CHAPTER 06
Apollo was the first to awaken and for a brief moment, he just gazed at the ceiling, still partly in a dream. Then he noticed the soft pressure on his chest. Dito niya nakita ang asawa niyang si Ruby kaya naman napangiti siya ng wala sa oras. Oo nga pala, kasal na siyang tao at hindi na siya mag-isa matutulog dito sa kuwarto niya. She remained deeply asleep next to him, her head nestled comfortably on his chest. One of her hands was gently curled near his shirt, as if she had instinctively clung to him throughout the night.
Hindi siya gumalaw para hindi din ito magising.
A few minutes later, Ruby began to move. Her eyes opened slowly, and she blinked drowsily before recognizing her surroundings. She froze when she noticed her head resting on Apollo's chest. Quickly, she lifted her head, her cheeks flushing pink.
"H-Hindi ko sinasadya, hindi ko alam na ganito ako nakatulog." Halos pabulong na sabi ko, sa kakasabi ko kagabi na hindi ako matutulog dahil baka kung ano ang gawin niya sa akin ay hindi naman 'yon ang nangyari. Nakatulog pala ako!
Apollo glanced at her with an amused smile. "Well.."
"Pero hindi ko nga sinasadya." Sabi ko na naman,
"I know,"
I peeked at him, parang kahit kagigising ko lang ay matatarayan ko siya. "O baka naman ikaw ang hindi natulog at hinila mo lang ako para mapasandal sa 'yo?"
Apollo chuckled softly, "Hindi, I just woke up also."
For a moment, neither of them said anything. Then Apollo smiled.
"Good morning Ruby.." Sabi ni Apollo dito.
Iba talaga ang awra niya, o baka naman bipolar siya? Kahapon kasi ay masungit siya at napaka-bossy kung magsalita tapos ngayon naman ay mabait. "Good morning din." Sabi ko na lang tuloy at saka naupo na. Pinakiramdam ko muna ang sarili ko, wala naman akong kakaibang nararamdaman kaya siguro naman ay wala siyang ginawa sa akin na kakaiba.
"It's only six o'clock in the morning. At alam kong may pasok ka ngayon sa trabaho mo." Sabi pa ni Apollo na naupo na rin sa kama. Sabado ngayon at kahit weekend naman na ay alam niyang may pasok si Ruby ngayong araw. Unlike sa kanya na walang pasok sa opisina niya.
"Yes, may pasok talaga ako today, at uuwi muna ako para kumuha ng uniform ko." Sabi ko na naman, mula alas nwebe ng umaga hanggang alas dose ng tanghali ang clinic ko tuwing Sabado. Pero kung minsan natatapos na ako sa clinic ko ng mga ala una ng hapon o kaya alas dos.
"You don't have to work, Ruby; I can take care of you since you're my wife now." Sabi ni Apollo na kahit alam niyang hindi sasang-ayon sa kanya ang asawa. He knows how much Ruby love her work as a dentist. Pero kung sakali lang na gustuhin nito na wag magtrabaho ay okay lang sa kanya. Mas pabor nga 'yon kasi mas makakasama niya na ito palagi kapag gano'n.
Napataas ang kilay ko. Kung iba talaga sigurong babae ang sasabihan ng ganito ay baka mag-oo sa kanya. Pero hindi ako, "No, hindi ako titigil sa pagtatrabaho dahil sa kasal na tayo at asawa mo na ako." Matigas kong sabi.
Apollo smiled again, so she really accepted that she's my wife now? "I understand, ang akin lang ay at least alam mong walang problema sa akin kung hihinto ka sa pagtatrabaho Ruby."
Hindi na ako umimik pa at umalis na sa kama. Niligpit ko ng maayos 'yong unan saka 'yong comforter na ginamit namin. Ewan ko kung sinadya niya na isa lang 'yong kumot kagabi dahil dalawa nga kaming gumamit no'n. Tapos ang lamig-lamig pa dito sa kuwarto niya dahil naka-todo nga ang aircon.
By the time Ruby came downstairs, Apollo was already dressed and prepared. As it was the weekend, he had no obligation to go to the office. Being the boss allowed him the luxury of taking the day off without anyone wondering about his whereabouts. Kumain na din sila kanina ng almusal kaya ngayon ay paalis na sila.
"Hindi mo naman ako kailangang ihatid pa Apollo." Sabi ko habang nakasakay na kami sa sasakyan niya. I'm sitting in the passenger seat beside him, and I can only say that Apollo's car is incredibly luxurious. Everything about it appears impeccably refined-the silent engine, immaculate interior, and a dashboard that looks quite intricate. Kahit isa na akong ganap na doktor ay wala pa akong sasakyan. Hindi ko naman kasi priority ang magkaroon ng ganito. Ang gusto ko lang sa ngayon ay makakuha ng maraming experience bilang dentista at isang araw ay magkaroon na ako ng sarili kong dental clinic.
"Pero gusto kitang ihatid at samahan. I am your husband now Ruby, at isa sa duty ko bilang asawa mo ay ipagmaneho ka." Sabi ni Apollo, kasunod nila ang isa pang sasakyan kung saan nakasakay naman ang anim niyang bodyguards. Ito ang hindi puwedeng mawala kapag umaalis siya, he knows how to use guns at alam niya sa sarili na magaling siya sa paghawak ng iba't-ibang klase ng baril. Pero siyempre natural sa isang katulad niya na mayaman at negosyante na magkaroon ng mga tauhan.
I gazed out the window in an attempt to distract myself, but I still couldn't fully shake off the feeling of intimidation he gave me. Mukhang matagal-tagal siguro ako bago masanay sa nangyayari sa buhay ko ngayon.
The car moved quietly, mula sa mansyon ni Apollo ay ang layo pa talaga hanggang sa makalabas ka sa hacienda ng mga Tejano. Ang maganda lang talaga ay magaganda din ang paligid na nakikita ni Ruby mula sa labas ng sasakyan. Hanggang sa tingnan ni Ruby ang katabi dahil may naalala siya tungkol sa kanina.
"Puwede bang magtanong?" Sabi ko,
Apollo kept his eyes on the road still he answered her back. "About what?"
I hesitated for a moment, pero kasi gusto ko lang siyempre na may malaman pa tungkol sa kanya. "Bakit Don ang tawag sa 'yo ng mga tauhan mo kanina? Narinig ko 'yon, at sa lahat ng nando'n sa bahay mo ay si Nana Baneng lang ang hindi ka tinatawag ng gano'n."
Apollo expression barely changed.
"Narinig ko lang kanina at hindi lang isang beses." Sabi ko pa ulit. "Alam ko namang mayaman ka at alam ko din na boss ka nila pero bakit Don ang tawag nila sa 'yo?"
"Because that's they call me." Simpleng sagot ni Apollo.
I gave him unimpressed look. "Hindi mo sinagot ang tanong ko."
A slight smile crossed Apollo's lips. "It signifies that they view me as the leader of the family, someone they are expected to show respect to. I'm the eldest son too," Kibit balikat niya din na sabi.
"So ibig sabihin lahat ng nagtatrabaho sa 'yo ay Don ang tawag sa 'yo?" Tanong ko ulit.
"Hindi lahat, 'yong mga abogado ko at mga nagtatrabaho sa akin sa opisina ay hindi laging Don ang tawag sa akin."
"So basically 'yong mga tao lang pala sa bahay mo ang tumatawag sa 'yo ng Don. Does it bother you when people call you Apollo instead? Dahil uunahan na kita, hindi kita tatawagin ng gano'n." Sabi ko pa, hindi ko naman kasi siya boss kaya bakit ko siya tatawagin ng gano'n.
Apollo's eyebrow lifted and slowly drive his car. "Understood, and you don't have to call me like that, even though people usually call me Don Apollo Tejano."
Hi ulit! Naka promo yong mga vip stories ko, sa mga gustong mag join, pm niyo ko sa aking fb page! (Maribelatenta stories)
Bạn đang đọc truyện trên: ZingTruyen.Xyz