထိပ်က အရာကြောင့် ဖိန်းရှိန်းတက်လာသော အရှက်တရားများနှင့် ပင့်သက်ရူသံများကြား ....အသက်ရူသံခပ်ပြင်းပြင်း...။
" မောင် ...မရတော့ဘူး..."
" လွတ်...ပေး...အုံး....အွင်း.....အင်းးးးး"
ပက်လက်အနေအထားအောက်မှသည် ကုတင်အပေါ်ဘက်သို့ ပင့်တင်ခံလိုက်ရသည့်တစ်ခဏ ခါးအောက်ထိုးထည့်လိုက်သော အပိုခေါင်းအုံးပျော့အထိအတွေ့ကြောင့် အောက်ပိုင်းနေရာတွေကလေဟာနယ်ထဲ လွင့်နေသည့်အသား အတင်းခွ၍ နေရာယူသူ၏ တိုးဝင်ထိကပ်မူတွေကြောင့် ပေါင်ရင်းနေရာတွေက ကားသထက်ကားလာကာ ခြေထောက်နှစ်ချောင်း၏ ခြေချင်းဝတ်တွေက တေဇလက်ထဲမှာ မြောက့်ပင့် ဆုပ်ကိုင်ခံထားရသည်။
" အ့....နာတယ်လို့....ဖြေးဖြေး......"
ပန်းနုရောင်အထိမခံနိင် နေရာသည်ကား ၄င်း၏ ကြီးမားထောင်မတ်နေသော အရာ၏ တေ့သွင်းခြင်းသည် တစထက် တစ်စ တိုးဝင်လာသော အခြေအနေကို လက်ခံရန်ခက်ခဲစွာ ခေါင်းကို ဘယ်ညာရမ်း၍ လက်နှစ်ဖကိက အောက်ဘက် ခင်းစောင်ပါးတွေက်ို ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။
" အ့...နာ...နာတယ်....မလုပ်...မလုပ်နဲ့အုံး...."
ငိုရိူက်သံမမြည်သော ညီးညူသံတချို့ကြောင့် စီးကျလာသောမျက်ရည်ကြားများကို တေ့သွင်းခင်းရပ်ဆန့်၍ အပေါ်စီးကနေ ထူးထဲသော နူတ်ခမ်းသားများဖြင့် ပွတ်သပ် နမ်းရိူက်သွားသော သူမျက်နှာက တောင်းပန်နေသရောင်နှင့် ရမ္မက်ဆန်နေမူများကြား နာကျင်မူပြေပျောက်မည်ထင်သည့်တစ်ခဏ တစ်ချက်ဖိသွင်းခံလိုက်ရသောကြောင့် မြောက်ကြွလာသော ခါးက်ို သန်မာသော လက်နှစ်ဖက်က စီးယူပွေ့ဖက်ကာ အင်အာသုံး၍ တိုးဝင်လာသော ထိုအရာကို မနိုင်ဝန်ထမ်းထားရသည့် နေရာသည်ကား ပြည့်ကြပ်နစ်မွန်းသည်းထန်စွာ....။
" အား.......သေပြီ....."
" အ့.....မသေပါဘူး ခင်များရယ်၊ နေရာမှန်ကို ရောက်စေချင်လို့....အ့.....အင်းးးးးးး"
ပြည့်နက်နေူကို လျစ်လျူရူကာ ထပ်၍ ဖိသွင်းခံလိုက်ရသောကြောင့် အဖျားပိုင်းကအစ အရင်းပိုင်းထိ နစ်ဝင်နေသည်ကို ခံစားရမိသည့်အခိုက် အသည်းတဆက်ဆက်ခါလာသော နာကျင်မူကြောင့် ထိုသူ၏ ကျောပြင်ကို လက်ထိပ်များဖြင့် ဖိခြစ်ရာ ကုပ်ဆွဲမိသည့်အခိုက် တစ်ဖန်ထိုးထည့်ခံလိုက်ရသည့်အသိစိတ်တို့ကြောင့် မျက်နှာကိုမော့ကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရူ၍ မျက်ရည်ကြည်များကြားက ငိုညီးသံတို့က သဲ့သဲ့ပီပြင်လာပြန်သည်။
" အင့်! .....အ့......"
" ဟာ့.....သေမလို ထိုးသွင်းနေလား....အင့်....."
ကိုယ်ခန္ဓာသေးသေးပေါ် ဗလာချင်း တက်ဖိကာ ခြေထောက်တွေကြားက အတင်းဝင်လာသူ၊ လည်တိုင်နားဝယ်မျက်နာအပ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်အောက်ကနေပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ဖက်သိပ်ကာ အင်ပြည့်အားပြည့် နက်သထက်နက်အောင် တိုးဝင်လာသော အရာကြောင့် ခါးကော့အောင် နာကျင်ပေမယ့်လည်း ကိုယ်ပေါ်တက်ဖိခံထားရသော တေဇကိုယ်ခန္ဓာကြီးကြောင့် ပင့်သက်ကို မော့ရူက ဝင်ရောက်လာသမျှကို တင်းနိုင်သမျှ တင်းကာ လက်ခံထားရသည်။
မည့်သည့်ပုံစံဖြင့် ချစ်တင်းနှောကြသည်ဆိုသော်ကား ထိုလူသားဟာဆိုရင် ဘီလူးသရဲ စီးသည့်နှယ် ရှိသမျှအားအင်ကို စုစည်းကာ ပင့်ကာသိပ်ကာ ဝင်ရောက်ဘာမူတို့ကြောင့် ညီးသံသဲ့သဲ့တို့နင့်အပြိုင် မျက်ရည်စီးကြောင်းတို့၏ အလှတရားဖြင့် ခေါင်းကို ဘယ်ညာရမ်းကာဟစ်အော်နေသော်လည်း လွတ်ငြိမ်ချမ်းသာခွင့်မပေးသေး။
လက်နှစ်ဖက်ကို မိမိမျက်နာဘေး ထောက်ကန်ထားပြီး ချိတ်ဆက်ထားသော နေရာများဆီက ခပ်နက်နက်ချိတ်ဆက်မူတို့ကြောင့် ခေါင်းရင်းပိုင်းဆီ တိုးကပ်လာသမျှ နံရံအခြေဆီ ဦးတည်နေသည်မို့ ချိတ်ဆက်နေရာမှသည်လည်း တိုးဝင်ရောက်မူသည်ကာ ကြမ်းသထက်ကြမ်း၊ ရမ်းသထက်ရမ်းကာ ဂွတို၏ ခြေတို အသားကုတင်လေးသည်ကား သံစုံမြည်ဟီးကာ လဝန်းပြည့်ကျော်နဲ့အပြိုင် မနိုင်ဝန်ထမ်းရသည်မို့ ပြိုကျချင်သရောင်။
" ဟင်းအင်း......ငါ မရတော့ဘူး......အ့......အားးးးးးးး"
ချစ်ခြင်းနှီးနှောသံတို့၏ သံစဉ်အလိုက် ညီးညူသံအပြည့်ဖြင့် တေဇမင်းမောင်၏ မောင်းနှင်အားကို ခံနိုင်ရည်မဲ့စွာ ။
" ဟိုဖက်လှည့်ပြီး.........ပြောင်းပေး......အ့......"
" ထုတ်.....ထူတ်ပေး......ငါမရတော့ဘူး.....ခွေး...ကောင်....."
" မောင်အားမရသေးဘူး.....ပြွတ် ....ဒီတစ်ခါနောက်ဆုံးပါကွာနော်........လှည့်ပေးဗျာ."
ပက်လက်အနေအထားရှိနေသည့် ကိုယ်ကို ပုခုံးဆီကနေ ဆွဲထူကာ နဖူးကိုနမ်းလိုက် ၊ ပါးကိုနမ်းလိုက် အလုပ်ရူပ်နေသည့်တေဇ၏ အငယ်ကောင်သည်ကလည်း မိုးမျှော်ထောက်တိုင်လို ကိုယ်အနား ရှေ့တရမ်းရမ်းမို့ ဆွဲဆောင့်ကာ အရင်းကနေ ဖြတ်ချင်နေမိသည်။
နှိပ်စက််မူကိုအားမလိုစွာ မှောက်ရက်အနေအထားပြောင်းကာ ခါးဆီကနေအပေါ်ပင့်ယူလိုက်သည့် တေဇလိုက်များကြောင့် ခုလိုအနေအထားကို ရှက်ရွံ့သည်မို့ မျက်နှာသည်ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် လက်နှစ်ကိုအားပြု၍ တစ်ထောင်ဆစ်ဖြင့် ထောက်ကန်ကာ အနေအထားကို ဟန်ချက်ပါပါထိန်းပေးထားရသည်။
"အ့...... စီးပိုင်နေတာဗျာ?.........အ့...ဟာ့.....ကြပ်သိပ်နေတာ....မောင်အကြိုက်ပဲ....အာ့...ဟာ့.."
" အား.......သေမလို လုပ်နေလား........"
ဂွတို၏ ခြေတိုသစ်သားကုတင်လေးခြေရင်းမှာ အားသွန်ခွန်စိုက် မတ်တပ်အနေအထားဖြင့် ကိုယ်လိုချင်သော အနေအထားရောက်အောက် ခါးအောက်ဆီကနေ ပင့်တင်ကာ အပေါ်စီးကနေ မြင်တွေ့ရသော နီတာရဲ တွင်းဝလေး၏ အလှကို လျှာသပ်ကာ စူးစိုက်ကြည့်နေမူကိုတော့ ဟစ်ငိုနေသော လဝန်းပြည့်ကျော် တစ်ယောက် မြင်နိင်လိမ့်မည်မထင်ခဲ့။
လုံးဝန်းဖူးပြည့်နေသော နောက်ပိုင်း တင်အလှကို အပေါ်စီးကနေ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖြစ်ညှစ်နေသမျှ အောက်ဘက်ခေါင်းအုံးဆီမျက်နာအပ်ကာ ငိုနေသူထံက တောင်းပန်သံများကိုပင် မကြားလင့်စွာ ခပ်တင်းတင်းဆုပ်နယ်ကာ နီတာရဲပန်းဖူးလေးဆီကိုသာ ထပ်မံ တိုးဝင်ရယူလိုသော အရာအား တေ့ဆိုင်စွာ ချိတ်ဆက်ပေးနေသည့် တေဇမင်းမောင်သည်ကား ကျားခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ကောင်းစွာ ရယူနေဟန်။
" အင့်.....နာ...နာတယ်......မရဘူး....လို့......ဟီး......."
" ကောင်းလိုက်တာဗျာ.......အ့......အင့်! ဒီအနေအထားကို အကြိုက်ဆုံး....ဟူးးးးးးးးကြိုက်သလို .....ဆောင့်စမ်း......အ့.......ဟ့.....အင့် ကွာ ! ..."
ဟစ်အော်ငိုရိူက်သံကို နားမဝင်အား၊ ကိုယ်အလိုပြည့်ဖို့ အင်ပြည့်အားပြည့် သိမ်းကျုံးယူမိကာ ပြီးမြောက်မူကိုတော့ နက်သထက်နက်အောင်တိုးဝင်ရင်း အထဲမှသာ ပြီးဆုံးစေသည်။
အိပ်ယာပေါ်က လုံးလည်လိုက်နေသော ခြုံစောင်တွေပေါ် မှောက်ခုံရက် ပစ်ကြကာ ငိုရိူက်နေသူ၏ ကျောပြင်ဖြူဖြူဖွေးကို အနမ်းတချို့ ဖြင့်နှစ်သိမ့်ပေးကာ နာကျင်မူကိုပြေပျောက်စေ၏။
ထုတ်ပါယ်ခြင်းမရှိသေးသော နေရာအား တဖြေးဖြေးခြင်း ဆွဲထုတ်ကာ မှောက်ခုံရက် ငိုနေသူလေး၏ ဘယ်ဘက်ဘေးတိုက်ကနေပြီး အပြင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ တစ်စက်စက်ကျနေသော ပြီးမြောက်ခြင်း၏ အနစ်သာရတို့သည်ကာ မည်မျှလောက် များပြားနေသည် မတွေးနိုင်ခဲ့။
အနီးနားရှိ ပုဆိုးတစ်ထည်ကို ခါးပေါ် ကောက်စွပ်ကာ ဂွတိုတဲလေးထဲ လင်းသထက် လင်းအောင်ထွန်းညှိပြီး တဲ၏ အရှေ့ဘက်အရိပ်ရပင်တွေနားဝယ် အလင်းရောင်ရစေရန် တဖန်ထွန်းညှိရပြန်သည်။ ရေကန်အပြည့် ရေအေးအေးတချို့ရှိနေသောကြောင့် စိတ်အေးရပြန်သည်။
အလုပ်တစ်ခုပြီး တစ်ခုကို ခပ်မြန်မြန်လုပ်ကာ အိပ်ယာပေါ်မှောက်ခုံ အိပ်စက်စပြုနေသူလေး၏ ဘေးဘက် ဝင်ထိုင်ကာ ချော့မြူခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကိုစတင်ရပြီလေ။
" မငိုပါနဲ့တော့ဗျာ....တော်ပြီလေ....လာ ထ......"
" သွား....မလာနဲ့......"
" ဟော ခက်ပြီ......နောက်မှ ရန်တွေ့ပါဗျာ....ခု ရေချိုးသန့်စင်ရအောင် မောင်ပွေ့မယ်နော်....."
" သွားလို့.....ဘာဖစ်ဖစ် မခေါ်နဲ့...."
" ကဲဗျာ......သန့်စင်ရမယ်လေ မဟုတ်ရင် ခင်များလေး ခံစားရမစိုးလို့ဗျ.....နောက် နောက်မှ မောင်ကို ရိုက်ဗျာ စိတ်ကြိုက်......လာ....မောင်ထူပေးမယ်....."
" ဖယ်လို့....မထူနဲ့....ဖယ်လို့...အဲ့လက်တွေ......"
ပက်လက်အနေအထားပြောင်းကာ ခေါင်းကိုမထူမယ့် လုပ်တော့ အင်အားကျန်သေးသည့်အလား မျက်ရည်စီးကြောင်းများကြားက မဆိုသလောက် ဒေါသတွေကို မြင်တော့ ပြုံးမိသည်ကအခါခါ။
*တခုခုဆို ဥက္ကဌလေးက ငိုလိုက်တာ လွန်ပါလေရော်......
" ကဲပါဗျာ.....ထ မျက်နာလည်း ပေကလူးနေပြီ....ထနိင်တာလည်း မဟုတ်ပဲနဲ့ ....ယောကျာ်းကို ဒေါသထွက်မနေနဲ့တော့ .....လာ မောင်ပွေ့မယ်...."
" နေပါ.....ဘောကို ယောကျာ်းလေ.....ငါဘာသာ ထနိင်တယ်....ဖယ်စမ်း....."
" အဲ့ယောကျာ်းက ခင်များလေးကို သေလောက်အောင် ချစ်ထားတဲ့ယောကျာ်းနော်.....ဟွန့်....ခုတောင် ထနိင်လား ကိုယ်ဘာသာ သိသားနဲ့ဗျာ....မောင့်ယောကျာ်းက သိပ် ပြောရခက်တာပဲ..."
" မလိုဘူး....ဖယ် ...."
" အေးနော်....ပြောမရ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ကြိတ်မှာမှဗျ......အငယ်ကောင်က အကင်းသေသေးတာမဟုတ်ဘူး....ခုတောင် ပုဆိုးထဲက နေ ခေါင်းထောင်ကြည့်နေတာ ကြည့်မလား ပြော....."
ဘုန်း ~ ဘုန်း မြည်အောင် ဗလာကျင်းဖြစ်နေသော ရင်ဘက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်စုံထုနေပုံထား ကျုပ်ဖြင့် အမျိုးသားလေးကို ငဲ့မိတာ နှမျောလှ၏။
" ကဲ...ထူပေးရမလား....နောက်တစ်ကြောင်း ထပ်ဆွဲ ရမလား.....ပြော.....မောင် ချွတ်ချပြီနော်...ဟားးးးးးးး"
$ရူးကောင်က တကယ်လုပ်မည့်မျက်နာထားမို့ နာကျင်နေသည့်နေရာကို ဂရုမစိုက်အား ၊ သူဆွဲထူ ပွေ့ခေါ်မည်ကိုလည်း မလိုလားသောကြောင့် ကိုယ်ဘာသာ ထဟန်ပြင်တော့ မျက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည့် အောက်ပိုင်းက ဝေဒနာတို့ကြောင့် ဝမ်းနည်းစိတ်တို့ တိုးဝင်လာကာ မျက်ရည်ကြည်များရစ်သိုင်းလာသည်။
ရိူက်ငိုမယ် အတွေးမဆုံးခင် စွေ့ခနဲ မြောက်တက်သွားသော ဗလာကျင်းမိမိခန္ဓာကိုယ်က ခပ်ကျယ်ကျယ် ရင်အုပ်ထဲဝယ် နေရာတကျ ပွေ့ခေါ်ယူခြင်းခံရပြန်သည်။
" မောင် ပြောပါတယ်ကွာ.......မထနိုင်ပဲနဲ့များ ခင်များရယ်....."
" ချပေးလို့....အင့်....."
" ပြွတ် ....ခင်များမျက်ရည်တွေကို ချစ်တင်းနှောချိန်ကလွဲရင် ကျုပ်ဖြင့်မြင်ရတာ မလိုလားဘူး ....ဘာအကြောင်းကြောင်း နဲ့မှ မငိုနဲ့ ...မောင်မလိုချင်ဘူး....မြင်လည်း မမြင်ချင်ဘူး...."
" ဘယ်သူကြောင့် ခုလို ငိုရတာလဲ ခွေးကောင်....တဏှာရူး ...."
" မောင်ရူးတာ ခင်များတစ်ယောက်တည်းကိုပါဗျာ....အဲ့နေရာရူးတာတော့သည်းခံပေး.....အရမ်းနူးညံ့လွန်းလို့ တိုးဝင်ရတာ မကျေနပ်နိုင်သလိုကို ကောင်းလွန်းလို့ မရောင့်ရဲနိုင်ဘူး.....ဘယ်ချိန်တိုးဝင်နေပါစေ ....အရမ်းမိုက်တဲ့ ခံစားမူလေး ဗျ....မောင့်လဝန်းသိရဲ့လား...."
" အင့်...."
" ဟုတ်ပြီ....မငိုနဲ့နော် .....လာ ရေချိုးရအောင် ...အထဲကအရာတွေလည်း ထုတ်ရမှာမို့ ရေခဲဘောင်ပေါ် ခဏ ထိုင်ပေးနော်..."
ဂွတိုခြံလေးထဲက အုပ်ကန်ကြီးဘေးက ရေချိုးကန် အသေးလေးပေါ် လူကိုပွေ့တင်ပြီး အတွင်းထဲက အရာများကို နှိုက်ရန်ပြင်နေသူကြောင့် တစ်ချက်မျက်မှောင်ကြုံမိသည်။
ရေကန်စောင့် ကိုင်ခံရမယ်ကိန်းမို့ ဒင်းက အရှက်မရှိ သလို ဘယ်အရာမှလည်း ထည့်တွေးမယ့်သူမျိုးမဟုတ်။
အငမ်းမရ စားရဖို့ရာအရေးပဲ ခေါင်းထဲတွေးပြီး ကြုံရင်ကြုံသလို သူငယ်ချင်းခြံအလည်လာရင်း ရသလို စားတက်သူမို့ နောက်ဆို ကိုယ်ဘက်ကသာ ဆင်ခြင်းမည်။
သူက ရှက်ကြောပြတ်။
သူက ရတဲ့နေရာကနေ အခွင့်အရေးကို လက်တစ်ဆုံးနှိုက်ပြီး အငမ်းမရ စားသောက်တက်သူ။
သူက အားရဝမ်းသာ ပြီးမြောက်မူကို အသံကျယ်ကျယ် ညီးညူတက်သူမို့ ပို၍ ရီက်ရ၏။
" မလုပ်နဲ့ .....ငါ ဘာသာ..ငါ....အ့......."
ရေကန်ကြီးကိုကျောပေးကာ ပေါင်ကားစေ၍ တွင်းလေးထဲက အရာများကို ငုပ်တုပ်ထိုင်ကာနှိုက်ဟန်ပြင်နေသူကြောင့် ပေါင်သားများကို ကျံု ့ထားမိ၏။
ခြေထောက်ကွကြားထဲ တိုးဝင်ကာ ငုပ်တုပ်ထိုင်ချပြီး အဝတ်ဗလာကျင်း ကိုယ့်ကို တစ်ချက်ပြုံးပြကာ ရတနာတွင်းလေးထဲ တိုးဝင်လာသော လက်ချောင်းကြောင့် သူလက်ကောက်ဝတ်ကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ တားဆီးနေသော်လည်း မရန်ုင်ခဲ့။
" မောင်လုပ်ပေးမယ်လေ ခင်များရယ်....မြင်ရတာလည်းမဟုတ်ဘဲ ...."
" ဘာနေနေ.....အ့....အင်း.."
ညီးညူသံတစ်ချက်ကြောင့် မျက်နှာကိုမော့ကြည့်တော့ အောက်နူတ်ခမ်းသားလေး ကိုက်ကိုခပ်ဖွဖွကိုက်ကာ မျက်ဝန်းများမှေးမှိတ်လျှက် ခေါင်းကိုမော့ထားသူ။
လှလိုက်တဲ့ မူဟန်ကြွနေပုံလေး။
မျက်တောင်မခတ်ချင်စရာ ရူမျှော်ခင်းလေးက sexy ကျကျ ကိုယ့်ရှေ့မှာ မူဟန်ပိုနေသူလေးကို ခမ်းကြမ်းကြမ်း ဆောင့်စားလိုက်ချင်စိတ်များ တစ်ဖွားဖွား၊ တဖြေးဖြေးတင်းကြပ်ကာ အမောက်ထောင်လာသော အငယ်ကောင်က ရေကန်သေးအောက်ခြေကို ထိပါးပြီး ထိုးထောင်နေပြီလေ။
လက်ကလယ်လေးကို တစ်ဆုံးထည့်ပြီး တဖြေးဖြေးဖြင့်ညင်ညင်သာသာ တိုးဝင်မွှေနှောက်ကာ အထဲသို့ ဖြည့်တင်းထည်းသော ပြီးမြောက်ခြင်းမျိုးမြတ်ရည်များကို ကော်ထုတ်နေသည့်ကိုယ်မှာ ဆန္ဒကိုလည်း ထိန်းရ၊ ဖြစ်ချင်နေသော လောဘကိုလည်း အချိုသတ်ရ၏။
ဘယ်လက်ကလေးဖြင့် ကြင်သူ၏ အငယ်ကောင်လေးကို ခပ်ဖွဖွဆုပ်ကိုင်တော့ တားမြတ်သံ သဲ့သဲ့လေးက ကြားရပြီ။
"ဟင်းအင်း....."
" ဘာလို့လဲ....မာနေတာကို....."
" မလုပ်နဲ့လို့.....အ့......အင်းးးးးးး"
ကိုယ်ပြုစုပေးမူကို မငြင်းဆန်နိင်သော ကြင်သူ၏ အငယ်ကောင်လေးကို အထက်အောက် ခပ်ဖွဖွလေး ပွတ်ဆွဲပေးတော့ မြင်လွှာလေးကိုပိတ်ပြီး ခေါင်းကိုမော့ကာ ညီးညူသံလေးတွေက တစ်သီသီ။
နှိုက်ထုတ်ကာ ရှင်းလင်းပေးမူက ပြီးဆုံးပေမယ့် ကြင်နာသူလေး ခံစားပျော်ဝင်မူကိုပါ ပြီးမြောက်အောင် ဖောင်ဆောင်ပေးနေသည့် ကိုယ်မှာ အောက်ဖက်ဆီက အမောက်ထောင်ပြီး ခေါင်းရမ်းကာအစာတောင်းနေသူကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိန်းကြောင်းရင်း အလုပ်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် ကြိုးစားနေရသည်။
" အာ့.........ဟာ့.....ခပ်ပြင်းပြင်းလေး.....အ့......"
" okay ဗျာ....ရစေရမယ်....."
အံသေလုနီးပါးလက်ဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆုပ်ကိုင်ကာ လုပ်ပေးတော့ ခါးလေးကော့ကာ ခေါင်းကိုရမ်းပြီး အနမ်းတောင်းဆိုလာသူလေး ကြောင့် ကြည်နူးစိတ်က ယိုဖိတ်ချနေပြီ။
" နမ်းပါ....အ့...မောင်....နမ်းပေး......အင်း.......အွတ်....."
ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်ကိုင်းကာ ခေါင်းကိုငုံ့ချပြီး ချိန်မြိန်ခြင်းအနမ်းများကို ပြင်းရှရှ ခံစားမူဆီသို့ တွန်းကာပို့မိတော့ ခါးကိုပိုမိုကော့ကာ ခေါင်းရမ်း၍ ပြီးမောက်ခြင်းရသကို မိမိလက်ထဲ စွန်ပစ်လာသူလေး။
" အွဆ်......အင်း.....အားးးးးးးပြီး........ပြီ"
" ဘယ်လိုလဲ......"
ပြုံး၍ မေးနေသူအပေါ် ခေါင်းမှီချကာ ခေါင်းငြိမ့်၍ ဖြေလာသူလေး ...။
လက်ထဲက စွန့်ပစ်ရည်များကို ဘေးသို့ပစ်ရန် လက်ကိုကိုင်ကာ တောင်းဆိုနေသူလေးကြောင့် တမင်သတ်သတ် ညစ်ပတ်ကာ အမောက်ထောင်ခေါင်းရမ်းနေသော မိမိ၏ အငယ်ကောင်ပေါ်သို့ သုပ်တင်ကာ လက်ဖြင့် နှစ်ချက်သုံးချက်မျှ ပွတ်ဆွဲပြမိသည်။
*ရှက်သွေးကြွယ်နေသူလေက မျက်လုံးပြူးစွာ အလန့်အထိတ်....-!
ရှက်သွေးဖြာနေသူလေးက ခေါင်းကိုတစ်ဖက်သို့ ရမ်းကာ မူဟန်ပိုနေမူကြောင့် လက်ညှိုးနှင့်လက်မသုံးကာ မေးဖျားကိုမေ့စေပြီး ညာဘက်နား အနားကပ်ကာ တောင်းဆိုမိသည်က ...
" သူကို ချော့ပေးအုံးတဲ့...."
" ဟင့်...အဲလောက်ဆို ငါ သေမှာပေါ့....နှာဘူးကောင်ကြီး...."
"ဟောဗျာ...."
သူ့လက်လေးနဲ့ ကိုယ့်ညီငယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး မျက်ရည်ဝဲနေရှာတဲ့ အမျိုးသားကိုကြည့်ပြီး ရယ်ချင်စိတ်ထက် ဟိုစိတ်ကပိုထလာပြန်သည်လေ။
တစ်ချီတစ်ပိုင်းဖြင့် မပြီးဆုံးနိင်တဲ့ အမှောင်သံသရာထဲက မေ့မေ့မောမော ကူးခတ်ရသည့်ရသက ပင်လယ်ဆားငံ့ရည်လို သောက်လေသောက်လေ ငတ်မပြတ်တဲ့ သဘောမို့ လောဘကိုမဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့။
ခက်ပြီခင်များရယ်...။
" ဟာ့.....ခပ်ဖွဖွလေး ...လုပ်မနေနဲ့...ဟာ့..."
" လက်နဲ့မဆန့်ဘူးလို့....ဘာလို့ လူလိုသူလို မက ကြီးနေလဲ...."
လက်နှစ်ဖက်လေးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ပြီးရှေ့တ်ိုးနောက် ပြုလုပ်ပေးနေပါသော်လည်း အသောမတက်နိင်တဲ့ လိုချင်ရမ္မက်ကြောင့် .....။
" မောင်...ဟာ့...မရတော့ဘူး...."
"ဟင်အင်း....ငါသေလိမ့်မယ်...."
" ဘာမှမဖြစ်စေရဘူးကွာ....စိမ်ထားရုံပဲ...နော်.....ဟာ့...နော်.....အွင်း...."
ကိုယ့်ညီငယ်အပေါ်ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့လက်လေးကို ထပ်ကိုင်ကာ ခပ်ပြင်းပြင်း ဆွဲချက်တွေကြောင့် ငြင်းဆိုဟန်မော့ချီလာသော ရင်ခွင်ထဲက ခင်များလေးရဲ့ နီရဲရောင်ရမ်းနေသော နူတ်ခမ်းသားပေါ်ဝယ် ထပ်တူကျမိပြီလေ။
" အွင်း.....နာ....နာနေတယ်...."
နမ်းရိူက်နေသည့်ကြားက လွတ်ထွက်လာတဲ့အခိုက်ဝယ် ငြင်းဆိုနေသူလေးကို ဂရုမစိုက်ဟန် မထီမျက်နှာပေးဖြင့် အပေါ်ဘက်ကနေဖိထားပြီး ဘယ်ညာရမ်းနေသူလေး၏ မျက်နှာပြင်အနှံ့ အနမ်းမိုးခြွေချမိသည်။
" အွတ်....တေဇ....."
လွင့်ထွက်လာသော အော်သံတို့ကြောင့် မထူးဇာတ်ခင်းပြီး ဆိုင်သူလေးရဲ့ ခြေနှစ်ချောင်းကို အနည်းငယ်ကားစေကာ နေရာယူနေမိသည်က နမ်းရိူက်သည့်နှင့်တပြိုင်နက်။
နှိပ်စက်ခံနေရသလို အသောမသတ်သည့် သူ့လောဘကြောင့် လူလည်း ခွေခေါက်လဲရုံသာ ယဲ့ယဲ့ကျန်တော့၏။
" အ့....သေ..ပြီ...အာ့...."
" ထိပ်လေးတင်ဗျာ...အာ့.....ကြပ်တုန်းပဲလား.....အင်းးးးးးးး"
လည်ပင်းတစ်လျှောက်နှာခေါင်းဖြင့်ဖိဆွဲပြီး ဖိသိပ်ထည့်နေသည့်အောက်ပိုင်းတနေရာက နာကျင်မူကြောင့် ခေါင်းလေးမော့ကာ ငြီးငြူနေရင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည့် အရာကို ခက်ခဲစွာ လက်ခံနေမိသည်။
" အာ့....နာနေပြီ...နှဲမနေနဲ့တော့....."
" မဝင်သေးလို့...အာ.....ဟာ့.....နည်း....နည်း......ဟာ့...."
" နာ.....နာတယ်လို့.....အားးးးးးးးးးး"
" ဟာ့......ဟူးးးးးးးးးး"
ဗြိခနဲမြည်သံနဲ့အတူ လုံးခနဲဝင်ရောက်သွားသည့် ရသ......ခက်ခက်ခဲခဲလမ်းကြောကိုမှ သေချာပိုင်နိုင်စွာမောင်းနှင်နိုင်ခဲ့ပြီလေ။
အထဲကိုသေချာရောက်ပြီဆိုမှ အသက်ရူသံကိုလျော့ချာက လူပ်ရှားမူမဲ့ ခတ္တငြိမ်နေရင်း တင်းကြပ်နေသည့် ခံစားမူကို အသက်ရူသံတွေကြားက ပျော်ရွှင်စွာနစ်မျှောနေမိသည်။
" နာနေသေးလား....အာ့.....စီးကြပ်နေတုန်းပဲ....ဟာ့..."
နောက်ဘက်ကို အရှိန်ယူကာ မောင်းနှင်မည့်ဟန်ဖြင့် ချော့မြူခြင်းမမြည်သော အမေးစကားကို အလုံးလိုက်အရင်းလိုက်လက်ခံထားရသည့် ပန်းပွင့်ငယ်လေးက မောဟိုက်နေဟန်။
" နာတယ်....လို့....အားးးးးးးဟာ့....."
" သက်သာအောင်လုပ်ပေးမှာပေါ့....အာ့......မကျုံ့လိုက်နဲ့.....ဟာ့......မထိမ်းနိင်...ခက်...ကုန်မယ်....ဟာ့.....အာ့.."
*ကြာရင် လူလည်း လမ်းလျှောက်နိင်ပါတော့မလား!!!!
*ဒီယောကျာ်းယူမိတာ ကိုယ်ကျိုးနဲရတော့မယ်ထင်ရဲ့....!
#မမအတွက် vote ပေးဖို့ မမေ့ရဘူးနော်
#Take care all
(ချစ်တေးထဲက လွယ်အွေ့လေးကိုလည်း ဖတ်ရူ့ပေးပါအုံးနော်...slow romance လေးမို့ ချစ်စရာပုံစံလေး ရေးသားထားပါတယ် ...ချစ်သောတို့အကြိုက်တွေ့စေရပါ့မယ်)
Zawgyi
(အေမွာင္ခန္းပါ၊ လုံးဝ အေမွာင္ခန္းပါ .....ထပ္၍ Warning ေပးပါရေစ.....အဆင္မေျပရင္ ေက်ာ္သြားလို႔ ရပါတယ္ေနာ္)
အဝတ္ဗလာ ပလက္အေနအထားျဖင့္ ရင္ဘက္ေပၚ လက္တင္ကာ အိပ္စက္ေနသူေလး၏ ကိုယ္ေပၚ ခြတက္ကာ မ်က္ႏွာအႏွံ႕အနမ္းေႁခြၿပီး နိုးေနမိသည္။
တင္းတင္းေစ့ပိတ္ထားေသာ ႏွင္းဆီဖူးေလးကို ေအာက္ေမးဖ်ားေလးအား ဆြဲခ်၍ ဖြင့္ဟေစၿပီး အိစက္ေနေသာ လွ်ာဖ်ားနီနီေလးကိုစုပ္စြဲငုံ႕ေထြးမိေတာ့ ညည္းသံသဲ့သဲ့ေလးထြက္ေပၚလာခဲ့ၿပီ။
" အြင့္.....အြင္း......"
အေပၚစီးကေန ျပင္းထန္စြာ နမ္းရိူက္ခံေနသူေၾကာင့္ မ်က္လုံးကို တင္းတင္းေစ့မွိတ္ထားေသာျငား မူးႏွောက္ႏွောက္ အသိတခ်ိဳ႕ဝင္လာၿပီး ျမင္လႊာကို တေျဖးေျဖး ဖြင့္ၾကည့္ဖို႔ႀကိဳးစားမိသည္။
ေအးစက္ေသာ ျပင္ပေလ တခ်ိဳ႕၏ အထိအေတြ႕ေၾကာင့္ မ်က္ဝန္းမ်ား မွိတ္ထားေသာ္လည္း ခႏၶာကိုယ္ေပၚ အဝတ္မကပ္မွန္းသိလိုက္ရၿပီ။
အေပၚစီးကေနတက္ဖိခံထားရေသာ ဗလာက်င္းခႏၶာကိုယ္ ႏွစ္ခုက ပူးကပ္ကာ ေပြ႕ဖက္ခံထားရၿပီး ပူထူေနေအာင္ စုပ္စြဲငုံ႕ေထြးခံထားရေသာ မိမိ၏ ႏူတ္ခမ္းလႊာမ်ား ႏွင့္ လွ်ာဖ်ားနီနီတို႔က ပ်က္စီၿပီးလား၊ ေရာင္ရမ္းေနၿပီလား...။
ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းတစ္ေနရာ ေပါင္ရင္းထိပ္တြင္ ပင့္ေထာက္ကန္ထားေသာ ထိုအရာသည္ မည့္သည့္အရာျဖစ္မည္နည္းဆိုတာ မေတြးဝံ့စရာေကာင္းေအာင္ အေတြးအာ႐ုံထဲ ဖ်က္ခနဲေပၚလာမိေသာ ေၾကာင့္ ....
*ရွက္ေၾကာက္ျပတ္ေတဇမင္းေမာင္ ဆိုတာ ႏွစ္ေယာက္မရွိေသာသူ !
" အြင္း......ေန...ေနပါအုံး......"
လည္ပင္းေနရာေတြကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖငိ့ တင္းတင္းေပြ႕ဖက္ခံထားရသည့္ ကိုယ္မွာ ေတဇခႏၶာကိုယ္ေအာက္ လုံးလုံးေရာက္ခဲ့ရၿပီး ပင့္ေထာက္ထားခံရေသာ ေပါင္ရင္းထိပ္က အရာေၾကာင့္ ဖိန္းရွိန္းတက္လာေသာ အရွက္တရားမ်ားႏွင့္ ပင့္သက္႐ူသံမ်ားၾကား ....အသက္႐ူသံခပ္ျပင္းျပင္း...။
" ေမာင္ ...မရေတာ့ဘူး..."
" လြတ္...ေပး...အုံး....အြင္း.....အင္းးးးး"
ပက္လက္အေနအထားေအာက္မွသည္ ကုတင္အေပၚဘက္သို႔ ပင့္တင္ခံလိုက္ရသည့္တစ္ခဏ ခါးေအာက္ထိုးထည့္လိုက္ေသာ အပိုေခါင္းအုံးေပ်ာ့အထိအေတြ႕ေၾကာင့္ ေအာက္ပိုင္းေနရာေတြကေလဟာနယ္ထဲ လြင့္ေနသည့္အသား အတင္းခြ၍ ေနရာယူသူ၏ တိုးဝင္ထိကပ္မူေတြေၾကာင့္ ေပါင္ရင္းေနရာေတြက ကားသထက္ကားလာကာ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္း၏ ေျခခ်င္းဝတ္ေတြက ေတဇလက္ထဲမွာ ေျမာက့္ပင့္ ဆုပ္ကိုင္ခံထားရသည္။
" အ့....နာတယ္လို႔....ေျဖးေျဖး......"
ပန္းႏုေရာင္အထိမခံနိင္ ေနရာသည္ကား ၄င္း၏ ႀကီးမားေထာင္မတ္ေနေသာ အရာ၏ ေတ့သြင္းျခင္းသည္ တစထက္ တစ္စ တိုးဝင္လာေသာ အေျခအေနကို လက္ခံရန္ခက္ခဲစြာ ေခါင္းကို ဘယ္ညာရမ္း၍ လက္ႏွစ္ဖကိက ေအာက္ဘက္ ခင်းစောင်ပါးတွေက်ို ခပ္တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ထားမိသည္။
" အ့...နာ...နာတယ္....မလုပ္...မလုပ္နဲ႕အုံး...."
ငိုရိူက္သံမျမည္ေသာ ညီးၫူသံတခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ စီးက်လာေသာမ်က္ရည္ၾကားမ်ားကို ေတ့သြင္းခင္းရပ္ဆန့္၍ အေပၚစီးကေန ထူးထဲေသာ ႏူတ္ခမ္းသားမ်ားျဖင့္ ပြတ္သပ္ နမ္းရိူက္သြားေသာ သူမ်က္ႏွာက ေတာင္းပန္ေနသေရာင္ႏွင့္ ရမၼက္ဆန္ေနမူမ်ားၾကား နာက်င္မူေျပေပ်ာက္မည္ထင္သည့္တစ္ခဏ တစ္ခ်က္ဖိသြင္းခံလိုက္ရေသာေၾကာင့္ ေျမာက္ႂကြလာေသာ ခါးက်ို သန္မာေသာ လက္ႏွစ္ဖက္က စီးယူေပြ႕ဖက္ကာ အင္အာသုံး၍ တိုးဝင္လာေသာ ထိုအရာကို မနိုင္ဝန္ထမ္းထားရသည့္ ေနရာသည္ကား ျပည့္ၾကပ္နစ္မြန္းသည္းထန္စြာ....။
" အား.......ေသၿပီ....."
" အ့.....မေသပါဘူး ခင္မ်ားရယ္၊ ေနရာမွန္ကို ေရာက္ေစခ်င္လို႔....အ့.....အင္းးးးးးး"
ျပည့္နက္ေနူကို လ်စ္လ်ဴ႐ူကာ ထပ္၍ ဖိသြင္းခံလိုက္ရေသာေၾကာင့္ အဖ်ားပိုင္းကအစ အရင္းပိုင္းထိ နစ္ဝင္ေနသည္ကို ခံစားရမိသည့္အခိုက္ အသည္းတဆက္ဆက္ခါလာေသာ နာက်င္မူေၾကာင့္ ထိုသူ၏ ေက်ာျပင္ကို လက္ထိပ္မ်ားျဖင့္ ဖိျခစ္ရာ ကုပ္ဆြဲမိသည့္အခိုက္ တစ္ဖန္ထိုးထည့္ခံလိုက္ရသည့္အသိစိတ္တို႔ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာကိုေမာ့ကာ အသက္ကို ျပင္းျပင္း႐ူ၍ မ်က္ရည္ၾကည္မ်ားၾကားက ငိုညီးသံတို႔က သဲ့သဲ့ပီျပင္လာျပန္သည္။
" အင့္! .....အ့......"
" ဟာ့.....ေသမလို ထိုးသြင္းေနလား....အင့္....."
ကိုယ္ခႏၶာေသးေသးေပၚ ဗလာခ်င္း တက္ဖိကာ ေျခေထာက္ေတြၾကားက အတင္းဝင္လာသူ၊ လည္တိုင္နားဝယ္မ်က္နာအပ္ၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ေအာက္ကေနပုခုံးႏွစ္ဖက္ကို ဖက္သိပ္ကာ အင္ျပည့္အားျပည့္ နက္သထက္နက္ေအာင္ တိုးဝင္လာေသာ အရာေၾကာင့္ ခါးေကာ့ေအာင္ နာက်င္ေပမယ့္လည္း ကိုယ္ေပၚတက္ဖိခံထားရေသာ ေတဇကိုယ္ခႏၶာႀကီးေၾကာင့္ ပင့္သက္ကို ေမာ့႐ူက ဝင္ေရာက္လာသမွ်ကို တင္းနိုင္သမွ် တင္းကာ လက္ခံထားရသည္။
မည့္သည့္ပုံစံျဖင့္ ခ်စ္တင္းႏွောၾကသည္ဆိုေသာ္ကား ထိုလူသားဟာဆိုရင္ ဘီလူးသရဲ စီးသည့္ႏွယ္ ရွိသမွ်အားအင္ကို စုစည္းကာ ပင့္ကာသိပ္ကာ ဝင္ေရာက္ဘာမူတို႔ေၾကာင့္ ညီးသံသဲ့သဲ့တို႔နင့္အၿပိဳင္ မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းတို႔၏ အလွတရားျဖင့္ ေခါင္းကို ဘယ္ညာရမ္းကာဟစ္ေအာ္ေနေသာ္လည္း လြတ္ၿငိမ္ခ်မ္းသာခြင့္မေပးေသး။
လက္ႏွစ္ဖက္ကို မိမိမ်က္နာေဘး ေထာက္ကန္ထားၿပီး ခ်ိတ္ဆက္ထားေသာ ေနရာမ်ားဆီက ခပ္နက္နက္ခ်ိတ္ဆက္မူတို႔ေၾကာင့္ ေခါင္းရင္းပိုင္းဆီ တိုးကပ္လာသမွ် နံရံအေျခဆီ ဦးတည္ေနသည္မို႔ ခ်ိတ္ဆက္ေနရာမွသည္လည္း တိုးဝင္ေရာက္မူသည္ကာ ၾကမ္းသထက္ၾကမ္း၊ ရမ္းသထက္ရမ္းကာ ဂြတို၏ ေျခတို အသားကုတင္ေလးသည္ကား သံစုံျမည္ဟီးကာ လဝန္းျပည့္ေက်ာ္နဲ႕အၿပိဳင္ မနိုင္ဝန္ထမ္းရသည္မို႔ ၿပိဳက်ခ်င္သေရာင္။
" ဟင္းအင္း......ငါ မရေတာ့ဘူး......အ့......အားးးးးးးး"
ခ်စ္ျခင္းႏွီးႏွောသံတို႔၏ သံစဥ္အလိုက္ ညီးၫူသံအျပည့္ျဖင့္ ေတဇမင္းေမာင္၏ ေမာင္းႏွင္အားကို ခံနိုင္ရည္မဲ့စြာ ။
" ဟိုဖက္လွည့္ၿပီး.........ေျပာင္းေပး......အ့......"
" ထုတ္.....ထူတ္ေပး......ငါမရေတာ့ဘူး.....ေခြး...ေကာင္....."
" ေမာင္အားမရေသးဘူး.....ႁပြတ္ ....ဒီတစ္ခါေနာက္ဆုံးပါကြာေနာ္........လွည့္ေပးဗ်ာ."
ပက္လက္အေနအထားရွိေနသည့္ ကိုယ္ကို ပုခုံးဆီကေန ဆြဲထူကာ နဖူးကိုနမ္းလိုက္ ၊ ပါးကိုနမ္းလိုက္ အလုပ္႐ူပ္ေနသည့္ေတဇ၏ အငယ္ေကာင္သည္ကလည္း မိုးေမွ်ာ္ေထာက္တိုင္လို ကိုယ္အနား ေရွ႕တရမ္းရမ္းမို႔ ဆြဲေဆာင့္ကာ အရင္းကေန ျဖတ္ခ်င္ေနမိသည္။
ႏွိပ္စက္္မူကိုအားမလိုစြာ ေမွာက္ရက္အေနအထားေျပာင္းကာ ခါးဆီကေနအေပၚပင့္ယူလိုက္သည့္ ေတဇလိုက္မ်ားေၾကာင့္ ခုလိုအေနအထားကို ရွက္႐ြံ႕သည္မို႔ မ်က္ႏွာသည္ေခါင္းအုံးေပၚတြင္ လက္ႏွစ္ကိုအားျပဳ၍ တစ္ေထာင္ဆစ္ျဖင့္ ေထာက္ကန္ကာ အေနအထားကို ဟန္ခ်က္ပါပါထိန္းေပးထားရသည္။
"အ့...... စီးပိုင္ေနတာဗ်ာ?.........အ့...ဟာ့.....ၾကပ္သိပ္ေနတာ....ေမာင္အႀကိဳက္ပဲ....အာ့...ဟာ့.."
" အား.......ေသမလို လုပ္ေနလား........"
ဂြတို၏ ေျခတိုသစ္သားကုတင္ေလးေျခရင္းမွာ အားသြန္ခြန္စိုက္ မတ္တပ္အေနအထားျဖင့္ ကိုယ္လိုခ်င္ေသာ အေနအထားေရာက္ေအာက္ ခါးေအာက္ဆီကေန ပင့္တင္ကာ အေပၚစီးကေန ျမင္ေတြ႕ရေသာ နီတာရဲ တြင္းဝေလး၏ အလွကို လွ်ာသပ္ကာ စူးစိုက္ၾကည့္ေနမူကိုေတာ့ ဟစ္ငိုေနေသာ လဝန္းျပည့္ေက်ာ္ တစ္ေယာက္ ျမင္နိင္လိမ့္မည္မထင္ခဲ့။
လုံးဝန္းဖူးျပည့္ေနေသာ ေနာက္ပိုင္း တင္အလွကို အေပၚစီးကေန လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ခပ္တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ကာ ျဖစ္ညွစ္ေနသမွ် ေအာက္ဘက္ေခါင္းအုံးဆီမ်က္နာအပ္ကာ ငိုေနသူထံက ေတာင္းပန္သံမ်ားကိုပင္ မၾကားလင့္စြာ ခပ္တင္းတင္းဆုပ္နယ္ကာ နီတာရဲပန္းဖူးေလးဆီကိုသာ ထပ္မံ တိုးဝင္ရယူလိုေသာ အရာအား ေတ့ဆိုင္စြာ ခ်ိတ္ဆက္ေပးေနသည့္ ေတဇမင္းေမာင္သည္ကား က်ားခြန္အားအျပည့္ျဖင့္ ေကာင္းစြာ ရယူေနဟန္။
" အင့္.....နာ...နာတယ္......မရဘူး....လို႔......ဟီး......."
" ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ.......အ့......အင့္! ဒီအေနအထားကို အႀကိဳက္ဆုံး....ဟူးးးးးးးးႀကိဳက္သလို .....ေဆာင့္စမ္း......အ့.......ဟ့.....အင့္ ကြာ ! ..."
ဟစ္ေအာ္ငိုရိူက္သံကို နားမဝင္အား၊ ကိုယ္အလိုျပည့္ဖို႔ အင္ျပည့္အားျပည့္ သိမ္းက်ဳံးယူမိကာ ၿပီးေျမာက္မူကိုေတာ့ နက္သထက္နက္ေအာင္တိုးဝင္ရင္း အထဲမွသာ ၿပီးဆုံးေစသည္။
အိပ္ယာေပၚက လုံးလည္လိုက္ေနေသာ ၿခဳံေစာင္ေတြေပၚ ေမွာက္ခုံရက္ ပစ္ၾကကာ ငိုရိူက္ေနသူ၏ ေက်ာျပင္ျဖဴျဖဴေဖြးကို အနမ္းတခ်ိဳ႕ ျဖင့္ႏွစ္သိမ့္ေပးကာ နာက်င္မူကိုေျပေပ်ာက္ေစ၏။
ထုတ္ပါယ္ျခင္းမရွိေသးေသာ ေနရာအား တေျဖးေျဖးျခင္း ဆြဲထုတ္ကာ ေမွာက္ခုံရက္ ငိုေနသူေလး၏ ဘယ္ဘက္ေဘးတိုက္ကေနၿပီး အျပင္ကို ထုတ္လိုက္သည္။ တစ္စက္စက္က်ေနေသာ ၿပီးေျမာက္ျခင္း၏ အနစ္သာရတို႔သည္ကာ မည္မွ်ေလာက္ မ်ားျပားေနသည္ မေတြးနိုင္ခဲ့။
အနီးနားရွိ ပုဆိုးတစ္ထည္ကို ခါးေပၚ ေကာက္စြပ္ကာ ဂြတိုတဲေလးထဲ လင္းသထက္ လင္းေအာင္ထြန္းညွိၿပီး တဲ၏ အေရွ႕ဘက္အရိပ္ရပင္ေတြနားဝယ္ အလင္းေရာင္ရေစရန္ တဖန္ထြန္းညွိရျပန္သည္။ ေရကန္အျပည့္ ေရေအးေအးတခ်ိဳ႕ရွိေနေသာေၾကာင့္ စိတ္ေအးရျပန္သည္။
အလုပ္တစ္ခုၿပီး တစ္ခုကို ခပ္ျမန္ျမန္လုပ္ကာ အိပ္ယာေပၚေမွာက္ခုံ အိပ္စက္စျပဳေနသူေလး၏ ေဘးဘက္ ဝင္ထိုင္ကာ ေခ်ာ့ျမဴျခင္းလုပ္ငန္းစဥ္ကိုစတင္ရၿပီေလ။
" မငိုပါနဲ႕ေတာ့ဗ်ာ....ေတာ္ၿပီေလ....လာ ထ......"
" သြား....မလာနဲ႕......"
" ေဟာ ခက္ၿပီ......ေနာက္မွ ရန္ေတြ႕ပါဗ်ာ....ခု ေရခ်ိဳးသန့္စင္ရေအာင္ ေမာင္ေပြ႕မယ္ေနာ္....."
" သြားလို႔.....ဘာဖစ္ဖစ္ မေခၚနဲ႕...."
" ကဲဗ်ာ......သန့္စင္ရမယ္ေလ မဟုတ္ရင္ ခင္မ်ားေလး ခံစားရမစိုးလို႔ဗ်.....ေနာက္ ေနာက္မွ ေမာင္ကို ရိုက္ဗ်ာ စိတ္ႀကိဳက္......လာ....ေမာင္ထူေပးမယ္....."
" ဖယ္လို႔....မထူနဲ႕....ဖယ္လို႔...အဲ့လက္ေတြ......"
ပက္လက္အေနအထားေျပာင္းကာ ေခါင္းကိုမထူမယ့္ လုပ္ေတာ့ အင္အားက်န္ေသးသည့္အလား မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းမ်ားၾကားက မဆိုသေလာက္ ေဒါသေတြကို ျမင္ေတာ့ ၿပဳံးမိသည္ကအခါခါ။
*တခုခုဆို ဥကၠဌေလးက ငိုလိုက္တာ လြန္ပါေလေရာ္......
" ကဲပါဗ်ာ.....ထ မ်က္နာလည္း ေပကလူးေနၿပီ....ထနိင္တာလည္း မဟုတ္ပဲနဲ႕ ....ေယာက်ာ္းကို ေဒါသထြက္မေနနဲ႕ေတာ့ .....လာ ေမာင္ေပြ႕မယ္...."
" ေနပါ.....ေဘာကို ေယာက်ာ္းေလ.....ငါဘာသာ ထနိင္တယ္....ဖယ္စမ္း....."
" အဲ့ေယာက်ာ္းက ခင္မ်ားေလးကို ေသေလာက္ေအာင္ ခ်စ္ထားတဲ့ေယာက်ာ္းေနာ္.....ဟြန့္....ခုေတာင္ ထနိင္လား ကိုယ္ဘာသာ သိသားနဲ႕ဗ်ာ....ေမာင့္ေယာက်ာ္းက သိပ္ ေျပာရခက္တာပဲ..."
" မလိုဘူး....ဖယ္ ...."
" ေအးေနာ္....ေျပာမရ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ႀကိတ္မွာမွဗ်......အငယ္ေကာင္က အကင္းေသေသးတာမဟုတ္ဘူး....ခုေတာင္ ပုဆိုးထဲက ေန ေခါင္းေထာင္ၾကည့္ေနတာ ၾကည့္မလား ေျပာ....."
ဘုန္း ~ ဘုန္း ျမည္ေအာင္ ဗလာက်င္းျဖစ္ေနေသာ ရင္ဘက္ကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္စုံထုေနပုံထား က်ဳပ္ျဖင့္ အမ်ိဳးသားေလးကို ငဲ့မိတာ ႏွေမ်ာလွ၏။
" ကဲ...ထူေပးရမလား....ေနာက္တစ္ေၾကာင္း ထပ္ဆြဲ ရမလား.....ေျပာ.....ေမာင္ ခြၽတ္ခ်ၿပီေနာ္...ဟားးးးးးးး"
$႐ူးေကာင္က တကယ္လုပ္မည့္မ်က္နာထားမို႔ နာက်င္ေနသည့္ေနရာကို ဂ႐ုမစိုက္အား ၊ သူဆြဲထူ ေပြ႕ေခၚမည္ကိုလည္း မလိုလားေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ဘာသာ ထဟန္ျပင္ေတာ့ မ်က္ခနဲ ျဖစ္သြားသည့္ ေအာက္ပိုင္းက ေဝဒနာတို႔ေၾကာင့္ ဝမ္းနည္းစိတ္တို႔ တိုးဝင္လာကာ မ်က္ရည္ၾကည္မ်ားရစ္သိုင္းလာသည္။
ရိူက္ငိုမယ္ အေတြးမဆုံးခင္ ေစြ႕ခနဲ ေျမာက္တက္သြားေသာ ဗလာက်င္းမိမိခႏၶာကိုယ္က ခပ္က်ယ္က်ယ္ ရင္အုပ္ထဲဝယ္ ေနရာတက် ေပြ႕ေခၚယူျခင္းခံရျပန္သည္။
" ေမာင္ ေျပာပါတယ္ကြာ.......မထနိုင္ပဲနဲ႕မ်ား ခင္မ်ားရယ္....."
" ခ်ေပးလို႔....အင့္....."
" ႁပြတ္ ....ခင္မ်ားမ်က္ရည္ေတြကို ခ်စ္တင္းႏွောခ်ိန္ကလြဲရင္ က်ဳပ္ျဖင့္ျမင္ရတာ မလိုလားဘူး ....ဘာအေၾကာင္းေၾကာင္း နဲ႕မွ မငိုနဲ႕ ...ေမာင္မလိုခ်င္ဘူး....ျမင္လည္း မျမင္ခ်င္ဘူး...."
" ဘယ္သူေၾကာင့္ ခုလို ငိုရတာလဲ ေခြးေကာင္....တဏွာ႐ူး ...."
" ေမာင္႐ူးတာ ခင္မ်ားတစ္ေယာက္တည္းကိုပါဗ်ာ....အဲ့ေနရာ႐ူးတာေတာ့သည္းခံေပး.....အရမ္းႏူးညံ့လြန္းလို႔ တိုးဝင္ရတာ မေက်နပ္နိုင္သလိုကို ေကာင္းလြန္းလို႔ မေရာင့္ရဲနိုင္ဘူး.....ဘယ္ခ်ိန္တိုးဝင္ေနပါေစ ....အရမ္းမိုက္တဲ့ ခံစားမူေလး ဗ်....ေမာင့္လဝန္းသိရဲ႕လား...."
" အင့္...."
" ဟုတ္ၿပီ....မငိုနဲ႕ေနာ္ .....လာ ေရခ်ိဳးရေအာင္ ...အထဲကအရာေတြလည္း ထုတ္ရမွာမို႔ ေရခဲေဘာင္ေပၚ ခဏ ထိုင္ေပးေနာ္..."
ဂြတိုၿခံေလးထဲက အုပ္ကန္ႀကီးေဘးက ေရခ်ိဳးကန္ အေသးေလးေပၚ လူကိုေပြ႕တင္ၿပီး အတြင္းထဲက အရာမ်ားကို ႏွိုက္ရန္ျပင္ေနသူေၾကာင့္ တစ္ခ်က္မ်က္ေမွာင္ႀကဳံမိသည္။
ေရကန္ေစာင့္ ကိုင္ခံရမယ္ကိန္းမို႔ ဒင္းက အရွက္မရွိ သလို ဘယ္အရာမွလည္း ထည့္ေတြးမယ့္သူမ်ိဳးမဟုတ္။
အငမ္းမရ စားရဖို႔ရာအေရးပဲ ေခါင္းထဲေတြးၿပီး ႀကဳံရင္ႀကဳံသလို သူငယ္ခ်င္းၿခံအလည္လာရင္း ရသလို စားတက္သူမို႔ ေနာက္ဆို ကိုယ္ဘက္ကသာ ဆင္ျခင္းမည္။
သူက ရွက္ေၾကာျပတ္။
သူက ရတဲ့ေနရာကေန အခြင့္အေရးကို လက္တစ္ဆုံးႏွိုက္ၿပီး အငမ္းမရ စားေသာက္တက္သူ။
သူက အားရဝမ္းသာ ၿပီးေျမာက္မူကို အသံက်ယ္က်ယ္ ညီးၫူတက္သူမို႔ ပို၍ ရီက္ရ၏။
" မလုပ္နဲ႕ .....ငါ ဘာသာ..ငါ....အ့......."
ေရကန္ႀကီးကိုေက်ာေပးကာ ေပါင္ကားေစ၍ တြင္းေလးထဲက အရာမ်ားကို ငုပ္တုပ္ထိုင္ကာႏွိုက္ဟန္ျပင္ေနသူေၾကာင့္ ေပါင္သားမ်ားကို ကျံု ့ထားမိ၏။
ေျခေထာက္ကြၾကားထဲ တိုးဝင္ကာ ငုပ္တုပ္ထိုင္ခ်ၿပီး အဝတ္ဗလာက်င္း ကိုယ့္ကို တစ္ခ်က္ၿပဳံးျပကာ ရတနာတြင္းေလးထဲ တိုးဝင္လာေသာ လက္ေခ်ာင္းေၾကာင့္ သူလက္ေကာက္ဝတ္ကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ကာ တားဆီးေနေသာ္လည္း မရန်ုင်ခဲ့။
" ေမာင္လုပ္ေပးမယ္ေလ ခင္မ်ားရယ္....ျမင္ရတာလည္းမဟုတ္ဘဲ ...."
" ဘာေနေန.....အ့....အင္း.."
ညီးၫူသံတစ္ခ်က္ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ေအာက္ႏူတ္ခမ္းသားေလး ကိုက္ကိုခပ္ဖြဖြကိုက္ကာ မ်က္ဝန္းမ်ားေမွးမွိတ္လွ်က္ ေခါင္းကိုေမာ့ထားသူ။
လွလိုက္တဲ့ မူဟန္ႂကြေနပုံေလး။
မ်က္ေတာင္မခတ္ခ်င္စရာ ႐ူေမွ်ာ္ခင္းေလးက sexy က်က် ကိုယ့္ေရွ႕မွာ မူဟန္ပိုေနသူေလးကို ခမ္းၾကမ္းၾကမ္း ေဆာင့္စားလိုက္ခ်င္စိတ္မ်ား တစ္ဖြားဖြား၊ တေျဖးေျဖးတင္းၾကပ္ကာ အေမာက္ေထာင္လာေသာ အငယ္ေကာင္က ေရကန္ေသးေအာက္ေျခကို ထိပါးၿပီး ထိုးေထာင္ေနၿပီေလ။
လက္ကလယ္ေလးကို တစ္ဆုံးထည့္ၿပီး တေျဖးေျဖးျဖင့္ညင္ညင္သာသာ တိုးဝင္ေမႊႏွောက္ကာ အထဲသို႔ ျဖည့္တင္းထည္းေသာ ၿပီးေျမာက္ျခင္းမ်ိဳးျမတ္ရည္မ်ားကို ေကာ္ထုတ္ေနသည့္ကိုယ္မွာ ဆႏၵကိုလည္း ထိန္းရ၊ ျဖစ္ခ်င္ေနေသာ ေလာဘကိုလည္း အခ်ိဳသတ္ရ၏။
ဘယ္လက္ကေလးျဖင့္ ၾကင္သူ၏ အငယ္ေကာင္ေလးကို ခပ္ဖြဖြဆုပ္ကိုင္ေတာ့ တားျမတ္သံ သဲ့သဲ့ေလးက ၾကားရၿပီ။
"ဟင္းအင္း....."
" ဘာလို႔လဲ....မာေနတာကို....."
" မလုပ္နဲ႕လို႔.....အ့......အင္းးးးးးး"
ကိုယ္ျပဳစုေပးမူကို မျငင္းဆန္နိင္ေသာ ၾကင္သူ၏ အငယ္ေကာင္ေလးကို အထက္ေအာက္ ခပ္ဖြဖြေလး ပြတ္ဆြဲေပးေတာ့ ျမင္လႊာေလးကိုပိတ္ၿပီး ေခါင္းကိုေမာ့ကာ ညီးၫူသံေလးေတြက တစ္သီသီ။
ႏွိုက္ထုတ္ကာ ရွင္းလင္းေပးမူက ၿပီးဆုံးေပမယ့္ ၾကင္နာသူေလး ခံစားေပ်ာ္ဝင္မူကိုပါ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ ေဖာင္ေဆာင္ေပးေနသည့္ ကိုယ္မွာ ေအာက္ဖက္ဆီက အေမာက္ေထာင္ၿပီး ေခါင္းရမ္းကာအစာေတာင္းေနသူကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ထိန္းေၾကာင္းရင္း အလုပ္ႏွစ္ခုကို တစ္ၿပိဳင္နက္ ႀကိဳးစားေနရသည္။
" အာ့.........ဟာ့.....ခပ္ျပင္းျပင္းေလး.....အ့......"
" okay ဗ်ာ....ရေစရမယ္....."
အံေသလုနီးပါးလက္ျဖင့္ ခပ္ျပင္းျပင္း ဆုပ္ကိုင္ကာ လုပ္ေပးေတာ့ ခါးေလးေကာ့ကာ ေခါင္းကိုရမ္းၿပီး အနမ္းေတာင္းဆိုလာသူေလး ေၾကာင့္ ၾကည္ႏူးစိတ္က ယိုဖိတ္ခ်ေနၿပီ။
" နမ္းပါ....အ့...ေမာင္....နမ္းေပး......အင္း.......အြတ္....."
ခႏၶာကိုယ္ကို အနည္းငယ္ကိုင္းကာ ေခါင္းကိုငုံ႕ခ်ၿပီး ခ်ိန္ၿမိန္ျခင္းအနမ္းမ်ားကို ျပင္းရွရွ ခံစားမူဆီသို႔ တြန္းကာပို႔မိေတာ့ ခါးကိုပိုမိုေကာ့ကာ ေခါင္းရမ္း၍ ၿပီးေမာက္ျခင္းရသကို မိမိလက္ထဲ စြန္ပစ္လာသူေလး။
" အြဆ္......အင္း.....အားးးးးးးၿပီး........ၿပီ"
" ဘယ္လိုလဲ......"
ၿပဳံး၍ ေမးေနသူအေပၚ ေခါင္းမွီခ်ကာ ေခါင္းၿငိမ့္၍ ေျဖလာသူေလး ...။
လက္ထဲက စြန့္ပစ္ရည္မ်ားကို ေဘးသို႔ပစ္ရန္ လက္ကိုကိုင္ကာ ေတာင္းဆိုေနသူေလးေၾကာင့္ တမင္သတ္သတ္ ညစ္ပတ္ကာ အေမာက္ေထာင္ေခါင္းရမ္းေနေသာ မိမိ၏ အငယ္ေကာင္ေပၚသို႔ သုပ္တင္ကာ လက္ျဖင့္ ႏွစ္ခ်က္သုံးခ်က္မွ် ပြတ္ဆြဲျပမိသည္။
*ရွက္ေသြးႂကြယ္ေနသူေလက မ်က္လုံးျပဴးစြာ အလန့္အထိတ္....-!
ရွက္ေသြးျဖာေနသူေလးက ေခါင္းကိုတစ္ဖက္သို႔ ရမ္းကာ မူဟန္ပိုေနမူေၾကာင့္ လက္ညွိုးႏွင့္လက္မသုံးကာ ေမးဖ်ားကိုေမ့ေစၿပီး ညာဘက္နား အနားကပ္ကာ ေတာင္းဆိုမိသည္က ...
" သူကို ေခ်ာ့ေပးအုံးတဲ့...."
" ဟင့္...အဲေလာက္ဆို ငါ ေသမွာေပါ့....ႏွာဘူးေကာင္ႀကီး...."
"ေဟာဗ်ာ...."
သူ႕လက္ေလးနဲ႕ ကိုယ့္ညီငယ္ကို ဆုပ္ကိုင္ၿပီး မ်က္ရည္ဝဲေနရွာတဲ့ အမ်ိဳးသားကိုၾကည့္ၿပီး ရယ္ခ်င္စိတ္ထက္ ဟိုစိတ္ကပိုထလာျပန္သည္ေလ။
တစ္ခ်ီတစ္ပိုင္းျဖင့္ မၿပီးဆုံးနိင္တဲ့ အေမွာင္သံသရာထဲက ေမ့ေမ့ေမာေမာ ကူးခတ္ရသည့္ရသက ပင္လယ္ဆားငံ့ရည္လို ေသာက္ေလေသာက္ေလ ငတ္မျပတ္တဲ့ သေဘာမို႔ ေလာဘကိုမဖယ္ရွားနိုင္ခဲ့။
ခက္ၿပီခင္မ်ားရယ္...။
" ဟာ့.....ခပ္ဖြဖြေလး ...လုပ္မေနနဲ႕...ဟာ့..."
" လက္နဲ႕မဆန့္ဘူးလို႔....ဘာလို႔ လူလိုသူလို မက ႀကီးေနလဲ...."
လက္ႏွစ္ဖက္ေလးျဖင့္ ဆုပ်ကိုင်ပြီးရှေ့တ်ိုးနောက် ျပဳလုပ္ေပးေနပါေသာ္လည္း အေသာမတက္နိင္တဲ့ လိုခ်င္ရမၼက္ေၾကာင့္ .....။
" ေမာင္...ဟာ့...မရေတာ့ဘူး...."
"ဟင္အင္း....ငါေသလိမ့္မယ္...."
" ဘာမွမျဖစ္ေစရဘူးကြာ....စိမ္ထား႐ုံပဲ...ေနာ္.....ဟာ့...ေနာ္.....အြင္း...."
ကိုယ့္ညီငယ္အေပၚဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့လက္ေလးကို ထပ္ကိုင္ကာ ခပ္ျပင္းျပင္း ဆြဲခ်က္ေတြေၾကာင့္ ျငင္းဆိုဟန္ေမာ့ခ်ီလာေသာ ရင္ခြင္ထဲက ခင္မ်ားေလးရဲ႕ နီရဲေရာင္ရမ္းေနေသာ ႏူတ္ခမ္းသားေပၚဝယ္ ထပ္တူက်မိၿပီေလ။
" အြင္း.....နာ....နာေနတယ္...."
နမ္းရိူက္ေနသည့္ၾကားက လြတ္ထြက္လာတဲ့အခိုက္ဝယ္ ျငင္းဆိုေနသူေလးကို ဂ႐ုမစိုက္ဟန္ မထီမ်က္ႏွာေပးျဖင့္ အေပၚဘက္ကေနဖိထားၿပီး ဘယ္ညာရမ္းေနသူေလး၏ မ်က္ႏွာျပင္အႏွံ႕ အနမ္းမိုးေႁခြခ်မိသည္။
" အြတ္....ေတဇ....."
လြင့္ထြက္လာေသာ ေအာ္သံတို႔ေၾကာင့္ မထူးဇာတ္ခင္းၿပီး ဆိုင္သူေလးရဲ႕ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို အနည္းငယ္ကားေစကာ ေနရာယူေနမိသည္က နမ္းရိူက္သည့္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္။
ႏွိပ္စက္ခံေနရသလို အေသာမသတ္သည့္ သူ႕ေလာဘေၾကာင့္ လူလည္း ေခြေခါက္လဲ႐ုံသာ ယဲ့ယဲ့က်န္ေတာ့၏။
" အ့....ေသ..ၿပီ...အာ့...."
" ထိပ္ေလးတင္ဗ်ာ...အာ့.....ၾကပ္တုန္းပဲလား.....အင္းးးးးးးး"
လည္ပင္းတစ္ေလွ်ာက္ႏွာေခါင္းျဖင့္ဖိဆြဲၿပီး ဖိသိပ္ထည့္ေနသည့္ေအာက္ပိုင္းတေနရာက နာက်င္မူေၾကာင့္ ေခါင္းေလးေမာ့ကာ ၿငီးျငဴေနရင္း က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္လာသည့္ အရာကို ခက္ခဲစြာ လက္ခံေနမိသည္။
" အာ့....နာေနၿပီ...ႏွဲမေနနဲ႕ေတာ့....."
" မဝင္ေသးလို႔...အာ.....ဟာ့.....နည္း....နည္း......ဟာ့...."
" နာ.....နာတယ္လို႔.....အားးးးးးးးးးး"
" ဟာ့......ဟူးးးးးးးးးး"
ၿဗိခနဲျမည္သံနဲ႕အတူ လုံးခနဲဝင္ေရာက္သြားသည့္ ရသ......ခက္ခက္ခဲခဲလမ္းေၾကာကိုမွ ေသခ်ာပိုင္နိုင္စြာေမာင္းႏွင္နိုင္ခဲ့ၿပီေလ။
အထဲကိုေသခ်ာေရာက္ၿပီဆိုမွ အသက္႐ူသံကိုေလ်ာ့ခ်ာက လူပ္ရွားမူမဲ့ ခတၱၿငိမ္ေနရင္း တင္းၾကပ္ေနသည့္ ခံစားမူကို အသက္႐ူသံေတြၾကားက ေပ်ာ္႐ႊင္စြာနစ္ေမွ်ာေနမိသည္။
" နာေနေသးလား....အာ့.....စီးၾကပ္ေနတုန္းပဲ....ဟာ့..."
ေနာက္ဘက္ကို အရွိန္ယူကာ ေမာင္းႏွင္မည့္ဟန္ျဖင့္ ေခ်ာ့ျမဴျခင္းမျမည္ေသာ အေမးစကားကို အလုံးလိုက္အရင္းလိုက္လက္ခံထားရသည့္ ပန္းပြင့္ငယ္ေလးက ေမာဟိုက္ေနဟန္။
" နာတယ္....လို႔....အားးးးးးးဟာ့....."
" သက္သာေအာင္လုပ္ေပးမွာေပါ့....အာ့......မက်ဳံ႕လိုက္နဲ႕.....ဟာ့......မထိမ္းနိင္...ခက္...ကုန္မယ္....ဟာ့.....အာ့.."
*ၾကာရင္ လူလည္း လမ္းေလွ်ာက္နိင္ပါေတာ့မလား!!!!
*ဒီေယာက်ာ္းယူမိတာ ကိုယ္က်ိဳးနဲရေတာ့မယ္ထင္ရဲ႕....!
#မမအတြက္ vote ေပးဖို႔ မေမ့ရဘူးေနာ္
#Take care all
(ခ်စ္ေတးထဲက လြယ္ေအြ႕ေလးကိုလည္း ဖတ္႐ူ႕ေပးပါအုံးေနာ္...slow romance ေလးမို႔ ခ်စ္စရာပုံစံေလး ေရးသားထားပါတယ္ ...ခ်စ္ေသာတို႔အႀကိဳက္ေတြ႕ေစရပါ့မယ္)
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz