ZingTruyen.Xyz

Màu nền Màu tối Mặc định Xám nhạt Xanh nhạt Xanh đậm Vàng nhạt Màu sepia Vàng đậm Vàng ố

Font chữ: Palatino Linotype Bookerly Segoe UI Patrick Hand Times New Roman Verdana Tahoma Arial

Chiều cao dòng: 100 120 140 160 180 200

Kích cỡ chữ:

7 years ago..

"Nandito ako para makipag-usap ng maayos at hindi para manggulo." Ito ang sabi ng bente otso anyos na si Appolo Tejano sa kaharap niyang babae. The woman he is talking about is none other than Ruby Ballesteros, the daughter of Fernando Ballesteros. She is the child of his father's trusted men, but Fernando is nowhere to be found. They have no idea where he has gone; he is here to collect the payment owed by Fernando. Pero mukhang wala siyang makukuhang bayad dahil ang nandito lamang ay ang anak nito.

"Sinabi ko naman sa 'yo na wala ang Daddy ko dito, at hindi ko din alam kung nasaan ba siya." Sabi ko naman, kanina pa kasi paulit-ulit ang tanong niya sa akin pero paulit-ulit lang din ang sinasagot ko sa kanya. At 'yon ang hindi ko alam kung nasaan ba ang Daddy ko. It's been six months since I last saw my dad. And I have no idea where he is. Kasi hindi ko naman talaga alam kung nasaan ba talaga si Daddy at kung alam ko man ay sasabihin ko din naman sa kanya ang totoo.

Tiningnan naman ng maigi ni Appolo ang dalagita na nasa harapan niya. She is still wearing her uniform, and if he isn't mistaken, it's a college uniform. Kulay puti 'yon kaya sa tingin niya ay medical course ang course nito pero hindi niya lang alam kung anong klase. Mukhang kakauwi lang nito galing eskwela. She stands before him with no sign of nervousness on her face. Her expression is serious, and her shoulder-length dark hair gives her a youthful appearance. She is a genuinely young woman with resolute eyes and a composed yet fearless stance. Wala itong ano mang kolorete sa mukha pero kahit ganito ay maganda pa din ito. Kaya naman alam agad ni Apollo na anak talaga ito ni Fernando lalo pa at magkahawig nga ang dalawa. She is beautiful, but her beauty is different from what he usually encounters.

"Your father owe us huge amount of money. At hindi lang ito ilang libo lang kung hindi daang milyon ang sinasabi ko." Sabi ni Apollo, anim na buwan ng hindi nagpapakita sa kanya si Fernando at alam niya na kung anong nangyari. Tinakas nito ang mga baril at binenta 'yon panigurado. However, his father is still hopeful that Fernando will return, thinking that he might just be busy with something and that's why he hasn't shown up. Pero hindi 'yon ang iniisip niya, alam niyang may problema at hindi ito basta dapat hayaan lang. Fernando took a large number of firearms worth 300 million pesos. That's why he's really angry and can't just let it go. So now he has come to Fernando's house himself, but Fernando isn't there, and he only found his child at home.

I swallowed hard, alam ko kung ano ang trabaho ni Daddy. Isa siya sa pinaka close na tauhan ng mga Tejano, at alam ko din na nagbebenta ang Daddy ko ng mga baril at iba't-iba pang klase ng armas. But I truly have no idea where he is at the moment, because if I did, I would go to him myself. He has been missing for six months, at actually gusto ko na talagang magpunta sa presinto para i-report ang tungkol kay Daddy pero laging sinasabi sa akin ng Mommy ko na huwag ko daw gagawin 'yon. Kung hindi ako nagkakamali ang lalaking kaharap ko ngayon ay ang panganay na anak ng matandang Tejano. He has a tough look, yet he also appears sophisticated. His gaze left me weak in the knees, malakas ang dating niya at kakaiba ang awra niya. Kilala siya dito sa Pontecillo dahil halos lahat ng establishment dito ay sa pamilya nila, sila ang may-ari. I can even say that his family own the Pontecillo.

"Hindi ko talaga alam kung nasaan si Daddy, at kahit hindi mo sabihin ay alam kong iniisip mo na tinakas ng Daddy ko ang pera na sinabi mo." Sabi ko sa kanya, at nakakalula din naman talaga ang halaga na sinasabi niya. Hindi naman kasi talaga biro ang 300 million at kung ako ang tatanungin ay hindi ko alam kung saan dadalhin ni Daddy ang gano'n kalaking halaga. At ngayon ko lang nalaman ang tungkol dito kaya sure ako na kapag sinabi ko ang tungkol dito kay Mommy ay magugulat din siya panigurado.

Apollo didn't take his eyes off her; instead, he simply approached her. He stood in front of her and lifted his chin with his left hand. "How old are you?"Tanong niya,

Napakunot noo ako dahil bakit bigla niyang tinanong ang edad ko? "I-I'm eighteen, b-bakit?" Tanong ko sa kanya.

"Still young." Apollo nodded as if he were in agreement. "I know that your father won't show up at all, pero kapag hindi niya inilabas ang pera na hinahanap ko ay isa lang ang mangyayari." He's consistently this way; he seldom backs down. His father often remarks that he's impulsive, frequently acting without thinking and taking risky chances without much regard for the outcomes. Pero kung hindi siya magiging ganito ay tiyak na hindi magtatagumpay ang negosyo nila. At 'yon ang hindi puwedeng mangyari.

Aalisin ko sana ang kamay niya na nakahawak sa baba ko pero hinawakan niya lang 'yon lalo ng mahigpit. "Kung nandito ka para takutin ako at sabihin sa akin na ilabas ko o sabihin sa 'yo kung nasaan si Daddy, e wala kang makukuha na sagot mula sa akin. I'm not sure where he is at the moment. Six months ng hindi umuuwi dito ang Daddy ko, at maging kami ng Mommy ko ay nag-aalala na din talaga sa kanya." Sabi ko,

"Fine, hindi mo na alam kung hindi mo alam. But I will be back, at kapag bumalik ako na wala pa din siya at hindi niya pa din binabayaran sa akin ang tatlong daang milyon na hinahanap ko ay isa lang ang puwedeng mangyari."

Dito na ko kinabahan, hindi naman niya ako siguro papatayin no? But he can easily do that, kayang-kaya niya talaga kung gugustuhin niya. "P-Papatayin mo ako?"

Apollo shook his head and caressed her face. "No, hindi kita papatayin Ruby, but you will marry me." Puno ng kaseryosohan na sabi niya dito.

081326