အပိုင်း(၂၀)⚫️ Final
" မင်းမကြိုက်ရင် လည်း မတက်နိုင်ဘူး...ငါ့အိမ် ငါပြန်နေမယ်...."
" ခင်များ ..တော်လိုက်တော့..."
" ဒါဆို ငါကို ဘာလို့ စွပ်စွဲနေလဲ..."
"......"
မနက်ကတည်းက ဖြစ်ခဲ့သော ပြသနာ မင်္ဂလာပွဲအပြီး အိမ်ပြန်ရောက်ကတည်းက စကားမပြောဘဲ အိမ်ရှိလူများအား ဆူငေါက်ကာ အပေါ်ထပ်တက်သွားပါသော တေဇကို ကြီးမြက စိုးရိမ်စွာဖြင့် ဘာဖြစ်တာလဲ မေး၍ မေးဆတ်ပြသည်။
" ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ကြီးမြတူက သိတဲ့အတိုင်း ဘာကိုမကြည်သွားလဲ သွားမေးလိုက်အုံးမယ်.၊ စိတ်မပူနဲ့ "
" အေးပါကွယ်..."
မူံယိုနေသော မျက်နှာဖြင့် တွေ့သမျှလူတိုင်းကို အစွယ်ငေါငေါဖြင့်ထိုးသလို ရန်စဆိုသွားသူတေဇကြောင့် အိမ်ရှိလူတိူင်းက အခြေအနေအရိပ်အကဲကိုကြည့်နေကြရသည်။
ဒီည ရပ်ရွာထဲက ကာလသားများနှင့်စုဖွဲ့ ကိုတင်ဆန်းထန်းရည်ဆိုင်မှာ ဝိုင်းဖွဲ့ကြမည့် တေဇ၏ မင်္ဂလာဦးအထိမ်းအမှတ်ဖြင့် အကြိုက်သောက်၊ အမုန်းကဲကြမည့် ညမို့ စိတ်တိုဒေါကန်နေသော တေဇမင်းမောင်ကိုကြည့်ကာ ကာလသားတို့ခေါင်းကိုက်ရပြီလေ။
ဓလေ့ရိုးရာလို ဖြစ်နေသော မင်္ဂပွဲပြီး အောင်ပွဲရွှင်ပွဲအဖြစ် ရွာအနောက်ဘက်/မြောက်ဘက်ရှိ ထန်းတောထဲဝယ် တေးသီချင်းသံမြိုင်ဆိုင်စွာဖြင့် ထန်းရည်/တောအရက်များကို အမုန်းကဲ၊ အဝဆွဲကြမည့် ချိန်ခါမို့ မဂ်လာသတို့သား တို့ကလည်း ရွာ၏ရိုးရာမပျက်သော မင်္ဂလာပွဲအထိမ်းအမှတ်ဖြင့် ပျော်ရွှင်ကြရမည်မဟုတ်ပါ့လား။
" ကိုမိုး....ခင်များညီ ဘာကိုက်နေလဲမသိဘူးဝေ့..."
" ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးကွာ.."
" ဒီည ရိုးရာပျက်လို့ မရဘူးဗျ...တစ်ရွာလုံးရှိရှိသမျှ ကာလသားတွေ အကုန်အားခဲထားတာနော့..တေဇပွဲမို့ကို သာမာန်ထက်ပိုလုပ်ပေးရမယ်ဗျ .."
" အေးပါ ကျော်ကြီးရ....ငါသိပါတယ်...."
" သိရုံနဲ့မရဘူးဗျ....ကျုပ်တို့အမုန်းကဲကြမယ့်ပွဲမို့ကျုပ်တို့သွားတော့မယ်ဗျို့..."
" မင်းတို့စိတ်ကြိုက်ကွာ...ငါတာဝန်ယူတယ်...ဒါနဲ့ သူများအိမ်က ကြက်ခိုးလား ဘာလားတော့ မလုပ်နဲ့ဟေ့....ဘထွေးက ငါကိုသတ်လိမ့်မယ်...."
" မလုပ်ပါဘူးဗျာ....အမြည်းတော့ရှယ်ပြင်ရမှာပေါ့....သတို့သားတခြားသူမှမဟုတ်ပဲ....ခင်များညီတေဇလေဗျာ....တစ်ယောက်ကြည့်တော့လည်း ကျုပ်တို့မန်ကျည်းစုရွာရဲ့ အချောအလှတို့စုစည်းရာ တစ်ပင်တည်းသော ကျက်သရေဆောင်လေဗျာ...နည်းနည်းတော့မရဘူးဗျို့ ...."
" မင်းတို့သဘောဖြစ်စေရမယ် ကျော်ကြီးရာ...ရန်မဖြစ်ပြီးရောကွာ....ကိုယ့်လူတို့ကြည့်လုပ် ...ပျော်တာပျော် အပျက်တော့မရဘူးနော်...."
" စိတ်ချပါကိုမိုးရာ.....ကျုပ်လူတွေ ကျုပ်ပိုင်တယ်...." ဆိုကာ ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ တာဝန်ခံယူနေသော ကိုမျိုးသန့်ကြီးက ရွယ်လယ်အရပ်ခေါင်း ဖြစ်သည့်အလျှောက် မန်ကျည်းစုရွာရှိလူငယ်တော်တော်များများကို ထိုလူကပဲ ဦးဆောင်ထိန်းကွပ်နေရသည်ဆိုလည်းမမှားခဲ့ပါ။
" ဒါဆို ကျုပ်တို့အဖွဲ့ လုပ်စရာရှိတာ ကူဖို့သွားပြီဗျို့....."
" အေး....ဆိုင်ကယ် ဖြေးဖြေးလည်း စီးကြဟ ..အကုန်မသာပေါ်ကုန်မယ်...ကြည့်လုပ် ကျော်ကြီး..."
" ဟားးးးးးကျော်ကြီးတို့က မိန်းမမယူရပဲ သေမယ့်ဇာတာမပါသူမို့ ဒီည တေဇပွဲမို့ အားခဲထားရတာ....."
" ဒီကောင်က အဲလိုပဲပြောမနေနဲ့ ကိုမိုး...."
မန်ကျည်းစုရွာရှိ ကာလသားများကမူ ညအချိန်အခါ ကိုမျိုးသန့်အိမ်ရှေ့ မန်ကျည်းပင်ကြီးအောက် ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်ကာ တခါတရံပျော်ပါးကြသေးသည်။
" တေဇက ဘူဆိုလှည့်မကြည့်ဘူးဗျ...."
" ရပါတယ်ဆိုကွာ..."
" အေးပါ့...ခင်များတာဝန်ယူနိုင်ပြီးရောဗျာ..."
" စိတ်ချကိုယ်လူ..."
ဘာပြသနာဖြစ်မှန်းမသိသော ညီဖြစ်သူ တေဇမင်းမောင်၏အရိပ်အခြေအနေကိုကြည့်ရအုံးမည်လေ ။ အကယ်၍ သူ့လင်အနားကပ်ခါနေခဲ့ရင် ကြီးမြဆီအပူကပ်ကာ ရွာရှိကာလသားတို့အတွက် ထန်းရည်ဖိုး မနည်းမနော စိုက်ရှင်းပေးရအုံးမဟုတ်ပါလား။
" ကြီးမြ....အကြီး..."
" မောင်မိုး...လာလေ...ဘာကိုကြည့်နေလဲ..."
" ဟိုကောင်ရော....ဘာဖြစ်တာလဲ..."
" မင်းညီလား..."
" အင်းလေ ဒီအိမ်မှာ သူ့ကဗိုလ်ကြီးလေဗျာ...ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘူး မူံယိုနေတာပဲ...လင်တာရတာ စိတ်က တစ်ဆစ်ဗျ..."
" အေး ...အကြီးလည်း မင်းမေးမလို့...ဘာဖြစ်မှန်းမသ်ိဘူးကွယ် အပေါ်တက်သွားတယ်....ရန်ဖြစ်သံတော့မကြားသေးဘူး..ဘယ်ချိန်ထ အုန်းဒိုင်း ဖြစ်မလဲ ကြီးမြလည်းမပြောတက်ပါဘူးအေ..."
" ဟောဗျာ...ဒါနဲ့ ကာလသားတွေက....."
" ထုံးစံဖြစ်နေရင် ငါ့တူကပဲ လုပ်ပေးလိုက်နော် ကြီးမြ ဘယ်လောက်ပေးရမလဲ.."
" ကျွန်တော်ဆီရှိပါသေးတယ် လိုနည်းနည်းပဲ..."
" အေး..အေး...ကြီးမြ သွားယူမယ် ခဏနော်..."
အိမ်ထဲဝင်သွားသူကြီးမြကို စောင့်နေခိုက် အပေါ်ထပ်က ဆင်းလာသော ဥက္ကဌကြောင့် ကိုမိုးတစ်ယောက် နူတ်ဆက်ပြမိသည်။
" ကျွန်တော်ဆီက ယူသွားလေ အစ်ကိုမိုး....ရွာကလူတွေကို ထုံးစံအတိုင်း လုပ်ပေးလိုက်နော်...ရော့..."
ဘယ်ချိန်အပေါ်ထပ်က ဆင်းလာတယ်မသိ ငွေအထပ်လိုက် လက်ထဲပေးနေသော ဥက္ကဌလေးကြောင့် လက်ခံရခက်/ ငြင်းဆန်းခက် ခေါင်းကုပ်၍သာ အပေါ်ထပ်ကို ကြည့်နေရသည်။
" ရ....ရပါတယ် ဥက္ကဌလေး...အစ်ကို့မှာ ရှိပါတယ်..."
" လဝန်းလို့ပဲခေါ်ပါ ကိုမိုးရာ....ယူသွားပါ မလောက်သော်ရှိ အခက်ကြုံနေပါ့မယ်..."
" မလုပ်ပါနဲ့ ဘထွေးပေးထားတာ အစ်ကိုမှာ တစ်ကယ်ရှိပါသေးတယ်.."
" တော်ကြာ မလောက်မငှ ဖြစ်နေမှာ စိုးလို့ ...."
လက်ထဲအတင်းထည့်ပေးနေသူ ဥက္ကဌလေးကြောင့် လက်ခံရန် လက်အလှမ်း ဘယ်ကဘယ်လို အနားရောက်လာတယ်မသိရသော ညီဖြစ်သူက လက်ကိုရိုတ်ချပြီး သူ့မူပိုင်ဆိုင်ကယ်မြင့်ကြီးပေါ်တက်၍ ထန်းတောသွားရန် အမိန့်စာပါးလာပြန်သည်လေ။
ဖြောင်း~~~~
"အ့...မင်းမေကလွှားတဲ့....-! ..နာလိုက်တာကွာ...."
" သွားမယ်...."
ဒေါသတကြီး အိမ်အပေါ်ထပ်ကနေဒုန်းဆင်းလာသော တေဇမင်းမောင်ကြောင့် နှစ်ဦးသားအပေါ်မော့အကြည့် မျက်မှောင်ကျုံ့လျှက်သား သူ့စိတ်အလိုတိုင်းပြုမူနေတဲ့တေဇကို လဝန်းလေး ခေါင်းလွှဲလိုက်သည်။
" အစ်ကိုမိုး...မလိုက်ဘူးလား..."
" အေးပါကွာ....မင်းကလည်း...ဘယ်သခင်ကြောက်ရမယ်မသိဘူး...တကတည်း.."
" ခင်များပါးစပ်ပိတ်တော့..နားညီးတယ်..."
" အေးပါကွာ..မင်းကအကြီးဆိုတော့ ..."
ဘယ်သခင်ကြောက်ရမယ်မသိ သူတို့လင်ခင်ပွန်းနှစ်ယောက် အဆင်မပြေခဲ့ရင် အိမ်ကလူများ အတော်အနေကြပ်ရ၏။
တေဇမျက်နှာကိုမကြည့်ပဲ အဒေါ်ဖြစ်သူကြီးမြဆီ သွားနေသူ ဥက္ကဌလေးကို မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ ကြည့်၍ ကိုမိုးဘက်လှည့်ကာ မူပိုင်ဆိုင်ကယ်ကြီးကို လီဗာခေါ်နေသည့် တေဇကြောင့် အနားရှိသူများလည်း ခပ်ရို့ရို့နေကြရ၏။
" သွားမယ်...."
" အေး...အေး..."
မူပိုင်ဆိုင်ကယ်မြင့်ကြီး ကို ဒိုင်းစိုင်းမောင်းကာ ကိုတင့်ဆန်းထန်းတောဆီ တစ်ရှိန်တည်းဦးတည်နေပါသော တေဇမင်းမောင်ကို ထန်းတောထဲရှိ ကာလသားတစိသိုက်တို့က ဖွင့်ပွဲ့ဖြင့် ကြိုဆိုနေကြပြီလေ။
" ဖြေးဖြေးမောင်းပါဟ....ဟိတ်ကောင်တေဇ....ငါ -ိုးတွေ ဖြစ်ကုန်မယ်...."
"............."
" ဘုရား..ဘုရား တပည့်တော် လူမှန်/လူရိုး...လူပျိုသိုးပါ ဘုရား ...မတော်မရော်တေဇတို့လင်မယား ပယောဂကြောင့် တပည့်တော် အသက်မပျောက်ပါရစေနဲ့ဘုရား.....တပည့်တော်မိန်းမ ယူချင်ပါသေးတယ်ဘုရား....."
ဆိုင်ကယ်မြင့်ကြီး၏ မနည်းသော အရှိနိကိုမှ မန်ကျည်းစုရွာအထွက်မှ ကိုတင့်ဆန်းထန်းတောသွားရာ လှည်းလမ်းကြောင်းအတိုင်း ခလုတ်ကန်သင်းတို့ကို အရှိန်မလျော့ပဲ နှင်းဖြတ်ကာ သခင်အလိုကျ တရိပ်ရိပ်ပြေးနေသည်။ ဆိုင်ကယ်မြင့်ကြီးပေါ်ကနေ ရွာဦးကျောင်းရှိထုံးစေတီဖြူဖြူဖွေးတို့အား မှန်းဆကာ လက်အုပ်ချီ တောင်းဆုနေမိသည်။
ဒီလင်တွေအဆင်ပြေမှ အိမ်ရှိလူများ အနေသက်သာမည်မို့ သူတို့လင်လင်နှစ်ယောက် အဆင်ပြေပါစေ*ဆိုတဲ့ ဦးမင်းမောင်အိမ်ရှိ ဝါး/ထရံအလုပ်လုပ်ကိုင်နေကြသော အလုပ်သမားများ ဆန္ဒတိုင်း ထပ်တိုးကာ တောင်းဆုပြုနေမိသည်။
ကျွီ~~~
ဘယ်အရှိန်နဲ့ဆိုင်ကယ်မောင်းသလဲ ကိုယ်သာအသိမို့ ကိုတင့်ဆန်းထန်းတောကို အသက်/ခဣ္ဓာ အိုးစားမကွဲရောက်လာသည့်အတိုင်း ကိုမိုးတစ်ယောက် ဒူးတုန်၊ ပျော့ခွေစွာ ခပ်ယိုင်ယိုင်ဆင်းရသည်လေ။
" ခင်များ ဘာဖြစ်နေတာလဲ...."
" မင်းမို့ မေးတယ်တေဇရာ.....မသေလို့ ကိုတင့်ဆန်းထန်းတော ရောက်လာတာမဟုတ်လား.."
" ကြံဖန်ကြောက်နေ..."
" မကြောက်လို့ရမလား....ငါ ့မိန်းမရသေးတာမဟုတ်ဘူး..."
" ဒီအရွတ်တွဲကိုပဲ စွဲလန်းနေ....လူကအိုနေပြီ ..."
" ဘာနေနေကွာ..အရိအရွတ်မကလို့ အရိုးနေနေ..ငါကြိုက်ရင် ငါ့သခင်မပဲ...မတရားမပြောနဲ့...မင်းလင်တောင်..."
" ဘာဖြစ်လဲ ကျုပ်လင်က...အေးနော် အစ်ကိုတွေ/အမျိုးတွေ ဂရုစိုက်မှမဟုတ်ဘူးဗျ..."
" ဟေ့ကောင်တွေကြားသလား....သူ့ယောကျာ်းထိလို့ တေဇစွေ့စွေ့ခုန်နေတာ...တစ်သက်လုံး လုပ်ကိုင်ပေးနေတဲ့ အစ်ကိုကို့ကြိမ်းမောင်းနေတာ...နာတယ်ဟိတ်ကောင်...အရိုးထဲကနာတယ်..."
" ဟားးးးးးးအစ်ကိုမိုးသိသားနဲ့...ဒီကောင်က ယောကျာ်းရမှ ခွေးစိတ်ပေါက်နေတာ.."
" အေးဟ.....တို့ဥက္ကဌလဝန်းတို့ သနားစရာပါကွာ....."
" ဟားးးးးးးးးဟိုကဆွဲထိုးခံဖို့ စနေသလား ..."
" တိတ်နော် ကျုပ်ယောကျာ်းအမည်က မင်းတိုလို အမူးသမားတွေပါးစပ်က ပြောချင်တိုင်းပြောရမှတ်နေလား....ထန်းရည်အိုးနဲ့ ရိုတ်ခံရမယ် တေဇကိုဘာမှတ်နေလဲ..."
လူငယ်ကာလသားများ အုပ်စုဖွဲ့ဝိုင်ထိုင်နေကြသော ထန်းရည်ဝိုင်းထဲ လွတ်တဲ့နေရာ ထိုင်းကြရင်း ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေသည်ကို လူငယ်များက ဝိုင်းဟားနေသည်မို့ နဂိုဗီဇအတိုင်း လင်ယောကျာ်းထိ ဆတ်ဆတ်မခံတက်သည့် တေဇ၏ အပြုအမူအချို့ကြောင့် ပါးစပ်စည်းထိန်းကာနေရသည်လေ။
တေဇလက်ဇကို သိကြသည့် ငယ်ရောင်းရင်းအချို့က အသက်ခန္ဓာတည်မြဲချင်သည့်မို့ နူတ်ပိတ်ကာ ခေါင်းညိတ်၍ ပညာရှိပီပီ ပြောဆိုဆင်ခြင်တက်ရမည်မဟုတ်ပါ့လား။
" တေဇကလည်းကွာ....စနေတာ သိရဲ့နဲ့......"
" အေးကွာ မင်းကလဲအဖြစ်သည်းတာ ..."
" ဟိတ်ကောင်တွေ....."
" အဖြစ်သည်းတယ်ဆိုလည်း သည်းတယ်ပေါ့ကွာ...တစ်ခုတော့ရှိ မင်းတိုြလိုအမူးသမားပါးစပ်ကနေ ငါ့ယောကျာ်းအမည်တပ်ပြောတာ/ခေါ်တာ ကြိုက်ကိုးမကြိုက်တာကွာ ..ရှင်းလား.."
" ကဲပါ မင်းလည်းတော်....တေဇလည်းစိတ်လျော့ကွာ...."
" အေးပါကွာ...."
" ပြောလက်စနဲ့ ပြောရအုံးမယ်....ကျုပ်ယောကျာ်းက ရပ်ရွာဥက္ကဌလေးမို့ ဥက္ကဌလေးလို့ ခေါ်တာ မဆန်းဘူး။ ဆန်းတာက ကြည်တဲ့ကောင်တွေ့ရဲ့ တဏှာမျက်လုံးနဲ့ကြည့်တာ မခံနိုင်တာပဲ...အဲလိုလာကြည့် လူ့ငရဲဘာလဲဆုတာ ကျုပ်က သက်သေပြပေးလိုက်မယ်....ပြောချင် ကျုပ်ကိုပြော....ဒါနဲ့ ကျုပ်ယောကျာ်းအမည်လေးတောင် ရောင်ရမ်းလို့ တစ်ခွန်းမဟကြနဲ့ ကျုပ်မကြိုက်ဘူး...."
" အေးပါကွာ....ဘယ်သူမှလည်း မခေါ်ပါဘူး...."
" ကဲကွာ...ငါကောင်ကြီးတေဇမင်းမောင်ရဲ့ မဂ်လာရှိလှတဲ့ ရက်မြတ်ချိန်ခါမို့ တို့သူငယ်ချင်းတတွေကလည်း ထန်းရည်ခွက်လေး မြောက်မ,ကာ ထောပနာပြုရမယ်မဟုတ်ပါ့လား.."
" ဒါပေါ့ကွာ...."
" လာထား...." ခွက်မြောက်ကမ်းလာသည့် လက်များကို ဖိုးသန့်မှတား၍ အောင်စေရတုတေးအထပ်ထပ်ဖွင့်ကာ အရက်သမား ဋီကာချဲ့နေပြန်သေးသည်။
" ဒီနေ့ကျရောက်သည့် သူငယ်ချင်းတေဇတို့ လင်လင်နှစ်ယောက် ရာသက်ပန်သက်ထက်ဆုံးပေါင်းသင်းရပါစေကွာ...."
" ပေါင်းသင်းပျော်ရွှင်ပါစေ.....Cheer ....! "
" ကျေးဇူးကွာ...မင်းတိူ့အကြိုက်ကွာ..ဖင်ပေါ်ပေါ်/ခေါင်းပေါ်ပေါ် အမုန်းသာဆွဲ...လာ cheer ! "
" နေအုံး....ဒါမင်းအတွက် အထူးစပါရှယ်...တချ်ုက်တည်းချကွာ...." ကျော်ကြီး ကမ်းပေးလာသော ခွက်ကိုကြည့်ရင်း ဘာလဲ*ဆိုတဲ့အကြည့်ဖြင့် ဘေးက ကောင်တွေကြည့်တော့ ခေါင်းရမ်းကာသာ ဝိုင်းရယ်နေကြပြန်သည်။
" မင်းကလဲ သောက်စမ်းပါကွာ....သုခဘုံဟ..."
" အေးကွာ....တချိုက်တည်းနော် တေဇ...."
" မင်းတို့ကကွာ...."
" ကဲကွာ ....Cheer ...."
"ဟေးးးးးးးးအောင်မြင်ပါစေ ငါ့ကောင်ကြီး...."
" ဘာတွေလဲဟ....."
" အားတိုးဆေးလေကွာ...ဒီည အပြတ်သာကဲတော့...."
" ဟိတ်ကောင်တွေ ! ..."
" ပြီးမှ ငါတို့ကျေးဇူးမမေ့နဲ့....."
" ခွေးကောင်တွေ....."
" ဟားးးးးးးးဒီညတေဇတို့ နိဗ္ဗာန်တက်ပြီလေ ....."
လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးကာ မြောက်ပင့်ပြောနေသူ အပေါင်းအသင်းမျာရကိုခေါင်းခါရယ်သောရင်း အိမ်မှာကျန်နေခဲ့သော အမျိုးသားအား အမှတ်ရနေမိသည်။ ဒီချိန် ဘာတွေလုပ်နေမလဲ ၊ သူ့အမေအိမ်ပြန်သွားသလား စသော အတွေးတွေနဲ့ မည်သည့်အကြောင်းဖြစ်စေကာမူ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သိထားသူပီပီ လူကြီးများစိတ်ဆင်းရဲစေမည့် ကိစ္စကြီးငယ်ကို ထိုအမျိုးသားမှရှောင်ကြဉ်သည်လေ...။
တစ်ခွက်မှသည် တစ်ဖလားမက ၊ အမြည်းချသလောက်မလောက်ငှ ဝိုင်းဖွဲ့ကာ ပြောစရာများကို အရယ်သောများနှင့် ချီးကျူးထောပါနာပြုနေသည့် တေဇတို့မဂ်လာအောင်ပွဲအထိမ်းအမှတ်ဖြင့် အပေါင်းအသင်းများမှ အမူး/အရူး/အလဲအကွဲ ထန်းရည်အားပေးနေကြသည်မို့ တေဇအိမ်ပြန်ရန်အချိန်လင့်နေခဲ့သည်။
" တေဇ...ဖင်ကြွနေပြီ ငါ့ကောင်တို့....ဟားးးးးးး"
" အေးကွာ...လည်လိမ်ထားတဲ့ကြက်ကြီးကနေတာပဲ..."
" ငါ-ိုး.....ကြက်တောင် တိုက်ကြက်ကွ...မင်းအမေ လည်လိမ်ပါ့လား...ဒီမှာ ခြေထောင်လိမ်ထားတာဟိတ်ကောင်....မင်းကြည့်မလား..."
" ဟားးးးးးးးထ ခွပ်ကုန် အခက်တွေ့ပါ့မယ် ရောင်းရင်းရာ....ပြန်ပါ့ကွာ..ပြန်ပါ..."
" ကိုယ်ချင်းစာတယ်ငါ့ကောင်....မင်းငှက် အစာတောင်းရော့ပေါ့..ဟားးးးးးးး"
" -ီးငှက်ကပါ့မလား....နဂါးကွ...နဂါးးးးးးးး"
" ကာလနဂါးတော့မဖြစ်စေနဲ့ပေါ့ကွာ.....ရာဇဝင်တွင်ကုန်ပါ့မယ်.....ဟားးးးး"
"ငါမ-ိုးမသားလေးတွေက...လာနှောက်နေတယိ....ပြန်ပြီကွာ....."
" မြင်မကောင်းဖြစ်အောင်တော့ မလုပ်မိစေနဲ့ကွ...ဒီဖေသတိပေးတာ သတိရ..ဟားးးး"
" မနက်ကြ ဦးမင်းမောင်အိမ်ပြိုတယ် ကျုပ်မကြားရဲဘူးတော့့...ကျုပ်သိပ်ရှက်တယ်.....ဟားးးး"
" အင့်ကိုကိုသန့် ဘာတွေပြော...တမီးရှက်လိုက်တာ....ဟားးးး"
" ငါမ-ိုးမသားတွေ.....-ီးဖြစ်လား......"
" ဟားးးးးးရေတော့ ထသောက်နော်....ငါကောင်...."
" အေးကွာ....စေတနာတွေပါဟ...."
" -ီးပဲဟေ့...ပြန်ပြီ...."
" ဖြေးဖြေးစီးနော်...လင်ဆီမရောက်ပဲ လမ်းမသာပေါ်နေမယ်...ဟားးးးးးးးးး"
တဟားဟားရယ်သောရင်း အမူးစိတ်အနည်းငယ်ဝင်နေသော်လည်း အိမ်အရောက်ပြန်မည်လေ။
အစ်ကိုမိုးနေခဲ့သောကြောင့် တစ်ကိုယ်တော် အိမ်ပြန်ခရီးမှာ ရင်ထဲလိူက်မောခြင်းတွေက ကြည်နူးမူများဖြင့် ပြည့်လျှံနေခဲ့ပြီ။ မဂ်လာဦးညဆိုတဲ့အသိ ၊ ဒီအမျိုးသားလေးကို ပိုင်ဆိုင်ရပြီတဲ့အသိကြောင့် ရင်ထဲဝယ် ကြည်နူးမူတွေကြောင့် လိူက်မောရင်ခုန်ခြင်းတွေပြည့်နေခဲ့ရသည်။
အိမ်အဝင်စင်အောက်အရောက် မျက်မှောင်ကုတ်ကာ အပေါ်ထပ်လှမ်းကြည့်မိတော့ မီးဖိုဆောင်ကထွက်လာသော ကြီးမြက ခါးထောက်ကာ ဆူငေါက်ချင်ပုံရသည်။
" ဘာလဲဗျ...."
"မင်းကိုလေရိုတ်ပစ်ချင်တယ်သိလား....မိဘတွေက အဆင်ပြေအောင်ပွဲလုပ်ပေးနေတာကို ဘာလို့ရန်စနေတာလဲ မင်းက..."
" ကျုပ်ဘာမှမလုပ်ရပါဘူး .."
" ဘာကိုမလုပ်ရတာလဲ...အိမ်မှာ ဆွေမျိုးတွေရောက်နေတာကြကို အလေအလွင့်နေနေတာ.."
" အဖေကလည်း လူငယ်တွေက .."
" တော်..မင်းဘယ်တော့ အသိဝင်မလဲ.."
" ကျုပ်ဘာမှမလုပ်ပါဘူး.."
" ကဲပါ မင်းလည်းတော်၊ တေဇလည်းတော် ...သွား....အပေါ်ထပ်မှာ ဥက္ကဌလေးရှိနေတယ် ခဏနေ အိမ်ပြန်အိပ်ပါရစေတဲ့ ကျုပ်ဆီခွင့်တောင်းထားတယ်.."
" ဟာ..ဘယ်ဖြစ်မလဲ...ကြီးမြခွင့်ပြုလိုက်သလား...ကိုယ်ချင်းမစာမလုပ်ကြနဲ့နော်.."
" မလုပ်ပါဘူးတော်....တေဇလာမှညှိကြပါပြောထားတယ်"
" ကျေးဇူးကြီးလှပါတယ် ကြီးမြရယ်.." အဒေါ်ဖြစ်သူအား လက်အုပ်လေးချီပြရင် အပေါ်ထပ်ဆီသို့ အပြေးအလွှားတက်သွားသည့် တေဇကို ကြီးမြဖြစ်သူကခေါင်းရမ်းကာပြုံးနေမိသည်။
အိပ်ခန်းလေရအတွင်း ခြေချမိတော့ ဘာတွေထုပ်ပြီး ထုပ်ပိုးသိမ်းဆည်းနေတယ်မသိ မီးထွန်းထားသည့် အလင်းရောင်ရောက် အခန်းတွင်းရှိ ဗီရိုလေးထဲက တစ်ခုခုရှာဖွေနေသော အမျိုးသားကို ခါးထောက်က ဘုကြည့်ကြည့်ပေးလိုက်သည်။
" ဒါ ဘာတွေလဲ..."
ကုတင်ခြေရင်းရှိ အထုပ်လေးကို ခြေထောက်ဖြင့်ကန်ကာ ဘောက်စူးစူးမေးကြည့်တော့ ကိုယ့်ကိုတစ်ချက်မော့ကြည့်ပြီး အနွေးထည်ကိုကောက်ဝတ်ကာ အိမ်ပြန်ရန် ဆိုင်းပြင်နေကြောင်း တေဇသတိထားမိသည်။
ဒီလို မင်္ဂလာရှိလှသော မင်္ဂလာဦးညမှာ လင်လင်နှစ်ယောက် တစ်ယောက်တစ်အိမ် ခွဲနေနိုင်မည် ထင်နေသည့်လား မပြောတက်တော့ပါ။ ထိုအမျိုးသားကို လိုချင်လွန်းလို့ အပိုင်သိမ်းထားတဲ့ တေဇမင်းမောင်က မထီခနဲ့ တစ်ချက်ရယ်သံကြောင့် ကိုယ့်အမေးကိုအလေးမထား ရှောင်လွှဲကာ သွားဖို့ပြင်နေသည့်ထိုအမျိုးသားကို ခါးနေရာမှ မ,၍ ကျယ်ပြန့်သော ကုတင်ပေါ်က စောင်ပုံကြီးပေါ် ပြစ်တင်ကာ အပေါ်စီးကနေ ဖိမိုးထားမိသည်။
" အ......ဖယ်စမ်း....လွတ်..."
ကိုယ့်အောက်ဘက်ဆီကနေ ရုန်းကန်နေသည့်သေးငယ်သော ခန္ဓာလေးကို စုံဆန်ကြည့်ရင်း နူတ်ခမ်းဖျားကနေ လျှာသပ်ပြမိတော့ မေးဖျားကနေ တွန်းဖယ်နေသေးသည်။
" ဖယ်စမ်းလို့....."
"........" စကားတစ်ခွန်းမဟပဲ အပေါ်စီးကနေ၍ အနွေးဝတ်ကိုဆွဲဖယ်ကာ ထင်းထင်းပေါ်နေသော လည်ညှပ်ရိုးလေးအား အားပါပါဖြင့် ကိုက်ခဲမိတော့ ခေါင်းလေးစောင်းကာ ငိုရိူက်သံ သဲ့သဲ့လေးထွက်ပေါ်လာ၏။
".အားးးးဖယ်စမ်း...လူယုတ်မာရဲ့....နှိပ်စက်နေတာ...."
" ပြွတ်စ်....ဘယ်ညာနှစ်ဖက် ထင်းထင်းပေါ်နေသည့် ညှပ်ရိုးလေးကို နမ်းရိူက်ပြီး မေးဖျားအောက်ဖက်ကနေမှသည် အထက် နဖူးဆံစထိအောင် နူတ်ခမ်းသားထူထူတို့ဖြင့် ပွတ်သပ်တိုက်ခိုက်ကာ အနမ်းမူးမူးတို့ဖြင့် ချော့မြူနေသည့် တေဇ၏ အနမ်းများကြား ဘယ်ညာယိမ်းကာ ခေါင်းရှောင်နေရင်း ခါးစပ်ဆီမှ ဝတ်ထားသော ပုဆိုးစကိုဆွဲချွတ်နေသည့်တေဇလက်ကိုထိမ်းကာ ရုန်းကန်မိတော့ အလွတ်တကူ ချွတ်သွားသည့်ပုဆိုးလေးကို ကုတင်အောက်ကန်ကာ အမိူက်တစ်ခုလိုပစ်ချလိုက်သည်။
" အင့်....ဖယ်စမ်းလို့...."
တစ်ခွန်းစကားမဟပဲ လက်တွေရဲ့ လူပ်ရှားမူက ဥက္ကဌလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ဖြန့်ကျက်လူးကာ ပွတ်သပ်နေသောကြောင့် တရှိန်းရှိန်းတက်လာသော စိတ်ဆန္ဒအပူလိူင်းတွေကို ဖုံးဖိထားရင်း
ရုန်းကန်နေသည်က အထမမြောက်ခဲ့ပါ။
သောက်လိုက်မိသည့်ဆေးတစ်ခွက်ရဲ့အစွမ်းကြောင့် တက်လာသောဆေးအရှိန်နဲ့နဂိုမူရင်းရှိရယူမူများပေါင်းစပ်ကာ ဖိထားခံရသည်ြခန္ဓာကိုယ်လေးကို အထက်အောက်စုံဆန်ကြည့်ရင်း ရတနာပွင့်ချပ်လေးများကို လျှာဖျားလေးဖြင့်တို့ထိရင်း ခပ်စစရယ်မောကာပင် ကျန်တစ်ဖက်ကို လက်ကလေးဖြင့် ထိပ်ပိုင်းနေရာလေးအားဖိချေနေမိသည်။
"အ့....အင်းးးးးးခွေးကောင်....."
လျှာဖျား၏ တို့ကစားခြင်းရသအပြင် ခံရခက်သောဖိချေခြင်းကြောင့် ခေါင်းမော့ကာ ခါးကိုပင့်၍ ညီးညူနေသော အမျိုးသားခါးအောက်ပိုင်း လက်တိုးဝင်ကာ အဝတ်ဗလာခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု ထိကပ်ထားမိသည်။
"အင်းးးးးးးးးးးးးမကိုက်နဲ့...."
လက်ဖျားလေးကို ရတနာပွင့်ချပ်မှနေရာမြဲ၍ နူတ်ခမ်းသားထူထူတို့တစ်ဖန်ပြန်နားခိုသည့် ဝမ်းဗိုက်သားဖြူဖြူလေးပေါ် ခြေရာထင်ကျန်စေရင်း ချက်တိုင်လယ်နေရာကို လျှာကလေးဖြင့် တို့ထိရင်း အချိန်ကြာကြာကစားမိတော့ ထိုအမျိုးသာလေးက ဆံစများကိုဆွဲစုကာ ဟစ်အော်ညီးတွားပြန်သေးသည်။
" အားးးးးဟာ့......မလုပ်နဲ့တော့....အင်းးးးးး"
".........."
ဗိုက်သားပေါ်မှ နူတ်ခမ်းသာတို့၏ အဆုံးသတ် ကိုယ်ပိုရတနာလေးပေါ်ဆွဲကာငုံ့လိုက်သည့်တေဇကြောင့် အိပ်ယာခင်းကို တင်းနေအောင် ကိုင်ကာ ညီးညူးနေမိသည်။ အတက်ပေါင်းစုံဖြင့်ပြုစုနေသည့်တေဇ၏ အကြည့်များက ကျွန်ုပ်ထံမှမခွါခဲ့ပါ။
" အ့......ဟာ့....ရပ်........ရပ်တော့...အ့....ဟာ့....."
ခပ်ပြင်းပြင်း လုပ်ရှားပေးနေသော တေဇကြောင့် ခါးကော့ကာ ရပ်နားပေးဖို့တောင်းဆိုပါသော်လည်း တက်လာသောအပူလိူင်းတို့ကြောင့် ပြီးမြောက်ခြင်းဆီသို့ ဦးတည်နေမိသည်။
" ...အင်းးးးးးပြီး.....ပြီးလိမ့်မယ်......အာ့.........အ......"
"................"
"....အာ့.....ဟာ့.....အားးးးးးးးးးပြီးးးပြီ....."
" အင်း........ကျုပ်အလှည့်....."
" ဟင် ....."
" ဟုတ်တယ်လေ....ကျုပ်အလှည့်ပေါ့ ..."
ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့အထက်/အောက်/ဘယ်/ညာ တွန့်တွန့်လူးလျှက် ကုတင်လေးပေါ်ဝယ် မျက်ရည်ကြည်တို့ဝေ့ဆင်းသည်အထိ နူံးခွေပြီးမြောက်သည်အထိ နူးစွနိုင်သော တေဇမင်းမောင်ကို မျက်ရည်ကြည်တို့ကြားက နူတ်ခမ်းကိုက်ပြကာ ရန်လုပ်ချင်ပါသော်လည်း ခပ်စစအပြုံးတို့ဖြင့် ပေကျန်နေသော ပြီးမြောက်ခြင်းသင်္ကေတ ဖြူညစ်ညစ်အရည်တို့ကို လက်ဖျားမှာစွဲကပ်နေသည်ကို နူတ်ခမ်းစတို့ဖြင့်ထိကပ်ကာ မျက်စိမှိတ်ပြ၍ ထိတ်လန့်အောင်ပြုမူနေပါသောတေဇမင်းမောင်တို့က အဲလောက်ထိ ရှက်ကြောပြတ်ခဲ့သည်။
" မင်း.........မရွံ့ဘူးလား....အွတ်...."
အမေစကားကိုဆုံးခန်းမတိုင်ခဲ့အောင် အနမ်းတို့ဖြင့်မူးမူးရူးရူး နမ်းရိူက်နေသည့် အမျိုးကောင်းသား တေဇ။
" ရွံ့စရာလား.....ခင်များပြီးမြောက်ပြီဆိုပေမယ့် ကျုပ်မှာ အတော်အောင့်ပြီး တင်းနေပြီ.."
အမျိုးသားလေးရဲ့လက်လေးကိုဖုဖောင်းအစ်ထွက်နေသည့် သံချောင်းပမာ မိုးမျှော်နေသည့် ထိုအရာပေါ် လက်တင်ပေးကာ အထက်/အောက်ပွတ်သပ်ကာချော့မြူစေ၏။
" လူမှဟုတ်ရဲ့လား...နွားရဲ့....နွားတောင်အဲလောက်..."
" နွားဆိုလည်း နွားသိုးလောက်တော့လုပ်ကွာ...အားရပါးရ ဝုန်းဒိုင်းကျဲချင်တယ်..."
" $ထန်ကောင်...."
" အင်း...ခုတောင်အတော်ဖြစ်နေပြီ..."
" အရင်းကနေဖြတ်ပစ်မယ်..."
" အရင်းထိမြုပ်အောင် အထဲတိုးဝင်ချင်တာ ဒီလိုလေး ခပ်နာနာလေး စောင့်....အ့...ဟ့..."
" $ရူးကောင်....အိပ်နေ ဖြတ်ပစ်မယ်..."
" တစ်ညလုံးမအိပ်ပဲ ဒီအထဲ ဇိမ်မယ်ဗျာ....အဲလိုလေး...."
" အာ့...အားးးးးဘာလို့အတင်းနိူက်နေလဲ...."
" ထည့်ချင်လို့နိူက်တာပေါ့ကွာ...သိသားနဲ့.....မရတော့ဘူး....အင်းးးးး"
နဂိုမူရင်းထက်ပိုသန်မာအားကောင်းနေသော စံချိန်လွန်အရာကို အနားနူတ်ခမ်းဝဝယ်တေ့ဆိုင်ကာ တိုးဝင်ကြည့်တော့ မဆန့်မပြဲဖြစ်နေပုံကာ အံ့ဝင်ခွင်ကျမဖြစ်ခဲ့ပါ။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့်သေချာချိန်ဆမိတော့ ပြန်တွန်းကန်သည့်တွန်းအားကြောင့်ပေါင်နှစ်ဖက်ကိူ အပေါ်မြောက်ကာ ထင်းထင်းပေါ်လာသော တွင်းဝလေးအား လက်လေးဖြင့်သေချာဖြဲ၍ တေ့တေ့ဆိုင်ဆိုင်တွန်းကြည့်မိတော့အနည်းငယ်ခေါင်းဝင်ရသည့်မို့ ဒူးနှစ်ဖက်ထောက်ကာ ခါးအားကိုအသုံးပြု၍ ရသမျှတွန်းထည့်မိသည်။
" အားးးးးးးးးးးးးနာ....တယ်ဟ....."
" အင်း....ဒီညမှကွာ...ဘာလို့ဖြစ်နေလဲ.......အင်းးးးးးးးးး"
" အ့.....ကွဲကုန်ပြီ တဏှာရူးရဲ့.....ဖြေး ဖြေး....."
" ခုထိတဝက်မကျသေးလို့ဗျ.....အင်းးး"
" ထုတ်ပေး......ခဏ....ခဏ....."
" တခဏလည်းမရဘူး...တဘဝလဲ မရဘူး.....အကုန်တိုးဝင်မှရမယ်...."
"...အားးးးးးဘယ်လ်ုကြီး....အ့....."
" ဒီလိုလေး.....အင်းးးးးးးအားးးးးးးးးကောင်းလိုက်တာကွာ..."
ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုပုခုံးပေါ်ထမ်းတင်ထားရင်း အောက်ဘက်ဆီကနေ ပင့်ကာထိုးထိမိတော့ တစ်ဆုံးဝင်သွားသည့် ခံစားချက် ဆီဥထောပတ်မလို နူးညံ့လွန်းသည့်အတွင်းသားတို့၏ ဆွဲစုတ်ကာတစ်လှည့် ကျုံကာတဖန် ဧည့်ဝတ်ကျေနေမူကို ခေါင်းကိုမော့ကာ မျက်လုံးမှိတ်၍ တေဇမင်းမောင်အပီအပြင်ခံစားနေမိသည်။
" အ့......အဲ့ခံစားချက်....အင်းးးးးအထဲထိနှဲ့ကာဆွဲနေသည့်အလား....အ့...."
ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုကျစ်နေအောင်ကိုင်၍ ခါးအားကိုဖိကာ အထဲထိ နှဲ့ကာ တိုးဝင်နေသည့် စံချိန်လွန်အရာကို မနိုင်မနှင်းထည့်သယ်ထားရသော အမျိုးသားလေး၏ အနည်းငယ်ဖောင်းနေသော နေရာကို လက်ဖဝါးလေးဖြင့် ပွတ်သပ်မိတော့ အဆမတန် ညီးညူနေသေးသည်။
" အင့်.....ဒီနားလေးကဖောင်းနေတာ....."
" မလုပ်နဲ့.....အားးးးးးဖြေးဖြေး......."
"ဒီအထိတိုးဝင်နေတာ.....အင်းးးးးးအထဲထိမြုပ်နေချင်တဲ့ဒီခံစားချက်က.....အ့......ထိပ်ပိုင်းလေးကို ငုံ့ထားသည့်အလား ....အရမ်းကောင်းလွန်းတယ်...အင့်......အ့...."
" အားးးးးးးလျော့....ပေး....."
" မရဘူးကွာ...ကျုပ်ကအဲလိုနှစ်မြုပ်သည်အထိ....အင့်....ထည့်ချင်တာ.."
" အ့...နက်လွန်းတယ်....လျော့ပေး....တေဇ...အ့..ခွေးကောင်..."
" မောင်လို့ ခေါ်....အ့....ဟာ့.....မဟုတ်ဘူး ...ယောကျာ်...လို့ခေါ်ပေး...."
"...အားးးးးးးညောင်းပြီ ..လျော့ပေး.."
" အိုခီဗျာ...ပုံစံပြောင်းမယ်...ဒီလိုလေးလည်းမိုက်တယ်..."
ခြေထောက်ကိုချပေးပြီး ကိုယ့်ခြေထောက်ကြားကနေ နောက်ဘက်ဆီကနေ တိုးဝင်နေသည့် အရာက နက်သထက်နက်သလို ရင်ဘတ်တစ်နေရာကိုပါ တို့ထိဖိခြေခံနေရသောကြောင့် ရှေ့ဖက်ကို ယိုင်သွားလိုက်နောက်ပါးဆီကနေ ဖိထည့်ခံရလိုက်ဖြင့် စည်းချက်ညီစွာ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဆော့ကစားနေသည့် တေဇကြောင့် ရတနာပွင့်ချပ်တို့သာမက အောက်ပိုင်းတစ်နေရာကပါ ပူထူနေကြောင့် အပြီးစီးစေချင်မိ၏။
" ခေါ်လေဗျာ.....မခေါ်ရင် မပြီးဘူးနော်....ဟာ့.....အကြ်ိုက်ပဲ....အ့...ဒီလိုလေး..."
" အင်း......နာနေပြီ.....တော်တော့...."
" ခေါ်လေဗျာ....ယောကျာ်းလို့....အ့...ဟာ့...."
" အင်းးးးးးယော....ကျင်္ားးး.....အားးးးးး"
" အင်း....ထပ်ခေါ်ပါအုံးဗျာ....ပြီးတော့မယ်...အင့်....."
" ယောကျာ်း......ရပြီလား...အားးးးးးးးပြီးးးးးးပြီးးးးးး"
" အင့်......ပြီးပြီး.....မောင်ကိုညီးပေး....."
" အင်းးးးးးးမောင်......မောင်........"
" အင့်.......အ့....ဟာ့........ဟာ့..........ပြွတ်စ်...."
ပြီးမြောက်ခြင်းကိုအတွင်းသားတွေထိ ပက်ဖျန်းပြီးသည်အထိ ထုတ်ပေးခြင်းမရှိပဲ ဇိမ်ခံကာ နောက်ပါးဆီကနေ ကျစ်နေအောင်ဖက်ထားရင်း တခဏမှေးနေသည့် အမျိုးကောင်းသားရဲ့ စံချိန်လွန်ကို ထုတ်ပေးရန် လက်မောင်းကို ရိုတ်ကာ အသိဝင်စေ၏။
" ...ထုတ်ပေး.....အ့......တေဇ...."
" ခုန ယောကျာ်းဆို.......ခုကြ တေဇတဲ့လား...အ့......ကောင်းလွန်းလို့ မထွက်ချင်ဘူးတဲ့ သူက.."
" မင်းမမိုက်ရိုင်းနဲ့....ဖယ်စမ်း.....ခွေးကောင်..."
" ကြိုက်သလိုဆဲကွာ....ကျုပ်မဝသေးဘူး...ခုတော့ ပြန်ထန်နေပြီ...အ့....ဟာ့....ခင်များလေးသတိထားမိလား....အင်း...."
" ဖယ်စမ်းကွာ...လွန်မလာနဲ့....အ့......မနှဲ့ နဲ့.....မလူပ်ရှားနဲ့လို့...."
" တချီကွာ......နော်....အ့....ဟာ့....."
" ခွေးကောင် ဖယ်စမ်း.....အားးးးးးးးးးး"
" ဆဲကွာ ....ခင်များလေးအကြိုက်ဆဲ ..ကျုပ်လည်း အဝဆွဲမယ်....အင်းးးးးးးးအ့....ဟာ့....မိုက်တယ်ဗျာ....နူးညံ့နုထွေးနေတာပဲကွာ.....အ့...."
" တေဇ $ရူးကောင်.....သေမလိုလုပ်နေလား.....အာ့....."
" သေအောင်လုပ်ပါ့မလားကွာ...ကျေနပ်အောင်မြူပေးနေတာ....ခင်များလင်က ...အ့...အဲလိုလေး နူးနပ်မြူပေးရတယ်ဗျ....အ့....."
ပက်လက်အနေအထားမှသည် မှောက်လျှက်အနေအထားဖြစ်အောင်ဆွဲမှောက်ကာ နောက်ပါးဆီကရောက်အောင်ခါးနေရာမှ ဆွဲကာအတင်းတိုးဝင်လာသော ထိုအရာကို အဆမတန်ဧည့်ခံနေမိသည်။
တစ်ချီမှသည် ဘယ်အချီမှန်းမသိအောင် ညပိုင်း၏ သုံးပုံ နှစ်ပုံကိုအချိန်အတော်များများကို အားသွန်ခွန်စိုက်ကြိုးစားနေသည့် တေဇကြောင့် တချီပြီးသည်နှင့် ခပ်ယဲ့ယဲ့သာ လူပ်ရှားနိုင်သော အမျိုးသားကို ပွေ့မြူ ချော့သပ်ကာပင် အထဲတွန်းဝင်နေသည့်ထိုအရာကို ဖြတ်တောက်မည်ဟု မျက်ရည်တွေကြားက လဝန်းတွေးကာ တွေးမှတ်ထားလိုက်မိသည်။
လူထက်လွန်သော စံချိန်လွန်ထိုအရာကို တနေ့နေ့အရင်းက ဖြတ်ကာခွေးကျွေးပစ်မည် တေးမှတ်လိုက်၏။
တေဇကို လင်တော်ရတာ နည်းတဲ့ကုသိုလ်မဟုတ်လို့ အချစ်ခံရတဲ့ဘဝ အားမကျပါလေနဲ့။
တစ်ပင်တည်း /တစ်ကိုယ်တည်း အပျိုကြီးများ သတိပြုကြရန် လင်မရှာကြပါနဲ့ ။
( လင်ရမှာလည်းမဟုတ်လို့ ထွေးထူး သင်ခန်းစာမပေးလိုပါ ...
ပုံ/လဝန်း....)
#မမအတွက် vote ပေးခဲ့ဖို့မမေ့နဲ့နော်
#Take care all
(Note - OSကနေ အခန်းဆက်ရေးဖြစ်သည်အထိ အားပေးခဲ့ကြသော စာဖတ်သူများကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်...ခပ်မှောင်မှောင်၊ ခပ်ကြမ်းကြမ်းမို့ အရေးအသားနေရာအမှားတွေ့ခဲ့ရင် နားလည်ပေးမယ်မျှော်လင့်ပါတယ်နော်။ နောက်ရေးမည့် Fiction ကိုလည်း အားပေးကြပါအုံးရှင့်....ကျန်းမာရွှင်လန်းဘေးကင်းကြပါစေ....
ဆက်လက်ကြိုးစားပါအုံးမည်။
Maiyuri )
Zawgyi
" မင္းမႀကိဳက္ရင္ လည္း မတက္နိုင္ဘူး...ငါ့အိမ္ ငါျပန္ေနမယ္...."
" ခင္မ်ား ..ေတာ္လိုက္ေတာ့..."
" ဒါဆို ငါကို ဘာလို႔ စြပ္စြဲေနလဲ..."
"......"
မနက္ကတည္းက ျဖစ္ခဲ့ေသာ ျပသနာ မဂၤလာပြဲအၿပီး အိမ္ျပန္ေရာက္ကတည္းက စကားမေျပာဘဲ အိမ္ရွိလူမ်ားအား ဆူေငါက္ကာ အေပၚထပ္တက္သြားပါေသာ ေတဇကို ႀကီးျမက စိုးရိမ္စြာျဖင့္ ဘာျဖစ္တာလဲ ေမး၍ ေမးဆတ္ျပသည္။
" ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ႀကီးျမတူက သိတဲ့အတိုင္း ဘာကိုမၾကည္သြားလဲ သြားေမးလိုက္အုံးမယ္.၊ စိတ္မပူနဲ႕ "
" ေအးပါကြယ္..."
မူံယိုေနေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ ေတြ႕သမွ်လူတိုင္းကို အစြယ္ေငါေငါျဖင့္ထိုးသလို ရန္စဆိုသြားသူေတဇေၾကာင့္ အိမ္ရွိလူတိူင္းက အေျခအေနအရိပ္အကဲကိုၾကည့္ေနၾကရသည္။
ဒီည ရပ္႐ြာထဲက ကာလသားမ်ားႏွင့္စုဖြဲ႕ ကိုတင္ဆန္းထန္းရည္ဆိုင္မွာ ဝိုင္းဖြဲ႕ၾကမည့္ ေတဇ၏ မဂၤလာဦးအထိမ္းအမွတ္ျဖင့္ အႀကိဳက္ေသာက္၊ အမုန္းကဲၾကမည့္ ညမို႔ စိတ္တိုေဒါကန္ေနေသာ ေတဇမင္းေမာင္ကိုၾကည့္ကာ ကာလသားတို႔ေခါင္းကိုက္ရၿပီေလ။
ဓေလ့ရိုးရာလို ျဖစ္ေနေသာ မဂၤပြဲၿပီး ေအာင္ပြဲ႐ႊင္ပြဲအျဖစ္ ႐ြာအေနာက္ဘက္/ေျမာက္ဘက္ရွိ ထန္းေတာထဲဝယ္ ေတးသီခ်င္းသံၿမိဳင္ဆိုင္စြာျဖင့္ ထန္းရည္/ေတာအရက္မ်ားကို အမုန္းကဲ၊ အဝဆြဲၾကမည့္ ခ်ိန္ခါမို႔ မဂ္လာသတို႔သား တို႔ကလည္း ႐ြာ၏ရိုးရာမပ်က္ေသာ မဂၤလာပြဲအထိမ္းအမွတ္ျဖင့္ ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကရမည္မဟုတ္ပါ့လား။
" ကိုမိုး....ခင္မ်ားညီ ဘာကိုက္ေနလဲမသိဘူးေဝ့..."
" ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးကြာ.."
" ဒီည ရိုးရာပ်က္လို႔ မရဘူးဗ်...တစ္႐ြာလုံးရွိရွိသမွ် ကာလသားေတြ အကုန္အားခဲထားတာေနာ့..ေတဇပြဲမို႔ကို သာမာန္ထက္ပိုလုပ္ေပးရမယ္ဗ် .."
" ေအးပါ ေက်ာ္ႀကီးရ....ငါသိပါတယ္...."
" သိ႐ုံနဲ႕မရဘူးဗ်....က်ဳပ္တို႔အမုန္းကဲၾကမယ့္ပြဲမို႔က်ဳပ္တို႔သြားေတာ့မယ္ဗ်ိဳ႕..."
" မင္းတို႔စိတ္ႀကိဳက္ကြာ...ငါတာဝန္ယူတယ္...ဒါနဲ႕ သူမ်ားအိမ္က ၾကက္ခိုးလား ဘာလားေတာ့ မလုပ္နဲ႕ေဟ့....ဘေထြးက ငါကိုသတ္လိမ့္မယ္...."
" မလုပ္ပါဘူးဗ်ာ....အျမည္းေတာ့ရွယ္ျပင္ရမွာေပါ့....သတို႔သားတျခားသူမွမဟုတ္ပဲ....ခင္မ်ားညီေတဇေလဗ်ာ....တစ္ေယာက္ၾကည့္ေတာ့လည္း က်ဳပ္တို႔မန္က်ည္းစု႐ြာရဲ႕ အေခ်ာအလွတို႔စုစည္းရာ တစ္ပင္တည္းေသာ က်က္သေရေဆာင္ေလဗ်ာ...နည္းနည္းေတာ့မရဘူးဗ်ိဳ႕ ...."
" မင္းတို႔သေဘာျဖစ္ေစရမယ္ ေက်ာ္ႀကီးရာ...ရန္မျဖစ္ၿပီးေရာကြာ....ကိုယ့္လူတို႔ၾကည့္လုပ္ ...ေပ်ာ္တာေပ်ာ္ အပ်က္ေတာ့မရဘူးေနာ္...."
" စိတ္ခ်ပါကိုမိုးရာ.....က်ဳပ္လူေတြ က်ဳပ္ပိုင္တယ္...." ဆိုကာ ရင္ဘတ္ကိုပုတ္ကာ တာဝန္ခံယူေနေသာ ကိုမ်ိဳးသန့္ႀကီးက ႐ြယ္လယ္အရပ္ေခါင္း ျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ မန္က်ည္းစု႐ြာရွိလူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ထိုလူကပဲ ဦးေဆာင္ထိန္းကြပ္ေနရသည္ဆိုလည္းမမွားခဲ့ပါ။
" ဒါဆို က်ဳပ္တို႔အဖြဲ႕ လုပ္စရာရွိတာ ကူဖို႔သြားၿပီဗ်ိဳ႕....."
" ေအး....ဆိုင္ကယ္ ေျဖးေျဖးလည္း စီးၾကဟ ..အကုန္မသာေပၚကုန္မယ္...ၾကည့္လုပ္ ေက်ာ္ႀကီး..."
" ဟားးးးးးေက်ာ္ႀကီးတို႔က မိန္းမမယူရပဲ ေသမယ့္ဇာတာမပါသူမို႔ ဒီည ေတဇပြဲမို႔ အားခဲထားရတာ....."
" ဒီေကာင္က အဲလိုပဲေျပာမေနနဲ႕ ကိုမိုး...."
မန္က်ည္းစု႐ြာရွိ ကာလသားမ်ားကမူ ညအခ်ိန္အခါ ကိုမ်ိဳးသန့္အိမ္ေရွ႕ မန္က်ည္းပင္ႀကီးေအာက္ ဝိုင္းဖြဲ႕ထိုင္ကာ တခါတရံေပ်ာ္ပါးၾကေသးသည္။
" ေတဇက ဘူဆိုလွည့္မၾကည့္ဘူးဗ်...."
" ရပါတယ္ဆိုကြာ..."
" ေအးပါ့...ခင္မ်ားတာဝန္ယူနိုင္ၿပီးေရာဗ်ာ..."
" စိတ္ခ်ကိဳယ္လူ..."
ဘာျပသနာျဖစ္မွန္းမသိေသာ ညီျဖစ္သူ ေတဇမင္းေမာင္၏အရိပ္အေျခအေနကိုၾကည့္ရအုံးမည္ေလ ။ အကယ္၍ သူ႕လင္အနားကပ္ခါေနခဲ့ရင္ ႀကီးျမဆီအပူကပ္ကာ ႐ြာရွိကာလသားတို႔အတြက္ ထန္းရည္ဖိုး မနည္းမေနာ စိုက္ရွင္းေပးရအုံးမဟုတ္ပါလား။
" ႀကီးျမ....အႀကီး..."
" ေမာင္မိုး...လာေလ...ဘာကိုၾကည့္ေနလဲ..."
" ဟိုေကာင္ေရာ....ဘာျဖစ္တာလဲ..."
" မင္းညီလား..."
" အင္းေလ ဒီအိမ္မွာ သူ႕ကဗိုလ္ႀကီးေလဗ်ာ...ဘာျဖစ္မွန္းမသိဘူး မူံယိုေနတာပဲ...လင္တာရတာ စိတ္က တစ္ဆစ္ဗ်..."
" ေအး ...အႀကီးလည္း မင္းေမးမလို႔...ဘာဖြစ်မှန်းမသ်ိဘူးကွယ် အေပၚတက္သြားတယ္....ရန္ျဖစ္သံေတာ့မၾကားေသးဘူး..ဘယ္ခ်ိန္ထ အုန္းဒိုင္း ျဖစ္မလဲ ႀကီးျမလည္းမေျပာတက္ပါဘူးေအ..."
" ေဟာဗ်ာ...ဒါနဲ႕ ကာလသားေတြက....."
" ထုံးစံျဖစ္ေနရင္ ငါ့တူကပဲ လုပ္ေပးလိုက္ေနာ္ ႀကီးျမ ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲ.."
" ကြၽန္ေတာ္ဆီရွိပါေသးတယ္ လိုနည္းနည္းပဲ..."
" ေအး..ေအး...ႀကီးျမ သြားယူမယ္ ခဏေနာ္..."
အိမ္ထဲဝင္သြားသူႀကီးျမကို ေစာင့္ေနခိုက္ အေပၚထပ္က ဆင္းလာေသာ ဥကၠဌေၾကာင့္ ကိုမိုးတစ္ေယာက္ ႏူတ္ဆက္ျပမိသည္။
" ကြၽန္ေတာ္ဆီက ယူသြားေလ အစ္ကိုမိုး....႐ြာကလူေတြကို ထုံးစံအတိုင္း လုပ္ေပးလိုက္ေနာ္...ေရာ့..."
ဘယ္ခ်ိန္အေပၚထပ္က ဆင္းလာတယ္မသိ ေငြအထပ္လိုက္ လက္ထဲေပးေနေသာ ဥကၠဌေလးေၾကာင့္ လက္ခံရခက္/ ျငင္းဆန္းခက္ ေခါင္းကုပ္၍သာ အေပၚထပ္ကို ၾကည့္ေနရသည္။
" ရ....ရပါတယ္ ဥကၠဌေလး...အစ္ကို႔မွာ ရွိပါတယ္..."
" လဝန္းလို႔ပဲေခၚပါ ကိုမိုးရာ....ယူသြားပါ မေလာက္ေသာ္ရွိ အခက္ႀကဳံေနပါ့မယ္..."
" မလုပ္ပါနဲ႕ ဘေထြးေပးထားတာ အစ္ကိုမွာ တစ္ကယ္ရွိပါေသးတယ္.."
" ေတာ္ၾကာ မေလာက္မငွ ျဖစ္ေနမွာ စိုးလို႔ ...."
လက္ထဲအတင္းထည့္ေပးေနသူ ဥကၠဌေလးေၾကာင့္ လက္ခံရန္ လက္အလွမ္း ဘယ္ကဘယ္လို အနားေရာက္လာတယ္မသိရေသာ ညီျဖစ္သူက လက္ကိုရိုတ္ခ်ၿပီး သူ႕မူပိုင္ဆိုင္ကယ္ျမင့္ႀကီးေပၚတက္၍ ထန္းေတာသြားရန္ အမိန့္စာပါးလာျပန္သည္ေလ။
ေျဖာင္း~~~~
"အ့...မင္းေမကလႊားတဲ့....-! ..နာလိုက္တာကြာ...."
" သြားမယ္...."
ေဒါသတႀကီး အိမ္အေပၚထပ္ကေနဒုန္းဆင္းလာေသာ ေတဇမင္းေမာင္ေၾကာင့္ ႏွစ္ဦးသားအေပၚေမာ့အၾကည့္ မ်က္ေမွာင္က်ဳံ႕လွ်က္သား သူ႕စိတ္အလိုတိုင္းျပဳမူေနတဲ့ေတဇကို လဝန္းေလး ေခါင္းလႊဲလိုက္သည္။
" အစ္ကိုမိုး...မလိုက္ဘူးလား..."
" ေအးပါကြာ....မင္းကလည္း...ဘယ္သခင္ေၾကာက္ရမယ္မသိဘူး...တကတည္း.."
" ခင္မ်ားပါးစပ္ပိတ္ေတာ့..နားညီးတယ္..."
" ေအးပါကြာ..မင္းကအႀကီးဆိုေတာ့ ..."
ဘယ္သခင္ေၾကာက္ရမယ္မသိ သူတို႔လင္ခင္ပြန္းႏွစ္ေယာက္ အဆင္မေျပခဲ့ရင္ အိမ္ကလူမ်ား အေတာ္အေနၾကပ္ရ၏။
ေတဇမ်က္ႏွာကိုမၾကည့္ပဲ အေဒၚျဖစ္သူႀကီးျမဆီ သြားေနသူ ဥကၠဌေလးကို မ်က္ေမွာင္က်ဳံ႕ကာ ၾကည့္၍ ကိုမိုးဘက္လွည့္ကာ မူပိုင္ဆိုင္ကယ္ႀကီးကို လီဗာေခၚေနသည့္ ေတဇေၾကာင့္ အနားရွိသူမ်ားလည္း ခပ္ရို႔ရို႔ေနၾကရ၏။
" သြားမယ္...."
" ေအး...ေအး..."
မူပိုင္ဆိုင္ကယ္ျမင့္ႀကီး ကို ဒိုင္းစိုင္းေမာင္းကာ ကိုတင့္ဆန္းထန္းေတာဆီ တစ္ရွိန္တည္းဦးတည္ေနပါေသာ ေတဇမင္းေမာင္ကို ထန္းေတာထဲရွိ ကာလသားတစိသိုက္တို႔က ဖြင့္ပြဲ႕ျဖင့္ ႀကိဳဆိုေနၾကၿပီေလ။
" ေျဖးေျဖးေမာင္းပါဟ....ဟိတ္ေကာင္ေတဇ....ငါ -ိုးေတြ ျဖစ္ကုန္မယ္...."
"............."
" ဘုရား..ဘုရား တပည့္ေတာ္ လူမွန္/လူရိုး...လူပ်ိဳသိုးပါ ဘုရား ...မေတာ္မေရာ္ေတဇတို႔လင္မယား ပေယာဂေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္ အသက္မေပ်ာက္ပါရေစနဲ႕ဘုရား.....တပည့္ေတာ္မိန္းမ ယူခ်င္ပါေသးတယ္ဘုရား....."
ဆိုင္ကယ္ျမင့္ႀကီး၏ မနည္းေသာ အရွိနိကိုမွ မန္က်ည္းစု႐ြာအထြက္မွ ကိုတင့္ဆန္းထန္းေတာသြားရာ လွည္းလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ခလုတ္ကန္သင္းတို႔ကို အရွိန္မေလ်ာ့ပဲ ႏွင္းျဖတ္ကာ သခင္အလိုက် တရိပ္ရိပ္ေျပးေနသည္။ ဆိုင္ကယ္ျမင့္ႀကီးေပၚကေန ႐ြာဦးေက်ာင္းရွိထုံးေစတီျဖဴျဖဴေဖြးတို႔အား မွန္းဆကာ လက္အုပ္ခ်ီ ေတာင္းဆုေနမိသည္။
ဒီလင္ေတြအဆင္ေျပမွ အိမ္ရွိလူမ်ား အေနသက္သာမည္မို႔ သူတို႔လင္လင္ႏွစ္ေယာက္ အဆင္ေျပပါေစ*ဆိုတဲ့ ဦးမင္းေမာင္အိမ္ရွိ ဝါး/ထရံအလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ အလုပ္သမားမ်ား ဆႏၵတိုင္း ထပ္တိုးကာ ေတာင္းဆုျပဳေနမိသည္။
ကြၽီ~~~
ဘယ္အရွိန္နဲ႕ဆိုင္ကယ္ေမာင္းသလဲ ကိုယ္သာအသိမို႔ ကိုတင့္ဆန္းထန္းေတာကို အသက္/ခဣၶာ အိုးစားမကြဲေရာက္လာသည့္အတိုင္း ကိုမိုးတစ္ေယာက္ ဒူးတုန္၊ ေပ်ာ့ေခြစြာ ခပ္ယိုင္ယိုင္ဆင္းရသည္ေလ။
" ခင္မ်ား ဘာျဖစ္ေနတာလဲ...."
" မင္းမို႔ ေမးတယ္ေတဇရာ.....မေသလို႔ ကိုတင့္ဆန္းထန္းေတာ ေရာက္လာတာမဟုတ္လား.."
" ႀကံဖန္ေၾကာက္ေန..."
" မေၾကာက္လို႔ရမလား....ငါ ့မိန္းမရေသးတာမဟုတ္ဘူး..."
" ဒီအ႐ြတ္တြဲကိုပဲ စြဲလန္းေန....လူကအိုေနၿပီ ..."
" ဘာေနေနကြာ..အရိအ႐ြတ္မကလို႔ အရိုးေနေန..ငါႀကိဳက္ရင္ ငါ့သခင္မပဲ...မတရားမေျပာနဲ႕...မင္းလင္ေတာင္..."
" ဘာျဖစ္လဲ က်ဳပ္လင္က...ေအးေနာ္ အစ္ကိုေတြ/အမ်ိဳးေတြ ဂ႐ုစိုက္မွမဟုတ္ဘူးဗ်..."
" ေဟ့ေကာင္ေတြၾကားသလား....သူ႕ေယာက်ာ္းထိလို႔ ေတဇေစြ႕ေစြ႕ခုန္ေနတာ...တစ္သက္လုံး လုပ္ကိုင္ေပးေနတဲ့ အစ္ကိုကို႔ႀကိမ္းေမာင္းေနတာ...နာတယ္ဟိတ္ေကာင္...အရိုးထဲကနာတယ္..."
" ဟားးးးးးးအစ္ကိုမိုးသိသားနဲ႕...ဒီေကာင္က ေယာက်ာ္းရမွ ေခြးစိတ္ေပါက္ေနတာ.."
" ေအးဟ.....တို႔ဥကၠဌလဝန္းတို႔ သနားစရာပါကြာ....."
" ဟားးးးးးးးးဟိုကဆြဲထိုးခံဖို႔ စေနသလား ..."
" တိတ္ေနာ္ က်ဳပ္ေယာက်ာ္းအမည္က မင္းတိုလို အမူးသမားေတြပါးစပ္က ေျပာခ်င္တိုင္းေျပာရမွတ္ေနလား....ထန္းရည္အိုးနဲ႕ ရိုတ္ခံရမယ္ ေတဇကိုဘာမွတ္ေနလဲ..."
လူငယ္ကာလသားမ်ား အုပ္စုဖြဲ႕ဝိုင္ထိုင္ေနၾကေသာ ထန္းရည္ဝိုင္းထဲ လြတ္တဲ့ေနရာ ထိုင္းၾကရင္း ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ ရန္ျဖစ္ေနသည္ကို လူငယ္မ်ားက ဝိုင္းဟားေနသည္မို႔ နဂိုဗီဇအတိုင္း လင္ေယာက်ာ္းထိ ဆတ္ဆတ္မခံတက္သည့္ ေတဇ၏ အျပဳအမူအခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ပါးစပ္စည္းထိန္းကာေနရသည္ေလ။
ေတဇလက္ဇကို သိၾကသည့္ ငယ္ေရာင္းရင္းအခ်ိဳ႕က အသက္ခႏၶာတည္ၿမဲခ်င္သည့္မို႔ ႏူတ္ပိတ္ကာ ေခါင္းညိတ္၍ ပညာရွိပီပီ ေျပာဆိုဆင္ျခင္တက္ရမည္မဟုတ္ပါ့လား။
" ေတဇကလည္းကြာ....စေနတာ သိရဲ႕နဲ႕......"
" ေအးကြာ မင္းကလဲအျဖစ္သည္းတာ ..."
" ဟိတ္ေကာင္ေတြ....."
" အျဖစ္သည္းတယ္ဆိုလည္း သည္းတယ္ေပါ့ကြာ...တစ္ခုေတာ့ရွိ မင်းတိုြလိုအမူးသမားပါးစပ်ကနေ ငါ့ေယာက်ာ္းအမည္တပ္ေျပာတာ/ေခၚတာ ႀကိဳက္ကိုးမႀကိဳက္တာကြာ ..ရွင္းလား.."
" ကဲပါ မင္းလည္းေတာ္....ေတဇလည္းစိတ္ေလ်ာ့ကြာ...."
" ေအးပါကြာ...."
" ေျပာလက္စနဲ႕ ေျပာရအုံးမယ္....က်ဳပ္ေယာက်ာ္းက ရပ္႐ြာဥကၠဌေလးမို႔ ဥကၠဌေလးလို႔ ေခၚတာ မဆန္းဘူး။ ဆန္းတာက ၾကည္တဲ့ေကာင္ေတြ႕ရဲ႕ တဏွာမ်က္လုံးနဲ႕ၾကည့္တာ မခံနိုင္တာပဲ...အဲလိုလာၾကည့္ လူ႕ငရဲဘာလဲဆုတာ က်ဳပ္က သက္ေသျပေပးလိုက္မယ္....ေျပာခ်င္ က်ဳပ္ကိုေျပာ....ဒါနဲ႕ က်ဳပ္ေယာက်ာ္းအမည္ေလးေတာင္ ေရာင္ရမ္းလို႔ တစ္ခြန္းမဟၾကနဲ႕ က်ဳပ္မႀကိဳက္ဘူး...."
" ေအးပါကြာ....ဘယ္သူမွလည္း မေခၚပါဘူး...."
" ကဲကြာ...ငါေကာင္ႀကီးေတဇမင္းေမာင္ရဲ႕ မဂ္လာရွိလွတဲ့ ရက္ျမတ္ခ်ိန္ခါမို႔ တို႔သူငယ္ခ်င္းတေတြကလည္း ထန္းရည္ခြက္ေလး ေျမာက္မ,ကာ ေထာပနာျပဳရမယ္မဟုတ္ပါ့လား.."
" ဒါေပါ့ကြာ...."
" လာထား...." ခြက္ေျမာက္ကမ္းလာသည့္ လက္မ်ားကို ဖိုးသန့္မွတား၍ ေအာင္ေစရတုေတးအထပ္ထပ္ဖြင့္ကာ အရက္သမား ဋီကာခ်ဲ့ေနျပန္ေသးသည္။
" ဒီေန႕က်ေရာက္သည့္ သူငယ္ခ်င္းေတဇတို႔ လင္လင္ႏွစ္ေယာက္ ရာသက္ပန္သက္ထက္ဆုံးေပါင္းသင္းရပါေစကြာ...."
" ေပါင္းသင္းေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ.....Cheer ....! "
" ေက်းဇူးကြာ...မင္းတိူ႕အႀကိဳက္ကြာ..ဖင္ေပၚေပၚ/ေခါင္းေပၚေပၚ အမုန္းသာဆြဲ...လာ cheer ! "
" ေနအုံး....ဒါမင္းအတြက္ အထူးစပါရွယ္...တချ်ုက်တည်းချကွာ...." ေက်ာ္ႀကီး ကမ္းေပးလာေသာ ခြက္ကိုၾကည့္ရင္း ဘာလဲ*ဆိုတဲ့အၾကည့္ျဖင့္ ေဘးက ေကာင္ေတြၾကည့္ေတာ့ ေခါင္းရမ္းကာသာ ဝိုင္းရယ္ေနၾကျပန္သည္။
" မင္းကလဲ ေသာက္စမ္းပါကြာ....သုခဘုံဟ..."
" ေအးကြာ....တခ်ိဳက္တည္းေနာ္ ေတဇ...."
" မင္းတို႔ကကြာ...."
" ကဲကြာ ....Cheer ...."
"ေဟးးးးးးးးေအာင္ျမင္ပါေစ ငါ့ေကာင္ႀကီး...."
" ဘာေတြလဲဟ....."
" အားတိုးေဆးေလကြာ...ဒီည အျပတ္သာကဲေတာ့...."
" ဟိတ္ေကာင္ေတြ ! ..."
" ၿပီးမွ ငါတို႔ေက်းဇူးမေမ့နဲ႕....."
" ေခြးေကာင္ေတြ....."
" ဟားးးးးးးးဒီညေတဇတို႔ နိဗၺာန္တက္ၿပီေလ ....."
လက္ခုပ္လက္ဝါးတီးကာ ေျမာက္ပင့္ေျပာေနသူ အေပါင္းအသင္းမ်ာရကိုေခါင္းခါရယ္ေသာရင္း အိမ္မွာက်န္ေနခဲ့ေသာ အမ်ိဳးသားအား အမွတ္ရေနမိသည္။ ဒီခ်ိန္ ဘာေတြလုပ္ေနမလဲ ၊ သူ႕အေမအိမ္ျပန္သြားသလား စေသာ အေတြးေတြနဲ႕ မည္သည့္အေၾကာင္းျဖစ္ေစကာမူ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို သိထားသူပီပီ လူႀကီးမ်ားစိတ္ဆင္းရဲေစမည့္ ကိစၥႀကီးငယ္ကို ထိုအမ်ိဳးသားမွေရွာင္ၾကဥ္သည္ေလ...။
တစ္ခြက္မွသည္ တစ္ဖလားမက ၊ အျမည္းခ်သေလာက္မေလာက္ငွ ဝိုင္းဖြဲ႕ကာ ေျပာစရာမ်ားကို အရယ္ေသာမ်ားႏွင့္ ခ်ီးက်ဴးေထာပါနာျပဳေနသည့္ ေတဇတို႔မဂ္လာေအာင္ပြဲအထိမ္းအမွတ္ျဖင့္ အေပါင္းအသင္းမ်ားမွ အမူး/အ႐ူး/အလဲအကြဲ ထန္းရည္အားေပးေနၾကသည္မို႔ ေတဇအိမ္ျပန္ရန္အခ်ိန္လင့္ေနခဲ့သည္။
" ေတဇ...ဖင္ႂကြေနၿပီ ငါ့ေကာင္တို႔....ဟားးးးးးး"
" ေအးကြာ...လည္လိမ္ထားတဲ့ၾကက္ႀကီးကေနတာပဲ..."
" ငါ-ိုး.....ၾကက္ေတာင္ တိုက္ၾကက္ကြ...မင္းအေမ လည္လိမ္ပါ့လား...ဒီမွာ ေျခေထာင္လိမ္ထားတာဟိတ္ေကာင္....မင္းၾကည့္မလား..."
" ဟားးးးးးးးထ ခြပ္ကုန္ အခက္ေတြ႕ပါ့မယ္ ေရာင္းရင္းရာ....ျပန္ပါ့ကြာ..ျပန္ပါ..."
" ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္ငါ့ေကာင္....မင္းငွက္ အစာေတာင္းေရာ့ေပါ့..ဟားးးးးးးး"
" -ီးငွက္ကပါ့မလား....နဂါးကြ...နဂါးးးးးးးး"
" ကာလနဂါးေတာ့မျဖစ္ေစနဲ႕ေပါ့ကြာ.....ရာဇဝင္တြင္ကုန္ပါ့မယ္.....ဟားးးးး"
"ငါမ-ိုးမသားေလးေတြက...လာႏွောက္ေနတယိ....ျပန္ၿပီကြာ....."
" ျမင္မေကာင္းျဖစ္ေအာင္ေတာ့ မလုပ္မိေစနဲ႕ကြ...ဒီေဖသတိေပးတာ သတိရ..ဟားးးး"
" မနက္ၾက ဦးမင္းေမာင္အိမ္ၿပိဳတယ္ က်ဳပ္မၾကားရဲဘူးေတာ့့...က်ဳပ္သိပ္ရွက္တယ္.....ဟားးးး"
" အင့္ကိုကိုသန့္ ဘာေတြေျပာ...တမီးရွက္လိုက္တာ....ဟားးးး"
" ငါမ-ိုးမသားေတြ.....-ီးျဖစ္လား......"
" ဟားးးးးးေရေတာ့ ထေသာက္ေနာ္....ငါေကာင္...."
" ေအးကြာ....ေစတနာေတြပါဟ...."
" -ီးပဲေဟ့...ျပန္ၿပီ...."
" ေျဖးေျဖးစီးေနာ္...လင္ဆီမေရာက္ပဲ လမ္းမသာေပၚေနမယ္...ဟားးးးးးးးးး"
တဟားဟားရယ္ေသာရင္း အမူးစိတ္အနည္းငယ္ဝင္ေနေသာ္လည္း အိမ္အေရာက္ျပန္မည္ေလ။
အစ္ကိုမိုးေနခဲ့ေသာေၾကာင့္ တစ္ကိုယ္ေတာ္ အိမ္ျပန္ခရီးမွာ ရင္ထဲလိူက္ေမာျခင္းေတြက ၾကည္ႏူးမူမ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်ံေနခဲ့ၿပီ။ မဂ္လာဦးညဆိုတဲ့အသိ ၊ ဒီအမ်ိဳးသားေလးကို ပိုင္ဆိုင္ရၿပီတဲ့အသိေၾကာင့္ ရင္ထဲဝယ္ ၾကည္ႏူးမူေတြေၾကာင့္ လိူက္ေမာရင္ခုန္ျခင္းေတြျပည့္ေနခဲ့ရသည္။
အိမ္အဝင္စင္ေအာက္အေရာက္ မ်က္ေမွာင္ကုတ္ကာ အေပၚထပ္လွမ္းၾကည့္မိေတာ့ မီးဖိုေဆာင္ကထြက္လာေသာ ႀကီးျမက ခါးေထာက္ကာ ဆူေငါက္ခ်င္ပုံရသည္။
" ဘာလဲဗ်...."
"မင္းကိုေလရိုတ္ပစ္ခ်င္တယ္သိလား....မိဘေတြက အဆင္ေျပေအာင္ပြဲလုပ္ေပးေနတာကို ဘာလို႔ရန္စေနတာလဲ မင္းက..."
" က်ဳပ္ဘာမွမလုပ္ရပါဘူး .."
" ဘာကိုမလုပ္ရတာလဲ...အိမ္မွာ ေဆြမ်ိဳးေတြေရာက္ေနတာၾကကို အေလအလြင့္ေနေနတာ.."
" အေဖကလည္း လူငယ္ေတြက .."
" ေတာ္..မင္းဘယ္ေတာ့ အသိဝင္မလဲ.."
" က်ဳပ္ဘာမွမလုပ္ပါဘူး.."
" ကဲပါ မင္းလည္းေတာ္၊ ေတဇလည္းေတာ္ ...သြား....အေပၚထပ္မွာ ဥကၠဌေလးရွိေနတယ္ ခဏေန အိမ္ျပန္အိပ္ပါရေစတဲ့ က်ဳပ္ဆီခြင့္ေတာင္းထားတယ္.."
" ဟာ..ဘယ္ျဖစ္မလဲ...ႀကီးျမခြင့္ျပဳလိုက္သလား...ကိုယ္ခ်င္းမစာမလုပ္ၾကနဲ႕ေနာ္.."
" မလုပ္ပါဘူးေတာ္....ေတဇလာမွညွိၾကပါေျပာထားတယ္"
" ေက်းဇူးႀကီးလွပါတယ္ ႀကီးျမရယ္.." အေဒၚျဖစ္သူအား လက္အုပ္ေလးခ်ီျပရင္ အေပၚထပ္ဆီသို႔ အေျပးအလႊားတက္သြားသည့္ ေတဇကို ႀကီးျမျဖစ္သူကေခါင္းရမ္းကာၿပဳံးေနမိသည္။
အိပ္ခန္းေလရအတြင္း ေျခခ်မိေတာ့ ဘာေတြထုပ္ၿပီး ထုပ္ပိုးသိမ္းဆည္းေနတယ္မသိ မီးထြန္းထားသည့္ အလင္းေရာင္ေရာက္ အခန္းတြင္းရွိ ဗီရိုေလးထဲက တစ္ခုခုရွာေဖြေနေသာ အမ်ိဳးသားကို ခါးေထာက္က ဘုၾကည့္ၾကည့္ေပးလိုက္သည္။
" ဒါ ဘာေတြလဲ..."
ကုတင္ေျခရင္းရွိ အထုပ္ေလးကို ေျခေထာက္ျဖင့္ကန္ကာ ေဘာက္စူးစူးေမးၾကည့္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုတစ္ခ်က္ေမာ့ၾကည့္ၿပီး အႏြေးထည္ကိုေကာက္ဝတ္ကာ အိမ္ျပန္ရန္ ဆိုင္းျပင္ေနေၾကာင္း ေတဇသတိထားမိသည္။
ဒီလို မဂၤလာရွိလွေသာ မဂၤလာဦးညမွာ လင္လင္ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္တစ္အိမ္ ခြဲေနနိုင္မည္ ထင္ေနသည့္လား မေျပာတက္ေတာ့ပါ။ ထိုအမ်ိဳးသားကို လိုခ်င္လြန္းလို႔ အပိုင္သိမ္းထားတဲ့ ေတဇမင္းေမာင္က မထီခနဲ႕ တစ္ခ်က္ရယ္သံေၾကာင့္ ကိုယ့္အေမးကိုအေလးမထား ေရွာင္လႊဲကာ သြားဖို႔ျပင္ေနသည့္ထိုအမ်ိဳးသားကို ခါးေနရာမွ မ,၍ က်ယ္ျပန့္ေသာ ကုတင္ေပၚက ေစာင္ပုံႀကီးေပၚ ျပစ္တင္ကာ အေပၚစီးကေန ဖိမိုးထားမိသည္။
" အ......ဖယ္စမ္း....လြတ္..."
ကိုယ့္ေအာက္ဘက္ဆီကေန ႐ုန္းကန္ေနသည့္ေသးငယ္ေသာ ခႏၶာေလးကို စုံဆန္ၾကည့္ရင္း ႏူတ္ခမ္းဖ်ားကေန လွ်ာသပ္ျပမိေတာ့ ေမးဖ်ားကေန တြန္းဖယ္ေနေသးသည္။
" ဖယ္စမ္းလို႔....."
"........" စကားတစ္ခြန္းမဟပဲ အေပၚစီးကေန၍ အႏြေးဝတ္ကိုဆြဲဖယ္ကာ ထင္းထင္းေပၚေနေသာ လည္ညွပ္ရိုးေလးအား အားပါပါျဖင့္ ကိုက္ခဲမိေတာ့ ေခါင္းေလးေစာင္းကာ ငိုရိူက္သံ သဲ့သဲ့ေလးထြက္ေပၚလာ၏။
".အားးးးဖယ္စမ္း...လူယုတ္မာရဲ႕....ႏွိပ္စက္ေနတာ...."
" ႁပြတ္စ္....ဘယ္ညာႏွစ္ဖက္ ထင္းထင္းေပၚေနသည့္ ညွပ္ရိုးေလးကို နမ္းရိူက္ၿပီး ေမးဖ်ားေအာက္ဖက္ကေနမွသည္ အထက္ နဖူးဆံစထိေအာင္ ႏူတ္ခမ္းသားထူထူတို႔ျဖင့္ ပြတ္သပ္တိုက္ခိုက္ကာ အနမ္းမူးမူးတို႔ျဖင့္ ေခ်ာ့ျမဴေနသည့္ ေတဇ၏ အနမ္းမ်ားၾကား ဘယ္ညာယိမ္းကာ ေခါင္းေရွာင္ေနရင္း ခါးစပ္ဆီမွ ဝတ္ထားေသာ ပုဆိုးစကိုဆြဲခြၽတ္ေနသည့္ေတဇလက္ကိုထိမ္းကာ ႐ုန္းကန္မိေတာ့ အလြတ္တကူ ခြၽတ္သြားသည့္ပုဆိုးေလးကို ကုတင္ေအာက္ကန္ကာ အမိူက္တစ္ခုလိုပစ္ခ်လိဳက္သည္။
" အင့္....ဖယ္စမ္းလို႔...."
တစ္ခြန္းစကားမဟပဲ လက္ေတြရဲ႕ လူပ္ရွားမူက ဥကၠဌေလးရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႕ျဖန့္က်က္လူးကာ ပြတ္သပ္ေနေသာေၾကာင့္ တရွိန္းရွိန္းတက္လာေသာ စိတ္ဆႏၵအပူလိူင္းေတြကို ဖုံးဖိထားရင္း
႐ုန္းကန္ေနသည္က အထမေျမာက္ခဲ့ပါ။
ေသာက္လိုက္မိသည့္ေဆးတစ္ခြက္ရဲ႕အစြမ္းေၾကာင့္ တက္လာေသာေဆးအရွိန္နဲ႕နဂိုမူရင္းရွိရယူမူမ်ားေပါင္းစပ္ကာ ဖိထားခံရသည္ျခႏၶာကိုယ္ေလးကို အထက္ေအာက္စုံဆန္ၾကည့္ရင္း ရတနာပြင့္ခ်ပ္ေလးမ်ားကို လွ်ာဖ်ားေလးျဖင့္တို႔ထိရင္း ခပ္စစရယ္ေမာကာပင္ က်န္တစ္ဖက္ကို လက္ကေလးျဖင့္ ထိပ္ပိုင္းေနရာေလးအားဖိေခ်ေနမိသည္။
"အ့....အင္းးးးးးေခြးေကာင္....."
လွ်ာဖ်ား၏ တို႔ကစားျခင္းရသအျပင္ ခံရခက္ေသာဖိေခ်ျခင္းေၾကာင့္ ေခါင္းေမာ့ကာ ခါးကိုပင့္၍ ညီးၫူေနေသာ အမ်ိဳးသားခါးေအာက္ပိုင္း လက္တိုးဝင္ကာ အဝတ္ဗလာခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ခု ထိကပ္ထားမိသည္။
"အင္းးးးးးးးးးးးးမကိုက္နဲ႕...."
လက္ဖ်ားေလးကို ရတနာပြင့္ခ်ပ္မွေနရာၿမဲ၍ ႏူတ္ခမ္းသားထူထူတို႔တစ္ဖန္ျပန္နားခိုသည့္ ဝမ္းဗိုက္သားျဖဴျဖဴေလးေပၚ ေျခရာထင္က်န္ေစရင္း ခ်က္တိုင္လယ္ေနရာကို လွ်ာကေလးျဖင့္ တို႔ထိရင္း အခ်ိန္ၾကာၾကာကစားမိေတာ့ ထိုအမ်ိဳးသာေလးက ဆံစမ်ားကိုဆြဲစုကာ ဟစ္ေအာ္ညီးတြားျပန္ေသးသည္။
" အားးးးးဟာ့......မလုပ္နဲ႕ေတာ့....အင္းးးးးး"
".........."
ဗိုက္သားေပၚမွ ႏူတ္ခမ္းသာတို႔၏ အဆုံးသတ္ ကိုယ္ပိုရတနာေလးေပၚဆြဲကာငုံ႕လိုက္သည့္ေတဇေၾကာင့္ အိပ္ယာခင္းကို တင္းေနေအာင္ ကိုင္ကာ ညီးၫူးေနမိသည္။ အတက္ေပါင္းစုံျဖင့္ျပဳစုေနသည့္ေတဇ၏ အၾကည့္မ်ားက ကျွန်ုပ်ထံမှမခွါခဲ့ပါ။
" အ့......ဟာ့....ရပ္........ရပ္ေတာ့...အ့....ဟာ့....."
ခပ္ျပင္းျပင္း လုပ္ရွားေပးေနေသာ ေတဇေၾကာင့္ ခါးေကာ့ကာ ရပ္နားေပးဖို႔ေတာင္းဆိုပါေသာ္လည္း တက္လာေသာအပူလိူင္းတို႔ေၾကာင့္ ၿပီးေျမာက္ျခင္းဆီသို႔ ဦးတည္ေနမိသည္။
" ...အင္းးးးးးၿပီး.....ၿပီးလိမ့္မယ္......အာ့.........အ......"
"................"
"....အာ့.....ဟာ့.....အားးးးးးးးးးၿပီးးးၿပီ....."
" အင္း........က်ဳပ္အလွည့္....."
" ဟင္ ....."
" ဟုတ္တယ္ေလ....က်ဳပ္အလွည့္ေပါ့ ..."
ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႕အထက္/ေအာက္/ဘယ္/ညာ တြန့္တြန့္လူးလွ်က္ ကုတင္ေလးေပၚဝယ္ မ်က္ရည္ၾကည္တို႔ေဝ့ဆင္းသည္အထိ ႏူံးေခြၿပီးေျမာက္သည္အထိ ႏူးစြနိုင္ေသာ ေတဇမင္းေမာင္ကို မ်က္ရည္ၾကည္တို႔ၾကားက ႏူတ္ခမ္းကိုက္ျပကာ ရန္လုပ္ခ်င္ပါေသာ္လည္း ခပ္စစအၿပဳံးတို႔ျဖင့္ ေပက်န္ေနေသာ ၿပီးေျမာက္ျခင္းသေကၤတ ျဖဴညစ္ညစ္အရည္တို႔ကို လက္ဖ်ားမွာစြဲကပ္ေနသည္ကို ႏူတ္ခမ္းစတို႔ျဖင့္ထိကပ္ကာ မ်က္စိမွိတ္ျပ၍ ထိတ္လန့္ေအာင္ျပဳမူေနပါေသာေတဇမင္းေမာင္တို႔က အဲေလာက္ထိ ရွက္ေၾကာျပတ္ခဲ့သည္။
" မင္း.........မ႐ြံ႕ဘူးလား....အြတ္...."
အေမစကားကိုဆုံးခန္းမတိုင္ခဲ့ေအာင္ အနမ္းတို႔ျဖင့္မူးမူး႐ူး႐ူး နမ္းရိူက္ေနသည့္ အမ်ိဳးေကာင္းသား ေတဇ။
" ႐ြံ႕စရာလား.....ခင္မ်ားၿပီးေျမာက္ၿပီဆိုေပမယ့္ က်ဳပ္မွာ အေတာ္ေအာင့္ၿပီး တင္းေနၿပီ.."
အမ်ိဳးသားေလးရဲ႕လက္ေလးကိုဖုေဖာင္းအစ္ထြက္ေနသည့္ သံေခ်ာင္းပမာ မိုးေမွ်ာ္ေနသည့္ ထိုအရာေပၚ လက္တင္ေပးကာ အထက္/ေအာက္ပြတ္သပ္ကာေခ်ာ့ျမဴေစ၏။
" လူမွဟုတ္ရဲ႕လား...ႏြားရဲ႕....ႏြားေတာင္အဲေလာက္..."
" ႏြားဆိုလည္း ႏြားသိုးေလာက္ေတာ့လုပ္ကြာ...အားရပါးရ ဝုန္းဒိုင္းက်ဲခ်င္တယ္..."
" $ထန္ေကာင္...."
" အင္း...ခုေတာင္အေတာ္ျဖစ္ေနၿပီ..."
" အရင္းကေနျဖတ္ပစ္မယ္..."
" အရင္းထိျမဳပ္ေအာင္ အထဲတိုးဝင္ခ်င္တာ ဒီလိုေလး ခပ္နာနာေလး ေစာင့္....အ့...ဟ့..."
" $႐ူးေကာင္....အိပ္ေန ျဖတ္ပစ္မယ္..."
" တစ္ညလုံးမအိပ္ပဲ ဒီအထဲ ဇိမ္မယ္ဗ်ာ....အဲလိုေလး...."
" အာ့...အားးးးးဘာလို႔အတင္းနိူက္ေနလဲ...."
" ထည့္ခ်င္လို႔နိူက္တာေပါ့ကြာ...သိသားနဲ႕.....မရေတာ့ဘူး....အင္းးးးး"
နဂိုမူရင္းထက္ပိုသန္မာအားေကာင္းေနေသာ စံခ်ိန္လြန္အရာကို အနားႏူတ္ခမ္းဝဝယ္ေတ့ဆိုင္ကာ တိုးဝင္ၾကည့္ေတာ့ မဆန့္မၿပဲျဖစ္ေနပုံကာ အံ့ဝင္ခြင္က်မျဖစ္ခဲ့ပါ။ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ေသခ်ာခ်ိန္ဆမိေတာ့ ျပန္တြန္းကန္သည့္တြန္းအားေၾကာင့္ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကိူ အေပၚေျမာက္ကာ ထင္းထင္းေပၚလာေသာ တြင္းဝေလးအား လက္ေလးျဖင့္ေသခ်ာၿဖဲ၍ ေတ့ေတ့ဆိုင္ဆိုင္တြန္းၾကည့္မိေတာ့အနည္းငယ္ေခါင္းဝင္ရသည့္မို႔ ဒူးႏွစ္ဖက္ေထာက္ကာ ခါးအားကိုအသုံးျပဳ၍ ရသမွ်တြန္းထည့္မိသည္။
" အားးးးးးးးးးးးးနာ....တယ္ဟ....."
" အင္း....ဒီညမွကြာ...ဘာလို႔ျဖစ္ေနလဲ.......အင္းးးးးးးးးး"
" အ့.....ကြဲကုန္ၿပီ တဏွာ႐ူးရဲ႕.....ေျဖး ေျဖး....."
" ခုထိတဝက္မက်ေသးလို႔ဗ်.....အင္းးး"
" ထုတ္ေပး......ခဏ....ခဏ....."
" တခဏလည္းမရဘူး...တဘဝလဲ မရဘူး.....အကုန္တိုးဝင္မွရမယ္...."
"...အားးးးးးဘယ်လ်ုကြီး....အ့....."
" ဒီလိုေလး.....အင္းးးးးးးအားးးးးးးးးေကာင္းလိုက္တာကြာ..."
ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကိုပုခုံးေပၚထမ္းတင္ထားရင္း ေအာက္ဘက္ဆီကေန ပင့္ကာထိုးထိမိေတာ့ တစ္ဆုံးဝင္သြားသည့္ ခံစားခ်က္ ဆီဥေထာပတ္မလို ႏူးညံ့လြန္းသည့္အတြင္းသားတို႔၏ ဆြဲစုတ္ကာတစ္လွည့္ က်ဳံကာတဖန္ ဧည့္ဝတ္ေက်ေနမူကို ေခါင္းကိုေမာ့ကာ မ်က္လုံးမွိတ္၍ ေတဇမင္းေမာင္အပီအျပင္ခံစားေနမိသည္။
" အ့......အဲ့ခံစားခ်က္....အင္းးးးးအထဲထိႏွဲ႕ကာဆြဲေနသည့္အလား....အ့...."
ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကိုက်စ္ေနေအာင္ကိုင္၍ ခါးအားကိုဖိကာ အထဲထိ ႏွဲ႕ကာ တိုးဝင္ေနသည့္ စံခ်ိန္လြန္အရာကို မနိုင္မႏွင္းထည့္သယ္ထားရေသာ အမ်ိဳးသားေလး၏ အနည္းငယ္ေဖာင္းေနေသာ ေနရာကို လက္ဖဝါးေလးျဖင့္ ပြတ္သပ္မိေတာ့ အဆမတန္ ညီးၫူေနေသးသည္။
" အင့္.....ဒီနားေလးကေဖာင္းေနတာ....."
" မလုပ္နဲ႕.....အားးးးးးေျဖးေျဖး......."
"ဒီအထိတိုးဝင္ေနတာ.....အင္းးးးးးအထဲထိျမဳပ္ေနခ်င္တဲ့ဒီခံစားခ်က္က.....အ့......ထိပ္ပိုင္းေလးကို ငုံ႕ထားသည့္အလား ....အရမ္းေကာင္းလြန္းတယ္...အင့္......အ့...."
" အားးးးးးးေလ်ာ့....ေပး....."
" မရဘူးကြာ...က်ဳပ္ကအဲလိုႏွစ္ျမဳပ္သည္အထိ....အင့္....ထည့္ခ်င္တာ.."
" အ့...နက္လြန္းတယ္....ေလ်ာ့ေပး....ေတဇ...အ့..ေခြးေကာင္..."
" ေမာင္လို႔ ေခၚ....အ့....ဟာ့.....မဟုတ္ဘူး ...ေယာက်ာ္...လို႔ေခၚေပး...."
"...အားးးးးးးေညာင္းၿပီ ..ေလ်ာ့ေပး.."
" အိုခီဗ်ာ...ပုံစံေျပာင္းမယ္...ဒီလိုေလးလည္းမိုက္တယ္..."
ေျခေထာက္ကိုခ်ေပးၿပီး ကိုယ့္ေျခေထာက္ၾကားကေန ေနာက္ဘက္ဆီကေန တိုးဝင္ေနသည့္ အရာက နက္သထက္နက္သလို ရင္ဘတ္တစ္ေနရာကိုပါ တို႔ထိဖိေျခခံေနရေသာေၾကာင့္ ေရွ႕ဖက္ကို ယိုင္သြားလိုက္ေနာက္ပါးဆီကေန ဖိထည့္ခံရလိုက္ျဖင့္ စည္းခ်က္ညီစြာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေဆာ့ကစားေနသည့္ ေတဇေၾကာင့္ ရတနာပြင့္ခ်ပ္တို႔သာမက ေအာက္ပိုင္းတစ္ေနရာကပါ ပူထူေနေၾကာင့္ အၿပီးစီးေစခ်င္မိ၏။
" ေခၚေလဗ်ာ.....မေခၚရင္ မၿပီးဘူးေနာ္....ဟာ့.....အကြ်ိုက်ပဲ....အ့...ဒီလိုေလး..."
" အင္း......နာေနၿပီ.....ေတာ္ေတာ့...."
" ေခၚေလဗ်ာ....ေယာက်ာ္းလို႔....အ့...ဟာ့...."
" အင္းးးးးးေယာ....ကျင်္ားးး.....အားးးးးး"
" အင္း....ထပ္ေခၚပါအုံးဗ်ာ....ၿပီးေတာ့မယ္...အင့္....."
" ေယာက်ာ္း......ရၿပီလား...အားးးးးးးးၿပီးးးးးးၿပီးးးးးး"
" အင့္......ၿပီးၿပီး.....ေမာင္ကိုညီးေပး....."
" အင္းးးးးးးေမာင္......ေမာင္........"
" အင့္.......အ့....ဟာ့........ဟာ့..........ႁပြတ္စ္...."
ၿပီးေျမာက္ျခင္းကိုအတြင္းသားေတြထိ ပက္ဖ်န္းၿပီးသည္အထိ ထုတ္ေပးျခင္းမရွိပဲ ဇိမ္ခံကာ ေနာက္ပါးဆီကေန က်စ္ေနေအာင္ဖက္ထားရင္း တခဏေမွးေနသည့္ အမ်ိဳးေကာင္းသားရဲ႕ စံခ်ိန္လြန္ကို ထုတ္ေပးရန္ လက္ေမာင္းကို ရိုတ္ကာ အသိဝင္ေစ၏။
" ...ထုတ္ေပး.....အ့......ေတဇ...."
" ခုန ေယာက်ာ္းဆို.......ခုၾက ေတဇတဲ့လား...အ့......ေကာင္းလြန္းလို႔ မထြက္ခ်င္ဘူးတဲ့ သူက.."
" မင္းမမိုက္ရိုင္းနဲ႕....ဖယ္စမ္း.....ေခြးေကာင္..."
" ႀကိဳက္သလိုဆဲကြာ....က်ဳပ္မဝေသးဘူး...ခုေတာ့ ျပန္ထန္ေနၿပီ...အ့....ဟာ့....ခင္မ်ားေလးသတိထားမိလား....အင္း...."
" ဖယ္စမ္းကြာ...လြန္မလာနဲ႕....အ့......မႏွဲ႕ နဲ႕.....မလူပ္ရွားနဲ႕လို႔...."
" တခ်ီကြာ......ေနာ္....အ့....ဟာ့....."
" ေခြးေကာင္ ဖယ္စမ္း.....အားးးးးးးးးးး"
" ဆဲကြာ ....ခင္မ်ားေလးအႀကိဳက္ဆဲ ..က်ဳပ္လည္း အဝဆြဲမယ္....အင္းးးးးးးးအ့....ဟာ့....မိုက္တယ္ဗ်ာ....ႏူးညံ့ႏုေထြးေနတာပဲကြာ.....အ့...."
" ေတဇ $႐ူးေကာင္.....ေသမလိုလုပ္ေနလား.....အာ့....."
" ေသေအာင္လုပ္ပါ့မလားကြာ...ေက်နပ္ေအာင္ျမဴေပးေနတာ....ခင္မ်ားလင္က ...အ့...အဲလိုေလး ႏူးနပ္ျမဴေပးရတယ္ဗ်....အ့....."
ပက္လက္အေနအထားမွသည္ ေမွာက္လွ်က္အေနအထားျဖစ္ေအာင္ဆြဲေမွာက္ကာ ေနာက္ပါးဆီကေရာက္ေအာင္ခါးေနရာမွ ဆြဲကာအတင္းတိုးဝင္လာေသာ ထိုအရာကို အဆမတန္ဧည့္ခံေနမိသည္။
တစ္ခ်ီမွသည္ ဘယ္အခ်ီမွန္းမသိေအာင္ ညပိုင္း၏ သုံးပုံ ႏွစ္ပုံကိုအခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ားကို အားသြန္ခြန္စိုက္ႀကိဳးစားေနသည့္ ေတဇေၾကာင့္ တခ်ီၿပီးသည္ႏွင့္ ခပ္ယဲ့ယဲ့သာ လူပ္ရွားနိုင္ေသာ အမ်ိဳးသားကို ေပြ႕ျမဴ ေခ်ာ့သပ္ကာပင္ အထဲတြန္းဝင္ေနသည့္ထိုအရာကို ျဖတ္ေတာက္မည္ဟု မ်က္ရည္ေတြၾကားက လဝန္းေတြးကာ ေတြးမွတ္ထားလိုက္မိသည္။
လူထက္လြန္ေသာ စံခ်ိန္လြန္ထိုအရာကို တေန႕ေန႕အရင္းက ျဖတ္ကာေခြးေကြၽးပစ္မည္ ေတးမွတ္လိုက္၏။
ေတဇကို လင္ေတာ္ရတာ နည္းတဲ့ကုသိုလ္မဟုတ္လို႔ အခ်စ္ခံရတဲ့ဘဝ အားမက်ပါေလနဲ႕။
တစ္ပင္တည္း /တစ္ကိုယ္တည္း အပ်ိဳႀကီးမ်ား သတိျပဳၾကရန္ လင္မရွာၾကပါနဲ႕ ။
( လင္ရမွာလည္းမဟုတ္လို႔ ေထြးထူး သင္ခန္းစာမေပးလိုပါ ...
ပုံ/လဝန္း....)
#မမအတြက္ vote ေပးခဲ့ဖို႔မေမ့နဲ႕ေနာ္
#Take care all
(Note - OSကေန အခန္းဆက္ေရးျဖစ္သည္အထိ အားေပးခဲ့ၾကေသာ စာဖတ္သူမ်ားကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင့္...ခပ္ေမွာင္ေမွာင္၊ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းမို႔ အေရးအသားေနရာအမွားေတြ႕ခဲ့ရင္ နားလည္ေပးမယ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ေနာ္။ ေနာက္ေရးမည့္ Fiction ကိုလည္း အားေပးၾကပါအုံးရွင့္....က်န္းမာ႐ႊင္လန္းေဘးကင္းၾကပါေစ....
ဆက္လက္ႀကိဳးစားပါအုံးမည္။
Maiyuri )
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz