Chapter (1)
Note : There are both Zawgyi and Unicode version, Keep Scrolling and Enjoy
အဝတ္ေလ်ွာ္စက္ကိုအသံုးျပဳရာတြင္လိုက္နာရမည့္စည္ကမ္းခ်က္မ်ား။
(၁) မနက္ ၈ နာရီမွ ည ၁၀ နာရီအထိသာ
(၂) စက္အားအသံုးျပဳၿပီးသည့္အခါ မွန္အဖံုးတြင္ ဆပ္ျပာလက္က်န္မ်ားျဖင့္ ညစ္ပတ္ေပေရျခင္းမရွိေအာင္ သန္႔ရွင္းေပးခဲ့ရမည္။
(၃) အလြန္ေသးငယ္သည့္အရာမ်ားႏွင့္ တင္းနစ္ဖိနပ္မ်ားထည့္ေလွ်ာ္ျခင္းမျပဳရ။
(၄) အဝတ္ေလွ်ာ္စက္လည္ပတ္ေနစဥ္ အဖံုးကိုအတင္းဆြဲဖြင့္တာမ်ိဳးမျပဳရ။
(၅) စက္ႏွင့္မဆန္႔ႏိုင္ေအာင္ အဝတ္မ်ား,မ်ားျပားေနသည့္အခါ အတင္းႁပြတ္သိပ္ေလွ်ာ္ခိုင္းျခင္းမ်ိဳး မျပဳရ။
(၆) စက္ကိုထိခိုက္ေစႏိုင္ေသာပမာဏရွိသည့္ ဆပ္ျပာရည္ႏွင့္ အစြန္းခၽြတ္ေဆးမ်ား သံုးစြဲျခင္းမျပဳရ။
တိုက္တန္းလ်ားရဲ႕အဝတ္ေလ်ွာ္ခန္းမ်က္နွာစာမွာ ပိုင္ရွင္က သူ႔အဝတ္ေလ်ွာ္စက္ေတြအတြက္ စည္ကမ္းခ်က္မ်ား ျမင္သာထင္သာေအာင္ ပိုစတာေလာက္ဆိုဒ္နွင့္ ေရးတင္ထားေပမယ့္ က်ြန္ေတာ္ေရာက္သည့္အခ်ိန္က ည 12 နာရီထိုးေနၿပီ။
မနက္ျဖန္အတန္းခ်ိန္တက္ရန္အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဝတ္စရာအတြင္းခံေဘာင္းဘီမရွိေတာ့။ ဒါေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔အဝတ္ေလွ်ာ္ကို ေလွ်ာ္ရမွျဖစ္မည္။
အဝတ္ေလွ်ာ္သည့္အခန္းမွာ တိုက္ေအာက္ဆံုးထပ္တြင္ရွိၿပီး သိပ္မလွမ္းမေဝးမွာေတာ့ တိုက္ပိုင္ရွင္ဘြားေတာ္ႀကီးအခန္းရွိသည္။ သူမက အဝတ္ေလွ်ာ္ခန္းကိုေသာ့ခတ္ထားေလာက္သည္အထိ သေဘာထားမေသးသိမ္။ ဆိုေပမဲ့ အဝတ္ေလွ်ာ္ခန္းတံခါးထိပ္တြင္အဖြင့္အပိတ္အသံျမည္ေစတဲ့ေခါင္းေလာင္းေလးကိုတပ္ထားေသာေၾကာင့္ သူမက သေဘာထားမႀကီးျပန္။
ကၽြန္ေတာ္ အဝတ္ျခင္းေတာင္းကိုခ်လိုက္ၿပီး ေခါင္းေလာင္းသံသိပ္မထြက္ေအာင္ ေျဖးေျဖးခ်င္း တကယ့္ကိုေျဖးေျဖးခ်င္း တံခါးကိုဖြင့္သည္။ အဝတ္ျခင္းေတာင္းကို ေျခေထာက္နဲ႔လွမ္းဆြဲၿပီးေနာက္.., တံခါးအဖြင့္တုန္းကလို ေျဖးေျဖးခ်င္း ပိတ္သည္။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ မီးခလုတ္ေတြကို လိုအပ္သေလာက္ဖြင့္သည္။
ကၽြန္ေတာ့္ အဝတ္ေလွ်ာ္စစ္ဆင္ေရး ေအာင္ျမင္ၿပီ။ အဝတ္ေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးထူးစြာ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ထဲ ပစ္ထည့္လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ မေန႔ညက အိပ္ေရးပ်က္ခံၾကည့္ထားတဲ့ ေဘ့စ္ေဘာအားကစားသမား ေရာ့ဘတ္ဝစ္ဒမ္ ေဘာလံုးပစ္သလို ဟန္အေနအထားအျပည့္နဲ႔ေပါ့။
ေရာ့ဘတ္ဝစ္ဒမ္က ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ခဲ့၊ ႀကိဳက္ခဲ့သမွ် ေဘ့စ္ေဘာအားကစားသမားေတြထဲမွာ ေဘ့စ္ေဘာဝတ္စံုနဲ႔အလိုက္ဖက္ဆံုး။ ကစားဟန္အလွဆံုး။ ေဘာလံုးပစ္ဖို႔အားယူၿပီး ဆန႔္ထုတ္လိုက္တဲ့ သူ႔ေျခတံေတြက ဘယ္ေတာ့မွ႐ိုးအီသြားတယ္မရွိေအာင္ ၾကည့္ေကာင္းတယ္။
သူ႔ကိုစ႐ူးသြပ္တုန္းက ေရာ့ဘတ္ကိုလက္ထပ္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ဘုတ္ျပားႀကီးကိုကိုင္ၿပီးတီဗြီေရွ႕မွာအားေပးမိတဲ့အထိပဲ။ အဲအခ်ိန္ တီဗြီေရွ႕မွာ ဘုတ္ျပားႀကီး တရမ္းရမ္းလုပ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ ကစားပြဲကို ေကာင္းေကာင္းမျမင္ရဘူးဆိုအေဖက ဖေနာင့္စာေကၽြးခဲ့ဖူးသည္။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ အဲဒီအပတ္ကစာေမးပြဲက်တာ အေဖ့ကန္ခ်က္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ဒဏ္ရာရၿပီး စာကိုအာ႐ုံမစိုက္တာလို႔ ဆင္ေျခေပးလို႔ရခဲ့သည္။
မိသားစုက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေဘ့စ္ေဘာအားကစားကို ႐ူးသြပ္သည္အထင္နဲ႔ ေဘ့စ္ေဘာစေကာ္လာရွစ္ေကာင္းသည့္ ေကာလိပ္မ်ားစံုစမ္း အၾကံေပးၾကတယ္။ အားနာစရာေကာင္းတဲ့အခ်က္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေဘ့ေဘာစ္အားကစားထက္ အားကစားသမားမ်ားကိုသာ ႏွာဘူးက်႐ုံသာ။
အဝတ္ျခင္းေတာင္းထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္အႏွစ္သက္ဆံုး အနက္ေရာင္ဟုဒ္ဒီ,အပါးေလးသာက်န္ေတာ့သည္။ ပစ္သည့္အခါပို၍ဟန္ပါေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္နဲ႔ ေဝးေဝးခြာလိုက္သည္။
" လာစမ္း! ေနာက္ဆံုးဂိုလ္း "
ႏႈတ္ကေရရြတ္လိုက္တယ္။ ေျခေထာက္ကိုပါအားနဲ႔ေျမႇာက္ပစ္မယ္ရွိေသး "ဂၽြမ္" ကနဲျမည္သြားတဲ့ ေခါင္းေလာင္းသံေၾကာင့္ ေပးလတ္စ ပိုစ့္မွာ တစ္ပတ္လည္ထြက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ကို မလဲက်ေအာင္ ေျခစံုရပ္ထိန္းလိုက္ရသည္။
" What the fuck !? "
ကၽြန္ေတာ္ဆဲလိုက္တာမဟုတ္ပါ။ လန္႔သြားတဲ့အတြက္ အာေမဍိတ္သံျပဳလိုက္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီေခါင္းေလာင္းသံက်ယ္ႀကီးထြက္လာေအာင္ ျပဳလိုက္သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ အဆဲခံဖို႔ လံုလံုေလာက္ေလာက္အေၾကာင္းျပခ်က္ရွိပါတယ္။
ဒီလူသာ တိုက္ပိုင္ရွင္ဘြားေတာ္ႀကီးသာဆို အဝတ္ေလွ်ာ္စက္သံုးရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ႐ိုက်ိဳးစြာသံေတာ္ဦးတင္ေနမွာျဖစ္ေပမဲ့ ယခုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတိုင္း အဝတ္ျခင္းေတာင္းပိုက္ကာ အဝတ္လာခိုးေလွ်ာ္ေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။
အဝတ္သာလာခိုးေလွ်ာ္တယ္ သူဟာ လံုးဝ လံုးဝ ခိုးေလွ်ာ္သူႏွင့္မတူ။ ျမင္ဖူးေနၾက အျပာေရာင္စင္းၾကားညအိပ္ဝတ္စံုဝမ္းဆက္ကို ဝတ္ဆင္ထားၿပီး ေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ကေန နားၾကပ္ႀကိဳးဟာ တို႔လို႔တြဲေလာင္းထြက္က်ေနသည္။
အဝတ္ေလွ်ာက္စက္ေတြဟာ အခန္းရဲ႕ နံရံမွာတန္းစီကာရွိေနေသာ္လည္း သူဟာ ေခ်ာင္ထဲမွာတစ္လံုးထဲထီးထီးႀကီးရွိသည့္ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္တြင္ ကၽြန္ေတာ့ကိုေက်ာေပးကာ အဝတ္ေတြကိုထည့္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိသေလာက္ဆိုရင္ ဒီေခ်ာင္ထဲက အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ဟာ သိုင္းခ်သလို တဖုန္းဖုန္းတဒိုင္းဒိုင္းျဖင့္ အသံေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္ထြက္ေနေသာ စက္အေဟာင္းျဖစ္သည္။
တစ္မိနစ္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို စဥ္းစားခြင့္ျပဳပါ။ စည္းကမ္းခ်က္ထုတ္ထားသည့္အခ်ိန္အခါသမယကို လြန္ကဲ၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အဝတ္ေတြလာခိုးေလွ်ာ္ေနၾကသည့္သူမ်ား မဟုတ္လား။ လာရင္းကိစၥကို တိုးတိုးသာသာႏွင့္ ေဆာင္ရြက္ရမည္မဟုတ္လား။ ေခါင္းေလာင္းကို "ဂၽြမ္" ခနဲျမည္ေအာင္ တံခါးကိုမဖြင့္သင့္။ အမွတ္မဲ့စြာဖြင့္မိသည္ဆိုဦးေတာ့... သိုင္းခ်သည့္အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ကို အသံုးမျပဳသင့္။
မဟုတ္ေသးဘူး ...,အမွတ္မဲ့စရာအေၾကာင္းအရင္းမရွိပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဝတ္ခိုးေလွ်ာ္ေနတာေလ။ ဘယ္သူခိုးကမွေတာ့ အိမ္ရွင္တံခါးကို ဘဲလ္တီးဝင္မွာမဟုတ္။
" ဟိုဟာ.., အဲစက္က အသံက်ယ္တယ္။ ဒီဘက္ကစက္ သံုးပါလား? "
" ရပါတယ္။ ဒီစက္နဲ႔ပဲအဆင္ေျပတယ္ "
What the fuck!? .... ညအိပ္ဝတ္စံုေကာင္ဟာ က်ြန္ေတာ့္ဆီတစ္ခ်က္ေတာင္ လွည့္မၾကည့္ဘဲ ျပန္ေျပာတယ္...။ တစ္ခုခုေတာ့အႀကီးအက်ယ္မွားယြင္းေနျပီ။ က်ြန္ေတာ္က သူအဆင္ေျပဖို႔အလိုရွိေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဝတ္ခိုးေလွ်ာ္ေနတာကို တိုးတိုးသာသာျဖစ္ဖို႔ အလိုရွိေနတာေလ။
" ေဟး! မင္း တိုးတိုးသာသာ လုပ္ရမယ္မလား? "
ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္သံနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ထပ္ေျပာသည္။ သူက ဘာပါလိမ့္ဆိုသည့္ ပံုစံျဖင့္ ဒီဘက္ကိုလွည့္လာသည္။
ေသစမ္း... သူ႔မ်က္ေတာင္ေတြ။
ညအိပ္ရာဝင္တဲ့အခါ ဘုရားစာရြတ္တတ္သလား? ႏိုး.., ကၽြန္ေတာ္ ဂြင္းတိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘုရားသခင္ကို သက္ဝင္ယံုၾကည္ေသးတယ္။ လန္႔သြားတဲ့အခါ ရင္ခုန္သံျမန္လာတတ္သလား? ရက္စ္.., ကၽြန္ေတာ္ ရင္ခုန္သံျမန္လာတတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုကေတာ့ သူေၾကာင့္လို႔ က်ြန္ေတာ္ထင္တယ္။
သူကအနားတစ္ဝႈိက္မွာျမင္ဖူးေနၾက ႐ုပ္ရည္မ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ေသးေသးမႊားမႊားမွဲ႔ေျခာက္ေတြမ်က္လံုးေအာက္နဲ႔ႏွာတံနားမွာ ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ ျပန္႔က်ဲေနျပီး ေတာ္ေတာ္ကို ၾကည့္ေကာင္းတဲ့မ်က္နွာေပါက္မ်ိဳးပါ။ ေသစမ္း .... သူ႔မ်က္ေတာင္ေတြ။
" ဘာလို႔လဲ!? "
သူမ်က္လံုးေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ကိုေက်ာ္ၿပီးေဘးဘီကို ေဝ့ဝိုက္ၾကည့္ရင္းေမးခြန္းထုတ္သည္။ သူမ်က္ေတာင္ႏွစ္ႀကိမ္ခတ္လိုက္တာကို ကၽြန္ေတာ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျမင္လိုက္ရၿပီး ေသစမ္း... မ်က္ေတာင္ေတြလို႔ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲက က်ိန္ဆဲမိျပန္ၿပီ။
" စည္းကမ္းထဲမွာ ည ၁၀ နာရီအထိပဲ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ေတြကို သံုးခြင့္ရွိတယ္။ အခုမင္းအိုေခတယ္ဆိုတဲ့ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ႀကီးက ခိုးေလွ်ာ္ဖို႔ မအိုေခဘူး၊ သိၿပီဟုတ္ ...! "
" ၁၀ နာရီ !!!? "
သူ႔နဖူးသူ ဖက္ခနဲ ႐ိုက္လိုက္သည္။ သူမ်က္လံုးေတြကမွိတ္လ်က္သား။ ေသစမ္း..., မ်က္ေတာင္ေတြ။ ကၽြန္ေတာ္သာ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ သိပ္ကိုႏုံခ်ာမွာပဲ။ စိတ္ထဲမွာေတြးေနတဲ့ စကားလံုးကိုေတာင္ အထပ္ထပ္အခါခါ ျပန္သံုးေနတယ္။ *ေသစမ္း...,မ်က္ေတာင္ေတြ* ဆိုတဲ့အစား သူ့မ်က္ေတာင္ေတြက က်ြန္ေတာ့္အနာဂတ္ထပ္ျပီးျပည့္စံုေနတယ္ဆိုတာမ်ဳိးေပါ့။
" ေဆာ္ရီး..., ငါ့အရင္တိုက္ခန္းမွာ ည ၂ နာရီထိ အဝတ္ေလွ်ာ္လို႔ရေတာ့ ေမ့သြားတာ။ ငါအဝတ္ေတြျပန္ထုတ္လိုက္မယ္။ အသိေပးတာေက်းဇူးပါ "
" ဟင္? ငါေျပာတာ စည္းကမ္းကိုမဟုတ္။ အဲ!! စည္းကမ္းဟုတ္ေပမဲ့ အခုခ်က္ခ်င္းႀကီးလိုက္နာလို့ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ငါတို႔ တိုးတိုးသာသာ လုပ္မယ္ဆို အိုေခတယ္ေျပာတာ "
" ငါသေဘာေပါက္ပါတယ္။ ဒီအဝတ္ေလွ်ာ္စက္အေဟာင္းကိုပဲ သံုးတတ္ေတာ့ တိုးတိုးသာသာျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ေန႔မွပဲ "
သူဟာ မ်က္လံုးေတြ အျပည့္အဝပိတ္သြားေအာင္ ျပံဳးျပၿပီး သူ႔အဝတ္ေတြျပန္ထုတ္ေနသည္။ ေသစမ္း..., မ်က္ေတာင္ေတြ။
" ငါ ..., မင္းကိုျပေပးလို႕တယ္ "
သူ႔ဘက္က, ကသိကေအာက္ႏိုင္သြားမလားမေျပာတတ္ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္သူ႔လက္ကိုကိုင္ၿပီး အဝတ္ေလွ်ာ္စက္အသစ္ေတြရွိတဲ့ဘက္ကို ဆြဲေခၚလာလိုက္သည္။
သူသယ္လာတဲ့အဝတ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္အဝတ္ေတြရဲ႕ ေလးပံုတစ္ပံုစာေလာက္သာရွိၿပီး အဝတ္ေတြပံုမွန္ေလွ်ာ္တတ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပံုေပၚသည္။ ဒီ့အျပင္ သူသံုးမဲ့ဆပ္ျပာရည္ဘူးကိုဖြင့္လိုက္တုန္းကအနံ႔နဲ႔ဆင္တူတဲ့ ရနံ႔သင္းသင္းကို အခုပဲ သူ႔ညအိပ္ဝတ္စံုစင္းၾကားဆီက ရေနသည္။
အခ်ိန္နဲ႔ ေရပမာဏကို ညႇိပံုကေန အဝတ္ကိုအေျခာက္ခံတဲ့အဆင့္ထိတစ္ဆင့္ခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ႏွိပ္ရင္းရွင္းျပေတာ့ သူကစိတ္ဝင္တစားၾကည့္သည္။ကၽြန္ေတာ္က တစ္စံုတစ္ခုကိုသင္ေပးရတာ ဆရာလုပ္ရတာ ဝါသနာႀကီးၿပီး အတန္းထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြက နားမလည္တဲ့စာေတြရွိတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ့္ဆီက ပိုေကာင္းတဲ့ မွတ္သားနည္းမ်ိဳး မွတ္စုမ်ိဳးျပေပးရတဲ့သူမ်ိဳးလည္းျဖစ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္အခုအေျခအေနကိုသေဘာက်တယ္။ တစ္ခုခုကို သင္ျပေပးရင္း စကားလမ္းေၾကာင္းရွာတာဟာ ကၽြန္ေတာ္အကၽြမ္းအက်င္ဆံုးအပိုင္းပါ။
" လြယ္ပါတယ္။ မင္းသေဘာက်မွာပါ ။ အာ..., အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ကို ေျပာတာ "
ကၽြန္ေတာ္ဘာေတြေျပာမိေနလဲမသိေတာ့။ ေသခ်ာေပါက္ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ေတြကလြဲၿပီး ဘာသေဘာက်စရာရွိေသးလို႔လဲ။ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဘုရားသခင္...! ခုနက သူ႔လက္ကို ဆြဲကိုင္ထားတဲ့ ကသိကေအာက္ႏိုင္မႈႀကီး ျပန္ေပၚမလာပါေစနဲ႔။
" ႀကိဳက္ပါတယ္, မင္းကသေဘာေကာင္းတာပဲ "
သူကေအးေအးလူလူသာျပန္ေျဖသည္။
ဘာႀကိဳက္တာလဲ? ကၽြန္ေတာ္လား? အဝတ္ေလွ်ာ္စက္လား? သူ႔အေျဖကတစ္မ်ိဳးပဲေနာ္။ ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္က တစ္မ်ိဳးစဥ္းစားေနတာလား?
" မင္းကို ဒီမွာမေတြ႕ဖူးဘူး။ ေျပာင္းလာတာ သိပ္မၾကာေသးလို႔လား? ငါ ဒီတိုက္က လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမ်က္မွန္းတန္းမိတယ္။ မင္းကိုေတာ့ ပထမဆံုးပဲ "
သူရဲ႕ေဘာင္းဘီအပ္ကပ္ကေန တို႔လို႔တြဲေလာင္းထြက္က်ေနတဲ့ နားၾကပ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စပစ္ရင္း စကားစျမည္ေျပာဖို႔ ၾကိဳးစားသည္။
" ငါ ဒီတိုက္ကမဟုတ္ဘူး။ ....."
" ငါ့တိုက္ခန္းက ေနလို႔မရတဲ့အေျခအေနေရာက္ေနလို႔ အေဒၚနဲ႔ခဏလာေနတာ။ သူ႔မွာလည္း အေရးႀကီးကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ တိုက္ခန္းကိုျပန္မလာဘူး။ ငါဒီမွာအိမ္ေစာင့္တာဝန္က် ေနတယ္ဆိုပါစို႔ "
နားၾကပ္ႀကိဳးေတြကို လက္နဲ႔ေသေသခ်ာခ်ာရစ္ပတ္ၿပီး သူေျဖးေျဖးခ်င္းေျပာသည္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္အထင္လား? သူစကားေျပာပံုက အရမ္းေႏွးသည္။
သူဒီတိုက္ကမဟုတ္ဘူးလို႔ေျပာၿပီးရပ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေတြးခ်င္ရာေတြေတြးမိေနတာ။ ခ်စ္သူရည္းစားရဲ႕တိုက္ခန္းဆီမွာ တစ္ေထာင့္တစ္ညလာနားတာမ်ားလားေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ခ်စ္သူရည္စားဆီလာလည္ရင္ ညသန္းေခါင္အဝတ္ေတာ့လာေလွ်ာ္မွာမဟုတ္။ တျခားဟာလုပ္ေနမွာ။
" မိုက္တယ္။ ဒါဆို သူ႔တိုက္ခန္းကိုတစ္ေယာက္ထဲအပိုင္စားရထားတာေပါ့ "
" အဲဒါ မိုက္လို႔လား? "
" မင္းမွာသူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြရွိရင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပါတီေပးလို႔ရျပီး ခ်စ္သူရွိရင္လည္း Netflix ၾကည့္ဖို႔ဖိတ္လို႔ရတယ္ေလ။ အဲဒါမွ မမိုက္ရင္ ဘယ္ဟာမိုက္မွာလဲ "
သိသာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းကိုသိသာပါတယ္။ က်ြန္ေတာ့္ဘဝရဲ့ စာမ်က္နွာေပါင္း ေလးငါးေျခာက္ဆယ္ေလာက္ကတည္းက က်ြန္ေတာ္ ေယာက်ာ္းေလးေတြကိုပဲ စိတ္ဝင္စားခဲ့ျပီး ေယာက်ာ္းေလးေတြအေၾကာင္းပဲ ပါးစပ္ကေဆြးေႏြးေနခဲ့တာ။ ေနာက္ပိုင္းစာမ်က္ႏွာ ႏွစ္ရာေလာက္ထိကို စာေမးပြဲေတြ၊ လက္ခ်ာေတြ၊ ႐ုပ္ရွင္ေတြ၊ သီခ်င္းေတြ၊ စာအုပ္ေတြရွိခဲ့ၿပီး စာမ်က္ႏွာသံုးရာေလာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းကို မွ်ေဝရမဲ့သူကိုရွာေနခဲ့တယ္။
ကၽြန္ေတာ္မေသခ်ာဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္သူလို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေပြ႕ဖက္မဲ့ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရွိပါ့မလား? ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို အနမ္းေပးခ်င္တဲ့ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရွိပါ့မလား? ကၽြန္ေတာ္ေရာ အခ်စ္ပံုျပင္ေကာင္းေကာင္းေလး တစ္ခုရရွိပါ့မလား? ကၽြန္ေတာ္ မႀကိဳးစားရေသးတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ မေသခ်ာဘူး။
" ငါ့မွာသူငယ္ခ်င္းေတြသိပ္မရွိဘူး။ ငါက ပါတီေကာင္းေကာင္းက်င္းပတတ္တဲ့ သူမ်ိဳးလည္းမဟုတ္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ငါ့မွာခ်စ္သူမရွိဘူး။ သိပ္မမိုက္ဘူးေနာ္ "
သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ႏွာေခါင္းရွံဳ႕ျပရင္း ေျဖသည္။
ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲမွာေတာ့ မိုက္တယ္။ မိုက္တယ္။ အဲဒါပိုမိုက္တယ္ လို႔အထပ္ထပ္အခါခါေရရြတ္မိေနၿပီ။
အခု ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားေနတာလားဆိုေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ဆီမွာ တစ္ခုခုခံစားမိတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔အေၾကာင္းနည္းနည္းပါးပါးတီးေခါက္ၾကည့္မယ္။ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ရင္ သူကတစ္ေယာက္ထဲသမားလား? ခ်စ္သူရွိလားအရင္ဆံုး ရွာေဖြေရးဆင္းရမွာပဲ။ ဒါၿပီးမွ က်န္တဲ့ အဆင့္ေတြလာမယ္။
ကၽြန္ေတာ့္လိုလူမ်ိဳးအတြက္ကေတာ့ ေနာက္တစ္ဆင့္ရွာေဖြေရးဆင္းရဦးမယ္။ သူဟာ မိန္းမေတြကိုစိတ္ဝင္စားတာလား? ေယာက်ာ္းေတြကိုစိတ္ဝင္စားတာလား? ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးအဆင္ေျပလား? ဒါကအခက္ခဲဆံုးအပိုင္းပဲ။ ႐ုတ္တရက္ၾကံဳဆံုမိတဲ့သူကိုဘယ္လိုအတည္ျပဳရမလဲ!?
" တစ္ေယာက္ထဲဆိုလည္းစိတ္ၾကိဳက္ေသာင္းက်န္းလို႔ရတာပဲ "
" မင္းက ေသာင္းက်န္းဖို႔ပဲစဥ္းစားေနတာလား။ ပါတီႏႊဲဖို႔သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ ညဘက္ဖိတ္ဖို႔ခ်စ္သူေလးပါအဆင္သင့္ရွိေနပံုပဲ။ ဟား "
အို — ကၽြန္ေတာ့္ ဘုရားသခင္ႀကီး။ သူ သိတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ စကားလမ္းရွာေနမွန္းသူသိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လူလြတ္ပါလို႔ ေျဖခ်င္လြန္းလို႔ လွ်ာပါခလုတ္တိုက္တယ္။
" ပါတီလားမျဖစ္ႏိုင္တာ။ ငါရဲ႕ စည္းကမ္းက်ပ္တဲ့အေမက သူ႔တိုက္ခန္းမွာ ဒါမ်ိဳးဘယ္ေတာ့မွေပးလုပ္မွာမဟုတ္ဘူး။ ခ်စ္သူေကာင္ေလးကေတာ့ မေန႔ကထိမေပၚေသးဘူး။ အခုလည္း 12 နာရီေက်ာ္သြားၿပီဆိုေတာ့ ဒီေန႔ကိုပါထည့္တြက္ရမယ္။ 12 နာရီေနာက္ပိုင္းကေတာ့ ...., ေပၚလာရင္ေပၚလာမွာေပ့ါ "
အဆိုးဝါးဆံုးအိုင္ဒီယာပဲ။ ခ်စ္သူေကာင္ေလးလို႔ ထည့္ေျပာလိုက္တယ္။ 12 နာရီေနာက္ပိုင္းလို႔လည္း ထည့္ေျပာလိုက္တယ္။ ဖြန္ေၾကာင္တာ တကယ္ႀကီး သိသာေနၿပီ။
သူက ေခါင္းကိုတညိမ့္ညိမ့္လုပ္ၿပီး ဘာျပန္ေျပာရမလဲ စဥ္းစားေနဟန္ရွိသည္။ ေသစမ္း.... သူ႔မ်က္ေတာင္ေတြ။
" မင္းလည္း တေန႔ေန႔ေပၚလာမွာပါ။ အားေပးရတာေပါ့... တစ္ေယာက္ထဲသမားေတြခ်င္း ဟားဟား "
ကၽြန္ေတာ္ကစကားစ,မျပတ္ေအာင္ ဆက္ၿပီးေျပာေပမဲ့လည္း သူဘက္က႐ုတ္တရတ္ၿငိမ္သက္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို စိတ္ပ်က္ေအာင္လုပ္မိၿပီလား? ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္သည္။
ၿငိမ္သက္တဲ့အခ်ိန္တစ္ခ်ိဳ႕ကုန္ဆံုးၿပီးေနာက္ သူ႔အဝတ္ေတြၿပီးဆံုးသြားေသာေၾကာင့္ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ကေနထုတ္ယူၿပီး ျခင္းေတာင္းထဲေသခ်ာျပန္ထည့္ေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးေထာင့္စြန္းကေနျမင္ေနရသည္။
" ငါသြားႏွင့္ၿပီ။ ေကာင္းေသာညပါ "
" ဘိုင့္။ ေနာက္မွေတြ႕မယ္ "
ဒီတစ္ခါေတာ့ တံခါးေခါင္းေလာင္းသံမထြက္ဘူး။ ညအိပ္ဝတ္စံုစင္းၾကားဟာ ျမင္ကြင္းကေန ခပ္သြက္သြက္ပဲေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ ေနာက္ခံခပ္ေဆြးေဆြးတီးလံုးမပါဘူး။ အေႏွးျပကြက္ေတြလိုျဖစ္မေနဘူး။ ႀကိဳဆိုပါတယ္ လက္ေတြ႕ဘဝႀကီး။ ကၽြန္ေတာ္ဒီေန႔အတြက္သင္ခန္းစာကေတာ့ သူဘက္ကဘာမွန္းမသိရဘဲ ကိုယ္ကဘာဆိုတာထုတ္ေျပာတာမ်ိဳးမလုပ္မိဖို႔ပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳးစားၾကည့္ေသးတဲ့အတြက္ ေနာင္တရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ လူတိုင္း သူတို႔စိတ္ဝင္စားတဲ့သူအေပၚ ႀကိဳးစားခြင့္ရွိတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္လိုလူမ်ိဳးမွာလည္း ႀကိဳးစားခြင့္ရွိၿပီး ဒါဟာအဆင္ေျပတဲ့အရာတစ္ခုပဲ။
အဝတ္ေလ်ွာ္စက္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အဝတ္ေတြနဲ႔ ႐ုန္းကန္ေနဆဲျဖစ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္အနားသြားရပ္ၾကည့္တဲ့အခါ Setting မွာျပေနေသာ Normal ဆိုသည့္စကားလံုးက အခြက္ေျပာင္ေနသေယာင္။
မပူပါနဲ႔...,
ကၽြန္ေတာ္က ပိုၿပီးအခြက္ေျပာင္ပါတယ္။
အဝတ္ေလွ်ာက္စက္ေတြ ေဂးခြင့္မရွိတဲ့အတြက္ ႏွေျမာစရာပဲ။
........................................
အဝတ်လျှော်စက်ကိုအသုံးပြုရာတွင်လိုက်နာရမည့်စည်ကမ်းချက်များ။
(၁) မနက် ၈ နာရီမှ ည ၁၀ နာရီအထိသာ
(၂) စက်အားအသုံးပြုပြီးသည့်အခါ မှန်အဖုံးတွင် ဆပ်ပြာလက်ကျန်များဖြင့် ညစ်ပတ်ပေရေခြင်းမရှိအောင် သန့်ရှင်းပေးခဲ့ရမည်။
(၃) အလွန်သေးငယ်သည့်အရာများနှင့် တင်းနစ်ဖိနပ်များထည့်လျှော်ခြင်းမပြုရ။
(၄) အဝတ်လျှော်စက်လည်ပတ်နေစဉ် အဖုံးကိုအတင်းဆွဲဖွင့်တာမျိုးမပြုရ။
(၅) စက်နှင့်မဆန့်နိုင်အောင် အဝတ်များ,များပြားနေသည့်အခါ အတင်းပြွတ်သိပ်လျှော်ခိုင်းခြင်းမျိုး မပြုရ။
(၆) စက်ကိုထိခိုက်စေနိုင်သောပမာဏရှိသည့် ဆပ်ပြာရည်နှင့် အစွန်းချွတ်ဆေးများ သုံးစွဲခြင်းမပြုရ။
တိုက်တန်းလျားရဲ့အဝတ်လျှော်ခန်းမျက်နှာစာမှာ ပိုင်ရှင်က သူ့အဝတ်လျှော်စက်တွေအတွက် စည်ကမ်းချက်များ မြင်သာထင်သာအောင် ပိုစတာလောက်ဆိုဒ်နှင့် ရေးတင်ထားပေမယ့် ကျွန်တော်ရောက်သည့်အချိန်က ည 12 နာရီထိုးနေပြီ။
မနက်ဖြန်အတန်းချိန်တက်ရန်အတွက် ကျွန်တော့်မှာ ဝတ်စရာအတွင်းခံဘောင်းဘီမရှိတော့။ ဒါကြောင့်ကျွန်တော် ဒီနေ့အဝတ်လျှော်ကို လျှော်ရမှဖြစ်မည်။
အဝတ်လျှော်သည့်အခန်းမှာ တိုက်အောက်ဆုံးထပ်တွင်ရှိပြီး သိပ်မလှမ်းမဝေးမှာတော့ တိုက်ပိုင်ရှင်ဘွားတော်ကြီးအခန်းရှိသည်။ သူမက အဝတ်လျှော်ခန်းကိုသော့ခတ်ထားလောက်သည်အထိ သဘောထားမသေးသိမ်။ ဆိုပေမဲ့ အဝတ်လျှော်ခန်းတံခါးထိပ်တွင်အဖွင့်အပိတ်အသံမြည်စေတဲ့ခေါင်းလောင်းလေးကိုတပ်ထားသောကြောင့် သူမက သဘောထားမကြီးပြန်။
ကျွန်တော် အဝတ်ခြင်းတောင်းကိုချလိုက်ပြီး ခေါင်းလောင်းသံသိပ်မထွက်အောင် ဖြေးဖြေးချင်း တကယ့်ကိုဖြေးဖြေးချင်း တံခါးကိုဖွင့်သည်။ အဝတ်ခြင်းတောင်းကို ခြေထောက်နဲ့လှမ်းဆွဲပြီးနောက်.., တံခါးအဖွင့်တုန်းကလို ဖြေးဖြေးချင်း ပိတ်သည်။ အခန်းထဲရောက်တော့ မီးခလုတ်တွေကို လိုအပ်သလောက်ဖွင့်သည်။
ကျွန်တော့် အဝတ်လျှော်စစ်ဆင်ရေး အောင်မြင်ပြီ။ အဝတ်တွေကို ပျော်ရွှင်မြူးထူးစွာ အဝတ်လျှော်စက်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ကျွန်တော် မနေ့ညက အိပ်ရေးပျက်ခံကြည့်ထားတဲ့ ဘေ့စ်ဘောအားကစားသမား ရော့ဘတ်ဝစ်ဒမ် ဘောလုံးပစ်သလို ဟန်အနေအထားအပြည့်နဲ့ပေါ့။
ရော့ဘတ်ဝစ်ဒမ်က ကျွန်တော် ကြည့်ခဲ့၊ ကြိုက်ခဲ့သမျှ ဘေ့စ်ဘောအားကစားသမားတွေထဲမှာ ဘေ့စ်ဘောဝတ်စုံနဲ့အလိုက်ဖက်ဆုံး။ ကစားဟန်အလှဆုံး။ ဘောလုံးပစ်ဖို့အားယူပြီး ဆန့်ထုတ်လိုက်တဲ့ သူ့ခြေတံတွေက ဘယ်တော့မှရိုးအီသွားတယ်မရှိအောင် ကြည့်ကောင်းတယ်။
သူ့ကိုစရူးသွပ်တုန်းက ရော့ဘတ်ကိုလက်ထပ်ချင်တယ်ဆိုတဲ့ ဘုတ်ပြားကြီးကိုကိုင်ပြီးတီဗွီရှေ့မှာအားပေးမိတဲ့အထိပဲ။ အဲအချိန် တီဗွီရှေ့မှာ ဘုတ်ပြားကြီး တရမ်းရမ်းလုပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ကြောင့် ကစားပွဲကို ကောင်းကောင်းမမြင်ရဘူးဆိုအဖေက ဖနောင့်စာကျွေးခဲ့ဖူးသည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ အဲဒီအပတ်ကစာမေးပွဲကျတာ အဖေ့ကန်ချက်ကြောင့် ကျွန်တော်စိတ်ဒဏ်ရာရပြီး စာကိုအာရုံမစိုက်တာလို့ ဆင်ခြေပေးလို့ရခဲ့သည်။
မိသားစုက ကျွန်တော့်ကို ဘေ့စ်ဘောအားကစားကို ရူးသွပ်သည်အထင်နဲ့ ဘေ့စ်ဘောစကော်လာရှစ်ကောင်းသည့် ကောလိပ်များစုံစမ်း အကြံပေးကြတယ်။ အားနာစရာကောင်းတဲ့အချက်ကတော့ ကျွန်တော်က ဘေ့ဘောစ်အားကစားထက် အားကစားသမားများကိုသာ နှာဘူးကျရုံသာ။
အဝတ်ခြင်းတောင်းထဲတွင် ကျွန်တော်အနှစ်သက်ဆုံး အနက်ရောင်ဟုဒ်ဒီ,အပါးလေးသာကျန်တော့သည်။ ပစ်သည့်အခါပို၍ဟန်ပါအောင် ကျွန်တော် အဝတ်လျှော်စက်နဲ့ ဝေးဝေးခွာလိုက်သည်။
" လာစမ်း! နောက်ဆုံးဂိုလ်း "
နှုတ်ကရေရွတ်လိုက်တယ်။ ခြေထောက်ကိုပါအားနဲ့မြှောက်ပစ်မယ်ရှိသေး "ဂျွမ်" ကနဲမြည်သွားတဲ့ ခေါင်းလောင်းသံကြောင့် ပေးလတ်စ ပိုစ့်မှာ တစ်ပတ်လည်ထွက်ပြီး ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မလဲကျအောင် ခြေစုံရပ်ထိန်းလိုက်ရသည်။
" What the fuck !? "
ကျွန်တော်ဆဲလိုက်တာမဟုတ်ပါ။ လန့်သွားတဲ့အတွက် အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီခေါင်းလောင်းသံကျယ်ကြီးထွက်လာအောင် ပြုလိုက်သူဟာ ကျွန်တော့်ဆီမှာ အဆဲခံဖို့ လုံလုံလောက်လောက်အကြောင်းပြချက်ရှိပါတယ်။
ဒီလူသာ တိုက်ပိုင်ရှင်ဘွားတော်ကြီးသာဆို အဝတ်လျှော်စက်သုံးရခြင်းအကြောင်းအရင်းကို ကျွန်တော် ရိုကျိုးစွာသံတော်ဦးတင်နေမှာဖြစ်ပေမဲ့ ယခုကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်အတိုင်း အဝတ်ခြင်းတောင်းပိုက်ကာ အဝတ်လာခိုးလျှော်သော ကောင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
အဝတ်သာလာခိုးလျှော်တယ် သူဟာ လုံးဝ လုံးဝ ခိုးလျှော်သူနှင့်မတူ။ မြင်ဖူးနေကြ အပြာရောင်စင်းကြားညအိပ်ဝတ်စုံဝမ်းဆက်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဘောင်းဘီအိပ်ကပ်ကနေ နားကြပ်ကြိုးဟာ တို့လို့တွဲလောင်းထွက်ကျနေသည်။
အဝတ်လျှောက်စက်တွေဟာ အခန်းရဲ့ နံရံမှာတန်းစီကာရှိနေသော်လည်း သူဟာ ချောင်ထဲမှာတစ်လုံးထဲထီးထီးကြီးရှိသည့် အဝတ်လျှော်စက်တွင် ကျွန်တော့ကိုကျောပေးကာ အဝတ်တွေကိုထည့်နေသည်။ ကျွန်တော်မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဒီချောင်ထဲက အဝတ်လျှော်စက်ဟာ သိုင်းချသလို တဖုန်းဖုန်းတဒိုင်းဒိုင်းဖြင့် အသံပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ထွက်နေသော စက်အဟောင်းဖြစ်သည်။
တစ်မိနစ်လောက် ကျွန်တော့်ကို စဉ်းစားခွင့်ပြုပါ။ စည်းကမ်းချက်ထုတ်ထားသည့်အချိန်အခါသမကို လွန်ကဲ၍ ကျွန်တော်တို့ဟာ အဝတ်တွေလာခိုးလျှော်နေကြသည့်သူများ မဟုတ်လား။ လာရင်းကိစ္စကို တိုးတိုးသာသာနှင့် ဆောင်ရွက်ရမည်မဟုတ်လား။ ခေါင်းလောင်းကို "ဂျွမ်" ခနဲမြည်အောင် တံခါးကိုမဖွင့်သင့်။ အမှတ်မဲ့စွာဖွင့်မိသည်ဆိုဦးတော့... သိုင်းချသည့်အဝတ်လျှော်စက်ကို အသုံးမပြုသင့်။
မဟုတ်သေးဘူး ...,အမှတ်မဲ့စရာအကြောင်းအရင်းမရှိပါ။ ကျွန်တော်တို့ အဝတ်ခိုးလျှော်နေတာလေ။ ဘယ်သူခိုးကမှတော့ အိမ်ရှင်တံခါးကို ဘဲလ်တီးဝင်မှာမဟုတ်။
" ဟိုဟာ.., အဲစက်က အသံကျယ်တယ်။ ဒီဘက်ကစက် သုံးပါလား? "
" ရပါတယ်။ ဒီစက်နဲ့ပဲအဆင်ပြေတယ် "
What the fuck!? .... ညအိပ်ဝတ်စုံကောင်ဟာ ကျွန်တော့်ဆီတစ်ချက်တောင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြန်ပြောတယ်...။ တစ်ခုခုတော့အကြီးအကျယ်မှားယွင်းနေပြီ။ ကျွန်တော်က သူအဆင်ပြေဖို့အလိုရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အဝတ်ခိုးလျှော်နေတာကို တိုးတိုးသာသာဖြစ်ဖို့ အလိုရှိနေတာလေ။
" ဟေး! မင်း တိုးတိုးသာသာ လုပ်ရမယ်မလား? "
ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်သံနဲ့ကျွန်တော်ထပ်ပြောသည်။ သူက ဘာပါလိမ့်ဆိုသည့် ပုံစံဖြင့် ဒီဘက်ကိုလှည့်လာသည်။
သေစမ်း... သူ့မျက်တောင်တွေ။
ညအိပ်ရာဝင်တဲ့အခါ ဘုရားစာရွတ်တတ်သလား? နိုး.., ကျွန်တော် ဂွင်းတိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဘုရားသခင်ကို သက်ဝင်ယုံကြည်သေးတယ်။ လန့်သွားတဲ့အခါ ရင်ခုန်သံမြန်လာတတ်သလား? ရက်စ်.., ကျွန်တော် ရင်ခုန်သံမြန်လာတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုကတော့ သူကြောင့်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။
သူကအနားတစ်ဝှိုက်မှာမြင်ဖူးနေကြ ရုပ်ရည်မျိုးမဟုတ်ဘူး။ သေးသေးမွှားမွှားမှဲ့ခြောက်တွေမျက်လုံးအောက်နဲ့နှာတံနားမှာ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ပြန့်ကျဲနေပြီး တော်တော်ကို ကြည့်ကောင်းတဲ့မျက်နှာပေါက်မျိုးပါ။ သေစမ်း .... သူ့မျက်တောင်တွေ။
" ဘာလို့လဲ!? "
သူမျက်လုံးတွေဟာ ကျွန်တော်ကိုကျော်ပြီးဘေးဘီကို ဝေ့ဝိုက်ကြည့်ရင်းမေးခွန်းထုတ်သည်။ သူမျက်တောင်နှစ်ကြိမ်ခတ်လိုက်တာကို ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ရပြီး သေစမ်း... မျက်တောင်တွေလို့ ကျွန်တော်စိတ်ထဲက ကျိန်ဆဲမိပြန်ပြီ။
" စည်းကမ်းထဲမှာ ည ၁၀ နာရီအထိပဲ အဝတ်လျှော်စက်တွေကို သုံးခွင့်ရှိတယ်။ အခုမင်းအိုခေတယ်ဆိုတဲ့ အဝတ်လျှော်စက်ကြီးက ခိုးလျှော်ဖို့ မအိုခေဘူး၊ သိပြီဟုတ် ...! "
" ၁၀ နာရီ !!!? "
သူ့နဖူးသူ ဖက်ခနဲ ရိုက်လိုက်သည်။ သူမျက်လုံးတွေကမှိတ်လျက်သား။ သေစမ်း..., မျက်တောင်တွေ။ ကျွန်တော်သာ စာရေးဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရင် သိပ်ကိုနုံချာမှာပဲ။ စိတ်ထဲမှာတွေးနေတဲ့ စကားလုံးကိုတောင် အထပ်ထပ်အခါခါ ပြန်သုံးနေတယ်။ *သေစမ်း...,မျက်တောင်တွေ* ဆိုတဲ့အစား သူ့မျက်တောင်တွေက ကျွန်တော့်အနာဂတ်ထပ်ပြီးပြည့်စုံနေတယ်ဆိုတာမျိုးပေါ့။
" ဆော်ရီး..., ငါ့အရင်တိုက်ခန်းမှာ ည ၂ နာရီထိ အဝတ်လျှော်လို့ရတော့ မေ့သွားတာ။ ငါအဝတ်တွေပြန်ထုတ်လိုက်မယ်။ အသိပေးတာကျေးဇူးပါ "
" ဟင်? ငါပြောတာ စည်းကမ်းကိုမဟုတ်။ အဲ!! စည်းကမ်းဟုတ်ပေမဲ့ အခုချက်ချင်းကြီးလိုက်နာလို့ ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ တိုးတိုးသာသာ လုပ်မယ်ဆို အိုခေတယ်ပြောတာ "
" ငါသဘောပေါက်ပါတယ်။ ဒီအဝတ်လျှော်စက်အဟောင်းကိုပဲ သုံးတတ်တော့ တိုးတိုးသာသာဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်နေ့မှပဲ "
သူဟာ မျက်လုံးတွေ အပြည့်အဝပိတ်သွားအောင် ပြုံးပြပြီး သူ့အဝတ်တွေပြန်ထုတ်နေသည်။ သေစမ်း..., မျက်တောင်တွေ။
" ငါ ..., မင်းကိုပြပေးလို့တယ် "
သူ့ဘက်က, ကသိကအောက်နိုင်သွားမလားမပြောတတ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်သူ့လက်ကိုကိုင်ပြီး အဝတ်လျှော်စက်အသစ်တွေရှိတဲ့ဘက်ကို ဆွဲခေါ်လာလိုက်သည်။
သူသယ်လာတဲ့အဝတ်တွေဟာ ကျွန်တော့်အဝတ်တွေရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံစာလောက်သာရှိပြီး အဝတ်တွေပုံမှန်လျှော်တတ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပုံပေါ်သည်။ ဒီ့အပြင် သူသုံးမဲ့ဆပ်ပြာရည်ဘူးကိုဖွင့်လိုက်တုန်းကအနံ့နဲ့ဆင်တူတဲ့ ရနံ့သင်းသင်းကို အခုပဲ သူ့ညအိပ်ဝတ်စုံစင်းကြားဆီက ရနေသည်။
အချိန်နဲ့ ရေပမာဏကို ညှိပုံကနေ အဝတ်ကိုအခြောက်ခံတဲ့အဆင့်ထိတစ်ဆင့်ချင်း ကျွန်တော်နှိပ်ရင်းရှင်းပြတော့ သူကစိတ်ဝင်တစားကြည့်သည်။ကျွန်တော်က တစ်စုံတစ်ခုကိုသင်ပေးရတာ ဆရာလုပ်ရတာ ဝါသနာကြီးပြီး အတန်းထဲမှာ သူငယ်ချင်းတွေက နားမလည်တဲ့စာတွေရှိတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ဆီက ပိုကောင်းတဲ့ မှတ်သားနည်းမျိုး မှတ်စုမျိုးပြပေးရတဲ့သူမျိုးလည်းဖြစ်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် ကျွန်တော်အခုအခြေအနေကိုသဘောကျတယ်။ တစ်ခုခုကို သင်ပြပေးရင်း စကားလမ်းကြောင်းရှာတာဟာ ကျွန်တော်အကျွမ်းအကျင်ဆုံးအပိုင်းပါ။
" လွယ်ပါတယ်။ မင်းသဘောကျမှာပါ ။ အာ..., အဝတ်လျှော်စက်ကို ပြောတာ "
ကျွန်တော်ဘာတွေပြောမိနေလဲမသိတော့။ သေချာပေါက် အဝတ်လျှော်စက်တွေကလွဲပြီး ဘာသဘောကျစရာရှိသေးလို့လဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဘုရားသခင်...! ခုနက သူ့လက်ကို ဆွဲကိုင်ထားတဲ့ ကသိကအောက်နိုင်မှုကြီး ပြန်ပေါ်မလာပါစေနဲ့။
" ကြိုက်ပါတယ်, မင်းကသဘောကောင်းတာပဲ "
သူကအေးအေးလူလူသာပြန်ဖြေသည်။
ဘာကြိုက်တာလဲ? ကျွန်တော်လား? အဝတ်လျှော်စက်လား? သူ့အဖြေကတစ်မျိုးပဲနော်။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်က တစ်မျိုးစဉ်းစားနေတာလား?
" မင်းကို ဒီမှာမတွေ့ဖူးဘူး။ ပြောင်းလာတာ သိပ်မကြာသေးလို့လား? ငါ ဒီတိုက်က လူတော်တော်များများမျက်မှန်းတန်းမိတယ်။ မင်းကိုတော့ ပထမဆုံးပဲ "
သူရဲ့ဘောင်းဘီအပ်ကပ်ကနေ တို့လို့တွဲလောင်းထွက်ကျနေတဲ့ နားကြပ်တွေကို ကျွန်တော် မျက်စပစ်ရင်း စကားစမြည်ပြောဖို့ ကြိုးစားသည်။
" ငါ ဒီတိုက်ကမဟုတ်ဘူး။ ....."
" ငါ့တိုက်ခန်းက နေလို့မရတဲ့အခြေအနေရောက်နေလို့ အဒေါ်နဲ့ခဏလာနေတာ။ သူ့မှာလည်း အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခုကြောင့် တိုက်ခန်းကိုပြန်မလာဘူး။ ငါဒီမှာအိမ်စောင့်တာဝန်ကျ နေတယ်ဆိုပါစို့ "
နားကြပ်ကြိုးတွေကို လက်နဲ့သေသေချာချာရစ်ပတ်ပြီး သူဖြေးဖြေးချင်းပြောသည်။ ကျွန်တော့်စိတ်အထင်လား? သူစကားပြောပုံက အရမ်းနှေးသည်။
သူဒီတိုက်ကမဟုတ်ဘူးလို့ပြောပြီးရပ်နေတော့ ကျွန်တော်က တွေးချင်ရာတွေတွေးမိနေတာ။ ချစ်သူရည်းစားရဲ့တိုက်ခန်းဆီမှာ တစ်ထောင့်တစ်ညလာနားတာများလားပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ချစ်သူရည်စားဆီလာလည်ရင် ညသန်းခေါင်အဝတ်တော့လာလျှော်မှာမဟုတ်။ တခြားဟာလုပ်နေမှာ။
" မိုက်တယ်။ ဒါဆို သူ့တိုက်ခန်းကိုတစ်ယောက်ထဲအပိုင်စားရထားတာပေါ့ "
" အဲဒါ မိုက်လို့လား? "
" မင်းမှာသူငယ်ချင်းအပေါင်းအသင်းတွေရှိရင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပါတီပေးလို့ရပြီး ချစ်သူရှိရင်လည်း Netflix ကြည့်ဖို့ဖိတ်လို့ရတယ်လေ။ အဲဒါမှ မမိုက်ရင် ဘယ်ဟာမိုက်မှာလဲ "
သိသာပါတယ်။ ကျွန်တော် အရမ်းကိုသိသာပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ စာမျက်နှာပေါင်း လေးငါးခြောက်ဆယ်လောက်ကတည်းက ကျွန်တော် ယောကျာ်းလေးတွေကိုပဲ စိတ်ဝင်စားခဲ့ပြီး ယောကျာ်းလေးတွေအကြောင်းပဲ ပါးစပ်ကဆွေးနွေးနေခဲ့တာ။ နောက်ပိုင်းစာမျက်နှာ နှစ်ရာလောက်ထိကို စာမေးပွဲတွေ၊ လက်ချာတွေ၊ ရုပ်ရှင်တွေ၊ သီချင်းတွေ၊ စာအုပ်တွေရှိခဲ့ပြီး စာမျက်နှာသုံးရာလောက်မှာတော့ ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မျှဝေရမဲ့သူကိုရှာနေခဲ့တယ်။
ကျွန်တော်မသေချာဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ချစ်သူလို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်မဲ့ ယောကျာ်းတစ်ယောက်ရှိပါ့မလား? ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေကို အနမ်းပေးချင်တဲ့ ယောကျာ်းတစ်ယောက်ရှိပါ့မလား? ကျွန်တော်ရော အချစ်ပုံပြင်ကောင်းကောင်းလေး တစ်ခုရရှိပါ့မလား? ကျွန်တော် မကြိုးစားရသေးတဲ့အတွက် ကျွန်တော် မသေချာဘူး။
" ငါ့မှာသူငယ်ချင်းတွေသိပ်မရှိဘူး။ ငါက ပါတီကောင်းကောင်းကျင်းပတတ်တဲ့ သူမျိုးလည်းမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့မှာချစ်သူမရှိဘူး။ သိပ်မမိုက်ဘူးနော် "
သူက ကျွန်တော့်ကို နှာခေါင်းရှုံ့ပြရင်း ဖြေသည်။
ကျွန်တော်စိတ်ထဲမှာတော့ မိုက်တယ်။ မိုက်တယ်။ အဲဒါပိုမိုက်တယ် လို့အထပ်ထပ်အခါခါရေရွတ်မိနေပြီ။
အခု ကျွန်တော် ကြိုးစားနေတာလားဆိုတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ဆီမှာ တစ်ခုခုခံစားမိတယ်။ ဒီတော့ ကျွန်တော် သူ့အကြောင်းနည်းနည်းပါးပါးတီးခေါက်ကြည့်မယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုတွေ့ရင် သူကတစ်ယောက်ထဲသမားလား? ချစ်သူရှိလားအရင်ဆုံး ရှာဖွေရေးဆင်းရမှာပဲ။ ဒါပြီးမှ ကျန်တဲ့ အဆင့်တွေလာမယ်။
ကျွန်တော့်လိုလူမျိုးအတွက်ကတော့ နောက်တစ်ဆင့်ရှာဖွေရေးဆင်းရဦးမယ်။ သူဟာ မိန်းမတွေကိုစိတ်ဝင်စားတာလား? ယောကျာ်းတွေကိုစိတ်ဝင်စားတာလား? ဒါမှမဟုတ် နှစ်မျိုးလုံးအဆင်ပြေလား? ဒါကအခက်ခဲဆုံးအပိုင်းပဲ။ ရုတ်တရက်ကြုံဆုံမိတဲ့သူကိုဘယ်လိုအတည်ပြုရမလဲ!?
" တစ်ယောက်ထဲဆိုလည်းစိတ်ကြိုက်သောင်းကျန်းလို့ရတာပဲ "
" မင်းက သောင်းကျန်းဖို့ပဲစဉ်းစားနေတာလား။ ပါတီနွှဲဖို့သူငယ်ချင်းတွေရော ညဘက်ဖိတ်ဖို့ချစ်သူလေးပါအဆင်သင့်ရှိနေပုံပဲ။ ဟား "
အို — ကျွန်တော့် ဘုရားသခင်ကြီး။ သူ သိတယ် ။ ကျွန်တော် စကားလမ်းရှာနေမှန်းသူသိတယ်။ ကျွန်တော် လူလွတ်ပါလို့ ဖြေချင်လွန်းလို့ လျှာပါခလုတ်တိုက်တယ်။
" ပါတီလားမဖြစ်နိုင်တာ။ ငါရဲ့ စည်းကမ်းကျပ်တဲ့အမေက သူ့တိုက်ခန်းမှာ ဒါမျိုးဘယ်တော့မှပေးလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ချစ်သူကောင်လေးကတော့ မနေ့ကထိမပေါ်သေးဘူး။ အခုလည်း 12 နာရီကျော်သွားပြီဆိုတော့ ဒီနေ့ကိုပါထည့်တွက်ရမယ်။ 12 နာရီနောက်ပိုင်းကတော့ ...., ပေါ်လာရင်ပေါ်လာမှာပေ့ါ "
အဆိုးဝါးဆုံးအိုင်ဒီယာပဲ။ ချစ်သူကောင်လေးလို့ ထည့်ပြောလိုက်တယ်။ 12 နာရီနောက်ပိုင်းလို့လည်း ထည့်ပြောလိုက်တယ်။ ဖွန်ကြောင်တာ တကယ်ကြီး သိသာနေပြီ။
သူက ခေါင်းကိုတညိမ့်ညိမ့်လုပ်ပြီး ဘာပြန်ပြောရမလဲ စဉ်းစားနေဟန်ရှိသည်။ သေစမ်း.... သူ့မျက်တောင်တွေ။
" မင်းလည်း တနေ့နေ့ပေါ်လာမှာပါ။ အားပေးရတာပေါ့... တစ်ယောက်ထဲသမားတွေချင်း ဟားဟား "
ကျွန်တော်ကစကားစ,မပြတ်အောင် ဆက်ပြီးပြောပေမဲ့လည်း သူဘက်ကရုတ်တရတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ ကျွန်တော်သူ့ကို စိတ်ပျက်အောင်လုပ်မိပြီလား? ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။
ငြိမ်သက်တဲ့အချိန်တစ်ချို့ကုန်ဆုံးပြီးနောက် သူ့အဝတ်တွေပြီးဆုံးသွားသောကြောင့် အဝတ်လျှော်စက်ကနေထုတ်ယူပြီး ခြင်းတောင်းထဲသေချာပြန်ထည့်နေသည်ကို ကျွန်တော့်မျက်လုံးထောင့်စွန်းကနေမြင်နေရသည်။
" ငါသွားနှင့်ပြီ။ ကောင်းသောညပါ "
" ဘိုင့်။ နောက်မှတွေ့မယ် "
ဒီတစ်ခါတော့ တံခါးခေါင်းလောင်းသံမထွက်ဘူး။ ညအိပ်ဝတ်စုံစင်းကြားဟာ မြင်ကွင်းကနေ ခပ်သွက်သွက်ပဲပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ နောက်ခံခပ်ဆွေးဆွေးတီးလုံးမပါဘူး။ အနှေးပြကွက်တွေလိုဖြစ်မနေဘူး။ ကြိုဆိုပါတယ် လက်တွေ့ဘဝကြီး။ ကျွန်တော်ဒီနေ့အတွက်သင်ခန်းစာကတော့ သူဘက်ကဘာမှန်းမသိရဘဲ ကိုယ်ကဘာဆိုတာထုတ်ပြောတာမျိုးမလုပ်မိဖို့ပဲ။
ကျွန်တော်ကြိုးစားကြည့်သေးတဲ့အတွက် နောင်တရမှာမဟုတ်ပါဘူး။ လူတိုင်း သူတို့စိတ်ဝင်စားတဲ့သူအပေါ် ကြိုးစားခွင့်ရှိတာပဲ။ ကျွန်တော့်လိုလူမျိုးမှာလည်း ကြိုးစားခွင့်ရှိပြီး ဒါဟာအဆင်ပြေတဲ့အရာတစ်ခုပဲ။
အဝတ်လျှော်စက်ကတော့ ကျွန်တော့်အဝတ်တွေနဲ့ ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်အနားသွားရပ်ကြည့်တဲ့အခါ Setting မှာပြနေသော Normal ဆိုသည့်စကားလုံးက အခွက်ပြောင်နေသယောင်။
မပူပါနဲ့...,
ကျွန်တော်က ပိုပြီးအခွက်ပြောင်ပါတယ်။
အဝတ်လျှောက်စက်တွေ ဂေးခွင့်မရှိတဲ့အတွက် နှမြောစရာပဲ။
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz